maandag 17 oktober 2011

Siena Root - Root Jam

De covert art van Root Jam van Siena Root ziet er precies zo uit als de vage hardrock platen waar ik in een heel, heel ver verleden zo gek op was, al is het natuurlijk jammer dat de klaphoes van de LP’s van vroeger is vervangen door zo’n lullig cd boekje en dat de geur van vers geperst vinyl ontbreekt. De visuele associaties met muziek uit het verre verleden waren voor mij echter voldoende reden om Root Jam van Siena Root eens in de cd speler te stoppen en daar heb ik geen spijt van gekregen. Root Jam van Siena Root ziet er niet alleen uit als een vage hardrock plaat uit het verleden, maar klinkt ook zo. Het is overigens mijn eerste kennismaking met de Zweedse band die al een aardige stapel platen op haar naam heeft staan en het is er een die indruk maakt. Root Jam is een heuse dubbele live-plaat; in de jaren 70 de kroon op carrière van iedere rockband die zichzelf ook maar enigszins serieus nam. De plaat werd vorig jaar opgenomen, maar had net zo goed uit de jaren 70 kunnen stammen. Het is een plaat die qua sfeer en impact herinnert aan de legendarische live-platen van onder andere Kiss en Deep Purple, wat voor een belangrijk deel is te danken aan het besluit om niet teveel te sleutelen aan het ruwe live-geluid van Siena Root. Ook in muzikaal opzicht doet de muziek van Siena Root me wel wat aan Deep Purple denken, zeker wanneer de band wat langer door jamt en invloeden uit de blues verwerkt in haar muziek. Naast invloeden uit de blues spelen ook invloeden uit de psychedelica en de Oosterse muziek een belangrijke rol in de stevige rockmuziek van de Zweden. Siena Root schuift hierdoor ook zo nu en dan op in de richting van Led Zeppelin, maar ook deze vergelijking gaat maar ten dele op. Root Jam overtuigt op Root Jam met 70s hardrock in de breedste zin van het woord. De Zweedse band doet op zich geen enkele poging om te vernieuwen, maar desondanks klinkt de muziek op deze live-plaat niet gedateerd. Siena Root is een trio, maar krijgt dit keer flink wat extra steun, waardoor onder andere violen en een zangeres worden toegevoegd aan de elementaire rockklanken. Root Jam wint hierdoor alleen maar aan kracht. Iedereen die niets heeft met 70s hardrock zal waarschijnlijk niet veel horen in deze plaat, maar voor een ieder die wel overweg kan met dit soort muziek, is Root Jam een schatkist vol moois en wat mij betreft veel meer dan een trip down Memory Lane. Erwin Zijleman