donderdag 28 juni 2012

BOY - Mutual Friends

De eerste selectie voor deze BLOG maak ik normaal gesproken op basis van de feiten. Deze feiten spreken zeker niet in het voordeel van Mutual Friends van BOY. BOY is een uit Hamburg afkomstig duo dat bestaat uit de Duitse Sonja Glass en de Zwitserse Valeska Steiner. De dames maken al enkele jaren samen muziek, maar werden pas vorig jaar ontdekt door de Duitse muzikant Herbert Grönemeyer, die BOY onmiddellijk tekende voor zijn label Grönland. Mutual Friends deed het in Duitsland opvallend goed, mede omdat BOY een song bijdroeg aan de populaire Duitse tv-serie Knallerfrauen, aan een Lufthansa reclame en aan de soundtrack van de film Kein Sex Ist Auch Keine Lösung. Er zijn ongetwijfeld mensen die op basis van het bovenstaande een prima plaat verwachten, maar persoonlijk had ik er weinig tot geen vertrouwen in. Vanwege de grappige foto op de cover kon ik het echter niet laten om stiekem toch eens te luisteren en moest ik al snel concluderen dat Herbert Grönemeyer meer smaak heeft dan zijn eigen oeuvre doet vermoeden. Sonja Glass en Valeska Steiner maken op Mutual Friends mooi verzorgde en zonnig klinkende popmuziek, die zich op knappe wijze manoeuvreert tussen de licht eigenzinnige folkpop van zangeressen als Feist, Lykke Li en het Zweedse duo First Aid Kit en de rijk geïnstrumenteerde variant van onder andere Belle And Sebastian en Camera Obscura. De popliedjes van BOY liggen heerlijk in het gehoor en doen het uitstekend op een toevallige zomerdag, maar Mutual Friends is ook een plaat die het verdient om met heel veel aandacht beluisterd te worden. Op het eerste gehoor klinken de zonnige popliedjes van Sonja Glass en Valeska Steiner betrekkelijk eenvoudig, maar wanneer je goed luistert naar Mutual Friends hoor je steeds nieuwe laagjes en hoor je bovendien dat BOY bij vlagen lekker eigenwijs kan zijn (zoals in de bijna onweerstaanbare single Little Numbers). Zeker met de koptelefoon hoor je goed hoe knap Mutual Friends is geproduceerd, hoe veelkleurig en rijk het geluid van Boy is en hoe aangenaam de zoete maar van een ruw randje voorziene stemmen van Sonja Glass en Valeska Steiner klinken. Omdat je steeds nieuwe dingen hoort in de mooie en aangename popliedjes van BOY is Mutual Friends een plaat die dierbaarder en dierbaarder wordt. Ik heb geen hele hoge pet op van de muzieksmaak van het Duitse publiek (zet op zaterdagavond een willekeurige Duitse tv-zender op en je begrijpt wat ik bedoel), maar met de hoge waardering voor het debuut van BOY slaan de Duitsers de spijker op zijn kop. Erwin Zijleman