zaterdag 4 mei 2013

Hem - Departure & Farewell

Van de uit New York afkomstige band Hem heb ik twee platen in de kast staan. Met name door de geweldige stem van zangeres Sally Ellyson, was ik in 2001 helemaal stuk van Rabbit Songs, het debuut van de band. Opvolger Eveningland uit 2004 was nog veel mooier en verdient in mijn ogen het predicaat meesterwerk. Op Eveningland wisselde Hem antieke Amerikaanse folk af met gloedvolle Americana en bedwelmende dreampop. Ik heb de plaat net maar weer eens opgezet en kan constateren dat Eveningland 9 jaar later nog niets van zijn schoonheid en kracht heeft verloren. Na Eveningland verloor ik Hem uit het oog. De twee platen die de band nog maakte wisten Europa nauwelijks te bereiken en werden bovendien genegeerd door de critici. No Word From Tom en Funnel Cloud (beiden verschenen in 2006) zijn naar verluid minder goed dan Eveningland, maar het zou me niet verbazen als het nog altijd bovengemiddeld goede platen zijn. Het onlangs verschenen Departure & Farewell is zeker een bovengemiddeld goede plaat en laat een band horen die na een lange en donkere periode vol tegenslagen en interne conflicten weer bloeit. Hem ontleent nog altijd een belangrijk deel van haar kracht aan de fantastische stem van Sally Ellyson, die in zo ongeveer alle genres uit de voeten kan en zelfs het grootste ijskonijn zal weten te ontdooien. Op Departure & Farewell domineren de rijk georkestreerde en stemmige songs. Piano en akoestische gitaar vormen afwisselend de basis voor de meeste songs op de plaat, maar strijkers en blazers zijn nooit ver weg. Hiernaast is er ruimte gereserveerd voor uiteenlopende snareninstrumenten. Deze spelen zeker niet de hoofdrol op Departure & Farewell, maar geven het geluid van Hem wel extra warmte. De stemmige songs en de buitengewoon sfeervolle instrumentatie passen perfect bij de nog altijd fantastische stem van Sally Ellyson, die ook op deze plaat weer heel veel indruk maakt. Vergeleken met het geluid op Eveningland is Departure & Farewell wat minder veelzijdig. De nadruk ligt dit keer op folky songs en deze zijn vrijwel zonder uitzondering loom en ingetogen. Departure & Farewell lijkt hierdoor in eerste instantie een wat brave plaat die het vooral uitstekend zal doen op lome zondagochtenden, maar de vijfde van Hem blijkt al snel een veelkleurige plaat vol fraaie details. Het zijn stuk voor stuk details die de zang van Sally Ellyson naar een nog wat hoger niveau tillen, waardoor de hele plaat steeds weer een stukje opschuift in de richting van het vrijwel niet te evenaren Eveningland. Hem maakte jaren geleden een aantal prachtplaten in de anonimiteit. Dit keer verdient de band absoluut een plekje in de spotlights. Erwin Zijleman