zondag 11 augustus 2013

Best of 2013, so far: 1. Billy Marlowe - Show Me The Steps

Jaarlijstjes? Onzin, maar ook zo leuk. Om alvast een voorschotje te nemen op de lijst in december presenteer ik in de komkommertijd mijn top 10 over de eerste helft van 2013. Op 1: Billy Marlowe. Uiteraard vanwege het prachtige en indrukwekkende verhaal achter deze plaat, maar ook omdat dit een plaat is die ik vanaf de eerste noten niet meer wilde missen. Dat gevoel is alleen maar sterker geworden.


We gaan terug naar 1983. De muziek scene van New York kampt met de naweeën van de punk en de new wave, die The Big Apple totaal op zijn kop hebben gezet. In een kleine studio komt een wat verwilderde man binnen met in zijn handen een notieblokje. Billy Marlowe is pas rond de 40, maar lijkt minstens tien jaar ouder. Het zijn de gevolgen van een zwaar en wild leven. In 1983 weet Billy Marlowe echter precies wat hij wil. Het oude notitieblokje dat hij in zijn handen heeft bevat een fraaie selectie songs en deze moeten eindelijk maar eens aan de band worden toevertrouwd. In het jaar dat volgt wordt Show Me The Steps opgenomen. Steeds meer muzikanten leveren een bijdrage aan de plaat, die Billy Marlowe op de kaart moet gaan zetten als singer-songwriter. Het resultaat is prachtig. Opener Never Figured You For Gone zet direct de toon met stemmige pianoklanken, een melancholische mondharmonica, prachtige achtergrondvocalen van een nog jonge Shawn Colvin en natuurlijk de rauwe en doorleefde strot van Billy Marlowe. Je hoeft Never Figured You For Gone maar één keer te horen om van de muziek van Billy Marlowe te houden en wat voor de eerste track geldt, geldt ook voor de negen tracks die volgen. Show Me The Steps is een klassieke singer-songwriter plaat met louter songs die je bij de strot grijpen. Billy Marlowe beweegt zich ergens tussen Bob Dylan, John Prine, Van Morrison en Tom Petty, maar heeft ook een bijzonder eigen geluid. Show Me The Steps valt op door de geweldige muzikanten die een bijdrage hebben geleverd aan de plaat (let bijvoorbeeld maar eens op het fantastische gitaarwerk), maar ontleent zijn ware kracht aan de door de ziel snijdende stem van Billy Marlowe en zijn vermogen om volstrekt tijdloze songs te schrijven. Je zou verwachten dat de platenmaatschappijen in 1984 hebben gevochten om de rechten van Show Me The Steps, maar het liep totaal anders. In 1984 zat er helemaal niemand te wachten op de singer-songwriter muziek van Billy Marlowe, waarna de plaat al snel op de plank terecht kwam. Billy Marlowe overleed in de jaren 90, maar krijgt nu alsnog het eerbetoon dat hij verdient. Show Me The Steps werd vorig jaar eindelijk op cd uitgebracht en ook nog eens fraai verpakt. Je hoeft er maar even naar te luisteren en je bent verkocht. Show Me The Steps is inmiddels zo’n 30 jaar oud, maar dat hoor je er echt niet aan af. Het is een tijdloze plaat van hoog niveau vol emotie, die je alleen maar heel diep kan raken. Billy Marlowe schiet er zelf niets meer mee op, maar je doet jezelf flink tekort wanneer je deze prachtige singer-songwriter plaat laat lopen. Erwin Zijleman

Show Me The Steps van Billy Marlowe ligt helaas niet in de Nederland in de winkel, maar is onder andere verkrijgbaar via cdbaby (http://www.cdbaby.com/cd/billymarlowe) of de platenmaatschappij die deze prachtplaat heeft uitgebracht (http://www.newtexrecords.net/index.html).