dinsdag 17 september 2013

Tamikrest - Chatma

Tamikrest heeft altijd wat in de schaduw gestaan van het veel bekendere Tinariwen. Beide bands bestaan uit Tuaregs, een nomade volk dat de afgelopen decennia vooral op de vlucht is geweest, en beide bands opereren in het genre dat de afgelopen jaren vele namen heeft gekregen, maar uiteindelijk toch vooral bekend is als Mali Blues. In Mali leek Tamikrest de afgelopen jaren een redelijk veilige thuisbasis te hebben gevonden, maar het recente geweld in het land dwong de band om de tenten opnieuw op te breken en te verhuizen naar Algerije. Het heeft de band er niet van weerhouden een fantastische plaat te maken. Chatma is een muzikale smeltkroes met bekende en veel minder bekende ingrediënten. Net als bij Tinariwen is het gitaarwerk op de plaat het eerste dat onze Westerse muzikale oren aanspreekt. Het is heerlijk bluesy en zo nu en dan opvallend rauw gitaarspel dat zo lijkt weggelopen uit de jaren 70. Het gitaarspel wordt vervolgens gecombineerd met traditioneel klinkende zang. Dat is even wennen, maar uiteindelijk past het perfect bij elkaar en versterken het voor ons redelijk conventionele gitaarspel en de voor ons zeer onconventionele zang (meestal een combinatie van mannen- en vrouwenstemmen) elkaar alleen maar. Chatma is een plaat vol dynamiek. Aan de ene kant van het spectrum staan bijna bezwerende en psychedelisch aandoende tracks die een bijna hallucinerende werking hebben, aan de andere kant van het spectrum behoorlijk rauwe songs of songs met zonnige ritmes die raken aan de reggae of de West-Afrikaanse muziek. Ook ik was in eerste instantie vooral gegrepen door het gitaarwerk, dat hier en daar een brug slaat tussen Jimi Hendrix, Eric Clapton en Pink Floyd’s David Gilmour, maar nu ik aan de plaat gewend ben geniet ik vooral van de onderhuidse spanning op de plaat. Tamikrest heeft de tijd op haar nieuwe plaat en dat maakt de muziek van de band heel bijzonder. De band durft stiltes te laten vallen of durft te kiezen voor totale leegte, wat de muziek van Tamikrest onderscheidt van de meeste andere muziek van het moment. In eerste instantie vond ik Chatma vooral leuk voor de broodnodige afwisseling, maar inmiddels ben ik toch behoorlijk verslaafd aan de unieke klanken van Tamikrest. Zeker wanneer je de plaat lekker hard draait of met de koptelefoon beluistert is Chatma van Tamikrest een plaat met een enorme impact. Ook als je je in eerste instantie nog verzet, ga je uiteindelijk genadeloos voor de bijl. Chatma is een geestverruimende plaat vol fascinerende muziek. Het is muziek die met één been in de popmuziek staat die we kennen, maar het andere been staat in een wereld waarvan we geen weet hebben. Dat Tamikrest zich staande weet te houden in het geweld dat de bakermat van de Mali Blues momenteel treft is al een prestatie van formaat, maar dat het vervolgens ook nog eens een plaat als Chatma weet te maken dwingt ongelooflijk veel respect af. Chatma van Tamikrest is een luistertrip die iedereen maar eens moet ondergaan. Grote kans dat de plaat ook jou uiteindelijk zal meeslepen naar iets dat heel ver is verwijderd van de jachtige samenleving waarin wij hier leven. Erwin Zijleman