zaterdag 2 januari 2016

Neil Finn + Paul Kelly - Going' Your Way

Neil Finn kennen we van Split Enz, Crowded House en van een toch wat ondergewaardeerde solocarrière (die vorig jaar nog het prachtige Dizzy Heights opleverde). 

Paul Kelly is een Australische muzikant die in eigen land wordt geschaard onder de allergrootsten, maar buiten de eigen landsgrenzen nooit veel verder is gekomen dan de cultstatus en misschien nog wel het bekendst is als voorman van de ook buiten Australië populaire band The Messengers. 

Neil Finn en Paul Kelly stonden in 2013 samen op het podium in Australië en dit resulteert nu alsnog in de live-registratie Goin’ Your Way. 

Samen vertolken de twee gelouterde muzikanten zowel songs uit de rijke catalogus van Neil Finn als songs uit het even rijke maar veel minder bekende oeuvre van Paul Kelly. De twee zingen hierbij vooral hun eigen songs, maar ondersteunen ook de songs van de ander vocaal. 

Bijgestaan door een competent spelende band werken de twee zich in bijna twee uur door bijna 30 prachtsongs heen. De songs van Neil Finn zijn voor een belangrijk deel bekend (ook de grootste hits worden niet vergeten), maar de songs van Paul Kelly doen er zeker niet voor onder. Een aangename verrassing.

Een live-registratie van een duo dat haar optredens beperkte tot Australië leek me op voorhand niet zo interessant, maar Goin’ Your Way blijkt een bijzonder aangename plaat vol muzikaal vuurwerk. De live-registratie is voorzien van een gloedvol klinkend live-geluid, dat gelukkig niet is opgepoetst en hierdoor ook rauw mag klinken. 

Neil Finn en Paul Kelly spelen hoorbaar met veel plezier en maken in vocaal opzicht indruk. Goin’ Your Way staat tenslotte ook nog eens vol met vijfsterren songs. Dat Neil Finn tijdloze perfecte (en vaak Beatlesque) popliedjes kan schrijven wist ik al, maar ook de songs van Paul Kelly zijn van het type dat na één keer horen voorgoed in het geheugen is opgeslagen. 

Goin’ Your Way leek op voorhand misschien vooral interessant voor de gelukkigen die er bij waren, maar het blijkt een plaat met twee uur popmuziek van wereldklasse. Heerlijk voor op de achtergrond, maar ook bij volledige aandacht blijft dit met gemak overeind. Heerlijke plaat. Erwin Zijleman