vrijdag 11 maart 2016

The Young Folk - First Sign Of Morning

De Ierse band The Young Folk debuteerde vorig jaar zeer verdienstelijk met The Little Battle, maar kreeg de handen van de critici toch niet volledig op elkaar. 

Dat was op zich begrijpelijk. The Young Folk borduurt met haar muziek nadrukkelijk voort op die van Mumford & Sons en haar soortgenoten en daar zijn de critici zo langzamerhand wel een beetje op uitgekeken. 

Liefhebbers van eigentijdse folkmuziek hebben The Young Folk vorig jaar overigens wel omarmd, mede dankzij de uitstekende live optredens van de band. 

Ook bij beluistering van de tweede plaat van The Young Folk, First Sign Of Morning, zal de naam van Mumford & Sons regelmatig opduiken, of je dat nu wilt of niet, maar toch is de tweede plaat van de Ierse band een hele aangename plaat. 

De muziek van The Young Folk is gelukkig een stuk minder gejaagd dan die van de Britse band (die de folk inmiddels vaarwel heeft gezegd) en is bovendien een stuk veelzijdiger. The Young Folk kan goed uit de voeten in de folk die het goed doet op de festivalweides, maar slaat ook bruggen naar de meerstemmige folk uit het verleden en de indie-rock van het moment. 

First Sign Of Morning klinkt hierdoor wat minder braaf en ook wat minder eenvormig dan het debuut van de band en is een plaat die het absoluut verdient om gehoord te worden. Zeker wanneer The Young Folk zich buiten de gebaande paden van het debuut begeeft, stapelen de goede momenten zich in sneltreinvaart op. 

In muzikaal opzicht steekt het allemaal behoorlijk goed in elkaar, voorman Anthony Furey is een uitstekend zanger en de songs van de band laten een mooi evenwicht horen tussen lekker in het gehoor liggende passages en momenten waarop het avontuur de boventoon voert. 

First Sign Of Morning weet daarom makkelijk 11 tracks lang te boeien en is bovendien een plaat die door kan groeien. Het zal nog wel even duren voor The Young Folk zich kan ontworstelen aan de vergelijking met de populaire folkies van een paar jaar geleden, maar in kwalitatief en artistiek opzicht is de Ierse band deze folkies al lang voorbij. Erwin Zijleman