Er zijn albums die worden overladen met aandacht, maar er zijn ook albums die eigenlijk al direct in de week van de release ondersneeuwen. Het heeft meestal niet zo veel te maken met de kwaliteit van deze albums, maar vooral met geluk. Haroula Rose had dat geluk een paar jaar geleden wel, maar rond haar nieuwe album blijft het helaas angstvallig stil. Dat is zonde, want Works and Days is een heel mooi album. Dat is het in eerste instantie door de prachtige stem van de Amerikaanse muzikante, maar ook de songs op het album en de inkleuring van deze songs zijn van hoge kwaliteit. Haroula Rose laat op Works and Days ook nog eens horen dat ze van meerdere markten thuis is, wat het album nog wat knapper maakt.
De naam Haroula Rose, die deze week het album Works and Days heeft uitgebracht, deed bij mij niet direct een belletje rinkelen. Ruim vier jaar geleden was ik echter behoorlijk enthousiast over het album Catch the Light, het vierde album van de singer-songwriter uit Los Angeles.
Catch the Light was mijn eerste kennismaking met de muziek van Haroula Rose en het album maakte indruk met vooral fluisterzachte folksongs met een snufje country. Het was met name de mooie stem van de Amerikaanse muzikante die me overtuigde, maar Catch the Light viel ook op door aansprekende songs en door de bijdragen van een aantal geweldige muzikanten, onder wie pedal steel virtuoos Greg Leisz.
Vorig jaar verscheen het samen met Oliver Hill gemaakte album Cycles, maar hierop speelde de stem van Haroula Rose helaas een ondergeschikte rol. Die stem is gelukkig wel weer prominent aanwezig op Works and Days, dat moet worden gezien als de echte opvolger van Catch the Light uit 2022.
Het is een album waar ik helaas maar weinig informatie over kan vinden en Works and Days is ook nog niet te vinden op de bandcamp pagina van Haroula Rose. Ik weet wel dat ze op haar nieuwe album samenwerkt met een aantal muzikanten, die ook bijdroegen aan de productie van en het schrijven van songs voor het album. Van deze namen zijn die van Matt Sweeney en Will Oldham, die meeschreven aan de track I Gave You, de bekendste.
Door de samenwerking met verschillende muzikanten is Works and Days een wat gevarieerder album dan Catch the Light. Het album opent met een door Laurel Canyon folk geïnspireerde song en daar zijn er meer van te horen op Works and Days, maar Haroula Rose maakt op haar nieuwe album ook moderner klinkende folkpop, wat donkerder getinte indiefolk en een song met wat meer invloeden uit de country. Ik heb een lichte voorkeur voor het wat consistentere geluid van Catch the Light, maar Works and Days vliegt nergens uit de bocht en houdt wat mij betreft een hoog niveau vast.
Het vorige album van Haroula Rose profiteerde van de bijdragen van een aantal geweldige muzikanten en ook het nieuwe album van de muzikante uit Los Angeles klinkt prachtig. De muziek op Works and Days klinkt verzorgd en sfeervol en is in de meeste tracks goed voor warme klanken. Het zijn klanken die goed passen bij de stem van Haroula Rose, die op Works and Days ook in vocaal opzicht een wat veelzijdiger geluid laat horen.
Waar ik de muziek op het album liever iets eenvormiger had gehad, bevalt de variatie in de zang me uitstekend. De zang is nog altijd vooral zacht, maar bevat wel verschillende klankkleuren. Als ik naar Works and Days luister hoor ik meerdere versies van Haroula Rose en het zijn wat mij betreft allemaal versies die aandacht van een breder publiek rechtvaardigen.
Het is dan ook zonde dat dit uitstekende album in de week van de release vooral is genegeerd, maar hopelijk wordt het met enige vertraging alsnog opgepikt. Ik heb het album zelf alvast kunnen testen op wat killere en regenachtige avonden waarop de zon weer wat eerder onder gaat en kan alvast voorspellen dat Works and Days het uitstekend gaat doen in de twee seizoenen die eraan komen. Het is een fraai oeuvre dat Haroula Rose inmiddels op haar naam heeft staan en ook haar nieuwe album mag er zijn. Erwin Zijleman