vrijdag 13 december 2013

Nedelle Torrisi - Nedelle Torrisi

Deze plaat ligt al een aantal maanden op de stapel en steeds als ik hem er af haal om er eindelijk eens iets over op te schrijven, gebeurt er wel weer iets waardoor het titelloze debuut van Nedelle Torrisi toch weer ergens onderop de gevreesde stapel belandt. Het heeft allemaal niets te maken met de kwaliteit van de plaat, want dit is een plaat vol zoete verleidingen. Deze titelloze plaat is weliswaar de eerste plaat die Nedelle Torrisi onder haar volledige naam uitbrengt, maar een debuut is het natuurlijk niet. Torrisi maakte al een drietal platen als Nedelle en bracht bovendien samen met Thom Moore een hele leuke plaat uit als Nedelle & Thom. Het zijn allemaal leuke platen, maar de eerste plaat als Nedelle Torrisi maakt als je het mij vraagt toch net wat meer indruk. Nedelle Torrisi maakt op deze soloplaat muziek die zich aan de ene kant laat beluisteren als een klassieke singer-songwriter plaat, maar het is ook een singer-songwriter plaat die je nog niet eerder gehoord hebt. Zoals zo vaak weet Allmusic.com het weer prachtig te beschrijven: "Drawing from soft rock and Laurel Canyon influences, subtle electronics, and sweet indie pop, sometimes the record has the feel of Steely Dan doing trip-hop; sometimes it sounds like Carole King recording the songs she wrote in 1972 with slightly clunky but expertly operated 2013 technology". Het is allemaal waar. Nedelle Torrisi schrijft prachtige tijdloze popliedjes, maar verpakt deze vervolgens in muziek die alleen maar uit het heden kan komen. Het is betoverende muziek waarin stokoude invloeden doorklinken, maar waarin ook flink wordt geƫxperimenteerd met elektronica. Het is elektronica die warm en sfeervol klinkt, maar op een of andere manier vind ik dit een echte zomerplaat. Luister naar deze plaat van Nedelle Torrrisi en je verlangt naar warme zonnestralen op de huid. De plaat van Nedelle Torrisi is behoorlijk veelzijdig door het instrumentarium op de plaat, maar ook qua stijlen wordt er flink gevarieerd. Het ene moment gaat Nedelle Torrisi aan de haal met 70s singer-songwriter pop of zwoele soulpop, maar ook voor stekelige indiepop of moderne elektronische muziek draait de Amerikaanse singer-songwriter haar hand niet om. In instrumentaal en vocaal opzicht is het allemaal prima, maar het zijn de songs die me vooral van deze plaat doen houden. De songs van Nedelle Torrisi voelen meer dan eens aan als een warm bad, maar eigenlijk laten ze zich geen van allen goed voorspellen en wordt je steeds weer op het verkeerde been gezet. Heel af en toe moet ik zelfs aan Fiona Apple denken, maar het is wel Fiona Apple die haar depressies heeft verruild voor een roze bril. Omdat Nedelle Torrisi zich op deze plaat vooral buiten de gebaande paden begeeft duurt het even voordat je deze plaat op de juiste waarde kunt schatten, maar vervolgens is het een plaat die constant verleidt met popliedjes waarvan je alleen maar heel intens kunt houden. Ik schaam me diep dat deze plaat zo lang op de stapel heeft gelegen, maar gelukkig geef ik deze plaat nu de aandacht die het verder zo moet ontberen. Erwin Zijleman

De plaat van Nedelle Torrissi is op een of andere manier zeer slecht verkrijgbaar. Bij iTunes (https://itunes.apple.com/us/album/nedelle-torrisi/id679941833?ign-mpt=uo%3D4) gaat het nog het makkelijkst.