maandag 19 oktober 2020

Holy Motors - Horse

Holy Motors is een band uit Estland maar klinkt vooral Amerikaans op een album dat gelijke delen Mazzy Star en Cowboy Junkies vermengt met de soundtrack van een western
Holy Motors had maar een paar noten nodig om me te overtuigen van de kwaliteit van de band uit het Estlandse Talinn. De band, die beschikt over drie gitaristen, tovert een ruimtelijk en veelkleurig gitaargeluid uit de speakers, dat net zo makkelijk citeert uit de country en de rockabilly als uit de shoegaze en dreampop. Het wordt allemaal aan elkaar geslagen door een subtiel spelende drummer, waarna de prachtige stem van frontvrouw Eliann Tulve je definitief in katzwijm brengt. Het zou zomaar de soundtrack van een western of duistere tv-serie kunnen zijn, maar ook zonder de beelden betovert de muziek van Holy Motors bijzonder makkelijk.


Bij Estland denk ik niet direct aan popmuziek en al helemaal niet aan het soort muziek dat de band Holy Motors op Horse maakt. Holy Motors komt echter wel degelijk uit Estland en om precies te zijn uit de hoofdstad Talinn. De band omschrijft zichzelf op haar bandcamp pagina als “a dark twang & reverb band from a nonexistent movie”. 
Het is geen gekke omschrijving, want laat de muziek van Holy Motors uit de speakers komen en je waant je op de set van een Amerikaanse western of een duistere cultfilm van bijvoorbeeld David Lynch. 

Het geluid van de band uit Estland wordt gedomineerd door mooie en ruimtelijke gitaarlijnen, die zich afwisselend door country, rockabilly, shoegaze en dreampop hebben laten inspireren. De gitaren laten zich begeleiden door een subtiel spelende drummer, wat een even broeierig als beeldend geluid oplevert. 

Het is een geluid waarin de fraaie vocalen van zangeres Eliann Tulve uitstekend gedijen. Eliann Tulve heeft een stem die ergens tussen die van Mazzy Star’s Hope Sandoval en Cowboy Junkies zangeres Margo Timmins in zit en ook in muzikaal opzicht roept de muziek van Holy Motors zowel associaties op met Mazzy Star als met Cowboy Junkies. Zeker wanneer de drie gitaristen van de band hun kunsten mogen etaleren hoor ik veel van Mazzy Star, maar wanneer de twang het wint is het toch weer meer Cowboy Junkies. Vergeleken met beide bands duikt Holy Motors echter veel dieper de Amerikaanse rootsmuziek is, wat bijzonder is voor een band uit Estland. 

Het uptempo Country Church waarmee het album opent laat direct goed horen wat Holy Motors te bieden heeft. Prachtig veelkleurig gitaarwerk, prima drumwerk, een veelheid aan invloeden, een oor voor lekker in het gehoor liggende popsongs en een uitstekende zangeres, die mij onmiddellijk over de streep trok. Direct ook in de openingstrack laat Holy Motors horen dat het een meester is in het uit de speakers toveren van beeldende klanken, zeker wanneer aan het eind van de track het tempo nog eens flink omlaag gaat. 

De ingrediënten uit de openingstrack komen terug in de tracks die volgen, maar Holy Motors kleurt haar songs steeds wat anders in. De ene keer draagt de band bij aan de soundtrack voor een western, de volgende keer wordt de liefde voor dreampop en shoegaze geëtaleerd en zo blijft Horse verrassen.

Met drie gitaristen aan boord is het logisch dat de band de tijd en ruimte neemt voor het gitaarwerk, maar dat is zeker geen straf. De verleiding van Holy Motors is voor mij echter het hevigst wanneer de stem van Eliann Tulve uit de speakers komt. Het is een stem vol verleiding en bezwering, die me ook wel wat doet denken aan de eerste kennismaking met Lera Lynn als nachtclubzangeres in de aardedonkere serie True Detective, waarin Holy Motors ook zeker niet had misstaan. 

Ik was na de verpletterende eerste indruk nog wel even bang dat de muziek van Holy Motors snel zou gaan vervelen, maar dat blijkt zeker niet het geval. Horse laat een consistent geluid horen, maar de band uit Estland varieert voldoende met de verwerkte invloeden en het tempo om ook bij herhaalde beluistering interessant te blijven en zelfs steeds weer iets beter te worden. Een zeer aangename verrassing in deze drukke releaseweek en dat uit Estland. Erwin Zijleman

De muziek van Holy Motors is ook verkrijgbaar via bandcamp: https://holymotorsband.bandcamp.com/album/horse.


Horse van Holy Motors is verkrijgbaar via de Mania webshop:

   


zondag 18 oktober 2020

Matt Berninger - Serpentine Prison

Het regent momenteel fraaie herfstplaten en ook The National voorman Matt Berninger draagt een bijzonder fraaie soundtrack vol stemmige klanken aan, die perfect past bij het seizoen
Matt Berninger kennen we natuurlijk van The National, de band die de afgelopen twintig jaar driftig strooide met uitstekende albums. Met zijn eerste soloalbum laat de Amerikaanse muzikant een andere kant van zichzelf horen. Serpentine Prison is een stemmig maar buitengewoon fraai ingekleurd singer-songwriter album, waarop Matt Berninger de zware thema’s en een flinke dosis melancholie niet schuwt. Het past allemaal prachtig bij de kille en donkere avonden van het moment en bij de bijzondere tijd waarin we momenteel leven. Serpentine Prison is niet de eerste, maar wel een van de mooiste soundtracks van de herfst van 2020.


De Amerikaanse muzikant Matt Berninger stond in 1999, samen met onder andere Aaron Dessner, aan de basis van The National. De band uit Brooklyn, New York, staat sindsdien garant voor geweldige albums, met het vorig jaar verschenen I Am Easy To Find als voorlopig laatste wapenfeit. The National collega Aaron Dessner profileerde zich sindsdien nadrukkelijk als producer (Taylor Swift, Hannah Georgas, The Lone Bellow), wat Matt Berninger ruimte gaf voor het opnemen van een eerste soloalbum. 

Dat soloalbum is deze week verschenen en Serpentine Prison is wat mij betreft een erg mooi album geworden. Matt Berninger dacht oorspronkelijk aan een album met covers, maar uiteindelijk schreef hij de ene na de andere eigen song en werden de covers uiteindelijk allemaal verdreven. 

Matt Berninger maakte Serpentine Prison samen met producer, muzikant en legende Booker T. Jones en deed bovendien een beroep op een aantal gastmuzikanten, onder wie Brent Knopf (met wie hij een paar jaar geleden een album maakte als El VY), The National bassist Scott Devendorf, David Bowie bassist Gail Ann Dorsey en Andrew Bird. 

Matt Berninger schuwt in de teksten op het album de sombere thema’s niet en staat stil bij isolatie, echtscheiding en depressies. Het zijn thema’s die passen bij zijn stem, die nu eenmaal minder geschikt is voor zonnige popliedjes. Ook de inkleuring van de songs op Serpentine Prison sluit aan bij de soms behoorlijk donkere thematiek. 

Het is overigens een bijzonder fraaie inkleuring, die niet alleen donker maar ook wat broeierig aan doet en wel wat doet denken aan een aantal albums van Robbie Robertson en aan de producties van Daniel Lanois. Het is een instrumentatie die bestaat uit meerdere lagen, maar het geluid zit ook vol ruimte en is nooit te zwaar. 

Serpentine Prison is een album dat is gemaakt voor de avonduren, want met name als de zon onder is komen de fraaie klanken op het album fraai tot leven. Met name het gitaarwerk op het album is prachtig, maar ook de ruimtelijke klanken van met name piano, orgels (uiteraard van de oude meester Booker T. zelf) en keyboards dragen nadrukkelijk bij aan het zeer sfeervolle en vakkundig geproduceerde geluid op het eerste soloalbum van Matt Berninger. 

Het zijn klanken die uitstekend passen bij zijn aangenaam donkere stemgeluid, dat weer uitstekend past bij de songs op het album, die voldoende ver verwijderd blijven van de muziek van The National en allemaal in het hokje singer-songwriter passen. Serpentine Prison is niet zonder meer geschikt voor fans van The National, maar liefhebbers van singer-songwriters met een voorliefde voor stemmige klanken en flink wat melancholie kunnen waarschijnlijk goed uit de voeten met dit album. 

Ik ben zelf niet per se een groot liefhebber van de stem van Matt Berninger, maar de zang op Serpentine Prison zit me echt nergens in de weg en bevalt me meestal zelfs erg goed. Het geldt nog in veel sterkere mate voor de instrumentatie op en productie van het album. Het is een rijke en veelkleurige instrumentatie die de kille herfstavonden van het moment steeds mooier inkleurt en de tweede lockdown een stuk draaglijker maakt. Ik was het afgelopen jaar zeer te spreken over de producties van Aaron Dessner, maar ook het soloalbum van zijn collega Matt Berninger mag er absoluut zijn. Erwin Zijleman

De muziek van Matt Berninger is ook verkrijgbaar via bandcamp: https://mattberninger.bandcamp.com.


Serpentine Prison van Matt Berninger is verkrijgbaar via de Mania webshop: