24 september 2026

Review: Katie Pruitt - Fools for the Fleeting

Na het geweldige debuutalbum van Katie Pruitt viel haar tweede album me twee jaar geleden toch wat tegen, maar op haar deze week verschenen album Fools for the Fleeting haalt de muzikante uit Nashville, Tennessee, weer een bijzonder hoog niveau.
De songs van Katie Pruitt liggen zo lekker in het gehoor dat het niet eens zo eenvoudig is om te beschrijven wat er zo goed is aan haar albums. Buiten de zang op het album dan, want ook op haar nieuwe album Fools for the Fleeting maakt Katie Pruitt makkelijk indruk als zangeres. De songs van de Amerikaanse muzikante liggen bijzonder lekker in het gehoor, maar luister wat beter en je hoort hoe mooi en veelkleurig de muziek op het album is. Het zijn bovendien songs die uitblinken door scherpzinnige teksten en songs die dieper graven dan je in eerste instantie hoort. Fools for the Fleeting is veel beter dan het vorige album van Katie Pruitt en doet wat mij betreft niet onder voor haar geweldige debuutalbum. Aanrader dus.



De Amerikaanse muzikante Katie Pruitt, die deze week een nieuw album heeft uitgebracht, is nog niet heel bekend. Dat is jammer, want op haar eerdere albums maakte ze wat mij betreft indruk. Dat deed ze met name op haar debuutalbum Expectations, dat aan het begin van 2020 verscheen. 

Expectations is een zeer persoonlijk album waarop Katie Pruitt stilstaat bij haar jeugd in Georgia. Ze groeide op in een streng katholieke gemeenschap waarin ze niet werd geaccepteerd vanwege haar seksuele geaardheid, wat haar jeugd niet makkelijk maakte. Dat hoor je in haar stem, die veel emotie laat horen. 

Expectations is al een prachtalbum door de fantastische zang, maar het door Katie Pruitt zelf geproduceerde album laat ook een aansprekend geluid horen en valt verder op door songs die makkelijk schakelen tussen ingetogen Amerikaanse rootsmuziek en wat voller ingekleurde songs met subtiele invloeden uit de soul en de pop. 

Het in het voorjaar van 2024 verschenen Mantras vond ik, zeker in eerste instantie, minder sterk dan het debuutalbum van Katie Pruitt. Zeker in de eerste tracks van het album kiest de Amerikaanse muzikante voor lekker in het gehoor liggende, maar ook wat doorsnee klinkende pop en rock. Ik miste vooral de intimiteit en het gevoel die de songs op haar debuutalbum zo bijzonder maakten. 

Ook Mantras bevat echter een aantal sterke songs, die vooral op het tweede deel van het album zijn te vinden. In deze songs schuift Katie Pruitt op richting de Amerikaanse rootsmuziek en daar ligt wat mij betreft haar kracht en onderscheidend vermogen. Ik was dan ook erg benieuwd welke weg de muzikante uit Nashville, Tennessee, in zou slaan op haar deze week verschenen derde album. 

Fools for the Fleeting heeft wat mij betreft wat van Expectations en wat van Mantras, maar de balans slaat door richting het debuutalbum van Katie Pruitt. Ook haar derde album is een persoonlijk album geworden, wat het album voorziet van emotionele lading. Op Fools for the Fleeting kijkt Katie Pruitt naar de wereld om haar heen en het is een wereld in verandering. 

Er gebeurt van alles op het gebied van klimaat, technologie, politiek en cultuur en dan zijn er ook nog persoonlijke beslommeringen in het leven van de Amerikaanse muzikante. De teksten voorzien de songs van urgentie, maar het zijn ook in andere opzichten zeer aansprekende songs. 

Ook op Fools for the Fleeting vind ik de stem van Katie Pruitt echt bijzonder mooi. Het is een stem die prachtig zacht kan klinken, maar die ook krachtig is en altijd vol gevoel zit. Zeker de meer ingetogen zang is echt betoverend mooi en tilt het album ver boven de middelmaat uit. 

Het samen met Isaiah Beard geproduceerde album is verder zeer smaakvol ingekleurd. Er hebben flink wat muzikanten bijgedragen aan het album, dat warm en aangenaam vol klinkt, al is er ook zeker ruimte voor meer ingetogen passages. Amerikaanse rootsmuziek vormt de basis van de meeste songs op het derde album van Katie Pruitt, maar ook op Fools for the Fleeting is ze niet vies van accenten die haar songs wat meer richting pop duwen. 

Dat laatste stond me op haar vorige album in een aantal songs net wat tegen, maar op het nieuwe album klinkt alles even mooi en verzorgd en slaan de songs van Katie Pruitt voor mij nergens te veel door richting pop. Katie Pruitt is zoals gezegd nog niet heel bekend, maar laat op haar nieuwe album horen dat ze met haar stem, haar muziek en haar songs een niveau haalt dat voor de meeste van haar concurrenten in het overvolle genre buiten bereik blijft. Erwin Zijleman

De muziek van Katie Pruitt is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse muzikante: https://katiepruitt.bandcamp.com/album/fools-for-the-fleeting.



23 september 2026

Review: Agnes Obel - The Meaning of Flowers

De Deense muzikante Agnes Obel heeft de tijd genomen voor haar nieuwe album, maar ook op The Meaning of Flowers creëert ze weer haar eigen en volkomen unieke muzikale universum, dat mooier en mooier wordt naarmate je het album vaker hoort.
Ik geef eerlijk toe dat ik met enige scepsis begon aan beluistering van het nieuwe album van Agnes Obel. Ik heb haar absoluut hoog zitten, maar na enige tijd vind ik haar muziek ook altijd wel wat vaag en zweverig, waardoor mijn aandacht verslapt. Op The Meaning of Flowers laat Agnes Obel dit niet zomaar gebeuren. Ze heeft haar akoestische en vaak wat neo-klassiek aandoende geluid ook dit keer verrijkt met elektronische impulsen, waardoor er van alles gebeurt op haar nieuwe album. Zeker bij beluistering met de koptelefoon valt er veel op zijn plek en imponeert Agnes Obel met fascinerende klanken en haar bijzondere zang. Inmiddels is alle scepsis verdwenen en ben ik diep onder de indruk van dit fascinerende album.



Ik heb inmiddels al zestien jaar een enigszins moeizame relatie met de muziek van Agnes Obel. Het begon in 2010 met Philharmonics, het debuutalbum van de Deense muzikante. Het is een album dat ik een groot deel van de tijd echt betoverend mooi vind, maar op een gegeven moment wordt het me ook te zweverig en gaat het me tegenstaan. 

Ik had soortgelijke ervaringen met de albums die volgden. Ook op Aventine uit 2013, Citizen of Glass uit 2016 en Myopia uit 2020 maakt Agnes Obel muziek die ik een groot deel van de tijd echt prachtig vind, tot het moment komt dat ik er een beetje kriegel van word. 

Deze week is na een stilte van zes jaar een nieuw album verschenen van de Deense muzikante en The Meaning of Flowers is in meerdere opzichten een typisch Agnes Obel album. Dat betekent dat het bij vlagen echt betoverend mooi en razend spannend is, maar het zweverige aspect van de muziek van Agnes Obel wordt me ook dit keer wel eens wat te veel. 

Nu ontdekte ik met name bij het luisteren naar Myopia uit 2020 dat het helpt wanneer je met volledige aandacht luistert naar de muziek van de inmiddels al een tijd in Berlijn woonachtige muzikante. Myopia vergeleek ik in mijn recensie op De Krenten uit de Pop met het werk van Kate Bush en omschreef ik als het album dat Kate Bush had kunnen maken wanneer ze in de jaren 70 en 80 de beschikking had gehad over de technologie waarover Agnes Obel kan beschikken op haar albums. Een mooiere aanbeveling voor de muziek van Agnes Obel kan ik niet bedenken. 

Ook bij beluistering van The Meaning of Flowers maakt het nogal uit hoe ik naar het album luister. Bij beluistering op de achtergrond of zonder volledige aandacht ben ik de Deense muzikante op een gegeven moment kwijt en vervliegt alles dat ik hoor. Het is totaal anders wanneer ik met de koptelefoon luister naar het nieuwe album van Agnes Obel en mijn aandacht echt volledig richt op haar muziek. Dan hoor je hoe mooi en bijzonder haar muziek is, want wat valt er veel te ontdekken op The Meaning of Flowers. 

De muziek van Agnes Obel was op haar debuutalbum nog wel te omschrijven met labels als neo-klassiek en ‘chamber pop’, maar klassiek aandoende klanken worden op het nieuwe album moeiteloos gecombineerd met soms licht schurende elektronica. De vaak in meerdere lagen opgenomen zang maakt de geluidstapijten van de Deense muzikante nog wat dikker en veelkleuriger, maar wat het ene moment zwaar en experimenteel klinkt, klinkt het volgende moment juist vederlicht en bijna minimalistisch. 

Zeker laatstgenoemde passages vond ik in het verleden vaak wat te zweverig, maar in het muzikale universum van Agnes Obel zijn ze absoluut functioneel. Ook de zang van de Deense muzikante beviel me in het verleden niet altijd even goed, maar op The Meaning of Flowers klinkt het allemaal prachtig. 

Agnes Obel heeft een album gemaakt waarbij het bijzonder aangenaam wegdromen is en dat af en toe zorgt voor totale ontspanning, maar aan de andere kant is het ook een album dat is volgestopt met bijzondere wendingen en geniale vondsten. De flirts met elektronica werden zes jaar geleden niet door iedereen op prijs gesteld en dat zal dit keer niet anders zijn, maar ik vind de muziek op The Meaning of Flowers ruim vijftig minuten lang fascinerend. 

Zeker nu ik weet wat ik nodig heb om optimaal te kunnen genieten van de muziek van Agnes Obel grijp ik steeds vaker naar haar nieuwe album en The Meaning of Flowers intrigeert en betovert me steeds meer. Erwin Zijleman


The Meaning of Flowers van Agnes Obel is verkrijgbaar via de Mania webshop: