Review: Dead Gowns - Vegas

Bij de naam Dead Gowns denk je waarschijnlijk aan een death-metal band, maar het alter ego van de Amerikaanse muzikante Geneviève Beaudoin heeft met haar nieuwe album Vegas een verpletterend mooi singer-songwriter album gemaakt.
Ik was het vorige album van Dead Gowns, het begin 2025 verschenen It's Summer, I Love You, and I'm Surrounded by Snow, eerlijk gezegd alweer vergeten, maar het is echt een prachtig album. Toch verbleekt het vorige album van de Amerikaanse muzikante bij haar deze week verschenen album Vegas, dat direct vanaf de eerste noten imponeert en ontroert. De spanningsbogen van haar vorige album zijn verder geperfectioneerd en de stem van de muzikante uit Maine komt nog wat harder binnen. Ook in muzikaal opzicht overtreft Vegas het vorige album ruimschoots en dan zijn er ook nog eens de persoonlijke songs over een verloren vriendschap. Vegas is een droom van een album.

Het was uiteraard de Amerikaanse muziekwebsite Paste die me aan het begin van 2025 wees op het album It's Summer, I Love You, and I'm Surrounded by Snow van Dead Gowns. Ik had bij de naam Dead Gowns (vrij vertaald: dode jurken) niet direct gedacht aan een album van een vrouwelijke singer-songwriter en zou het album zonder de hulp van Paste daarom zeker hebben gemist. Het bleek echter een gouden tip van de Amerikaanse muziekwebsite, want It's Summer, I Love You, and I'm Surrounded by Snow van Dead Gowns was en is een wonderschoon album. 

Dead Gowns is het alter ego van de uit Portland, Maine, afkomstige muzikante Geneviève Beaudoin, die op haar album niet alleen verrast met een prachtige stem, maar ook met geweldige songs met invloeden uit de folk, country en indierock. Het met bescheiden middelen opgenomen album klonk ook nog eens fantastisch, waardoor ik het album terecht bestempelde als een droomdebuut. 

Ik verloor Dead Gowns vervolgens helaas weer snel uit het oog, waardoor het album mijn jaarlijstje over 2025 niet haalde, maar toen ik het album een paar dagen geleden weer eens beluisterde kon ik alleen maar concluderen dat It's Summer, I Love You, and I'm Surrounded by Snow van Dead Gowns moet worden gerekend tot de beste albums van het betreffende jaar. 

Ik ben niet de enige die Dead Gowns snel is vergeten, want haar vorige week verschenen nieuwe album Vegas is ook aan de aandacht ontsnapt van Paste en andere Amerikaanse tipgevers. Het album werd me de afgelopen week gelukkig getipt op MusicMeter, want ook het nieuwe album van Dead Gowns is weer bijzonder mooi. 

De openingstrack Everything You Wanted is direct van een verpletterende schoonheid. De track opent met een sober gitaarakkoord, waarna even sobere pianoklanken en de prachtige stem van Geneviève Beaudoin invallen. Het was bij mij direct goed voor kippenvel, maar de openingstrack van Vegas wordt alleen mooier wanneer atmosferische synths opduiken en de track aan het eind fraai ontspoort met gitaargeweld. 

Het is een van de mooiste tracks die ik dit jaar heb gehoord en daar volgen er nog veel meer van. Op Vegas vertelt Geneviève Beaudoin het verhaal van een reis die ze met een goede vriendin maakte naar Las Vegas, waar deze vriendin een nieuw leven wilde beginnen. De reis naar Las Vegas betekende echter ook het einde van hun vriendschap en dat kan net zulke diepe wonden slaan als het verbreken van een liefdesrelatie. Het levert een persoonlijk en emotioneel album op, dat zich vanaf de eerste noten genadeloos opdringt en je vervolgens ruim veertig minuten in de greep houdt. 

Geneviève Beaudoin nam het album op in een oude boerderij annex studio in Maine, waar ze werd bijgestaan door muzikanten Colin Lester Fleming, Luke Kalloch en Sam Kassirer. Ik was al onder de indruk van het geluid op het vorige album van Dead Gowns, maar Vegas klinkt nog veel mooier. Het geluid is over het algemeen ingetogen, maar een uitbarsting is nooit ver weg, wat de songs van Dead Gowns voorziet van een bijzondere onderhuidse spanning. 

Het is doodzonde dat er niet veel aandacht is voor het nieuwe album van Geneviève Beaudoin, want Vegas is in alle opzichten jaarlijstjesmateriaal en het album wordt alleen maar mooier en indrukwekkender. It's Summer, I Love You, and I'm Surrounded by Snow is echt prachtig, maar Vegas is van een bijna onwerkelijke schoonheid. Erwin Zijleman

De muziek van Dead Gowns is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse muzikante: https://deadgowns.bandcamp.com/album/vegas.

Review: Sour Widows - Sigil

De Amerikaanse band Sour Widows maakte twee jaar geleden indruk met het debuutalbum Revival Of A Friend, dat veel origineler was dan ik in eerste instantie dacht, en het geluid van dat album wordt verder geperfectioneerd op Sigil.
Susanna Thomson en Maia Sinaiko vormen met hun stemmen en gitaren de spil van de Californische band Sour Widows. Het leverde een uitstekend debuutalbum op dat deze week wordt overtroffen door het tweede album Sigil. Het fraai door Melina Duterte (Jay Som) geproduceerde album is nog wat veelzijdiger dan het debuut en integreert een aantal invloeden uit het verleden en het heden in een eigen geluid. In dat geluid komen de gitaren en zeker ook de stemmen van de twee nog wat beter tot hun recht, wat een album oplevert dat volgens mij in de smaak moet kunnen vallen bij een breder publiek dan de band tot dusver wist te bereiken met haar muziek.

De band Sour Widows ken ik van hun debuutalbum Revival Of A Friend dat midden in de zomer van 2024 verscheen. Het is een album dat direct bij de eerste keer beluisteren associaties opriep met rockmuziek uit de jaren 90, maar Revival Of A Friend bleek uiteindelijk niet zo makkelijk in een hokje te duwen. 

De band uit Californië begon bij de slowcore en indierock uit de jaren 90, maar sleepte er vervolgens ook invloeden uit de shoegaze en dreampop bij. Hier bleef het niet bij, want de songs van Sour Widows werden ook nog eens voorzien van een eigenzinnige twist, waardoor het album, waaraan de band heel lang had gewerkt, alleen maar interessanter werd. 

Ik heb sindsdien niet vaak meer naar het album geluisterd, maar toen ik deze week weer eens luisterde naar het debuut van Sour Widows was ik direct weer onder de indruk van de mooie productie van Maryam Qudus, van de stemmen van Susanna Thomson en Maia Sinaiko, van het veelkleurige gitaarspel op het album, van de dynamiek in de melancholische songs en zeker ook van de bijzondere spanningsbogen in de songs van Sour Widows. 

Met Sigil heeft Sour Widows deze week haar tweede album afgeleverd. De band werkte tien jaar aan het debuutalbum, maar moest de klus nu in een veel kortere periode klaren. Hiervoor werd de hulp ingeroepen van muzikante en producer Melina Duterte, die we kennen als de muzikante Jay Som, maar die als producer haar sporen verdiende voor onder andere Hatchie, boygenius en Lucy Dacus. 

Melina Duterte heeft ook voor Sour Widows fraai werk geleverd, want Sigil klinkt nog wat onderscheidender dan het debuutalbum van de band. Jay Som heeft wat meer aandacht besteed aan de stemmen van Susanna Thomson en Maia Sinaiko, die vaker tweestemmig uit de speakers komen. Het pakt uitstekend uit, want ik vind de zang van de twee nog een stuk mooier dan op het debuutalbum van Sour Widows, zeker als er wordt gekozen voor boygenius achtige harmonieën. 

In muzikaal opzicht gaat Sigil deels verder waar Revival Of A Friend ophield. Ook op het nieuwe album van de Californische band hoor ik invloeden uit de 90s indierock, slowcore, shoegaze en dreampop, maar het album is ook wat opgeschoven richting de indierock van het moment. Sour Widows laat hiernaast wat meer invloeden uit de folk, pop en rock toe, wat ervoor zorgt dat ik af en toe ook hele andere associaties heb bij beluistering van de muziek van de band, waaronder associaties met de muziek van ‘Til Tuesday, de band waarmee Aimee Mann ooit doorbrak. 

Sigil kreeg vorm na een apocalyptische droom van Maia Sinaiko, wat je terughoort in de uitbarstingen op het album, dat wederom grossiert in fraaie spanningsbogen. Sour Widows wist zich ruim twee jaar geleden wat mij betreft te onderscheiden met muziek die deels bekend klonk, maar ook nieuwe dingen liet horen en dat is op Sigil niet anders. 

Er zijn momenteel nogal wat bands die de rockmuziek uit de jaren 90 vooral reproduceren, maar de band van Susanna Thomson en Maia Sinaiko integreert alle invloeden in een bijzonder totaalgeluid dat door genres en door de tijd springt. Sour Widows laat vergeleken met het prima debuutalbum bovendien flink wat groei horen en heeft volgens mij alles wat nodig is om zich te scharen onder de grote indierockbands van het moment. Erwin Zijleman

De muziek van Sour Widows is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaans band: https://sourwidows.bandcamp.com/album/sigil.