10 maart 2026

Review: Valerie and the rain - Your Name

Your Name van Valerie and the rain is een folkalbum van een soort die je tegenwoordig niet al te vaak meer tegenkomt, maar het sobere en tegelijkertijd zeer smaakvolle album is misschien wel precies wat we op het moment nodig hebben
Valerie Van Roey is een Belgische muzikante die een opleiding op het Antwerpse conservatorium heeft doorlopen en dat hoor je. Your Name van Valerie and the rain laat een geschoolde zangeres en muzikante horen. Ook de medemuzikanten op het album hebben hun sporen in de muziek verdiend, wat fraaie klanken oplevert. Het in een paar dagen in Zuid Frankrijk opgenomen Your Name herinnert aan folkalbums uit vervlogen tijden, maar bevat ook het unieke stempel van Valerie Van Roey, die persoonlijke ervaringen en veel gevoel in haar songs heeft gestopt. Your Name drong zich bij mij langzaam op, maar het is inmiddels een album dat ik heel hoog heb zitten.



Valerie and the rain is een project van de op het conservatorium van Antwerpen geschoolde muzikante Valerie Van Roey. Het debuutalbum van de Belgische muzikante is deze week verschenen en het is een bijzonder mooi en fascinerend album geworden. Het duurde bij mij even voor ik dat door had, want Your Name is een album dat pas goed tot zijn recht komt wanneer je er echt met volledige aandacht naar luistert. 

Valerie Van Roey heeft zowel in muzikaal als in vocaal opzicht een uiterst subtiel, maar ook zeer uitgesproken album gemaakt. Dat klinkt als een tegenstelling, maar dat is het niet. De muziek van Valerie and the rain heeft in de basis genoeg aan subtiel akoestisch gitaarspel, maar de muzikanten die Valerie Van Roey omringen hebben allerlei bijzondere accenten toegevoegd aan het ingetogen gitaarspel op het album. 

Het zijn accenten die subtiele wendingen toevoegen aan het geluid van de Belgische muzikante, maar het zijn wendingen die stevig bijdragen aan de bijzondere sfeer op het album. Ook de stem van Valerie Van Roey is een belangrijk deel van de tijd vooral ingetogen of zelfs sober te noemen. De muzikante uit Antwerpen zingt geen noot teveel, maar ook in de zang zijn zeer trefzekere accenten aangebracht. Het kan hierbij gaan om kleine of opvallende stembuigingen, vaak geïnspireerd door Perzische muziek, of juist momenten van stilte, maar net als de wendingen in de muziek hebben ook de wendingen in de stem van Valerie Van Roey een maximaal effect. 

Zeker als ik Your Name met de koptelefoon beluister kan ik alleen maar ademloos luisteren naar alle muzikale en vocale schoonheid die is opgenomen in de songs van Valerie and the rain. Het zijn songs die zijn ontdaan van opsmuk, vervolgens zijn teruggebracht tot de ruwe essentie en hierna weer subtiel zijn versierd. 

Your Name is een album van een soort dat momenteel nauwelijks wordt gemaakt. De muziek van Valerie and the rain herinnert aan de muziek die in de late jaren 60 en vroege jaren 70 in de Laurel Canyon bij Los Angeles werd gemaakt, maar ik heb misschien nog wel meer associaties met de muziek van de psychedelische folkies die in dezelfde periode vanuit San Francisco opereerden, als Linda Perhacs en Judee Sill. Daarnaast hoor ik ook wel wat van Britse folkies uit deze periode als Vashti Bunyan. 

De flarden uit het verleden komen met name van het akoestische gitaarspel, van de stem van Valerie Van Roey en van de sobere folksongs, maar ik hoor zeker niet alleen maar nostalgie op Your Name. Ik moest in deze tijd van vooral rijk ingekleurde en vol geproduceerde albums absoluut even wennen aan de muziek van Valerie and the rain, maar als Your Name je eenmaal te pakken heeft laat het album je niet meer los.

Je hoort in alles dat Valerie Van Roey een geschoolde zangeres en muzikante is en dat geldt ook voor de andere muzikanten op het album, maar naast muzikaliteit hoor je ook veel gevoel op het album van Valerie and the rain. Een deel van de songs op het album werd geïnspireerd door reizen en ontmoetingen, die een persoonlijk tintje hebben toegevoegd aan Your Name. 

Het zal vast niet meevallen om een album als Your Name in de muziek van het moment onder de aandacht te brengen, maar iedereen die de tijd neemt voor het album zal langzaam maar zeer zeker worden betoverd door het bijzondere muzikale universum van Valerie and the rain. Erwin Zijleman

De muziek van Valerie and the rain is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Belgische muzikante: https://valerieandtherain.bandcamp.com/album/your-name.



09 maart 2026

Review: Arima Ederra - A Rush To Nowhere

De Amerikaans-Ethiopische muzikante Arima Ederra maakt muziek die (te) makkelijk in het hokje R&B zal worden geduwd, maar A Rush To Nowhere is echt in geen enkel opzicht een standaard of doorsnee R&B-album
Er zijn albums die bijna schreeuwen om beluistering met de koptelefoon en A Rush To Nowhere van Arima Ederra is zo’n album. Bij oppervlakkige beluistering hoor je lome beats en verleidelijke vocalen, maar de muzikante uit Los Angeles heeft veel meer te bieden. Ze heeft een album gemaakt dat in muzikaal opzicht blijft verrassen en betoveren en ook de stem van Arima Ederra wordt alleen maar mooier als je hem vaker hoort. Haar een paar jaar geleden verschenen debuutalbum was al interessant, maar A Rush To Nowhere is nog veel beter. Pak de koptelefoon erbij en je blijft je verbazen over alle muzikale wendingen op het album, dat me na een paar keer horen zeer dierbaar is.



Arima Ederra debuteerde in 2022 met het album An Orange Colored Day. De Amerikaanse muzikante met Ethiopische wortels kreeg destijds vooral het label R&B opgeplakt, maar haar debuutalbum was in geen enkel opzicht een standaard R&B album. Ik vond An Orange Colored Day een interessant album, maar vond het uiteindelijk net niet bijzonder of goed genoeg voor een recensie. 

Toen ik het album deze week beluisterde, dacht ik daar overigens anders over, want An Orange Colored Day is een eigenzinnig album waar de muzikaliteit van af spat. Arima Ederra heeft het zo bijzondere geluid van haar debuutalbum geperfectioneerd op haar deze week verschenen tweede album A Rush To Nowhere. 

Het is een album dat ik zeker had verwacht in de lijstjes met aanbevelingen van muziekwebsites als Pitchfork en Paste, maar die maakten in deze overvolle releaseweek andere keuzes. Zelf schaar ik het tweede album van de muzikante uit Los Angeles wel onder de beste albums van deze week. 

Er is nog niet heel veel aandacht voor het nieuwe album van Arima Ederra, maar ook A Rush To Nowhere wordt hier en daar te makkelijk in het hokje R&B geduwd. Nog meer dan op haar debuutalbum verwerkt de Amerikaanse muzikante op haar tweede album echter zeer uiteenlopende invloeden. 

Invloeden van de R&B maken hier zeker deel van uit, maar ook invloeden uit de soul, jazz, folk en pop hebben hun weg gevonden naar de muziek van Arima Ederra en hier blijft het niet bij. Het is muziek die vanaf de eerste noten van het album de fantasie prikkelt, want er gebeurt echt van alles op A Rush To Nowhere. 

Het doet me qua geluid af en toe wel wat denken aan het briljante album van Mk.gee, die het geluid van Prince uit de jaren 80 het heden in haalde. Ook het album van Arima Ederra heeft soms een Prince vibe, al is het een vibe die het genie uit Minneapolis zelf niet meer heeft kunnen bedenken. 

A Rush To Nowhere heeft een lekker loom en broeierig geluid, maar het is ook een geluid waarin van alles gebeurt. De ene keer komen de bijzondere accenten van bijzondere ritmes, de andere keer van bijzondere synths, maar er is altijd wel iets dat de aandacht trekt. Op hetzelfde moment is de muziek op het album bijzonder toegankelijk. 

Arima Ederra deed voor haar tweede album een beroep op topproducers Teo Halm, Caleb Laven en Solomonphonic. Dat zijn producers die ik in mijn muzikale bubbel niet vaak tegenkom, maar ze hebben van A Rush To Nowhere een prachtig klinkend album gemaakt. 

In muzikaal opzicht is het smullen, al is het maar omdat Arima Ederra niet alleen makkelijk schakelt tussen genres, maar ook makkelijk door de tijd beweegt, maar ik ben ook zeer gecharmeerd van de stem van de muzikante uit Los Angeles. Het is een stem die zich uitstekend leent voor de wat meer pop en R&B georiënteerde songs op het album, maar het is ook een stem die behoorlijk eigenzinnig kan klinken. 

Het zorgt ervoor dat A Rush To Nowhere zich niet alleen in muzikaal opzicht makkelijk weet te onderscheiden, maar dat ook in vocaal opzicht doet. Het zit allemaal net wat buiten mijn muzikale comfort zone, maar mede hierdoor intrigeert de muziek van Arima Ederra me continu. Wat zou het zonde zijn als dit bijzondere album in een week met net wat teveel nieuwe albums tussen wal en schip valt, want dit is een album dat echt iets toevoegt aan alles dat er al is. Erwin Zijleman