De Amerikaanse muziekwebsite AllMusic.com komt over het algemeen niet met erg spannende aanbevelingen, maar met Stella's Birth-day van Fellow Mortals gaf het deze week een hele bijzondere tip
Laat Stella's Birth-day van Fellow Mortals uit de speakers komen en je wordt heen en weer geslingerd tussen 80s pop en chamber pop. Het duo dat bestaat uit Francis Reader (Trash Can Sinatras) en Simon Dine (Noonday Underground) heeft zich in de teksten laten inspireren door een aantal stokoude gedichten, maar vindt muzikale inspiratie dichterbij in de tijd. Stella's Birth-day valt op door fraaie arrangementen en warme klanken en deze worden nog wat verder opgetild door de mooie stem van Francis Reader, die zingt als een volleerd crooner. Er is heel weinig aandacht voor dit album, maar Stella's Birth-day van Fellow Mortals verdient absoluut een beter lot.
Het album Stella's Birth-day van Fellow Mortals kwam ik de afgelopen week eigenlijk alleen op de website van AllMusic.com tegen. De Amerikaanse muziekwebsite deelde flink wat sterren uit aan het album en koos het bovendien als een van de meest interessante albums van deze week.
Reden genoeg om te gaan luisteren naar het album, al bracht de omschrijving van AllMusic me nog even aan het twijfelen. Het op muziek zetten van gedichten van de Ierse schrijver Jonathan Swift klinkt immers nogal pretentieus en op pretentieuze albums ben ik meestal niet gek.
Het verhaal achter deze gedichten is overigens wel mooi, want het zijn gedichten die Jonathan Swift (1667-1745), die overigens vooral bekend is van het boek Gulliver’s Travels, jaarlijks stuurde aan de vrouw die hij Stella noemde, maar die volgens historici Esther heette.
Fellow Mortals is een project van Francis Reader, zanger van de band Trash Can Sinatras en de van de band Noonday Underground bekende muzikant en producer Simon Dine. Het zijn twee namen die me eerlijk gezegd onbekend waren, maar ook dat hield me niet tegen om te luisteren naar Stella's Birth-day van Fellow Mortals.
Het album is een mooie ontdekking van AllMusic, dat een album heeft gevonden dat verder vrijwel nergens aandacht heeft gekregen. Dat is jammer, want Stella's Birth-day van Fellow Mortals is een album dat niet alleen prachtig uitgevoerd schijnt te zijn, maar het is ook een album dat een breed publiek moet kunnen aanspreken.
Ik heb me bij beluistering van de muziek van Fellow Mortals niet gefocust op de teksten, want ik ga ervan uit dat die van een prima niveau zijn. Mijn focus lag bij de muziek en de zang en ook hiermee wisten Francis Reader en Simon Dine me snel te overtuigen met verzorgde klanken en een mooie stem.
Bij beluistering van Stella's Birth-day heb ik vooral associaties met muziek uit de jaren 80, al valt het niet mee om direct de juiste namen te vinden. Marc Almond is een naam die ik zeker moet noemen en dat heeft vooral te maken met de zang. Ook het latere werk van Talk Talk is het noemen waard en dat ligt dan weer vooral aan de muziek op het album. Heel trefzeker is het vergelijkingsmateriaal echter niet.
Als ik de muziek op Stella's Birth-day moet omschrijven kom ik ergens tussen 80s pop en chamber pop uit. In welk hokje de muziek van Fellow Mortals terecht komt wisselt per track. Het album bevat een aantal rijk georkestreerde tracks die aansluiten bij de kaders van de chamber pop, maar als het geluid van het tweetal wat elektronischer is ingekleurd en voorzichtig dansbaar wordt, heb ik vooral associaties met 80s pop en vaak met wat zoetige 80s pop.
Ik ken de band Trash Can Sinatras niet, maar Francis Reader is een prima zanger, die niet onderdoet voor de crooners uit de jaren 80 en 90. Ook in muzikaal opzicht ademt het eerste album van Fellow Mortals kwaliteit. Simon Dine heeft de veertien tracks op Stella's Birth-day voorzien van steeds weer net andere klanken, die vaak een totaal andere sfeer oproepen.
Zonder de aanbeveling van AllMusic was ik dit album echt nooit tegengekomen en ondanks het feit dat het een album is dat zich deels buiten mijn comfort zone begeeft, zeker als het wat de zoete kant op gaat, ben ik blij met het ontdekken van dit album, dat in ieder geval anders klinkt dan de andere albums van het moment, en dat meer dan eens goed is voor aangename nostalgische gevoelens. Erwin Zijleman
