19 november 2026

Review: Silver Lining - Bygones

De Noorse hoofdstad Oslo heeft een bloeiende muziekscene met een zwak voor Amerikaanse rootsmuziek, wat een paar maanden geleden was te horen op het album van The Northern Belle en deze week op het album van Silver Lining.
Silver Lining beschikt met Stine Andreassen en Live Miranda Solberg over twee geweldige zangeressen, die allebei ook andere dingen doen. Op Bygones van Silver Lining combineren ze hun talenten en dat levert een fraai album op. De Noorse band flirtte op haar vorige album nog met pop en elektronica, maar op het nieuwe album staat de Amerikaanse rootsmuziek centraal. Het is een genre waarin de concurrentie moordend is, maar dankzij de Noorse touch klinkt Silver Lining anders dan de Amerikaanse concurrenten. Bygones had van mij wat langer mogen duren, maar alles wat de band uit Oslo laat horen op haar derde album is absoluut de moeite waard.



Noorwegen en (Amerikaanse) rootsmuziek gaan verrassend goed samen en dat heeft de afgelopen jaren een stapeltje uitstekende albums opgeleverd. Zo waren er de afgelopen maanden de echt prachtige albums van Martine Haugen (Hardships and Hopes) en The Northern Belle (Even Cowgirls Get Sad), terwijl wat langer geleden zeer fraaie rootsalbums werden afgeleverd door bands als Darling West en Silver Lining en door de singer-songwriter Louien. 

Silver Lining debuteerde in 2018 met het album Heart and Mind Alike, dat vier jaar later werd gevolgd door het nog betere Go Out Nowhere. Op het laatste album had Silver Lining met Stine Andreassen en Live Miranda Solberg twee topzangeressen in de gelederen. Het zijn zangeressen met banden met de andere bands die ik noemde, want Stine Andreassen maakte in het verleden deel uit van de band Darling West en maakt nog steeds deel uit van The Northern Belle, terwijl Live Miranda Solberg de vrouw achter het project Louien is. 

Het verdelen van de aandacht over meerdere bands zorgt helaas voor wat kortere albums, maar verder valt er niets te klagen. Na het album van The Northern Belle dat nog geen half uur duurde is ook Bygones van Silver Lining met bijna 33 minuten aan de korte kant, maar het is wel weer een album om blij van te worden. 

Ook op het derde album van Silver Lining bundelen Stine Andreassen en Live Miranda Solberg weer de krachten, maar ook Halvor Falck Johansen en Bjørnar Ekse Brandseth zijn nog steeds van de partij. Het derde album van de band uit Oslo bevat negen tracks en het zijn allemaal tracks die in het hokje (Amerikaanse) rootsmuziek passen. 

Het is wel rootsmuziek waarin ook ruimte is voor invloeden uit de popmuziek en het is popmuziek die vooral herinnert aan Californische popmuziek uit het verleden, maar ik hoor heel soms ook subtiel een vleugje ABBA, zoals in de openingstrack. Muziek uit Scandinavië kan wel eens donker en wat zwaar op de hand zijn, maar Silver Lining is op Bygones niet vies van flink wat zonnestralen. 

De Noorse band nodigde een aantal gastmuzikanten uit, wat een lekker vol en warm geluid oplevert. Het is een geluid met veel snareninstrumenten, waarbij uiteraard een plekje is gereserveerd voor de pedal steel. De band beschikt met Stine Andreassen, Live Miranda Solberg en Halvor Falck Johansen over drie mooie stemmen en die hebben allemaal een plek gekregen op het nieuwe album. Het zal niemand verbazen dat ik een voorkeur heb voor de stemmen van Stine Andreassen en Live Miranda Solberg, maar ook als de mannenstem het voortouw neemt overtuigt Silver Lining makkelijk. 

De Noorse band was op haar vorige album niet vies van pop en ook het gebruik van synths werd niet geschuwd. Dat klonk zeer overtuigend, maar het wat organischer en meer op Amerikaanse rootsmuziek gebaseerde geluid op Bygones past wat mij betreft beter bij de stemmen van de drie Noorse muzikanten. 

Het kleurt allemaal prachtig bij de regenachtige herfstavonden van het moment en net als het een paar maanden geleden verschenen album van The Northern Belle is ook het nieuwe album van Silver Lining een album dat de concurrentie met de Amerikaanse rootsmuziek uit Nashville best aan kan. Bij Oslo denk je misschien niet aan Amerikaanse rootsmuziek, maar met de albums van The Northern Belle en Silver Lining zet de Noorse hoofdstad zich ook dit jaar op de kaart als een interessante leverancier van het genre. Erwin Zijleman

De muziek van Silver Lining is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Noorse band: https://silverliningnorway.bandcamp.com/album/bygones.



Review: Land of Talk - LASTS

Land of Talk is inmiddels al bijna twintig jaar goed voor geweldige albums en ook op het deze week verschenen album LASTS steekt de band rond de prachtig zingende Elizabeth Powell weer in een intrigerend goede vorm.
Ik ontdekte de Canadese band Land of Talk pas een paar jaar geleden, maar sindsdien koester ik de albums die inmiddels zijn verschenen. Daar wordt deze week weer een uitstekend album aan toegevoegd, want het nieuwe album LASTS durf ik best jaarlijstjeswaardig te noemen. Elizabeth Powell maakte het album met slechts twee medemuzikanten en dat verklaart dat de muziek van de band wat ruwer klinkt dan op het vorige album. LASTS staat vol met eigenzinnig en veelkleurig gitaarwerk dat het album een volstrekt eigen geluid geeft. De songs op het album zijn absoluut avontuurlijk te noemen, maar het zijn ook songs met een enorme verleidingskracht. Mijn liefde voor Land of Talk is weer wat groter geworden.



De Canadese band Land of Talk bestaat dit jaar twintig jaar en viert dat deze week met het uitbrengen van het zevende album van de band of zelfs het achtste album, als je de akoestische versie van het debuutalbum meetelt. 

De band uit Montreal bewoog zich lange tijd buiten mijn gezichtsveld, want ik ontdekte Land of Talk pas in 2020 toen het album Indistinct Conversations verscheen. Het in de eerste zomer van de coronapandemie uitgebrachte album trok destijds niet direct mijn aandacht, maar toen ik de muziek van de band eenmaal gehoord had was ik verkocht. 

Ik vind Indistinct Conversations nog altijd een fantastisch album. De muziek van de Canadese band is betoverend mooi en aangenaam dromerig, maar het album is ook bijzonder avontuurlijk en op een of andere manier rauw. In muzikaal opzicht is Indistinct Conversations een even mooi als fascinerend album en dan is er ook nog eens de geweldige stem van Elizabeth Powell. 

Ik was aan het einde van de zomer van 2020 fan van de band en mijn liefde voor de muziek van Land of Talk werd alleen maar groter toen ik de eerdere albums had beluisterd. Indistinct Conversations werd in de herfst van 2023 gevolgd door het misschien nog wel betere Performances. Het is een album dat eigenlijk in alle opzichten anders klinkt dan zijn voorganger, maar ook Performances is een album dat de fantasie uitvoerig prikkelt met bijzondere klanken, spannende songs en de verslavend mooie stem van Elizabeth Powell. 

Ik heb drie jaar uitgekeken naar de opvolger van Performances en dat wachten werd deze week beloond. Op het deze week verschenen LASTS klinkt de Canadese band weer anders dan op het vorige album en schuift het weer iets op in de richting van Indistinct Conversations. 

De gitaren zijn weer wat nadrukkelijker aanwezig op het nieuwe album, maar ook de elektronische impulsen van het vorige album zijn niet helemaal verdwenen. Het bijzondere van de muziek van Land of Talk is dat de songs van de band verrassend toegankelijk klinken, maar op hetzelfde moment zijn volgestopt met bijzondere dingen. 

Op LASTS staan vaak wat stevig aangezette gitaarakkoorden centraal, maar er draait van alles omheen. Ook het nieuwe album van de Canadese band is weer een album dat het uitstekend doet met de koptelefoon. Er wordt bijzonder knap gemusiceerd op het album en ook in productioneel opzicht is LASTS een prachtalbum. 

De songs van Land of Talk klinken weliswaar toegankelijk, maar zijn niet zomaar in een hokje te duwen. In een aantal opzichten lijkt de muziek op het nieuwe album schatplichtig aan de postpunk, maar ik ga het zeker geen postpunk album noemen. Zeker als de muziek wat langer uitgesponnen is, zoals in het fascinerende Saffron, zit je op het puntje van de stoel, maar ook als Land of Talk kiest voor lekker in het gehoor liggende popsongs, gebeurt er van alles. 

Het gitaarwerk op LASTS is echt fantastisch, maar ook de stem van Elizabeth Powell draagt weer stevig bij aan de hoge kwaliteit van de muziek van Land of Talk. De albums van de band werden tot nu toe allemaal alleen maar beter naarmate je ze vaker hoorde en dat is ook weer het geval bij LASTS, dat steeds meer geheimen prijsgeeft naarmate je het album vaker hoort. Land of Talk is veel minder bekend dan de band zou moeten zijn, maar luister naar LASTS en je bent direct om. Erwin Zijleman

De muziek van Land of Talk is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Canadese band: https://landoftalk.bandcamp.com/album/lasts.


LASTS van Land Of Talk is verkrijgbaar via de Mania webshop: