Wounded Angel van de Amerikaanse muzikante Elley Duhé wordt deze week vooral genoemd in releaselijsten die zich focussen op Amerikaanse rootsmuziek, waardoor het album mijn aandacht trok. Het is mijn eerste kennismaking met haar muziek en het is een kennismaking die me goed is bevallen. De countrypop van Elley Duhé bevat naar mijn smaak misschien net te veel pop, maar het is veel minder pop dan de Amerikaanse muzikante tot dusver maakte. Ze zet op Wounded Angel flinke stappen in een andere richting en dat is moedig. Liefhebbers van de electropop die Elley Duhé in het verleden maakte zullen waarschijnlijk niets horen in de muziek op het nieuwe album, maar liefhebbers van countrypop, als ik, kunnen er goed mee uit de voeten.
De Amerikaanse muzikante Elley Duhé timmerde de afgelopen tien jaar met behoorlijk veel succes aan de weg met een aantal singles, het mini-album DRAGON MENTALITY en haar debuutalbum PHOENIX. Ik heb er zelf niets van meegekregen, want de muzikante uit Los Angeles maakte de afgelopen tien jaar vooral elektronisch ingekleurde en nogal zwaar aangezette popmuziek en daar ben ik niet gek op.
Ik kwam haar naam de afgelopen week voor het eerst tegen op een aantal Amerikaanse muziekwebsites die zich vooral richten op Amerikaanse rootsmuziek en haar nieuwe album Wounded Angel hebben opgenomen in de lijst met de interessante nieuwe albums van deze week.
Elley Duhé groeide op in Mobile, Alabama, en keert op Wounded Angel naar eigen zeggen terug naar haar muzikale wortels. Voordat ze zich vestigde in Los Angeles en begon aan een succesvolle carrière als popmuzikante was ze al actief in de muziekscenes van Mississippi, New Orleans en Austin en dat hoor je op haar nieuwe album, dat overigens is uitgebracht op haar eigen label.
Ik heb ook geluisterd naar het debuutalbum van Elley Duhé en naar het mini-album dat er aan vooraf ging, maar een enkele track daargelaten kan ik maar heel weinig met de electropop die ze in het verleden maakte. Het is me te veel pop, te elektronisch, te onpersoonlijk en te bombastisch.
Wounded Angel is voor het eerst een albumtitel die niet volledig uit hoofdletters bestaat, maar het album laat ook een ingrijpende muzikale koerswijziging horen. Ik ben benieuwd hoe de fans van de muziek die ze de afgelopen tien jaar maakte zullen reageren op Wounded Angel, maar ik ben zelf wel gecharmeerd van het album. Op haar nieuwe album omarmt Elley Duhé de Amerikaanse rootsmuziek en verwerkt ze flink wat invloeden uit de folk en met name de country in haar songs.
De muzikante uit Los Angeles is haar verleden in de pop niet helemaal vergeten, waardoor haar nieuwe album perfect in het hokje countrypop past. Het is countrypop met in de meeste tracks iets meer pop dan country, maar de twee genres zijn wat mij betreft voldoende in balans. In muzikaal opzicht klinkt het allemaal prima en de productie van het album is fris en eigentijds.
De Amerikaanse muzikante beschikt verder over een stem die het goed doet in de countrypop die ze maakt op haar nieuwe album. Het is een stem met een eigen geluid, die de persoonlijke teksten op het album met voldoende gevoel vertolkt. Het is een stem die hier en daar vervormd wordt, wat van mij niet had gehoeven, maar het stoort me niet echt.
Het is nog wel wat zoeken naar consistentie op het album, want de songs op Wounded Angel schieten meerdere kanten op. Soms neigt het naar redelijk traditionele Amerikaanse rootsmuziek, maar het album bevat ook twee tracks die flink doorslaan richting pure pop en raken aan songs op haar vorige album. Hiernaast zijn er songs met een aangenaam vleugje Fleetwood Mac. Het maakt van Wounded Angel soms een wat wispelturig album, al zorgt de diversiteit er ook voor dat het nieuwe album van Elley Duhé zich wat makkelijker weet te onderscheiden van de andere countrypop albums van het moment.
Met haar nieuwe album kiest de muzikante uit Los Angeles voor een genre waarin de concurrentie moordend is en laat ze het succes als electropop muzikante achter zich. Het is een moedige stap die respect afdwingt, maar het is wat mij betreft ook een stap die goed uitpakt. Wounded Angel misstaat niet tussen de andere countrypop albums van het moment en laat ook een net wat ander geluid horen, wat in dit genre een groot goed is. Erwin Zijleman
