20 juni 2026

Review: Celine Cairo - Panacea

Panacea van Celine Cairo is niet het album dat deze week de meeste aandacht krijgt, maar wat heeft de Amsterdamse singer-songwriter weer een prachtig album gemaakt en wat maakt ze weer indruk met haar wonderschone stem
Met haar vorige album Overflow was Celine Cairo behoorlijk succesvol en daar viel niets op af te dingen. Het album was prachtig geproduceerd en voorzien van fraaie klanken en dan was er ook nog eens de geweldige stem van Celine Cairo. Op het deze week verschenen nieuwe album Panacea klinkt de stem van de Nederlandse muzikante nog wat mooier en ook in muzikaal en productioneel opzicht is het album minstens net zo goed als zijn voorganger. De songs op Panacea kregen vorm nadat Celine Cairo de tijd voor zichzelf had genomen en dat hoor je, want het album heeft een rustgevende sfeer. Ik vond Overflow vijf jaar geleden alleen maar mooier worden naarmate ik het album vaker hoorde en dat is dit keer niet anders. Wat een prachtig album!



Bijna vijf jaar geleden verscheen Overflow, het derde album van de tot dat moment voor mij onbekende Nederlandse singer-songwriter Celine Cairo. Het is een album dat op mij een verpletterende indruk maakte en dat was ik niet vergeten toen ik een paar maanden later mijn jaarlijstje opstelde, al had Overflow achteraf bezien wel een wat hogere plek verdiend. 

Toen ik Overflow voor het eerst beluisterde dacht ik nieuw werk van het destijds buitengewoon populaire London Grammar te horen. Dat was deels de verdienste van de kunsten van producer Tim Bran, die ook met de Britse band werkte, maar het was vooral de stem van Celine Cairo die me betoverde en die ik persoonlijk misschien nog wel mooier vond dan die van de stevige bewierookte London Grammar zangeres Hannah Reid. 

Celine Cairo heeft de afgelopen jaren de tijd voor zichzelf genomen, maar deze week is haar nieuwe album Panacea verschenen. De Amsterdamse muzikante werkte op Overflow met een buitenlandse producer van naam en faam en dat deed ze ook op haar eerste twee albums, maar Panacea produceerde ze samen met de Amsterdamse muzikant Benjamin Rheinländer. 

Het is wat mij betreft een verstandige keuze, want Panacea heeft een meer eigen sound dan Overflow, dat duidelijk het stempel bevatte van Tim Bran. Het betekent overigens niet dat het nieuwe album van Celine Cairo heel anders klinkt dan de succesvolle voorganger. Ook Panacea is voorzien van een sfeervol en vaak sprookjesachtig mooi geluid, waarin een folky basis wordt gecombineerd met fraaie bijdragen van onder andere strijkers. 

Het is een geluid dat zich ergens tussen folk en pop beweegt, maar Panacea klinkt anders dan de meeste albums die het etiket folkpop opgeplakt krijgen. Tim Bran speelde dit keer geen rol, maar de van hem bekende spanningsbogen en tempowisselingen die ook de muziek van London Grammar zo bijzonder maken, zijn ook te horen op Panacea. 

Het nieuwe album van Celine Cairo is echt bijzonder mooi geproduceerd en ook in muzikaal opzicht is het vakwerk, maar ik word ook dit keer vooral betoverd door de zang op het album. Celine Cairo beschikt over een hele mooie en veelzijdige stem. Het is een stem die echt prachtig klinkt in de wat soberder ingekleurde songs op Panacea. 

Het zijn songs die me af en toe wel wat doen denken aan de vroege albums van Sarah McLachlan, maar ook de vergelijking met London Grammar zangeres Hannah Reid is nog steeds relevant, al vind ik de stem van Celine Cairo inmiddels mooier dan die van de Britse zangeres. Nog meer dan op Overflow imponeert de Amsterdamse muzikante met haar stem, die ook prachtig klinkt wanneer het tempo wordt opgevoerd en de muziek wat voller klinkt. 

De stem van Celine Cairo voorziet de songs van de Amsterdamse muzikante van een bijzondere en zeker ook intieme sfeer en ze zingt niet alleen mooi, maar ook met veel gevoel. Het komt allemaal samen in een serie geweldige songs, die stuk voor stuk van internationale allure zijn. 

Panacea is een album dat je direct bij de eerste kennismaking al eindeloos wilt koesteren, maar de songs van Celine Cairo worden mooier en interessanter wanneer je ze vaker hoort. De Nederlandse muzikante heeft ons lang laten wachten, maar levert wederom een prachtalbum af, dat niet onder doet voor de beste albums van 2026. Erwin Zijleman

De muziek van Celine Cairo is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Nederlandse muzikante: https://celinecairo.bandcamp.com.


Panacea van Celine Cairo is verkrijgbaar via de Mania webshop:


19 juni 2026

Review: Joan As Police Woman - Real Life Evolution

Er zijn wel wat dipjes te vinden in het oeuvre van de Amerikaanse muzikante Joan Wasser, beter bekend als Joan As Police Woman, maar Real Life Evolution, dat nieuwe versies bevat van de songs van haar debuutalbum, is weer uitstekend
Als ik naar de muziek van Joan As Police Woman luister, valt meestal als eerste de stem van de Amerikaanse muzikante me op. Het is een stem die ik niet per se mooi vind, maar het is wel een stem die wat met me doet. Ik was, met name door de zang van Joan Wasser, twee jaar geleden zeer gecharmeerd van het album Lemons, Limes and Orchids en ik ben ook gecharmeerd van het deze week verschenen Real Life Evolution en dat ondanks het feit dat Joan Wasser op haar nieuwe album de songs van haar twintig jaar oude debuutalbum nog eens vertolkt. Het is niet veel muzikanten gegeven om weg te komen met nieuwe versies van oude songs, maar Joan As Police Woman doet het.



Ik had in 2024 al flink wat jaren niet meer geluisterd naar de muziek van Joan As Police Woman, maar met het twee jaar geleden verschenen Lemons, Limes and Orchids wist het alter ego van de Amerikaanse muzikante Joan Wasser toch weer mijn aandacht te trekken. Lemons, Limes and Orchids is in alle opzichten een uitstekend album van Joan As Police Woman en wat mij betreft is het ook haar beste album. 

Alle reden dus om met hoge verwachtingen te beginnen aan haar deze week verschenen nieuwe album. De hoge verwachtingen sloegen in eerste instantie direct om in teleurstelling, toen ik erachter kwam dat het deze week verschenen Real Life Evolution nieuwe versies bevat van de songs op het debuutalbum van Joan As Police Woman, het dit jaar precies twintig jaar oude Real Life. 

Het opnieuw opnemen van de songs van een eigen album uit het verleden is maar zelden een goed idee en in de meeste gevallen is het zelfs een heel slecht idee. Desondanks laten veel muzikanten zich verleiden tot het opnieuw opnemen van hun oude songs en in veel gevallen gaat het ook nog eens om de songs van het meest populaire album van een muzikant of band. 

Het levert regelmatig draken van albums op, zoals de volgende week uitgebrachte remake van het debuutalbum van Placebo laat horen, maar het kan natuurlijk ook wel eens goed gaan. Het gaat wat mij betreft goed op Real Life Evolution, dat ik absoluut een waardevolle aanvulling op het debuutalbum uit 2006 vind. 

Als ik beide albums met elkaar vergelijk, hoor ik direct dat ik het geluid op Real Life Evolution veel mooier vind dan het geluid op het debuutalbum van Joan As Police Woman. Toch heeft ook het wat ruwer klinkende debuutalbum wel wat, waardoor het lastig kiezen is tussen beide albums. Kiezen hoeft gelukkig niet, want in veel gevallen klinken de songs zo verschillend, dat je als je het niet zou weten je niet direct door zou hebben dat het om dezelfde songs gaat. 

Bijzonder is dat de songs op Real Life in een andere volgorde staan dan op Real Life Evolution, maar dat versterkt ook het gevoel dat het om twee verschillende albums gaat. Ik heb in de meeste gevallen een voorkeur voor de nieuwe versies die Joan As Police Woman heeft opgenomen van haar songs uit 2006, al is het kwaliteitsverschil zeer beperkt. 

Van Real Life Evolution hoeft alleen het samen met Iggy Pop vertolkte Save Me van mij niet, maar alle andere songs op het album klinken echt heel mooi. De muzikanten die op het album te horen zijn, hebben de songs van Joan Wasser voorzien van een mooi en sfeervol geluid, maar het is vooral de stem van de Amerikaanse muzikante die ervoor zorgt dat de songs van Joan As Police Woman opvallen. Net als op haar vorige album maakt Joan Wasser makkelijk indruk met haar karakteristieke stem, die op een bijzondere manier mooi is. 

Ik had zoals gezegd voor 2024 heel lang niet naar de muziek van Joan As Police Woman geluisterd, waardoor ik de songs van haar debuutalbum niet zo goed meer kende. Real Life Evolution voelt daarom voor mij toch vooral als een nieuw Joan As Police Woman album. Het is een album dat ik niet zo goed vind als het twee jaar oude Lemons, Limes and Orchids, maar de vergelijking met de andere nieuwe albums van deze week kan het album makkelijk doorstaan. Erwin Zijleman

De muziek van Joan As Police Woman is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse muzikante: https://joanaspolicewoman.bandcamp.com/album/real-life-evolution-album-2026.


Real Life Evolution van Joan As Police Woman is verkrijgbaar via de Mania webshop: