16 juni 2024

Shelby Lynne - I Am Shelby Lynne (1999)

Na een traumatische jeugd in Alabama leed Shelby Lynne een kwakkelend bestaan in Nashville, tot ze in 1999 op de proppen kwam met het in alle opzichten legendarische album I Am Shelby Lynne
De Amerikaanse muzikante Shelby Lynne heeft een fraai stapeltje albums op haar naam staan, maar met afstand haar beste album is wat mij betreft I Am Shelby Lynne uit 1999. Het is een album dat volgde op een aantal matig ontvangen Nashville country albums. Op I Am Shelby Lynne kiest Shelby Lynne voor de Amerikaanse rootsmuziek uit het diepe zuiden van de Verenigde Staten. Het album is voorzien van een tijdloos en warm klinkend geluid, dat prachtig is geproduceerd door Bill Bottrell. De grootste kracht van I Am Shelby Lynne schuilt echter in de prachtige stem van Shelby Lynne, die de songs op haar doorbraakalbum met veel gevoel vertolkt. Het levert wat mij betreft een klassieker op.



Shelby Lynne Moorer was pas zeventien jaar oud toen haar vader voor haar ogen haar moeder doodschoot en hierna zijn eigen leven beëindigde. Ze nam de verzorging van haar vier jaar jongere zus Allison op zich en verruilde, toen die ook op eigen benen kon staan, het ouderlijk huis in Jackson, Alabama, voor Nashville, Tennessee, om in de voetsporen van haar muzikale ouders te treden. 

In Nashville kreeg de talentvolle muzikante, die zich vanaf dat moment Shelby Lynne noemde, vrijwel onmiddellijk een platencontract, maar echt van de grond kwam haar carrière niet. Tussen 1989 en 1995 maakte Shelby Lynne maar liefst vijf albums, die allemaal in de onderste regionen van de country charts terecht kwamen. Haar carrière leek in de tweede helft van de jaren 90 min of meer ten einde, maar in 1999 sloeg Shelby Lynne keihard terug met het album I Am Shelby Lynne. 

Er zouden nog elf studioalbums volgen en Shelby Lynne maakte bovendien een prachtig album met haar ook in de muziek actieve en eveneens succesvolle Allison Moorer, maar wat mij betreft steekt I Am Shelby Lynne er flink bovenuit in het fraaie oeuvre van de Amerikaanse muzikante. 

Voor I Am Shelby Lynne liet Shelby Lynne haar thuisbasis Nashville tijdelijk achter zich en keerde ze terug naar Alabama, waar ze met de op dat moment vooral van Sheryl Crow bekende producer Bill Bottrell de studio in dook. In deze studio verdween Nashville ook in muzikaal opzicht uit beeld, want op I Am Shelby Lynne eert de Amerikaanse muzikante de muziek die in de jaren 70 in het diepe zuiden van de Verenigde Staten werd gemaakt. 

I Am Shelby Lynne bevat nog wel wat invloeden uit de country, maar is ook geworteld in de soul en rhythm & blues, met hier en daar ook nog een vleugje jazz en rock ‘n roll. Het album moet haast wel beïnvloed zijn door het album dat Dusty Springfield aan het eind van de jaren 60 in Memphis maakte, maar Shelby Lynne eert ook de rijke muziekgeschiedenis van de staat waarin ze opgroeide. 

Bill Bottrell tekent op I Am Shelby Lynne niet alleen voor een prachtige en opvallend warm klinkende productie, maar nam bovendien flink wat koffers met instrumenten mee naar de studio, waarna een aantal gastmuzikanten het album nog wat voller inkleurden. Ik vind vooral het gitaarwerk op het album heel erg mooi, maar ook de sfeervolle bijdragen van strijkers zijn zeer trefzeker. I Am Shelby Lynne werd door de productie van Bill Bottrell vergeleken met Sheryl Crow’s Tuesday Night Music Club, maar het album van Shelby Lynne klinkt authentieker en had ook decennia eerder kunnen zijn gemaakt. 

De songs op het album zijn indrukwekkend en het geluid is prachtig, maar I Am Shelby Lynne is vooral een album waarop de stem van Shelby Lynne imponeert. De Amerikaanse muzikante zingt met veel gevoel en minstens evenveel soul en levert wat mij betreft in vocaal opzicht een van de beste albums aller tijden af. De stem van Shelby Lynne zou nog veel vaker prachtig klinken, maar de zang op I Am Shelby Lynne is me net wat dierbaarder en dat geldt ook voor de songs en de muziek op het album. 

Shelby Lynne trok de afgelopen jaren niet heel veel aandacht met haar albums, maar die aandacht verdient ze wel, want zeker haar laatste albums zijn weer uitstekend. I Am Shelby Lynne verdient nog veel meer, want dit is een album dat eigenlijk iedereen gehoord moet hebben. Erwin Zijleman


I Am Shelby Lynne van Shelby Lynne is verkrijgbaar via de Mania webshop:


The Whiskey Charmers - Streetlights

De Amerikaanse band The Whiskey Charmers draait al een tijdje mee, maar zet een flinke stap vooruit op haar nieuwe album Streetlights, dat opvalt door fraaie alt-country met een hoofdrol voor mooi gitaarwerk en uitstekende zang
Carrie Shepard en Lawrence Daversa vormen de basis van de uit Detroit, Michigan, afkomstige band The Whiskey Charmers. Dat leverde de afgelopen negen jaar een aantal prima albums op, maar zo goed als op Streetlights hoorde ik de band nog niet. Op hun nieuwe album klinken Carrie Shepard en Lawrence Daversa net wat moderner en bovendien is de productie mooier dan op de voorgangers. Streetlights trekt direct de aandacht met fraai en bij vlagen lekker stevig gitaarwerk en ook de mooie stem van Carrie Shepard trekt makkelijk de aandacht. Ook de songs op het album liggen bijzonder lekker in het gehoor, waardoor dit zomaar het doorbraakalbum van The Whiskey Charmers zou kunnen worden.



Ik besprak op de krenten uit de pop nog niet eerder een album van de Amerikaanse band The Whiskey Charmers, maar ik volg de band rond Carrie Shepard en Lawrence Daversa al wel een kleine tien jaar. Ik vond de vorige albums van de band uit Detroit, Michigan, zeker niet slecht, maar er waren altijd albums die ik net wat interessanter vond, waardoor de muziek van The Whiskey Charmers steeds tussen wal en schip viel. 

Het is dit keer anders, want het deze week verschenen vijfde album van de band sprong er voor mij direct in positieve zin uit. Binnen The Whiskey Charmers draait veel om Carrie Shepard en Lawrence Daversa, van wie laatstgenoemde tekent voor het grootste deel van het gitaarwerk en de achtergrondzang, terwijl Carrie Shepard tekent voor ondersteunend akoestisch gitaarwerk en de leadzang. 

De mooie stem van Carrie Shepard, de fraaie ondersteuning van Lawrence Daversa en het uitstekende gitaarwerk van zijn hand trekken nadrukkelijk de aandacht bij beluistering van Streetlights. The Whiskey Charmers maken op hun nieuwe album gitaar georiënteerde Amerikaanse rootsmuziek die af en toe lekker stevig mag klinken en waarin de zang een zeer voorname rol speelt. 

Carrie Shepard en Lawrence Daversa doen niet alles met zijn tweeën, want de band bestaat op Streetlights ook uit een zeer competent spelende ritmesectie, waarna het geluid van The Whiskey Charmers nog wordt aangevuld met de bijzondere klanken van de theremin. Streetlight laat vergeleken met de vorige albums van The Whiskey Charmers geen muzikale aardverschuiving horen, maar desondanks vind ik het album een stuk aansprekender dan zijn voorgangers. 

Streetlights klinkt wat ruwer dan het vorige werk van de band uit Detroit en dat bevalt me uitstekend. De gitaren krijgen op het album alle ruime en benutten deze op fraaie wijze. Het gitaarwerk op Streetlights is melodieus, maar Lawrence Daversa kan ook flink uithalen. Streetlights klinkt niet alleen ruwer, maar ook wat moderner dan de vorige albums van The Whiskey Charmers. De band maakt nog altijd authentiek klinkende alt-country, maar het soms wat oubollige tintje van de vroege albums is verdwenen. 

Het gitaarwerk op het album springt als eerste in het oor bij beluistering van Streetlights, maar ook de prachtige zang van Carrie Shepard draagt stevig bij aan de hoge kwaliteit van het vijfde album van Streetlights. De Amerikaanse muzikante wordt subtiel ondersteund door Lawrence Daversa, die zich vooral concentreert op het snarenwerk, maar de achtergrondzang heeft zeker meerwaarde. 

Ik heb de vorige albums van The Whiskey Charmers voor de zekerheid ook nog maar eens beluisterd. Het zijn prima albums, maar de overtuiging en schoonheid die ik hoor op Streetlights hoor ik net niet op de vorige albums van de band. In Nederland is de band uit Detroit volgens mij niet heel erg bekend, maar Streetlights is een album dat ook hier hoge ogen moet kunnen gooien en dat met name bij liefhebbers van wat stevigere en gitaar georiënteerde Americana zeer in de smaak moet kunnen vallen. Toen ik de releaselijst van deze week zag, hield ik rekening met een bijrol voor The Whiskey Charmers, maar Carrie Shepard en Lawrence Daversa eisen dit keer op fraaie wijze de hoofdrol op. Erwin Zijleman

De muziek van The Whiskey Charmers is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse band: https://thewhiskeycharmers.bandcamp.com/album/streetlights.