Ik weet niet zeker hoeveel Bloodline van Natalie Del Carmen drie jaar geleden heeft gedaan, maar als ik kijk naar de aantal keren dat het album is beluisterd op Spotify, vermoed ik niet heel veel. Bloodline kon niet goed kiezen tussen (country)pop en wat authentieker klinkende Amerikaanse rootsmuziek en viel hierdoor waarschijnlijk tussen wal en schip. Natalie Del Carmen kon allebei op haar debuutalbum, maar ik ben blij dat ze heeft gekozen voor de Amerikaanse rootsmuziek. Pastures is een zeer aansprekend album, dat in muzikaal opzicht mooi en degelijk klinkt en dat indruk maakt met de mooie stem en de songwriting skills van de jonge muzikante uit Los Angeles. Een mooie verrassing wat mij betreft.
Natalie Del Carmen genoot haar opleiding aan het zeer prestigieuze Berklee College of Music, maar streek hierna neer in Los Angeles, waar ze ook was opgegroeid. Drie jaar geleden verscheen haar debuutalbum Bloodline en dat is een album dat ik aan de ene kant heel mooi vond, maar dat me op een of andere manier ook wat tegen stond.
Op Bloodline liet Natalie Del Carmen absoluut horen dat ze een uitstekende zangeres is. Ze beschikt over een warme stem met veel soul en het is stem die over de potentie beschikt om een groot publiek aan te spreken. Bloodline was bovendien een album dat overliep van muzikaliteit. Het is een album dat zeer smaakvol en vaak origineel is ingekleurd en dat ook nog eens laat horen dat Natalie Del Carmen een getalenteerde songwriter is.
Bloodline had veel om van te houden, zeker als het koos voor redelijk puur klinkende Amerikaanse rootsmuziek, maar Natalie Del Carmen liet zich op haar debuutalbum ook met zeer grote regelmaat verleiden tot het maken van wat mij betreft veel minder onderscheidende pop en countrypop.
Het album hinkte daarom wat mij betreft te veel en te vaak op twee gedachten en kon maar niet kiezen tussen aan de ene kant smaakvolle Amerikaanse rootsmuziek en aan de andere kant wat richting mainstream doorslaande Nashville countrypop en Los Angeles pop. Ik koos er uiteindelijk voor om Bloodline te laten liggen, maar er waren ook zeker momenten dat ik het album wel het voordeel van de twijfel wilde geven.
Ik begon daarom met gemengde gevoelens aan het deze week verschenen Pastures, maar direct vanaf de eerste noten is duidelijk dat Natalie Del Carmen op haar tweede album totaal andere keuzes heeft gemaakt. Pastures opent met snel en rootsy snarenwerk, waarna een viool invalt. Rootsmuziek heeft het dit keer duidelijk gewonnen van de countrypop en de pop en het is nog wat traditioneel klinkende Amerikaanse rootsmuziek ook.
Als de stem van Natalie Del Carmen invalt hoor je de stem die op het debuutalbum van drie jaar geleden indruk maakte, maar ook de zang op Pastures schuift duidelijk op richting Amerikaanse rootsmuziek en het is een stem die wat mij betreft aan kracht en souplesse heeft gewonnen.
Ik was bij eerste beluistering van het tweede album van Natalie Del Carmen steeds bang dat ze weer zou vervallen in de meer naar pop en countrypop leunende muziek van haar debuutalbum, maar dat gebeurt niet. Pastures is een zeer smaakvol gemaakt rootsalbum, dat de voorzichtige en incidentele belofte van het debuutalbum van de muzikante uit Los Angeles meer dan waar maakt.
Natalie Del Carmen was piepjong toen ze haar debuutalbum maakte en is nog altijd pas 24 jaar oud. Op Pastures klinkt ze minstens een paar jaar ouder, want het tweede album van de Amerikaanse muzikante is een knap gemaakt en volwassen klinkend rootsalbum, dat zeer in de smaak zal vallen bij liefhebbers van de pure en authentiek klinkende variant van het genre.
De jonge Amerikaanse muzikante heeft zich op haar tweede album omringd met een aantal uitstekende muzikanten, die tekenen voor een zeer smaakvol rootsgeluid met een hoofdrol voor de organische klanken die gebruikelijk zijn in het genre. Natalie Del Carmen maakt zelf echter de meeste indruk met een bijzonder mooie stem, die ondanks haar jonge leeftijd verrassend rijp en doorleefd klinkt.
Na Bloodline had ik niet verwacht dat de muzikante uit Los Angeles zich zou richten op dit soort rootsmuziek, maar ze doet het op indrukwekkende wijze en schaart zich wat mij betreft onder de jonge smaakmakers binnen het genre. Erwin Zijleman
