20 april 2026

Review: Eaves Wilder - Little Miss Sunshine

Eaves Wilder is een piepjonge Britse muzikante, die met Little Miss Sunshine een leuk en fascinerend debuutalbum heeft afgeleverd, dat zich niet in een hokje laat duwen en steeds doet wat je niet had verwacht
Ik wist niet precies wat ik moest verwachten van Little Miss Sunshine van Eaves Wilder, maar wat bij eerste beluistering uit de speakers kwam had ik in ieder geval niet verwacht. De jonge muzikante uit Londen maakt muziek die zich lastig laat omschrijven. Dat heeft deels te maken met de bijzondere stem van Eaves Wilder, maar ook haar muziek past niet in een van de gangbare hokjes. Het is muziek die soms wat opschuift richting indierock, maar die ook binnen de pop een breed terrein bestrijkt. Ik moest er, zeker in het begin, erg aan wennen, maar op een gegeven moment valt alles op zijn plek en is de zoete verleiding van Eaves Wilder niet langer te weerstaan.



In het notitieboekje waarin ik de titels van albums opschrijf die ik de komende tijd in de gaten moet houden, kwam ik Little Miss Sunshine van Eaves Wilder tegen. Het album verscheen deze week en kon door de notering in het notitieboekje direct op mijn aandacht rekenen. 

Ik denk dat het album een positieve recensie heeft gekregen in een van de recente edities van de Britse muziektijdschriften Mojo of Uncut en die recensie ga ik er weer eens bij zoeken. Ik ben namelijk wel benieuwd hoe de muziek van Eaves Wilder in deze recensie is beschreven. Ik moest zelf wel even wennen aan Little Miss Sunshine en was er bij mijn eerste kennismaking met het album zeker niet van overtuigd dat de muziek van Eaves Wilder iets voor mij is. 

Bij beluistering van het debuutalbum van de Britse muzikante vallen twee dingen op. Allereerst is er de stem van Eaves Wilder die nogal lieflijk klinkt. De term ‘meisjesachtig’ kwam ook even bij me op, maar dat is misschien wat denigrerend, al werd de term in de jaren 90 veelvuldig gebruikt bij het recenseren van door vrouwen aangevoerde indierockbands. 

Vergeleken met deze rockbands uit de jaren 90 doet Eaves Wilder er nog wel een schepje bovenop met haar bijzondere stem. Het is een stem die het heel goed zou doen in suikerzoete popmuziek, maar dat is niet de muziek die op Little Miss Sunshine is te horen, een enkele uitzondering daargelaten. 

Het tweede dat opvalt bij beluistering van het album is immers dat Eaves Wilder behoorlijk stevige muziek kan maken. Het is muziek die af en toe tegen de indierock uit het verleden en van het moment aanschurkt, maar de Britse muzikante heeft ook een enorm zwak voor tijdloze popmuziek. Het is pop die dan weer wel is verschenen op het over het algemeen vrij alternatieve Secretly Canadian label. Alleen al het bovenstaande maakt van Little Miss Sunshine al een vat vol tegenstrijdigheden, maar er is nog veel meer. 

Zo deed de muzikante uit Londen voor de productie van haar debuutalbum een beroep op Andy Savours. Deze leerling van roemruchte producers Alan Moulder en Flood heeft inmiddels een indrukwekkend CV en werkte onder andere met My Bloody Valentine. Daar hoor je misschien flarden van terug op Little Miss Sunshine, maar het album laat ook flarden redelijk conventionele rockmuziek uit de jaren 70 en 80 horen. 

Ik moet heel eerlijk toegeven dat ik in eerste instantie niet zo veel kon met de muziek van Eaves Wilder, maar de bonte mix van invloeden en de suikerzoete stem van de muzikante uit Londen intrigeerden me ook. Eaves Wilder doet op haar debuutalbum in ieder geval haar eigen ding en dat is heel wat waard. Little Miss Sunshine lijkt hierdoor niet op de bulk van de albums in de indierock en indiepop van het moment en dat is een groot goed. 

Bovendien hoor je wanneer je vaker naar het album luistert dat Eaves Wilder beter zingt dan op het eerste gehoor het geval lijkt en ze schrijft ook betere songs dan je bij eerste beluistering ervaart. Little Miss Sunshine drong zich bij mij langzaam op, maar inmiddels heb ik wel wat met het album. Het blijft zo dat de muziek van Eaves Wilder aan de ene kant verleidt en aan de andere kant tegen de haren instrijkt, maar als de Britse muzikante met een briljant popliedje als The Great Plains op de proppen komt heeft ze mijn hart definitief gewonnen. Erwin Zijleman

De muziek van Eaves Wilder is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Britse muzikante: https://eaveswilder.bandcamp.com/album/little-miss-sunshine.


Little Miss Sunshine van Eaves Wilder is verkrijgbaar via de Mania webshop:



19 april 2026

Review: Kacey Musgraves - Same Trailer Different Park (2013)

Als ik mijn favoriete muzikante van het moment zou moeten noemen, ga ik waarschijnlijk voor Kacey Musgraves, wiens uitstekende Same Trailer Different Park uit 2013 ik pas sinds heel kort op de juiste waarde schat
Sinds haar album Pageant Material uit 2015 koester ik de muziek van Kacey Musgraves. Aan het album dat hieraan voorafging, het in 2013 verschenen Same Trailer Different Park heb ik nooit zoveel aandacht besteed. Ten onrechte, want sinds ik wat beter heb geluisterd naar het album waarmee de Amerikaanse muzikante doorbrak, vind ik Same Trailer Different Park niet heel veel minder dan Pageant Material en wat mij betreft verdient het album dan ook een plekje tussen de albums van Kacey Musgraves die ik koester. Ook op Same Trailer Different Park verleidt de Texaanse muzikante meedogenloos met haar unieke stem en het album bevat een serie uitstekende songs. Het was al die jaren zo dichtbij, maar eindelijk heb ik ook Same Trailer Different Park omarmd.


In 2013 besteedde ik op De Krenten uit de Pop in slechts een paar regels aandacht aan Same Trailer Different Park van de voor mij op dat moment totaal onbekende Kacey Musgraves. Ik was best te spreken over het album en voorspelde dat Kacey Musgraves wel eens heel groot zou kunnen worden. 

Ik kon toen nog niet vermoeden dat ze in een paar jaar tijd zou uitgroeien tot een van mijn favoriete muzikanten en vijf jaar later mijn jaarlijstje zou aanvoeren met Golden Hour, een van mijn favoriete albums aller tijden. En ze zou uiteraard uitgroeien tot de wereldster die ze inmiddels al meer dan tien jaar is. 

Same Trailer Different Park is het oudste album van Kacey Musgraves dat op de streamingplatforms is te vinden, maar het is niet haar debuutalbum. Kacey Musgraves was pas 12 jaar oud toen ze samen met Alina Tatum een album uitbracht onder de naam Texas Two Bits. Vanuit het piepkleine Golden in Texas maakte ze ook nog drie albums als tiener, voor ze na de middelbare school naar Austin, Texas, vertrok. 

De eerste drie albums van Kacey Musgraves zijn nog wel op het internet te vinden en alleen op het titelloze album uit 2007 hoor je iets van belofte. Het zou vervolgens vijf jaar duren voor Kacey Musgraves door zou breken naar een groot publiek en dat deed ze in de Verenigde Staten met Same Trailer Different Park, dat uiteindelijk twee Grammy’s binnen sleepte. 

In Nederland trok Kacey Musgraves pas een wat groter publiek met het in 2015 uitgebrachte Pageant Material en dat is ook het album dat mij een groot Kacey Musgraves fan maakte. Pageant Material haalde de top 5 van mijn jaarlijstje, waarna Golden Hour in 2018 en Deeper Well in 2024 de eerste plaats in mijn jaarlijstje bereikten. Haar breakup album Star-crossed vond ik in 2021 een tegenvaller, al ben ik het album later wel meer gaan waarderen. 

Over twee weken verschijnt het nieuwe album van Kacey Musgraves en in afwachting van Middle of Nowhere ben ik weer wat in haar oude werk gedoken. Ik heb in het verleden maar zelden naar Same Trailer Different Park geluisterd, dat ik altijd zag als een aanloop naar haar echt goede albums, maar nu ik het album de afgelopen weken wat vaker heb beluisterd ben ik behoorlijk gehecht geraakt aan het eerste album dat de Texaanse muzikante in haar volwassen leven opnam. 

Natuurlijk was ik al bekend met een paar tracks van de keren dat ik Kacey Musgraves op het podium heb gezien, maar Same Trailer Different Park bevat ook een aantal tracks die ik niet of nauwelijks kende. Same Trailer Different Park heeft eigenlijk alles dat mijn liefde voor de muziek van Kacey Musgraves de afgelopen 13 jaar zo groot heeft gemaakt. 

De songs bevatten flink wat invloeden uit de folk en de country, maar zijn ook niet vies van pop. Vergeleken met haar latere albums hoor je wat meer country in de songs op Same Trailer Different Park en het album klinkt ook wat minder geproduceerd dan latere albums, al ben ik gek op de producties van Ian Fitchuk en Daniel Tashian. 

Het album bevat met Silver Lining, Merry Go 'Round en Follow Your Arrow een aantal klassieke Kacey Musgraves songs en ook de andere songs op het album mogen er zijn. En natuurlijk hoor je op Same Trailer Different Park haar uit duizenden herkenbare engelenstem, die voor een belangrijk deel het unieke Kacey Musgraves geluid bepaalt. 

Ik ben echt heel erg benieuwd naar het nieuwe album van Kacey Musgraves, maar door het (her)ontdekken van Same Trailer Different Park heb ik er al minstens één mooi album van de Amerikaanse muzikante bij. Erwin Zijleman


Same Trailer Different Park van Kacey Musgraves is verkrijgbaar via de Mania webshop: