Zonder de tips van de Amerikaanse muziekwebsite Paste zou ik heel veel interessante albums missen. Ook het debuutalbum van het Amerikaanse duo Girl Tones ontsnapte aan bijna ieders aandacht, maar zoals zo vaak was Paste bij de les. Precious! van Girl Tones lijkt in eerste instantie een aardig album met door 90s indierock beïnvloede muziek, maar Kenzie Schultz en Laila Crowe doen absoluut hun eigen ding met alle invloeden uit het verleden. De ene keer klinkt het wat ruwer, de andere keer veel ingetogener, maar bijna altijd zijn er de geweldige gitaarklanken, de fantastische productie, de mooie stemmen en boven alles de onweerstaanbaar lekkere songs van Girl Tones.
Alleen de Amerikaanse muziekwebsite Paste wees me de afgelopen week op het album Precious! van Girl Tones. Paste schrijft over het album het volgende: “It’s a raucous, joyous addition to this current garage rock revival. The duo, sisters Kenzie Shultz and Laila Crowe, never take themselves too seriously, and it benefits both the musicians and the audience. Instead, they’re having fun, and we are too. The album is tightly produced, and yet never feels contained; it is playfully brash, and often self-aware. Is this a perfect record? No. But it is, indeed, precious”.
Op basis van deze paar zinnen wist ik eigenlijk al dat het debuutalbum van Girl Tones een album voor mij is, maar Kenzie Shultz en Laila Crowe hadden vervolgens nog wel wat verrassingen voor me in petto. Die verrassingen zitten hem niet zozeer in de rauwe rocksongs op het album. Het zijn songs die schatplichtig zijn aan de indierock uit de jaren 90, maar in het gitaarwerk doen Kenzie Shultz en Laila Crowe er een flinke schep bovenop met rauwe riffs en hoge en gruizige gitaarmuren.
De combinatie van behoorlijk ruw gitaarwerk, aanstekelijke songs en mooie vrouwenstemmen is sinds de jaren 90 gemeengoed en ook Girl Tones kan hier goed mee uit de voeten. Het zorgt ervoor dat de songs op Precious! bijzonder lekker klinken, zeker als je wel weer eens toe bent aan een portie stevige indierock.
Het debuutalbum van Girl Tones had wat mij betreft best een half uurtje mogen vullen met lekker in het gehoor liggende indierocksongs als Glowing Buzz, maar het album wordt interessanter wanneer Kenzie Shultz en Laila Crowe wat gas terugnemen. In de net wat minder stevige songs op Precious! klinkt de zang beter en zorgt de hard-zacht dynamiek ervoor dat de stevigere passages in het gitaarwerk alleen maar trefzekerder zijn.
Het roept bij mij mooie herinneringen op aan de indierockbands met een vrouwelijk boegbeeld die ik bewonderde in de jaren 90 en Girl Tones doet zeker niet onder voor de helden van weleer. Ik sla de muziek van de Amerikaanse zussen misschien zelfs wel hoger aan. Op Precious! overtuigt Girl Tones met een geweldig gitaargeluid, met mooie zang en met een vakkundige productie van Brad Shultz van de band Cage The Elephant.
Het mooist van alles vind ik echter de songs op het debuutalbum van Girl Tones. Kenzie Shultz en Laila Crowe hebben songs geschreven die direct blijven hangen en onmiddellijk zorgen voor een goed gevoel. Zoals gezegd hadden de zussen ook nog wat verrassingen voor me in petto en die komen wat mij betreft vooral als Girl Tones even niet vertrouwt op hoge gitaarmuren.
Zo laten bijvoorbeeld de door strijkers en synths gedomineerde titelsong of het honingzoete en folky Mirror weer een totaal andere kant van Girl Tones horen en ook dit is een interessante kant. Door alle variatie is Precious! zeker niet het zoveelste door 90s indierock beïnvloede album, maar een origineel klinkend album dat overal en nergens iets vandaan haalt en steeds weer op een andere manier indruk weet te maken.
Het vliegt me af en toe misschien net wat te veel uit de bocht, maar echt los laten kan ik het album niet. Het is jammer dat alleen Paste het album van Girl Tones in de schijnwerpers heeft gezet, want daar is Precious! echt veel te goed voor. Ga dat horen! Erwin Zijleman
