13 mei 2026

Review: The Lemon Twigs - Look For Your Mind

Ook op hun nieuwe album nemen de broers Brian en Michael D'Addario, oftewel The Lemon Twigs, je weer mee terug naar de jaren 60 en 70, met wederom The Beatles en The Beach Boys als de belangrijkste ijkpunten
Bands die teruggrijpen op muziek uit de jaren 60 en 70 zijn er volop, maar er zijn er niet veel zo goed als het New Yorkse duo The Lemon Twigs. Het duurde bij mij een aantal albums voor het kwartje viel, maar sindsdien kan ik de muziek van de broers D'Addario niet of nauwelijks weerstaan. Ook Look For Your Mind klinkt weer als The Beatles met Brian Wilson achter de knoppen of als The Beach Boys bijgestaan door Lennon en McCartney. De ene na de andere perfecte popsong komt voorbij en het zijn allemaal popsongs die de zon uitbundig laten schijnen. En ondertussen wordt het geluid van The Lemon Twigs steeds verder geperfectioneerd.



Mijn eerste kennismaking met de muziek van The Lemon Twigs stamt uit 2020, toen het album Songs for the General Public verscheen. Het was het derde album van het duo dat bestaat uit de Amerikaanse broers Brian en Michael D'Addario. Het zijn de zonen van songwriter Ronnie D'Addario, die vooral in de jaren 70 en 80 aan de weg timmerde. 

The Lemon Twigs zochten de inspiratie voor Songs for the General Public in een nog wat verder verleden, want het album klonk als een omgevallen platenkast met vooral klassiekers uit de jaren 60 en 70 en ook de cover van het album kon eigenlijk alleen maar uit deze periode komen. Songs for the General Public kreeg in 2020 fantastische recensies, maar bij mij wilde het niet direct lukken met het album. Het enige dat The Lemon Twigs voor elkaar kregen was dat ik een jaren 70 playlist ging opzoeken en de muziek van Brian en Michael D'Addario snel vergat. 

Wat niet lukte met Songs for the General Public, lukte in 2023 wel met Everything Harmony. Het was wederom een album dat zich stevig liet inspireren door popmuziek uit de jaren 60 en 70, maar met name de harmonieën op het album bleken onweerstaanbaar mooi en dat gold ook voor de weergaloze productie, die meer dan eens herinnerde aan de 'wall of sound' van Phil Spector. 

Het in 2024 uitgebrachte A Dream Is All We Know beviel me op het eerste gehoor weer minder goed, maar uiteindelijk viel ik toch als een blok voor de vooral door The Beach Boys en The Beatles beïnvloede songs. Toen het album aan het einde van het betreffende jaar flink wat jaarlijstjes haalde begreep ik dat dan ook volledig. 

Omdat ik inmiddels ook met Songs for the General Public goed uit de voeten kon, begon ik eind vorige week met hoge verwachtingen aan alweer een volgend album van het duo uit New York. Ik kon al vrij snel concluderen dat The Lemon Twigs ook met Look For Your Mind weer een heerlijk album hebben gemaakt en het is een album dat wederom met minstens één been in de jaren 60 en 70 staat. 

Brian en Michael D'Addario deden op hun vorige albums heel veel zelf, maar voor Look For Your Mind werd een band samengesteld. Het geeft de muziek van The Lemon Twigs net wat extra energie, waardoor Look For Your Mind zich nog wat makkelijker opdringt dan de vorige albums van het Amerikaanse duo. 

Ook het nieuwe album van The Lemon Twigs klinkt als de spreekwoordelijke omgevallen platenkast en het is een platenkast met een enorme stapel klassiekers uit de jaren 60 en 70. Ik kan de rest van deze recensie vullen met een enorme waslijst namen die zijn terug te horen op het album, maar ook dit keer beperk ik me tot The Beach Boys en The Beatles. 

De openingstrack van Look For Your Mind zou met een beetje fantasie op een van de albums van de Fab Four kunnen staan, maar in de tweede track zorgt vooral Brian Wilson voor de inspiratie. Zowel de productie als de geweldige koortjes bevatten het DNA van The Beach Boys en dat klinkt fantastisch. 

Ik heb de afgelopen dagen de winterjas weer uit de kast moeten halen, maar wanneer Look For Your Mind uit de speakers komt is het zomer. Er zijn veel meer bands die zich laten inspireren door de groten uit de jaren 60 en 70, maar The Lemon Twigs beheersen dit kunstje tot in de perfectie en komen op de proppen met songs waarvoor deze groten zich niet zouden hebben geschaamd. Erwin Zijleman

De muziek van The Lemon Twigs is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse band: https://thelemontwigs.bandcamp.com/album/look-for-your-mind.


Look For Your Mind van The Lemon Twigs is verkrijgbaar via de Mania webshop:



12 mei 2026

Review: Neil Diamond - Wild at Heart

Neil Diamond maakte in 2005 en 2008 twee uitstekende albums met topproducer Rick Rubin en maakt er nu met de release van het feitelijk ook uit 2008 stammende en eveneens uitstekende Wild At Heart een trilogie van
De stem van de Amerikaanse muzikant Neil Diamond is er een die je uit duizenden herkent. De Amerikaanse muzikant scoorde een flinke serie wereldhits en maakte stapels albums, maar zijn beste albums zijn wat mij betreft de twee albums die hij maakte met de legendarische producer Rick Rubin. Die twee albums krijgen deze week een vervolg met het album Wild At Heart. Het is een album met restmateriaal van Home Before Dark uit 2008, maar het zijn zeker geen smakeloze kliekjes die Neil Diamond ons serveert. Wild At Heart werd gemaakt met een aantal geweldige muzikanten en een topproducer, maar Neil Diamond steekt op het album zelf ook in een uitstekende vorm als songwriter en vooral als zanger.



Ik heb nooit veel met de muziek van de Amerikaanse muzikant Neil Diamond gehad. Mijn ouders waren er toen ik jong was gek op, maar ik hoorde er zelf niets in. Het heeft vast alles te maken met het feit dat de Amerikaanse muzikant, toen hij in mijn leven opdook, vooral nogal zoetsappige muziek maakte. 

Later kwam ik erachter dat Neil Diamond in de jaren 70 een aantal heel behoorlijke albums had gemaakt en vooral een aantal prima singles. Hij werd destijds ook zeker serieus genomen, want niemand minder dan Robbie Robertson produceerde het album Beautiful Noise uit 1976. 

Toen de Amerikaanse muzikant ouder werd verloor hij al snel zijn wilde haren en was er weinig rock ’n roll meer over in zijn muziek. Die rock ’n roll hoor je misschien nog wel het best op het live-album Hot August Night uit 1972, dat door velen wordt gezien als zijn beste album. 

Vanaf de tweede helft van de jaren 80 verschenen er verrassend veel kerstalbums van Neil Diamond, maar verder weinig bijzonders. De redding kwam aan het begin van dit millennium van producer Rick Rubin, die zich eerder over Johnny Cash had ontfermd en "the man in black" inspireerde tot een serie geweldige albums. 

Aan de hand van diezelfde Rick Rubin maakte Neil Diamond in 2005 het album 12 Songs. Het is een vlag die de lading dekt, want het album bevat inderdaad 12 songs, al staan er op de luxe versie die op de streamingplatforms is te vinden veel meer. Rick Rubin koos voor het album van Neil Diamond voor een uiterst sober geluid, waardoor de nadruk lag op de uit duizenden herkenbare, maar ook uitstekende stem van de Amerikaanse muzikant. 

12 Songs werd verrassend warm onthaald door de critici en daar viel wat mij betreft niets op af te dingen. Het album bevatte niet alleen geweldige songs, maar wist zich ook in vocaal opzicht moeiteloos te onderscheiden. In 2008 verscheen vervolgens het wederom met Rick Rubin gemaakte Home Before Dark, dat minstens net zo wist te overtuigen als het album da er aan voorafging. 

12 songs en Home Before Dark hebben misschien niet dezelfde status als de albums die Johnny Cash maakte met Rick Rubin, maar laten wel horen dat Neil Diamond een geweldige zanger en een prima songwriter is. Ingeklemd tussen nog meer kerstalbums maakte Neil Diamond in 2014 nog een uitstekend album. Melody Road werd niet gemaakt met Rick Rubin, maar met topproducer Don Was, die Neil Diamond ook wist te inspireren tot een van zijn betere albums. 

Neil Diamond is inmiddels 85 jaar oud en inmiddels echt met pensioen, maar deze week is toch nog een nieuw album van zijn hand verschenen. Echt nieuw is Wild At Heart niet, want het bevat restmateriaal van de sessies met Rick Rubin die in 2008 zouden leiden tot Home Before Dark. 

De songs op Wild At Heart worden vooral ingekleurd met gitaren en af en toe de keyboards van Benmont Tench. De muziek op het album is redelijk sober, want alles draait op Wild At Heart om de stem van Neil Diamond. Die stem klonk in 2008 nog fantastisch, waardoor Wild At Heart, net als 12 Songs en Home Before Dark in vocaal opzicht een ijzersterk album is. 

Neil Diamond koos vast de beste songs uit voor het album uit 2008, maar de kwaliteit van de songs op Wild At Heart valt zeker niet tegen. Sterker nog, ze drongen zich bij mij verrassend makkelijk op. Ik had in de late jaren 70 en vroege jaren 80 niet verwacht dat ik nog eens met plezier naar de stem van Neil Diamond zou luisteren, maar Wild At Heart is echt een zeer aangenaam album. Erwin Zijleman


Wild at Heart van Neil Diamond is verkrijgbaar via de Mania webshop: