De Amerikaanse muzikante Delaney Bailey debuteerde vorige maand met Concave. Het is een album dat wat is ondergesneeuwd en dat is jammer, want de Amerikaanse muzikante tekent op haar eerste album voor een serie bijzondere songs. Het zijn songs die opvallen door fraaie klanken, een laag tempo en een wat bedwelmende sfeer. Het past perfect bij de zachte stem van Delaney Bailey, maar ze heeft ook een hele mooie stem. Hier en daar schuurt de muzikante uit Chicago tegen de indiepop van het moment aan, maar veel vaker is ze goed voor beeldende songs die de fantasie uitvoerig prikkelen. Concave is echt veel te mooi om direct weer vergeten te worden.
Ik weet niet eens meer waar ik het precies tegen kwam, maar op een van de socal media platforms kwam ik een post tegen over het een maand geleden verschenen album van Delaney Bailey. Ik weet ook niet meer wat precies de inhoud was van de betreffende post, maar het maakte me direct nieuwsgierig naar het album, dat ik een maand geleden niet tegen ben gekomen in de lijsten met nieuwe albums.
Die nieuwsgierigheid bleek terecht, want Delaney Bailey maakt het soort muziek waar ik gek op ben. Concave is het debuutalbum van Delaney Bailey, die in 2022 een mini-album uitbracht. Ik weet inmiddels dat de Amerikaanse muzikante, die opgroeide in Indiana en inmiddels Chicago als thuisbasis heeft, na dit mini-album ook nog twee EP’s uitbracht en dat haar muziek in kleine kring kon rekenen op zeer positieve recensies.
Haar single j’s lullaby (darlin’i’d wait for you) haalde zelfs een lijst van de New York Times met de beste songs van 2022 en werd inmiddels bijna 150 miljoen keer gestreamd. De aantallen voor de tracks op haar debuutalbum zijn vooralsnog bescheiden, maar ik weet zeker dat het goed gaat komen met het debuutalbum van de Amerikaanse muzikante, als gerechtigheid bestaat tenminste.
Delaney Bailey dook tijdens de coronapandemie op het intieme bedroom pop, maar inmiddels klinkt haar muziek een stuk voller. De muziek op Concave duwt de Amerikaanse muzikante direct richting een eigen geluid. Het album is voorzien van een redelijk vol maar ook ruimtelijk geluid, dat zowel vertrouwt op organische als op elektronische klanken en dat een uitbarsting niet schuwt.
Het is een toegankelijk geluid dat zich heeft laten beïnvloeden door een aantal decennia popmuziek en dat zowel invloeden uit de jaren 80 en 90 als invloeden uit het heden bevat. Bij eerste beluistering viel Concave me in muzikaal opzicht niet direct op, al vond ik het album wel direct aangenaam klinken. Het debuutalbum van Delaney Bailey wint in muzikaal opzicht wel snel aan kracht.
Het klinkt allemaal verzorgd en aantrekkelijk, maar de muziek van Concave voorziet de songs van de Amerikaanse muzikante ook van een bijzondere sfeer. Het is een sfeer die wordt versterkt door het over het algemeen genomen wat lage tempo op het album. Het is een wat donkere en licht broeierige sfeer, maar Delaney Bailey grijpt af en toe ook nog wel terug op de intieme bedroom pop van haar eerste releases.
Intiem zijn ook de teksten van de Amerikaanse muzikante, die in de meeste gevallen gaan over ingrijpende gebeurtenissen in haar leven. Zeker de wat atmosferisch klinkende songs op het album hebben een behoorlijk bezwerend karakter en dit wordt weer versterkt door de zang van Delaney Bailey.
Het is de stem van de Amerikaanse muzikante die van een goed album een uitstekend album maakt. De zang van Delaney Bailey is over het algemeen zacht en dromerig, maar ik vind haar stem ook verleidelijk, zeker wanneer je een subtiel ruw randje hoort.
Het is allemaal op zijn mooist wanneer het tempo in zowel de zang als de muziek nog wat verder omlaag gaat en het geluid op Concave nog wat onderscheidender wordt. Bij beluistering met de koptelefoon wordt het allemaal nog wat mooier, want dan hoor je pas goed hoe mooi de stem van Delaney Bailey is en hoe subtiel maar ook trefzeker de muziek op dit prachtige album is. Erwin Zijleman
