Review: Em Beihold - Tales Of A Failed Shapeshifter

De uit Los Angeles afkomstige Em Beihold zou zomaar de volgende grote popster kunnen zijn, zeker nu ze met Tales Of A Failed Shapeshifter een eigenzinnig maar ook onweerstaanbaar aanstekelijk debuutalbum heeft afgeleverd
De naam Em Beihold schijnt al even rond te zingen en op TikTok goed te zijn voor de nodige berichten die viraal zijn gegaan, maar buiten deze bubbel is de Amerikaanse muzikante nog vrij onbekend. Dat gaat heel snel veranderen, want met Tales Of A Failed Shapeshifter heeft Em Beihold een album afgeleverd dat wel eens in brede kring potten kan gaan breken. Het is een album met een aansprekend geluid en catchy songs, maar de songs van de jonge Amerikaanse muzikante hebben ook iets eigenzinnigs. Ik zit wel eens goed met mijn voorspellingen en ik zit er ook wel eens naast, maar Em Beihold kan alleen maar heel erg groot gaan worden dit jaar. In mei in Paradiso Tolhuistuin, de volgende keer minstens de AFAS Live.

Em Beihold schijnt op TikTok inmiddels een miljoenenpubliek te hebben, maar ik had haar naam en het is een naam die echt meteen opvalt nog niet eerder gehoord. De Amerikaanse muzikante (volledige naam: Emily Mahin “Em” Beihold) bracht negen jaar geleden het minialbum Infrared uit en dat werd bijna vier jaar geleden gevolgd door een tweede minialbum. Dat tweede minialbum, Egg In The Backseat, leverde haar met Numb Little Bug volgens de berichten een wereldhit op. 

De twee minialbums, allebei gevuld met 19 minuten muziek, krijgen deze week gezelschap van het debuutalbum van Em Beihold. Ook Tales Of A Failed Shapeshifter is met bijna 29 minuten muziek aan de korte kant, maar de muzikante uit Los Angeles met zowel Amerikaanse als Iraanse wortels, heeft met haar debuutalbum wel indruk op me gemaakt. 

Het is dringen binnen de popmuziek van het moment, maar net als August Ponthier een paar weken geleden beschikt Em Beihold wat mij betreft over de potentie om uit te groeien tot een grote popster. Om uit te groeien tot een grote popster moet je tegenwoordig beschikken over de juiste looks en de juiste producers, maar ook geluk speelt een grote rol. 

Em Beihold beschikt over de looks, heeft voor haar debuutalbum een blik succesvolle producers weten te strikken en lijkt het geluk aan haar zijde te hebben met veel exposure op de sociale media. Hiernaast helpt een flinke dosis eigenzinnigheid en met name die eigenzinnigheid ontbreekt bij een deel van de grote popsterren van het moment. Het is de eigenzinnigheid die ik wel hoor bij onder andere Billie Eilish, Olivia Rodrigo, Chappell Roan en recent nog bij August Ponthier en ik hoor het ook op Tales Of A Failed Shapeshifter van Em Beihold. 

Natuurlijk wil iedere jonge popzangeres wereldberoemd worden, maar het succes van Numb Little Bug had ook minder positieve effecten op het mentale welzijn van de jonge Amerikaanse muzikante. Em Beihold heeft er een aantal aansprekende songs over geschreven en deze zijn terecht gekomen op Tales Of A Failed Shapeshifter. Het voorziet de songs van Em Beihold van een persoonlijk karakter, waardoor ze zich weet te onderscheiden van een deel van de concurrentie. 

De songs van Em Beihold zijn niet alleen persoonlijk, maar ook zeer aanstekelijk. Het zijn het soort popsongs die direct aangenaam maar ook bekend klinken en die ook nog eens makkelijk blijven hangen. Songs als Brutus en Hot Goblin zijn voor mij wereldhits in de dop en het album bevat weer nagenoeg perfecte popsongs. 

De muzikante uit Los Angeles blijft in de meeste tracks op haar debuutalbum redelijk dicht bij de mainstream popmuziek zoals die momenteel in de Verenigde Staten wordt gemaakt, maar Em Beihold heeft absoluut een eigen geluid. Het is een geluid dat makkelijk schakelt tussen pure en vaak dansbare pop en meer op singer-songwriter muziek gestoelde songs of juist wat theatraler klinkende songs. I

k had toen ik Tales Of A Failed Shapeshifter voor het eerst beluisterde een beetje hetzelfde gevoel dat ik ook had toen ik het debuutalbum van Chappell Roan voor het eerst hoorde, al sla ik die qua eigenzinnigheid en qua songwriting skills nog wat hoger aan. Niet alles op het debuutalbum van Em Beihold is even goed, maar Tales Of A Failed Shapeshifter laat wat mij betreft genoeg kwaliteit horen om de jonge Amerikaanse muzikante een mooie toekomst te voorspellen in de popmuziek. En die blinkende toekomst kan er wel eens heel snel zijn. Erwin Zijleman

Review: Valerie and the rain - Your Name

Your Name van Valerie and the rain is een folkalbum van een soort die je tegenwoordig niet al te vaak meer tegenkomt, maar het sobere en tegelijkertijd zeer smaakvolle album is misschien wel precies wat we op het moment nodig hebben
Valerie Van Roey is een Belgische muzikante die een opleiding op het Antwerpse conservatorium heeft doorlopen en dat hoor je. Your Name van Valerie and the rain laat een geschoolde zangeres en muzikante horen. Ook de medemuzikanten op het album hebben hun sporen in de muziek verdiend, wat fraaie klanken oplevert. Het in een paar dagen in Zuid Frankrijk opgenomen Your Name herinnert aan folkalbums uit vervlogen tijden, maar bevat ook het unieke stempel van Valerie Van Roey, die persoonlijke ervaringen en veel gevoel in haar songs heeft gestopt. Your Name drong zich bij mij langzaam op, maar het is inmiddels een album dat ik heel hoog heb zitten.

Valerie and the rain is een project van de op het conservatorium van Antwerpen geschoolde muzikante Valerie Van Roey. Het debuutalbum van de Belgische muzikante is deze week verschenen en het is een bijzonder mooi en fascinerend album geworden. Het duurde bij mij even voor ik dat door had, want Your Name is een album dat pas goed tot zijn recht komt wanneer je er echt met volledige aandacht naar luistert. 

Valerie Van Roey heeft zowel in muzikaal als in vocaal opzicht een uiterst subtiel, maar ook zeer uitgesproken album gemaakt. Dat klinkt als een tegenstelling, maar dat is het niet. De muziek van Valerie and the rain heeft in de basis genoeg aan subtiel akoestisch gitaarspel, maar de muzikanten die Valerie Van Roey omringen hebben allerlei bijzondere accenten toegevoegd aan het ingetogen gitaarspel op het album. 

Het zijn accenten die subtiele wendingen toevoegen aan het geluid van de Belgische muzikante, maar het zijn wendingen die stevig bijdragen aan de bijzondere sfeer op het album. Ook de stem van Valerie Van Roey is een belangrijk deel van de tijd vooral ingetogen of zelfs sober te noemen. De muzikante uit Antwerpen zingt geen noot teveel, maar ook in de zang zijn zeer trefzekere accenten aangebracht. Het kan hierbij gaan om kleine of opvallende stembuigingen, vaak geïnspireerd door Perzische muziek, of juist momenten van stilte, maar net als de wendingen in de muziek hebben ook de wendingen in de stem van Valerie Van Roey een maximaal effect. 

Zeker als ik Your Name met de koptelefoon beluister kan ik alleen maar ademloos luisteren naar alle muzikale en vocale schoonheid die is opgenomen in de songs van Valerie and the rain. Het zijn songs die zijn ontdaan van opsmuk, vervolgens zijn teruggebracht tot de ruwe essentie en hierna weer subtiel zijn versierd. 

Your Name is een album van een soort dat momenteel nauwelijks wordt gemaakt. De muziek van Valerie and the rain herinnert aan de muziek die in de late jaren 60 en vroege jaren 70 in de Laurel Canyon bij Los Angeles werd gemaakt, maar ik heb misschien nog wel meer associaties met de muziek van de psychedelische folkies die in dezelfde periode vanuit San Francisco opereerden, als Linda Perhacs en Judee Sill. Daarnaast hoor ik ook wel wat van Britse folkies uit deze periode als Vashti Bunyan. 

De flarden uit het verleden komen met name van het akoestische gitaarspel, van de stem van Valerie Van Roey en van de sobere folksongs, maar ik hoor zeker niet alleen maar nostalgie op Your Name. Ik moest in deze tijd van vooral rijk ingekleurde en vol geproduceerde albums absoluut even wennen aan de muziek van Valerie and the rain, maar als Your Name je eenmaal te pakken heeft laat het album je niet meer los.

Je hoort in alles dat Valerie Van Roey een geschoolde zangeres en muzikante is en dat geldt ook voor de andere muzikanten op het album, maar naast muzikaliteit hoor je ook veel gevoel op het album van Valerie and the rain. Een deel van de songs op het album werd geïnspireerd door reizen en ontmoetingen, die een persoonlijk tintje hebben toegevoegd aan Your Name. 

Het zal vast niet meevallen om een album als Your Name in de muziek van het moment onder de aandacht te brengen, maar iedereen die de tijd neemt voor het album zal langzaam maar zeer zeker worden betoverd door het bijzondere muzikale universum van Valerie and the rain. Erwin Zijleman

De muziek van Valerie and the rain is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Belgische muzikante: https://valerieandtherain.bandcamp.com/album/your-name.