Review: Laci Kaye Booth - Love Ain’t For The Faint Of Heart

Het blijft vooralsnog behoorlijk stil rond het nieuwe album van Laci Kaye Booth, terwijl ze op Love Ain’t For The Faint Of Heart laat horen dat ze sinds haar geweldige debuutalbum uit 2024 alleen maar beter is geworden.
Sinds mijn liefde voor countrypop een paar jaar geleden aan de oppervlakte kwam, heb ik talloze albums omarmd, maar The Loneliest Girl In The World van Laci Kaye Booth uit 2024 vind ik een van de mooiste. De Amerikaanse muzikante heeft deze week haar nieuwe album uitgebracht en ook Love Ain’t For The Faint Of Heart wist me onmiddellijk te verleiden, zoals bijvoorbeeld ook de albums van Kacey Musgraves dat kunnen. Laci Kaye Booth blijft de countrypop deels trouw op haar nieuwe album, maar ze kiest ook voor een wat veelzijdiger geluid dat de grenzen van het genre opzoekt. Gebleven is haar bijzonder mooie stem, die je ook dit keer weer makkelijk doet smelten. Love Ain’t For The Faint Of Heart is een prachtig album.

De Amerikaanse muzikante Laci Kaye Booth bracht in 2017 het mini-album Something New uit. Ik hoorde het deze week voor het eerst en was eigenlijk best onder de indruk van de eerste muziek die de in Livingston, Texas, geboren muzikante uitbracht. Het mini-album bevat authentiek klinkende Amerikaanse rootsmuziek met veel invloeden uit de country en valt vooral op door de mooie en warme stem van Laci Kaye Booth. 

Het mini-album was een opstapje naar deelname aan de Amerikaanse tv-talentenjacht American Idol, waarin ze uiteindelijk bij de laatste vijf eindigde. Het was haar ticket voor een mooie carrière in Nashville, waar ze in 2021 een titelloos mini-album uitbracht, dat wat meer naar pop neigde. Toen het succes uitbleef, zette haar platenmaatschappij haar echter direct weer aan de kant en leek het gedaan met de carrière van Laci Kaye Booth. 

Het liep gelukkig anders. Mijn eerste kennismaking met de muziek van Laci Kaye Booth stamt uit het voorjaar van 2024 toen haar debuutalbum The Loneliest Girl in The World verscheen. The Loneliest Girl in The World vond en vind ik een van de beste countrypop albums van 2024. Dat ligt voor een belangrijk deel aan de mooie en karakteristieke stem van de Amerikaanse muzikante, maar ook de songs op het album en de mooie mix van veel countrymuziek en een klein beetje pop spraken zeer tot de verbeelding. 

Ik had eigenlijk verwacht dat Laci Kaye Booth zich met The Loneliest Girl in The World zou scharen onder de meest succesvolle muzikanten binnen de countrypop van het moment, maar dat valt vooralsnog tegen. Ik ben haar nieuwe album Love Ain’t For The Faint Of Heart deze week in de meeste releaselijsten niet tegengekomen en dat verbaast me echt. 

Direct in de openingssong Ride or Die laat Laci Kaye Booth horen dat ze beschikt over een van de mooiste stemmen in de country(pop) van het moment. Het samen met producer Ben West, die eerder werkte met onder andere Carly Pearce en Ella Langley, gemaakte Love Ain’t For The Faint Of Heart bevalt me echt uitstekend. Ik vond de stem van de Amerikaanse muzikante op haar vorige album al prachtig, maar op Love Ain’t For The Faint Of Heart klinkt haar stem nog wat meer ontspannen en wat warmer. 

Op The Loneliest Girl in The World sloot de muziek van Laci Kaye Booth nog goed aan op de countrypop van dat moment, maar op haar nieuwe album laat ze zich breder beïnvloeden. Ook Love Ain’t For The Faint Of Heart past met enige fantasie nog wel in het hokje countrypop, maar het album klinkt, mede door de af en toe flinke inzet van strijkers, anders dan de meeste andere albums in het genre. Het wat lome, aangename en gloedvolle geluid op het album bevat ook invloeden uit de singer-songwriter muziek in bredere zin, maar het gehalte Amerikaanse rootsmuziek in de songs van Laci Kaye Booth is ook dit keer ruim voldoende. 

Ik was echt direct vanaf de eerste noten van het album verslaafd aan de stem van de Amerikaanse muzikante, maar ook het bijzonder aangename geluid op het album en de aansprekende songs hebben ervoor gezorgd dat ik Love Ain’t For The Faint Of Heart inmiddels koester. Na het geweldige The Loneliest Girl in The World hoefde ik al niet meer overtuigd te worden van het talent van Laci Kaye Booth, maar hopelijk wint ze er met het fraaie Love Ain’t For The Faint Of Heart nog flink wat zieltjes bij. Erwin Zijleman

Review: Babehoven - I See Them, I See Me

Het Amerikaanse duo Babehoven maakte de afgelopen jaren twee prachtige albums die ook door mij veel te snel zijn vergeten, maar Maya Bon en Ryan Albert leveren deze week met I See Them, I See Me een album af dat een onuitwisbare indruk maakt.
Het blijft bijzonder hoe sommige door alternatieve Amerikaanse muziekwebsites bewierookte albums in Nederland direct worden opgepikt, maar andere albums vrijwel onmiddellijk in de vergetelheid raken. Het laatste gebeurde met de prachtige eerste twee albums van het Amerikaanse duo Babehoven, die ik zelf wel bejubelde maar vervolgens ook snel vergat. Het deze week verschenen album I See Them, I See Me ontsnapte daarom bijna aan mijn aandacht, maar gelukkig heb ik het voor mij mooiste album van deze week niet gemist. Babehoven maakt ook op I See Them, I See Me indruk met betoverend mooie popsongs en ze klinken nog net wat mooier en interessanter dan op de eerste twee albums van het duo.

Op een of andere manier blijft de naam Babehoven bij mij niet goed hangen. De naam was me niet echt opgevallen in de releaselijsten van deze week en pas toen de Amerikaanse muziekwebsite Paste het album opnam in de lijst met de beste albums van deze week, begon het weer een beetje te dagen. 

Het verklaart misschien waarom de eerste twee albums van het Amerikaanse duo niet zijn te vinden in mijn jaarlijstjes uit 2022 en 2024, terwijl ik eerder in deze jaren in mijn recensies van deze albums superlatieven tekort kwam bij het beschrijven van de schoonheid van de songs. 

Ik heb deze week weer eens geluisterd naar de albums Light Moving Time (2022) en Water's Here in You (2024) en was direct weer onder de indruk van de wonderschone popsongs van het duo uit Hudson, New York. Maya Bon en Ryan Albert maken op hun eerste twee albums muziek die meestal wordt omschreven als indiefolk, maar ik hoor ook invloeden uit met name de indierock, folkrock en psychedelica in hun zeer smaakvol ingekleurde songs, die stuk voor stuk prachtsongs worden door de bijzonder mooie stem van Maya Bon. 

Ik ben volgens mij niet de enige bij wie de naam Babehoven niet blijft hangen, want op het muziekplatform MusicMeter, waar ook obscure parels over het algemeen warm worden ontvangen, staan alleen mijn recensies bij de twee albums van het duo. Ik ga vanaf nu mijn uiterste best doen om de naam Babehoven te onthouden en hoop bovendien dat het deze week verschenen derde album wat meer aandacht gaat krijgen. 

Ook I See Them, I See Me is weer een prachtig album en het is wat mij betreft een album waarop Maya Bon en Ryan Albert nog net wat meer indruk maken. Het duo uit Hudson deed op de eerste twee albums vrijwel alles zelf, maar op het nieuwe album worden de credits voor de productie gedeeld met Phil Weinrobe. 

De producer van onder andere Big Thief, Adrianne Lenker, Tomberlin en Cass McCombs staat bekend om zijn sobere en intieme maar tegelijkertijd ook ruwe producties en zijn hand is ook op I See Them, I See Me duidelijk hoorbaar. Het is een album dat in het verlengde ligt van de vorige twee albums van Babehoven, want ook dit keer betovert Babehoven met prachtige popsongs en de wonderschone zang van Maya Bon. 

Het tweetal zoekt wel nog wat nadrukkelijker de grenzen van de indiefolk op. I See Them, I See Me bevat een aantal vooral folky songs, maar de muziek van Babehoven klinkt af en toe ook wat steviger, luister bijvoorbeeld naar When You Look at Me en flirt ook net wat meer met country, zoals in het prachtige Something True. Maya Bon en Ryan Albert nemen ook dit keer een groot deel van de muziek voor hun rekening, maar door de bijdragen van meerdere gastmuzikanten klinken de songs op I See Them, I See Me wel wat voller en gevarieerder dan die op de eerste twee albums. 

De eenvoud van de songs droeg zeker bij aan de schoonheid van Light Moving Time en Water's Here in You, maar ondanks het wat vollere geluid hebben de songs van Babehoven hun intieme karakter behouden. De eerste twee albums van het Amerikaanse duo verdienden veel meer aandacht dan ze uiteindelijk kregen, maar het zou me echt verbazen als I See Them, I See Me niet veel breder wordt opgepikt. Ik ga Babehoven dit jaar zeker niet vergeten in mijn jaarlijstje en het derde album van het tweetal zou wel eens verrassend hoog kunnen eindigen. Erwin Zijleman

De muziek van Babehoven is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van het Amerikaanse duo: https://babehoven.bandcamp.com/album/i-see-them-i-see-me.

I See Them, I See Me van Babehoven is verkrijgbaar via de Mania webshop:

LP (coloured), 29,99 euro

CD, 16,99 euro