20 oktober 2026

Review: Sadurn - The Underworld

De Amerikaanse band Sadurn kreeg in 2022 terecht goede recensies voor haar debuutalbum Radiator en laat op haar deze week verschenen tweede album The Underworld horen dat de band de afgelopen jaren doorgegroeid is.
Bandjes die folk en country vermengen met wat ruwere indierock zijn er momenteel in overvloed, maar ze zijn lang niet allemaal zo goed als Sadurn. De band uit Philadelphia is ondanks een uitstekend debuutalbum nog een goed bewaard geheim, maar dat moet wat mij betreft gaan veranderen nu het tweede album van de band is verschenen. Het debuutalbum van Sadurn was heel goed, maar het deze week verschenen The Underworld is nog veel beter. Het gitaargeluid is nog wat mooier en de stem van Genevieve DeGroot komt, mede door het nodige persoonlijke leed in de afgelopen jaren, nog wat harder binnen. The Underworld is een prachtalbum, mis het niet.



De naam Sadurn, die de afgelopen week opdook in de lijsten met de nieuwe albums van deze week, is, zeker in Nederland, helaas nog niet erg bekend. Ik ontdekte de band ruim vier jaar geleden na een aantal zeer positieve recensies op met name Amerikaanse muziekwebsites. In die recensies kon ik mij helemaal vinden, want ik vond Radiator, het debuutalbum van Sadurn, een erg sterk album. 

Op het album schakelde de band uit Philadelphia, Pennsylvania, gemakkelijk tussen indierock en folk en in beide genres zocht de band de grenzen op. Ik was zeer gecharmeerd van het gitaargeluid op Radiator, maar ik was nog meer onder de indruk van de zang van Genevieve DeGroot, die me in eerste instantie aan Edie Brickell deed denken, maar die ook wel iets van Adrianne Lenker liet horen in de zang op Radiator. 

Er zijn de afgelopen jaren, onder aanvoering van bands als Big Thief en Wednesday, heel veel bands als Sadurn opgedoken, maar met het sterke debuutalbum steeg de band uit Philadelphia wat mij betreft ruimschoots boven de middelmaat uit. 

In vier jaar tijd is er heel veel nieuwe muziek bij gekomen en ik moest daarom weer even in het geheugen graven toen ik de naam Sadurn zag opduiken in de releaselijsten van deze week. De Amerikaanse muziekwebsites zijn wat minder alert dan vier jaar geleden, maar zoals zo vaak was Paste Magazine wel bij de les. Paste geeft ook wat achtergrond bij het album en dat is maar goed ook, want de Bandcamp pagina van de band geeft helaas geen extra informatie over The Underworld. 

Het nieuwe album van Sadurn heeft lang op zich laten wachten en was er bijna niet gekomen. Vrij snel na de release van het debuutalbum kreeg Genevieve DeGroot ernstige medische klachten, die uiteindelijk praten en ook zingen onmogelijk maakten. Gelukkig is het met de stem uiteindelijk goed gekomen, want ook The Underworld moet het voor een belangrijk deel hebben van de mooie zang van Genevieve DeGroot. 

Alle persoonlijke misère heeft zijn weerslag gehad op de songs van Sadurn, die nog wat donkerder klinken dan op het debuutalbum en waarin Genevieve DeGroot geen blad voor de mond neemt. In muzikaal opzicht ligt The Underworld in het verlengde van het debuutalbum van Sadurn. 

Ook op het tweede album schakelt de band uit Philadelphia tussen folky songs en meer naar indierock neigende songs, al zijn ook de laatste songs voorzien van een stevige rootsinjectie, die extra glans krijgt door de inzet van de pedal steel. The Underworld is, net als Radiator, een album met mooi gitaarwerk, maar het nieuwe album klinkt wat mij betreft nog wat mooier en gevarieerder dan het debuutalbum. 

Ook de persoonlijke songs van Genevieve DeGroot maken nog net wat meer indruk en hetzelfde geldt voor de zang op het album. Door de persoonlijke teksten en het wat donkere geluid is The Underworld een behoorlijk intens album. Het is een album dat het bij mij vooral goed doet wanneer de zon onder is, maar dat is een persoonlijke voorkeur. 

Vier jaar geleden bleef het debuutalbum in Nederland zoals gezegd zo goed als onopgemerkt, maar ik hoop dat Sadurn met The Underworld wel weet op te vallen binnen het ruime aanbod van het moment. Het nieuwe album van de band uit Philadelphia is daar absoluut goed genoeg voor. Erwin Zijleman

De muziek van Sadurn is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse band: https://sadurn.bandcamp.com/album/the-underworld.


The Underworld van Sadurn is verkrijgbaar via de Mania webshop:



19 oktober 2026

Review: June McDoom - Follow The Light

June McDoom heeft met Follow The Light een bijzonder klinkend folkalbum gemaakt, dat je op het verkeerde been zet maar ook heerlijk laat wegdromen, maar dat vooral hopeloos intrigeert met een uniek geluid en een bijzondere mix van invloeden.
Op basis van de eerste recensies van het debuutalbum van de Amerikaanse muzikante June McDoom wist ik echt niet wat ik moest verwachten van het album. Het was in ieder geval niet wat ik te horen kreeg, want wat heeft de muzikante uit New York een bijzonder debuut afgeleverd. Het is een debuut dat deels in het hokje folk past, maar June McDoom voegt er net zo makkelijk invloeden uit de reggae en dub als invloeden uit de new age en dreampop aan toe. Met haar al even bijzondere stem maakt ze van Follow The Light een nog wat unieker album. Niet zo gek dus dat Follow The Light tot dusver kan rekenen op uiterst positieve recensies. Ik kan ze alleen maar onderschrijven.


Het is niet zo eenvoudig om in 2026 nog een folkalbum te maken dat in meerdere opzichten onderscheidend klinkt, maar June McDoom heeft zo’n album gemaakt. Het deze week verschenen debuutalbum Follow The Light is mijn eerste kennismaking met haar muziek en het was direct vanaf de eerste noten een even aangename als interessante kennismaking. 

June McDoom groeide op in Florida in een Jamaicaans gezin. De muziek die ze thuis met de paplepel kreeg ingegoten, is ze niet helemaal vergeten, want direct in de openingstrack hoor je subtiele accenten uit de Jamaicaanse dubmuziek en later op het album komen ook nog wat subtiele invloeden uit de reggae voorbij. 

Ik noemde Follow The Light eerder een folkalbum en dat is het wat mij betreft, maar het is een folkalbum dat totaal anders klinkt dan andere albums in het genre. Dat heeft alles te maken met de muziek op het debuutalbum van June McDoom, want deze wordt niet gedomineerd door de akoestische gitaar, maar door de harp en flink wat strijkers. 

Zeker wanneer de harp en de violen op de voorgrond treden heeft de muziek van June McDoom een wat zweverig of zelfs new age karakter, maar de songs van de muzikante uit New York zweven niet te ver weg en vervliegen niet. 

June McDoom noemt in een interview met de Britse muziekwebsite onder andere de muziek van Cocteau Twins als inspiratiebron en dat hoor je op haar debuutalbum. Ik hoor vanwege de harp ook wel iets van Joanna Newsom, die ook een eigen draai gaf aan haar folksongs. 

Ik moest eerlijk gezegd wel even wennen aan de muziek op Follow The Light, maar er viel veel op zijn plek toen ik het album met volledige aandacht had beluisterd. Dan hoor je hoe knap de muziek van de Amerikaanse muzikante in elkaar zit. Dat hoor je vooral wanneer invloeden uit de Jamaicaanse muziek hun intrede doen en ijle klanken en een stevige basis van bas en drums op bijzondere wijze samenvloeien. 

Bij aandachtige beluistering van Follow The Light hoor je sowieso hoeveel bijzondere accenten June McDoom heeft toegevoegd aan haar muziek en hoe ze uiteindelijk een geheel eigen geluid creëert. De muziek op haar debuutalbum is sprookjesachtig mooi, maar ook hopeloos intrigerend, maar ondanks de bijzondere mix van invloeden klinkt het ook verrassend toegankelijk. 

Wanneer de akoestische gitaar het voortouw neemt hoor je de folkie in June McDoom, al is ze ook in vocaal opzicht geen typische folkie. De muzikante uit New York beschikt over een prachtige stem, die is gemaakt voor het soort muziek dat ze maakt. Het is een stem die het zweverige aspect van de muziek op Follow The Light kan versterken, maar het is ook een pure en zuivere stem, die de songs op het album groots en meeslepend maar ook klein en intiem kan maken. 

June McDoom maakte haar debuutalbum samen met Evan Wright en de twee hebben hoorbaar veel aandacht besteed aan de arrangementen op en de productie van het album. Follow The Light is het mooist als je alle subtiele details kunt opmerken en ondertussen verdwaalt in de vele lagen van de muziek van June McDoom. 

Ik ben zeker niet altijd in de stemming voor de songs van de Amerikaanse muzikante, maar zeker als je op zoek bent naar een moment van rust en ontspanning is Follow The Light een intrigerend maar ook bijzonder mooi album. In de eerste recensies van het album wordt ze een grote belofte voor de toekomst genoemd en daar kan ik me wel in vinden. Erwin Zijleman

De muziek van June McDoom is ook verkrijgbaar via de Bandcamp pagina van de Amerikaanse muzikante: https://junemcdoom.bandcamp.com/album/follow-the-light.


Follow The Light van June McDoom is verkrijgbaar via de Mania webshop: