23 mei 2024

Ani DiFranco - Unprecedented Sh!t

De eigenzinnige Amerikaanse muzikante Ani DiFranco werkt op haar nieuwe album Unprecedented Sh!t samen met producer BJ Burton, wat weer een compleet nieuw geluid toevoegt aan haar unieke oeuvre
Na het geweldige Revolutionary Love uit 2021 keert Ani DiFranco terug met Unprecedented Sh!t, dat aanmerkelijk zwaarder op de maag ligt. Producer BJ Burton heeft het geluid op het album hier en daar op bijzondere wijze vervormd, terwijl de songs van Ani DiFranco alle kanten op gaan. Unprecedented Sh!t vraagt hierdoor aanzienlijk meer van de luisteraar dan het vorige album van de Amerikaanse muzikante, maar Ani DiFranco doet nu eenmaal waar ze zin in heeft en dat is ook de kracht van haar muziek. Unprecedented Sh!t moet je net als een aantal andere Ani DiFranco albums wat vaker horen, maar ook dit keer valt er veel op zijn plek in haar eigenzinnige muziek.



De Amerikaanse muzikante Ani DiFranco was haar tijd aan het eind van de jaren 80 ver vooruit. In een tijd waarin de macht van platenmaatschappijen nog heel groot was en muziek alleen via fysieke geluidsdragers kon worden aangeschaft, besloot ze om alles in eigen hand te nemen. Ze begon haar eigen platenlabel en maakte vervolgens ook alleen maar de muziek die ze zelf wilde maken. Het titelloze debuutalbum van Ani DiFranco verscheen in 1990 en sindsdien is een enorme stapel albums verschenen. 

Ani DiFranco viel in eerste instantie op met vrij ruwe folksongs en vooral met teksten waarin ze geen blad voor de mond nam en met name het uiteenlopende onrecht dat vrouwen wordt aangedaan genadeloos aan de kaak stelde. De muziek van Ani DiFranco was direct vanaf haar debuutalbum interessant, maar vanaf Not A Pretty Girl uit 1995 maakte ze haar eerste in alle opzichten geweldige album. 

Sindsdien waren zeker niet al haar albums even goed, maar Ani DiFranco weet je altijd te verrassen en heeft inmiddels flink wat albums op haar naam staan die ik niet graag had willen missen. De muziek van de Amerikaanse muzikante werd met name aan het begin van dit millennium steeds diverser en verrijkt met invloeden uit met name de funk en de jazz. Ani DiFranco omringde zich op haar albums steeds vaker met legendarische muzikanten en maakte muziek die veel complexer was dan haar ruwe folksongs uit haar beginjaren. 

Met het prachtige Revolutionary Love maakte Ani DiFranco in 2021 wat mij betreft een van haar allerbeste albums. Het is een album met een aangename soul en jazz vibe, maar ook invloeden uit de folk en pop komen in ruime mate aan bod. Deze week keert de Amerikaanse muzikante, die inmiddels al flink wat jaren in New Orleans woont, terug met Unprecedented Sh!t. 

Ze had wat mij betreft nog best een album in de stijl van Revolutionary Love mogen maken, maar Ani DiFranco zoekt nu eenmaal altijd naar vernieuwing. De mate van vernieuwing is op Unprecedented Sh!t behoorlijk groot, want het album klinkt als geen enkel ander album van haar hand. Ani DiFranco produceerde haar meeste albums zelf, maar op haar nieuwe album werkt ze samen met producer BJ Burton, die werkte met Bon Iver, maar die ook de laatste twee albums van Low produceerde. 

De albums van Low waren albums die opvielen door een geluid vol vervormde elektronica. Ook Unprecedented Sh!t is voorzien van een geluid dat af en toe wat tegen de haren instrijkt, maar de vervorming van gitaren, elektronica en vocalen is wel veel minder extreem dan bij Low en is in een deel van de songs ook afwezig. 

Ani DiFranco schreef de songs voor haar nieuwe album tijdens de coronapandemie en het zijn songs die waren bedoeld voor meerdere projecten. Unprecedented Sh!t schiet mede hierdoor alle kanten op, van ingetogen folksongs tot behoorlijk experimentele songs, waardoor het in combinatie met de bijzondere klanken van BJ Burton zeker geen makkelijk album is. 

Bij eerste beluisteringen van het album verlangde ik vooral hevig naar het geluid van Revolutionary Love, maar uiteindelijk viel er toch wel het een en ander op zijn plek en hoor je ook wel flarden van de eerdere muziek van de Amerikaanse muzikante. Of Unprecedented Sh!t gaat behoren tot mijn favoriete Ani DiFranco albums zal de tijd leren, maar de Amerikaanse muzikante verdient hoe dan ook respect voor haar eindeloze eigenzinnigheid. Erwin Zijleman

De muziek van Ani DiFranco is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse muzikante: https://anidifranco.bandcamp.com/album/unprecedented-sh-t.


Unprecedented Sh!t van Ani DiFranco is verkrijgbaar via de Mania webshop:



22 mei 2024

Michael Head & The Red Elastic Band - Loophole

Michael Head is misschien niet zo heel bekend, maar behoort absoluut tot de grote songwriters uit de Britse muziekgeschiedenis, wat hij ook weer laat horen op het met The Red Elastic Band gemaakte Loophole
Dear Scott van Michael Head & The Red Elastic Band werd twee jaar geleden terecht overladen met positieve recensies en dook bovendien op in menig aansprekend jaarlijstje. Het was het zoveelste uitstekende album van de Britse muzikant, die desondanks onbekend is gebleven bij het grote publiek. Het deze week verschenen Loophole gaat daar waarschijnlijk geen verandering in brengen, maar ook op zijn nieuwe album zijn Michael Head en The Red Elastic Band in topvorm. Loophole staat vol met geweldige popsongs. Het zijn popsongs die flarden van een aantal decennia Britse popmuziek laten horen, maar Michael Head geeft ook altijd een bijzondere twist aan zijn songs. Unieke muzikant.



Voor een glansrijke carrière in de popmuziek moet je niet alleen beschikken over het nodige talent, maar moet je ook een beetje geluk hebben. Met het talent zit het bij Michael Head wel goed, maar aan geluk heeft het de Britse muzikant vaak ontbroken, al was dat ook deels zijn eigen schuld. De naam Michael Head zal daarom bij het grote publiek helaas geen belletje doen rinkelen, maar dat hij behoort tot de grootheden binnen de Britse popmuziek valt op basis van zijn indrukwekkende oeuvre niet te ontkennen. 

Michael Head maakte in de jaren 80 deel uit van de Britse band The Pale Fountains. Het is een band die met een beetje meer geluk was uitgegroeid tot een van de allergrootste bands uit de jaren 80, maar het liep, mede door de drugsverslaving van Michael Head, anders. Vervolgens maakte de Britse muzikant vanaf het eind van de jaren 80 albums met zijn band Shack, waar ook zijn broer John deel van uitmaakte. 

Het leverde in een periode van een kleine twintig jaar vijf uitstekende albums op, waarvan zeker de laatste vier wat mij betreft hadden moeten uitgroeien tot klassiekers. In de tussentijd maakte Michael Head ook nog een uitstekend album met zijn band The Strands, maar geen van de albums van de Britse muzikant werd door een groot publiek op de juiste waarde geschat. 

Een volgende verslaving, aan alcohol dit keer, wierp de Britse muzikant weer ver terug, maar in 2017 dook Michael Head, samen met zijn band The Red Elastic Band, op met het wederom uitstekende Adiós Señor Pussycat. Het album deed, zoals zoveel albums van Michael Head, niet heel veel en dat had wederom niets te maken met de kwaliteit van het album, want Michael verkeerde bij zijn terugkeer in een grootse vorm. 

De erkenning kwam dan eindelijk in 2022 met het album Dear Scott, dat werd bejubeld door de critici, maar dat ook in wat bredere kring de aandacht trok, al heeft ook dit album Michael Head niet wereldberoemd gemaakt. De opvolger van Dear Scott heeft gelukkig niet heel lang op zich laten wachten, want deze week is het wederom samen met The Red Elastic Band gemaakte Loophole verschenen. 

Loophole ligt in het verlengde van het terecht zo geprezen Dear Scott en werd net als zijn voorganger geproduceerd door Bill Ryder-Jones. Ook dit keer komt Michael Head op de proppen met een album dat zich laat beschrijven als de spreekwoordelijke omgevallen platenkast. 

Het is een platenkast die goed is gevuld met alles dat de Britse popmuziek de afgelopen decennia leuk maakte, al gaat de voorkeur dit keer uit naar de melodieuze gitaarpop uit de jaren 80 en de psychedelica uit de twee decennia die hier aan vooraf gingen. Michael Head beperkt zich wat betreft invloeden niet helemaal tot het Verenigd Koninkrijk, want ook de briljante popsongs van de Australische band The Go-Betweens klinken nadrukkelijk door op Loophole. 

Iedereen die het oeuvre van Michael Head koestert zal ook weer in zijn of haar nopjes zijn met Loophole, dat niet onder doet voor de andere albums van de muzikant uit Liverpool aan dat ook weer iets toevoegt aan zijn unieke oeuvre. Aan de ene kant hoop je dat Michael Head na al die decennia ploeteren nog een keer wereldberoemd wordt met zijn geweldige songs, maar aan de andere kant heeft het ook wel wat om de pareltjes van deze cultmuzikant slechts in kleine kring te delen en te koesteren. Dear Scott haalde twee jaar geleden terecht flink wat jaarlijstjes en Loophole is zeker niet minder. Ga dat horen! Erwin Zijleman


Loophole van Michael Head & The Red Elastic Band is verkrijgbaar via de Mania webshop: