Review: Nanci Griffith - Other Voices, Other Rooms (1993)

De Amerikaanse muzikante Nanci Griffith bleef altijd wat achter bij de allergrootste namen binnen de folk en country, maar dat ze een echt exceptioneel goede zangeres was, is goed te horen op het in alle opzichten prachtige Other Voices, Other Rooms.
In de jaren dat Nanci Griffith haar beste albums maakte, was mijn liefde voor folk- en countryzangeressen nog niet heel groot. Ik kocht ooit, op basis van heel positieve recensies, een album van haar, maar heb er destijds niet veel naar geluisterd. Inmiddels schat ik de muziek van de in 2021 overleden muzikante veel hoger in. Nanci Griffith was niet alleen een van de beste zangeressen in het genre, maar ze wist haar songs, of songs van anderen, ook op bijzondere wijze te vertolken. Het is misschien wel het best te horen op het prachtige album dat ik in 1993 kocht, maar vervolgens vooral in de kast liet staan. En het is slechts de start van de ontdekking van een bijzonder oeuvre.

Ik heb absoluut een blinde vlek voor het werk van de Amerikaanse singer-songwriter Nanci Griffith. Ik heb van de muzikante, die vijf jaar geleden op 68-jarige leeftijd overleed, precies één album in mijn bezit en eerlijk gezegd ken ik de rest van haar oeuvre nauwelijks of eigenlijk niet. Het is een behoorlijk omvangrijk oeuvre, want Nanci Griffith maakte meer dan twintig albums. 

De muzikante die werd geboren in Texas, maar zich uiteindelijk in Nashville vestigde, maakte haar beste albums in de jaren 80 en 90, maar ook hierna was er nog af en toe een positieve uitschieter. Ze bleef gedurende haar carrière in de muziek altijd wat in de schaduw van de onbetwiste grootheden binnen de Amerikaanse rootsmuziek, maar Nanci Griffith was zowel bij de critici als bij haar collega muzikanten zeer geliefd. 

Dat ze qua populariteit wat achterbleef bij de grote namen in het genre heeft niets te maken met de kwaliteit van haar albums, want zeker de beste albums van Nanci Griffith zijn van hoog niveau en verdienen inmiddels het predicaat klassieker. Ik heb zoals gezegd maar één album van de Amerikaanse muzikante en dat is volgens velen ook haar beste album, al zijn er ook veel liefhebbers van Amerikaanse rootsmuziek die het album Once in a Very Blue Moon uit 1984 hoger inschatten. 

Het enige album dat ik van Nanci Griffith heb verscheen in 1993 en is misschien wel haar bekendste en volgens mij ook haar meest succesvolle album. Other Voices, Other Rooms, dat haar ook een Grammy opleverde, laat echter niet horen dat Nanci Griffith een zeer getalenteerde songwriter was, want op het album vertolkt ze uitsluitend songs van anderen. 

Het zijn allemaal persoonlijke favorieten van de Amerikaanse muzikante en vooral songs van legendarische muzikanten, onder wie Townes van Zandt, Bob Dylan, John Prine, Woody Guthrie en Gordon Lightfoot. Nanci Griffith werd bij het opnemen van Other Voices, Other Rooms niet alleen geholpen door songs van muzikanten van naam en faam, maar kreeg in de studio ook gezelschap van grote namen als Emmylou Harris, Bob Dylan, Béla Fleck, Odetta, Guy Clark, Alison Krauss en John Prine, om maar een paar namen te noemen. 

Ook de muzikanten die op het album te horen zijn, zijn van wereldklasse, waardoor het geen verbazing wekt dat Other Voices, Other Rooms echt fantastisch klinkt. Het album bevat vooral folk- en countrysongs en ze dragen stuk voor stuk het unieke stempel van Nanci Griffith. Als ik Other Voices, Other Rooms vergelijk met rootsalbums van het moment valt me vooral op hoe ontspannen het album uit 1993 klinkt. Er is hoorbaar veel tijd genomen voor het album dat bovendien werd gemaakt in rustigere tijden. 

De songs op Other Voices, Other Rooms zijn van wereldklasse en dat geldt ook voor de muziek op het album en voor de productie van Jim Rooney, die er terecht een Grammy voor kreeg, maar de grote ster op het album is Nanci Griffith zelf. De Amerikaanse muzikante moet worden gerekend tot de beste zangeressen uit de folk en country van de jaren 80 en 90 en waarom dat zo is, hoor je uitstekend op Other Voices, Other Rooms. 

De stem van Nanci Griffith is vaak vergeleken met die van Emmylou Harris en kleurt in de openingstrack Across the Great Divide ook prachtig bij die van de Amerikaanse grootheid, zonder achter te blijven in schoonheid en gevoel. Ik heb eigenlijk geen idee waarom ik het album in 1993 kocht, maar vind het nu echt een parel in de platenkast. Erwin Zijleman

Other Voices, Other Rooms van Nanci Griffith is verkrijgbaar via de Mania webshop:

2LP, 49,99 euro

CD, 18,99 euro

Review: Margo Cilker - Little White Cross

De Amerikaanse muzikante Margo Cilker maakte met Pohorylle en Valley of Heart’s Delight een van de mooiste rootsalbums van 2021 en 2023 en legt de lat in 2026 hoog met het wederom ijzersterke nieuwe album Little White Cross.
Iedereen die de eerste twee albums van Margo Cilker kent, zal met hoge verwachtingen hebben uitgekeken naar haar deze week verschenen derde album. Dat deed ik ook en Little White Cross heeft me zeker niet teleurgesteld. De muzikante uit Goldendale, Washington, levert ook dit keer kwaliteit en heeft een album gemaakt dat liefhebbers van authentiek klinkende Amerikaanse rootsmuziek zeer zal aanspreken. Ook op Little White Cross imponeert Margo Cilker met haar stem, maar ook in muzikaal opzicht is het een aansprekend album. Het album werd gemaakt in Texas en voegt nog wat zuidelijke ingrediënten en echt geweldig gitaarwerk toe aan de muziek van Margo Cilker, die inmiddels niet voor niets “the future Lucinda Williams of the West” wordt genoemd.

De aantrekkingskracht van Nashville, Tennessee, is nog altijd groot voor muzikanten met een voorliefde voor Amerikaanse rootsmuziek. Vrijwel alle rootsalbums die ik bespreek op De Krenten uit de Pop zijn in de Amerikaanse muziekhoofdstad gemaakt en zeker voor jonge muzikanten zijn de gouden bergen die in Nashville worden beloofd nauwelijks te weerstaan, al is inmiddels al lang bekend dat overleven in de Amerikaanse muziekhoofdstad niet zo makkelijk is. 

Margo Cilker blijft voor de afwisseling eens ver weg van Nashville. Ze leverde in 2021 haar prachtige debuutalbum Pohorylle af vanuit Enterprise, Oregon, en verhuisde na de release van dit album naar Goldendale, Washington, van waaruit ze twee jaar later haar minstens even mooie tweede album Valley of Heart’s Delight uitbracht. 

Het debuutalbum van Margo Cilker schaarde haar wat mij betreft onder de grote beloften van de Amerikaanse rootsmuziek en die belofte maakte ze waar op haar tweede album. Beide albums werden overigens geproduceerd door Sera Cahoone, die ook zelf prachtige albums maakt, en opgenomen met aansprekende muzikanten uit de muziekscenes van Oregon en Washington State. 

Margo Cilker was inmiddels waarschijnlijk bekender geweest als ze zich wel had gevestigd in Nashville, maar het siert haar dat ze haar eigen weg blijft gaan. Die weg vervolgt ze op haar derde album Little White Cross, waarop Sera Cahoone geen rol speelt als producer, maar wel tekende voor een van de songs. 

Voor Little White Cross trok Margo Cilker naar het zuiden van de Verenigde Staten en naar Texas om precies te zijn. In Texas werkte ze samen met de mij onbekende producer Bruce Robison, die ook een aantal geweldige Texaanse muzikanten naar de studio haalde. 

Voor het geluid van Margo Cilker maakt het niet zo veel uit, want ook op Little White Cross maakt ze vanaf de eerste noten indruk. Ook op haar derde album maakt de Amerikaanse muzikante pure rootsmuziek met vooral invloeden uit de countrymuziek en blijft ze ver weg van de met pop doordrenkte countrymuziek die in Nashville wordt gemaakt. 

Little White Cross is een authentiek klinkend album dat zeer smaakvol is geproduceerd. In het geluid van Margo Cilker is veel ruimte voor geweldig gitaarwerk en uiteraard voor de pedal steel, maar ook de andere instrumenten, waaronder de viool en de piano, hebben een prominente plek gekregen in de mix. De muziek op het nieuwe album van Margo Cilker is warm en smaakvol en kleurt de achtergrond prachtig in. 

De voorgrond is terecht gereserveerd voor de stem van Margo Cilker, die ook op haar derde album weer prachtig zingt. Ze beschikt over een stem die herinnert aan grote zangeressen uit het verleden en het is een stem die het uitstekend doet in de pure rootsmuziek die ze maakt. 

Little White Cross bevat een aantal nieuwe songs van de Amerikaanse muzikante, maar ze deed ook een beroep op een aantal andere songwriters. Het zorgt voor een serie songs van hoog niveau en het zijn songs die nog maar eens laten horen hoe goed Margo Cilker is. 

Little White Cross voelde direct vanaf de eerste noten als een warm bad en doet niet onder voor zijn twee geweldige voorgangers. De muzikante uit Washington State is misschien nog niet heel bekend, maar haar nieuwe album kan de concurrentie met de beste rootsalbums van het moment makkelijk aan. Erwin Zijleman

De muziek van Margo Cilker is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse muzikante: https://margocilker.bandcamp.com/album/little-white-cross.