12 augustus 2026

Review: ROLE MODEL - Chuck Timely & The Hourglass

Ik had tot dusver niets met de muziek van ROLE MODEL, maar het deze week verschenen Chuck Timely & The Hourglass is een album vol aangenaam zonnige en volstrekt zorgeloze songs en een onweerstaanbaar lekkere jaren 70 vibe.
Tucker Pillsbury wil heel graag een grote popster worden, maar met de eerste twee albums die hij maakte als ROLE MODEL kwam hij wat mij betreft kwaliteit tekort. Op zijn derde album kiest de Amerikaanse muzikant weer voor een ander geluid en dit keer heeft hij een geluid te pakken waarmee hij zich wel weet te onderscheiden. Chuck Timely & The Hourglass lijkt zo weggelopen uit de jaren 70 en lijkt vol te kiezen voor het vermaak, maar de songs van Tucker Pillsbury zitten dit keer ook knap in elkaar. De songs op Chuck Timely & The Hourglass zijn zwaar aangezet en neigen soms naar kitsch, maar zo ver laat de Amerikaanse muzikant het niet komen. Het levert een mooie zomerse soundtrack op en waarschijnlijk nog veel meer dan dat.



ROLE MODEL is het alter ego van de Amerikaanse singer-songwriter Tucker Pillsbury, die deze week zijn derde album heeft uitgebracht. Ik heb zijn eerste twee albums wel eens beluisterd en vond er eerlijk gezegd niet zo veel aan. Op zijn debuutalbum maakt de Amerikaanse muzikant nogal doorsnee pop met invloeden uit de R&B, terwijl hij het op zijn tweede album over een andere boeg gooit en kiest voor singer-songwriter muziek met veel invloeden uit de Amerikaanse rootsmuziek, maar ook een flinke dosis weinig inspirerende pop. 

Op beide albums hoorde ik wel de grenzeloze ambitie van Tucker Pillsbury om uit te groeien tot een grote popster, maar de daden bleven wat mij betreft flink achter bij de ambities, want echt onderscheiden kon hij zich wat mij betreft niet. Ik had dan ook hele lage verwachtingen van zijn deze week verschenen derde album, maar Chuck Timely & The Hourglass heeft wel wat, al wist ik niet direct wat. 

Bij eerste beluistering van het album ging ik ervan uit dat Chuck Timely & The Hourglass wel eens uit zou kunnen groeien tot een hele fijne ‘guilty pleasure’, maar inmiddels schat ik het nieuwe album van ROLE MODEL hoger in. Na de eerste twee pogingen om een grote popster te worden, kiest Tucker Pillsbury op zijn derde album weer voor een ander geluid en wat mij betreft heeft hij dit keer beet. 

Op zijn nieuwe album kruipt Tucker Pillsbury in de huid van het personage Chuck Timely. Deze Chuck Timely beschikt over het vermogen om door de tijd te reizen en gebruikt deze vaardigheid om door de geschiedenis van de popmuziek te reizen. Bij beluistering van het album is direct duidelijk dat Chuck Timely in eerste instantie in de jaren 70 is neergestreken. 

De songs waarmee het album opent herinneren aan zorgeloze popsongs uit de jaren 70, zoals bijvoorbeeld die van Elton John, maar ook zeker Michael Franks. Ik was zoals gezegd niet zo onder de indruk van de muzikale keuzes die ROLE MODEL op de eerste twee albums maakte, maar op Chuck Timely & The Hourglass heeft de Amerikaanse muzikant zijn geluid gevonden. 

Het album is voorzien van een lekker broeierig en vol geluid en is knap geproduceerd. Zeker met de koortjes ligt overdaad op de loer, maar de koortjes hebben ook een aangename David Bowie ten tijde van Young Americans vibe. Er is een enorme bak instrumenten gebruikt voor het rijk ingekleurde geluid op Chuck Timely & The Hourglass. Het neigt af en toe naar kitsch, maar Tucker Pillsbury blijft wat mij betreft altijd aan de juiste kant van de streep. 

Ik vond hem op zijn vorige albums geen geweldige zanger, maar het geluid op het nieuwe album is hem op het lijf geschreven. Zeker als je het album wat vaker beluistert, wordt het een zoekplaatje met tal van bedoelde of onbedoelde verwijzingen naar hits uit de jaren 70, wat van Chuck Timely & The Hourglass ook een ongelooflijk feelgood album maakt. 

Of Tucker Pillsbury met dit album gaat uitgroeien tot een grote popster durf ik niet te voorspellen, maar ik hoor voor het eerst de potentie van de Amerikaanse muzikant. Over één ding maak ik me wel zorgen en dat is over de tijdmachine van Chuck Timely. Deze brengt hem aan het begin van het album weliswaar feilloos naar de jaren 70, maar blijft hier vervolgens ook steken, wat ik persoonlijk trouwens helemaal niet erg vind. Erwin Zijleman

De muziek van ROLE MODEL is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse muzikant: https://rolemodelsongs.bandcamp.com/album/chuck-timely-the-hourglass.


Chuck Timely & The Hourglass van ROLE MODEL is verkrijgbaar via de Mania webshop:



Review: Alanna Matty - Epilogue

Alanna Matty bracht vorige maand nog een interessante EP uit, maar heeft die deze maand uitgebreid tot een volwaardig album, waarop de nog relatief onbekende Canadese muzikante laat horen dat ze werk van hoge kwaliteit aflevert.
Er verschijnen momenteel heel veel albums van vrouwelijke singer-songwriters met een voorliefde voor indiefolk en indiepop. Het zijn er zo veel dat verzadiging op de loer ligt, zelfs bij een liefhebber van het genre als ik. Soms hoor ik echter een nieuw album dat de dreigende verzadiging direct wegneemt. Epilogue van de Canadese singer-songwriter Alanna Matty is zo’n album. Het is een album met lekker in het gehoor liggende songs, bijzonder mooie klanken en een mooie en warme stem. Alanna Matty heeft ook nog eens wat te melden, wat haar nieuwe album nog wat verder optilt binnen het enorme aanbod van de laatste tijd. Dit album schreeuwt om aandacht en verdient die absoluut.



De Canadese singer-songwriter Alanna Matty staat met vier albums en een aantal singles en EP’s op de verschillende streamingplatforms en op haar bandcamp pagina staan nog een aantal extra releases. Ik heb ze bijna allemaal gemist, want ik maakte pas dit jaar kennis met de muziek van de singer-songwriter uit Halifax, Nova Scotia. Vorige maand om precies te zijn, want toen verscheen de EP Or Something, die bij toeval op mijn weg kwam en me vervolgens nieuwsgierig maakte naar het deze week verschenen nieuwe album van de Canadese muzikante. 

De vijf songs van de EP zijn ook terug te vinden op het album Epilogue, dat hiernaast nog zes nieuwe tracks bevat. Epilogue is volgens Alanna Matty een album dat hoort bij haar vorige album Subject to Change uit 2024, het verhaal van dat album afmaakt en een periode afsluit. Het is een periode waarin een relatie op de klippen liep en een nieuwe relatie werd gestart, wat zorgde voor een rollercoaster van emoties. Ik moet Subject to Change nog beluisteren, maar voorlopig kan ik prima uit de voeten met Epilogue. 

Alanna Matty is van oorsprong een folkie en dat hoor je ook nog op haar nieuwe album. Epilogue bevat een aantal vooral ingetogen songs, waarin de muziek sober is en de stem van de Canadese muzikante centraal staat. De stem van Alanna Matty is mooi en warm en beschikt over het vermogen om iets te doen met de luisteraar. De muzikante uit Halifax zou een prima album met alleen ingetogen folksongs kunnen maken, maar ze kiest op haar nieuwe album voor een veelzijdiger geluid. 

Veel songs op het album flirten subtiel met indiepop en een enkele keer indierock en dat gaat Alanna Matty goed af. De Canadese muzikante begeeft zich met haar nieuwe album echter ook op zeer druk terrein, want de concurrentie in de indiefolk en indiepop is momenteel moordend. Ze moet dus een beetje geluk hebben en dat is haar gezien de kwaliteit van Epilogue zeer gegund. 

Het uitbrengen van een album in de rustige zomerperiode kan een nadeel maar ook een voordeel zijn, maar vooralsnog is er helaas maar heel weinig aandacht voor het nieuwe album van Alanna Matty en de meeste aandacht komt van haarzelf. Dat is jammer, want Epilogue is echt een heel goed album. Het doet me af en toe denken aan Sarah McLachlan in haar beste dagen en dat is wat mij betreft een groot compliment.

Ik heb helaas nauwelijks informatie over het album, maar Epilogue is eigenlijk in alle opzichten goed. Ik heb absoluut een zwak voor de stem van Alanna Matty en het is een stem die het zowel goed doet in het folky als in het meer popgeoriënteerde repertoire. De songs op Epilogue zijn voorzien van aangename en zeer gevarieerde klanken, die de perfecte balans vinden tussen folk en pop en vaak zijn voorzien van gloedvolle gitaarakkoorden en mooi toetsenwerk. 

Alanna Matty verstaat ook nog eens de kunst van het schrijven van goede songs. De songs op Epilogue liggen bijzonder lekker in het gehoor, maar beschikken ook over avontuur en diepgang en dat laatste wordt versterkt door het persoonlijke karakter van de teksten van de songs. 

Ik ben ervan overtuigd dat de Canadese muzikante met haar muziek een breed publiek moet kunnen aanspreken en genoeg heeft te bieden om zich te onderscheiden in de genres waarin ze opereert. Ik hoop dan ook dat Epilogue de komende tijd meer aandacht gaat trekken. Zelf ga ik Alanna Matty vanaf dit moment nauwlettend in de gaten houden, want op Epilogue laat ze horen dat ze beschikt over veel talent. Erwin Zijleman

De muziek van Alanna Matty is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Canadese muzikante: https://alannamatty.bandcamp.com/album/epilogue.