13 maart 2026

Review: waterbaby - Memory Be A Blade

waterbaby is het alter ego van de Zweedse muzikante Kendra Egerbladh, die met haar debuutalbum Memory Be A Blade een album heeft gemaakt dat veel spannender en interessanter is dan het op het eerste gehoor lijkt
Er verschenen de afgelopen week echt heel veel nieuwe albums, waarvan er vast flink wat tussen wal en schip vallen. Dat mag niet gebeuren met Memory Be A Blade van de Zweedse muzikante waterbaby. Het is een album dat direct aangenaam klinkt, maar het is ook een album vol groeipotentie. Die zit hem in de bijzondere inkleuring van de songs op het album en in de soepele wijze waarop waterbaby schakelt tussen genres, maar ook de stem van de Zweedse muzikante draagt bij aan het hoge niveau van het album. Het is een album dat bijna niet in een hokje is te duwen, wat de songs van waterbaby nog wat mooier en indrukwekkender maakt. Mis het niet!



De muziek van waterbaby werd in het verleden meestal ingedeeld in het hokje bedroom pop. Dat is een genre waar ik af en toe wel een zwak voor heb, maar de uiterst ingetogen en wat lome popliedjes in het genre vervelen me meestal ook vrij snel. Zelf ken ik de muziek van waterbaby overigens pas heel kort, want ik luister eigenlijk alleen naar albums en het deze week verschenen Memory Be A Blade is het eerste album van de Zweedse muzikante. 

Achter waterbaby gaat de in Stockholm geboren en getogen Kendra Egerbladh schuil. Op haar debuutalbum hoor je nog wel dat ze een verleden heeft in de bedroom pop, maar ze is het genre inmiddels op alle terreinen ontgroeid. De songs op Memory Be A Blade hebben nog wel het lome tempo en het intieme karakter van de meeste songs in het hokje bedroom pop, maar het zijn ook songs die overlopen van spanning en dat is niet iets dat ik associeer met het genre. 

Ik kende de naam waterbaby zoals gezegd niet en er was wat geluk en toeval voor nodig om de Zweedse muzikante te ontdekken, maar sindsdien intrigeert haar debuutalbum me hopeloos. Het is een album waar ik maar één ding op heb aan te merken en dat is dat het met nog net geen 26 minuten aan de korte kant is. 

In die kleine 26 minuten komen acht songs voorbij en het zijn songs waarin alles bij elkaar genomen meer gebeurt dan op een album van de dubbele lengte. Kendra Egerbladh houdt het tempo op het eerste album van waterbaby zoals gezegd laag, maar binnen een beperkte bandbreedte varieert ze er flink op los. 

Subtiele verschillen in ritme hebben verrassend veel effect en hetzelfde geldt voor de subtiele variatie in de instrumentatie op het album. Het is een album dat ik uiteindelijk zelf niet zou voorzien van het etiket bedroom pop, maar het is niet evident welk etiket het dan wel zou moeten zijn. De muziek op Memory Be A Blade is soms jazzy, neigt soms naar R&B, maar bevat ook ingetogen folky passages. Misschien volstaat pop, maar dat is weer een wat saai label voor een enerverend album als het debuutalbum van waterbaby. 

Het is niet eens zo makkelijk om te beschrijven wat het debuutalbum van de muzikante uit Stockholm zo enerverend maakt. Het zal hem deels zitten in de muziek op het album. Het is muziek die soms genoeg heeft aan een paar subtiele gitaarakkoorden en donkere pianoklanken, maar Memory Be A Blade leunt ook op flink wat strijkers en blazers en heeft bovendien een belangrijke rol weggelegd voor percussie. 

De muziek op het debuutalbum van waterbaby klinkt vaak op een of andere manier bekend in de oren, maar zoekt ook nadrukkelijk het avontuur. De instrumentatie op het album verschiet vaak van kleur en schakelt hiermee dan direct over naar een ander genre. Het levert bijzondere wendingen op in de songs, die me mede hierdoor steeds dierbaarder worden. 

Dat worden ze ook door de stem van Kendra Egerbladh, die vaak zacht zingt, maar ook beschikt over een imposante soulstem. Memory Be A Blade klinkt soms als een toegankelijk popalbum, maar is ook een vat vol tegenstrijdigheden dat iedere keer als ik er naar luister nog net wat meer intrigeert. Het debuutalbum van waterbaby is deze week een wat anonieme release, maar dit is echt een bijzonder album. Erwin Zijleman

De muziek van waterbaby is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Zweedse muzikante: https://waterbabyonline.bandcamp.com/album/memory-be-a-blade.


Memory Be A Blade van waterbaby is verkrijgbaar via de Mania webshop:



Review: Brit Taylor - Land Of The Forgotten

De Amerikaanse muzikante Brit Taylor leek zich met haar debuutalbum te scharen onder de smaakmakers binnen de countrypop, maar ook op haar nieuwe album kiest ze weer vooral voor een wat traditioneler klinkend geluid
Als je een stem hebt als die van Brit Taylor kun je eigenlijk alleen maar countrymuziek maken. Dat doet de muzikante uit Nashville dan ook en ze doet het bovendien heel goed. Op haar derde album Land Of The Forgotten lijkt ze definitief te kiezen voor een wat traditioneler geluid met zowel invloeden uit de country als de bluegrass, maar de songs van Brit Taylor klinken ook fris en aanstekelijk en schuiven af en toe wat op richting een moderner geluid. Het is een geluid dat in alle songs is volgestopt met fraaie bijdragen van een heel arsenaal aan snareninstrumenten, waardoor Land Of The Forgotten het waarschijnlijk uitstekend gaat doen bij liefhebbers van Amerikaanse rootsmuziek.



Brit Taylor leverde net iets meer dan vijf jaar geleden met Real Me een prachtig debuutalbum af. De Amerikaanse muzikante had haar leven net goed op de rails toen haar huwelijk op de klippen liep en ze financieel aan de grond kwam te zitten. Ze werd opgeraapt door Black Keys voorman Dan Auerbach met wie ze een aantal van de songs schreef die op Real Me terecht kwamen. Real Me was wat mij betreft een van de betere countrypop albums van 2021 en de concurrentie in het genre was dat jaar stevig. 

Twee jaar na haar debuutalbum keerde Brit Taylor terug met Kentucky Blue en ook dat was een uitstekend album. Vergeleken met haar debuutalbum koos de Amerikaanse voor een flink traditioneler geluid met vooral invloeden uit de country en de bluegrass, maar de songs op het album klonken ook fris en toegankelijk. Ook het door David Ferguson en Sturgill Simpson prachtig geproduceerde Kentucky Blue kon in 2023 mee met de beste rootsalbums van het jaar, al was de doelgroep net wat anders dan twee jaar eerder. 

Brit Taylor bracht in 2024 nog een nieuwe versie van Kentucky Blue uit (Kentucky Bluegrassed), waarop ze de songs van het album een extra bluegrass injectie gaf, maar het deze week verschenen Land Of The Forgotten is wat mij betreft het officiële derde album van de Amerikaanse muzikante. 

In de openingstrack Broke No More lijkt de muzikante uit Nashville te kiezen voor een nog wat traditioneler geluid dan op Kentucky Blue. Ze groeide op aan de voet van de Appalachen en laat in de openingstrack van Land Of The Forgotten horen dat ze de invloeden uit haar jeugd niet vergeten is. 

Het derde album van Brit Taylor is in veel songs een album dat het geluid van haar vorige album doortrekt, maar af en toe sijpelt er ook wel wat door van haar debuutalbum, dat de countrypop wat steviger omarmde. Na de producers van naam en faam van Kentucky Blue koos Brit Taylor dit keer voor de samenwerking met haar (nieuwe) echtgenoot Adam Chaffin, die het album trefzeker produceerde. 

Het eerste deel van het nieuwe album zal zeer in de smaak vallen bij liefhebbers van wat traditionelere country en bluegrass, maar naarmate het album vordert winnen de wat modernere invloeden met enige regelmaat aan terrein in de songs van Brit Taylor. Modern is niet helemaal het goede woord, want het album blijft verwijderd bij de countrypop van het moment en sluit incidenteel eerder aan bij de countrypop uit de jaren 90. 

De titeltrack van het album is een track waarvoor Fleetwood Mac zich in de jaren 70 niet zou hebben geschaamd, al houdt Brit Taylor wel vast aan het instrumentarium dat is verbonden met de Amerikaanse rootsmuziek. De muziek op Land Of The Forgotten wordt gedomineerd door snareninstrumenten, waarvan er flink wat worden ingezet op het album (gitaren, dobro, mandoline, viool, pedal steel, banjo). 

Het levert een smaakvol en ook warm geluid op, waarin de prima muzikanten die zijn te horen op het album de kans krijgen om te schitteren. Dat doet Brit Taylor ook zelf, want ze beschikt over de perfecte stem voor het maken van country, bluegrass en countrypop. Ik vond haar stem nog net wat indrukwekkender op het met melancholie overladen Real Me, maar ook op Land Of The Forgotten zingt de Amerikaanse muzikante prachtig en ik gun haar uiteraard het levensgeluk. Al met al het derde uitstekende album van de in Nederland helaas nog wat onbekende Brit Taylor. Erwin Zijleman


Land Of The Forgotten van Brit Taylor is verkrijgbaar via de Mania webshop: