Review: Ashe - The Girl of Your Dreams

Na twee geweldige albums verloor ik de Amerikaanse muzikante Ashe helaas uit het oog, maar na beluistering van haar nieuwe en wederom uitstekende album The Girl of Your Dreams, was ik direct weer bij de les en onder de indruk.
Als je de muziek van Ashe niet kent is het absoluut even wennen aan haar muziek. Het is muziek met een aangename jaren 70 vibe, maar het is ook muziek die op zijn zachtst gezegd nogal uitbundig klinkt. Ashe houdt wel van stevig aangezette arrangementen en manoeuvreert soms op het randje van kunst en kitsch, maar haar songs blijken na enige gewenning razend knap en onweerstaanbaar lekker. Dat heeft ook alles te maken met haar stem, die zich soepel beweegt door de soms bijna overdadig ingekleurde songs. Ik had er in eerste instantie niets mee in 2021, maar inmiddels weet ik dat Ashe drie geweldige albums heeft gemaakt en album nummer vier doet daar absoluut niet voor onder.

In het voorjaar van 2021 verscheen het debuutalbum van de Amerikaanse muzikante Ashlyn Rae Willson, die we vanaf dat moment kennen als Ashe. Met Ashlyn leverde de muzikante uit San José wat mij betreft een bijzonder fascinerend album af. Het is een album dat ik bij eerste beluistering echt compleet ‘over the top’ vond, maar waarvan ik uiteindelijk enorm ben gaan houden. 

De muziek van Ashe begint op Ashlyn in de jaren 70, maar stapt vervolgens met zevenmijlslaarzen door de tijd. Het debuutalbum van de Amerikaanse muzikante is voorzien van soms behoorlijk pompeuze arrangementen, maar het is ook een album dat overloopt van de goede ideeën, dat de ene na de andere memorabele popsong laat horen en dat ook nog eens indruk maakt met de stem van Ashe. 

Het in 2022 verschenen tweede album Rae sprong net wat minder van de hak op de tak, maar was minstens net zo fascinerend en net zo goed als het debuutalbum van Ashe. Het is een album waarvan ik nog altijd heel vrolijk word, maar ondertussen is ook Rae een album met ongelooflijk knappe songs. 

Na Rae verloor ik Ashe uit het oog, waardoor ik haar derde album uit 2024 in eerste instantie heb gemist. Ik hoorde het album, waarvan de titel zich laat raden (… inderdaad, Wilson), pas deze week voor het eerst en het is een album dat in het verlengde ligt van zijn voorgangers en net als de eerste twee albums van Ashe vol staat met songs die in eerste instantie misschien wat te veel van alles zijn, maar waarvan je uiteindelijk alleen maar kunt houden. 

Vorig jaar dook Ashe op als helft van het duo The Favors, dat ze samen vormt met FINNEAS. Ik vind de broer van Billie Eilish een geweldige producer, maar ik heb minder met zijn muziek en ook het album van The Favors wist me niet te overtuigen. Dit jaar is het gelukkig weer tijd voor een nieuw album van Ashe, die voor het eerst moest nadenken over de titel van haar album. 

Het is The Girl of Your Dreams geworden en dat past wel bij de zelfverzekerde Ashe, die er nog maar eens een prachtalbum tegenaan gooit. Iedereen die de vorige albums van de muzikante uit San José veel te bombastisch vond, kan ook niet uit de voeten met haar vierde album, want ook op The Girl of Your Dreams is ze niet vies van pompeuze arrangementen. 

Openingstrack Stop the Wedding! zet direct de toon, maar net als op haar vorige albums vind ik de zwaar aangezette arrangementen in de songs van Ashe functioneel. Ze zijn bovendien razend knap geproduceerd door Noah Conrad, die eerder werkte met Ashe, maar ook met Olivia Rodrigo en Chappell Roan. 

Ook op haar vierde album begint Ashe bij jaren 70 popmuziek, maar het is zeker geen retro album geworden. De muziek op The Girl of Your Dreams is vaak zwaar aangezet, maar klinkt ook aangenaam en smaakvol. Dat geldt ook voor de stem van Ashe, die makkelijk overeind blijft in het volle geluid en imponeert wanneer er gas wordt teruggenomen zoals in het nostalgisch klinkende Sunburn. 

Ook op haar vierde album maakt Ashe een soort muziek waarop ik normaal gesproken niet gek ben, maar op de een of andere manier valt alles op zijn plek in haar songs. Na vier albums kennen we de stijl van Ashe wel, maar ik vind haar muziek nog altijd bijzonder klinken. Op hetzelfde moment zijn ook de songs op The Girl of Your Dreams weer bijzonder toegankelijk. Het zijn songs die gloednieuw zijn, maar die je desondanks al decennia lijkt te kennen. Ik moest in 2021 en 2022 echt enorm wennen aan de muziek van Ashe, maar The Girl of Your Dreams voelt direct aan als een heerlijk warm bad. Erwin Zijleman

The Girl of Your Dreams van Ashe is verkrijgbaar via de Mania webshop:

LP (coloured), 39,99 euro

CD, 19,99 euro

Review: Caitlyn Smith - Peace in My Mind

Iedereen die Caitlyn Smith kent van haar vorige albums weet wat de Amerikaanse muzikante te bieden heeft en dat laat ze ook weer horen op haar deze week verschenen album Peace in My Mind, dat minstens even goed is.
Het is nog altijd druk binnen de countrypop, waardoor het niet meevalt om op te vallen. Caitlyn Smith, die inmiddels al heel wat jaren aan de weg timmert in Nashville, deed dat wel met haar vorige albums en doet dat ook weer met haar deze week verschenen nieuwe album. De countrypop van de Amerikaanse muzikante klinkt net wat anders dan die van haar collega’s in het genre. Het is countrypop met wat meer Amerikaanse rootsmuziek en een vibe die herinnert aan de countrypop uit de jaren 90. Caitlyn Smith is een uitstekende songwriter en bovendien een prima zangeres. Peace in My Mind krijgt helaas nog niet heel veel aandacht, maar het is echt in alle opzichten een uitstekend album.

Ik zag een paar dagen geleden op een van de sociale media een post van Caitlyn Smith voorbij komen, waarin ze meldt dat haar nieuwe album deze week is verschenen. Mijn interesse was gewekt, want de vorige albums van de Amerikaanse muzikante vond ik erg goed. 

De twee albums die ze aan het begin van dit millennium uitbracht ken ik niet, maar ik was heel enthousiast over de albums Starfire uit 2018, Supernova uit 2020 en High & Low uit 2023, die wat mij betreft mee konden met de beste countrypopalbums van de betreffende jaren. 

Caitlyn Smith draait al heel lang mee als songwriter in Nashville en dat hoor je op haar albums, die uitblinken met uitstekende songs. Door haar staat van dienst in Nashville kon Caitlyn Smith voor haar albums bovendien beschikken over uitstekende muzikanten, waardoor de albums echt fantastisch klinken. Daar draagt de Amerikaanse muzikante uit Nashville ook zelf aan bij, want ze beschikt over een mooie en krachtige stem, die gemaakt is voor het vertolken van countrysongs. 

Ik heb zelf het label countrypop op de albums van Caitlyn Smith geplakt, maar ze maakte op haar vorige albums wat mij betreft geen 13 in een dozijn countrypop. In de countrypop op Starfire, Supernova en High & Low slaat de verhouding tussen country en pop wat mij betreft altijd door in de richting van de Amerikaanse rootsmuziek, waardoor de albums ook interessant zijn voor liefhebbers van rootsmuziek die niet veel op hebben met invloeden uit de pop. 

De countrypop van Caitlyn Smith deed me op haar vorige albums ook meer denken aan de countrypop die in de jaren 90 door Shania Twain op de kaart werd gezet dan aan de countrypop van de jonge en succesvolle countrypopzangeressen die momenteel aan de weg timmeren in Nashville. 

De vorige drie albums van Caitlyn Smith kregen volgens mij behoorlijk wat aandacht, maar over het deze week verschenen Peace in My Mind heb ik alleen iets gelezen op de sociale media van de muzikante zelf. Dat is jammer, want ook op haar nieuwe album maakt Caitlyn Smith weer muziek van hoog niveau. 

De muzikante uit Nashville werkt op haar nieuwe album samen met singer-songwriter, filmmaker en producer Jarrad Kritzstein, ook bekend als Jarrad K, die ik verder alleen ken van Ruston Kelly, en ook Brandy Clark heeft bijgedragen aan het album. Het is een album dat in het verlengde ligt van de drie voorgangers, al slaat Caitlyn Smith ook net wat andere wegen in, met soms net wat meer soul en met enige regelmaat wat minder pop en meer country. 

Ze heeft het album uitgebracht op haar eigen label, wat haar de mogelijkheid bood om eigen keuzes te maken en niet in het strakke keurslijf van de muziekindustrie van Nashville te worden gedrongen. Dat heeft als keerzijde dat haar nieuwe album in de eerste week van de release wat minder aandacht krijgt, maar de artistieke vrijheid heeft de kwaliteit van de songs goed gedaan. 

Peace in My Mind is een geïnspireerd klinkend album, dat in de smaak zal vallen bij liefhebbers van Amerikaanse rootsmuziek in het algemeen en liefhebbers van countrypop in het bijzonder. In de countrypop van het moment worden alle clichés uit de countrymuziek van weleer stevig omarmd, maar Caitlyn Smith doet dit voor de afwisseling eens niet, waardoor haar nieuwe album Peace in My Mind wat mij betreft opvalt binnen het countrypop aanbod van het moment. Erwin Zijleman