De carrière van Raye verliep in eerste instantie wat moeizaam, maar de afgelopen twee jaar kreeg ze de erkenning die ze al veel langer verdient. Ze is vervolgens in korte tijd uitgegroeid tot een wereldster, waardoor ze deze week twee dagen in een uitverkochte Ziggo Dome staat. Dat legt flink wat druk op de schouders van een muzikante die nog niet eens zo heel lang geleden in veel kleinere zalen stond. Raye kan deze druk aan, want de ambitieuze show die ze neerzet in de Ziggo Dome imponeert direct vanaf de eerste noten.
De Britse muzikante pakt flink uit in haar tour die vorige week is gestart. Er is flink geïnvesteerd in het podium, de belichting en de schermen, waardoor alles er werkelijk fantastisch uit ziet en je ook wat verder van het podium alles mee krijgt. Raye kijkt ook niet op een muzikant meer of minder en staat op het podium met een twintig koppige band, met onder andere twee drummers en flink wat blazers en strijkers.
Raye kiest er voor om te beginnen met flink wat muzikaal vuurwerk en komt al snel met haar hit Where Is My Husband! op de proppen. Ze laat ook direct horen dat ze een geweldige zangeres is. Ze beschikt over een soepele stem, maar het is ook een stem met veel soul, die trefzeker wordt ondersteund door twee achtergrondzangeressen. Met haar stem krijgt Raye de uitzinnige Ziggo Dome direct aan haar voeten.
Raye is niet alleen een geweldige zangeres, maar ook een zeer overtuigend performer. Ze beweegt zich met veel energie over het podium, zoekt steeds contact met het publiek en haar medemuzikanten en slaagt er ook nog eens in om steeds weer een net wat andere kant van zichzelf te laten zien, waarbij ze zich ook kwetsbaar durft op te stellen.
Raye wil tijdens haar tour veel en misschien wel iets teveel. Ze speelt een set van ruim twee uur, wat lang is voor een muzikant met pas één album op haar naam. Er komt in maart een tweede album aan, wat zorgt voor relatief veel onbekende songs in de set. De Britse muzikante neemt bovendien de tijd voor lange persoonlijke verhalen, wat af en toe de vaart er wat uit haalt, maar ook een persoonlijke noot toevoegt.
Ook in muzikaal opzicht schiet het alle kanten op. In het eerste deel van de set zit veel soul en pop, hierna volgen een aantal jazzy songs, een aantal wat intiemere songs en een wat rijker georkestreerde sectie, wat weer omslaat in een ware rave. Ook fillmmuziek en bigband komen voorbij in de set, die ook nog wat uitstapjes bevat richting R&B. Raye laat horen dat ze alles aan kan, maar een net wat kortere set zou wat mij betreft krachtiger zijn geweest.
Dat neemt niet weg dat Raye in de Ziggo Dome diepe indruk maakt. Ze herinnert aan een aantal geweldige soulzangeressen uit het verleden, maar heeft ook een duidelijk eigen geluid, dat steeds weer indruk maakt. De ambitieuze keuzes die ze heeft gemaakt zorgen het grootste deel van de tijd voor een wervelende show, die niet alleen laat zien dat Raye een geweldige performer is, maar ook laat horen dat ze een een geheel eigen sound heeft ontwikkeld waarin plaats is voor zeer uiteenlopende invloeden.
Op voorhand twijfelde ik nog wel of Raye na één album al toe zou zijn als een grote zaal als de Ziggo Dome, maar deze twijfel bleek ongegrond. Raye heeft zich de afgelopen twee jaar razendsnel ontwikkeld en zet een show neer die ook stadions moet kunnen vullen en de lat direct hoog legt in het muziekjaar 2026. Erwin Zijleman
