Review: June McDoom - Follow The Light

June McDoom heeft met Follow The Light een bijzonder klinkend folkalbum gemaakt, dat je op het verkeerde been zet maar ook heerlijk laat wegdromen, maar dat vooral hopeloos intrigeert met een uniek geluid en een bijzondere mix van invloeden.
Op basis van de eerste recensies van het debuutalbum van de Amerikaanse muzikante June McDoom wist ik echt niet wat ik moest verwachten van het album. Het was in ieder geval niet wat ik te horen kreeg, want wat heeft de muzikante uit New York een bijzonder debuut afgeleverd. Het is een debuut dat deels in het hokje folk past, maar June McDoom voegt er net zo makkelijk invloeden uit de reggae en dub als invloeden uit de new age en dreampop aan toe. Met haar al even bijzondere stem maakt ze van Follow The Light een nog wat unieker album. Niet zo gek dus dat Follow The Light tot dusver kan rekenen op uiterst positieve recensies. Ik kan ze alleen maar onderschrijven.

Het is niet zo eenvoudig om in 2026 nog een folkalbum te maken dat in meerdere opzichten onderscheidend klinkt, maar June McDoom heeft zo’n album gemaakt. Het deze week verschenen debuutalbum Follow The Light is mijn eerste kennismaking met haar muziek en het was direct vanaf de eerste noten een even aangename als interessante kennismaking. 

June McDoom groeide op in Florida in een Jamaicaans gezin. De muziek die ze thuis met de paplepel kreeg ingegoten, is ze niet helemaal vergeten, want direct in de openingstrack hoor je subtiele accenten uit de Jamaicaanse dubmuziek en later op het album komen ook nog wat subtiele invloeden uit de reggae voorbij. 

Ik noemde Follow The Light eerder een folkalbum en dat is het wat mij betreft, maar het is een folkalbum dat totaal anders klinkt dan andere albums in het genre. Dat heeft alles te maken met de muziek op het debuutalbum van June McDoom, want deze wordt niet gedomineerd door de akoestische gitaar, maar door de harp en flink wat strijkers. 

Zeker wanneer de harp en de violen op de voorgrond treden heeft de muziek van June McDoom een wat zweverig of zelfs new age karakter, maar de songs van de muzikante uit New York zweven niet te ver weg en vervliegen niet. 

June McDoom noemt in een interview met de Britse muziekwebsite onder andere de muziek van Cocteau Twins als inspiratiebron en dat hoor je op haar debuutalbum. Ik hoor vanwege de harp ook wel iets van Joanna Newsom, die ook een eigen draai gaf aan haar folksongs. 

Ik moest eerlijk gezegd wel even wennen aan de muziek op Follow The Light, maar er viel veel op zijn plek toen ik het album met volledige aandacht had beluisterd. Dan hoor je hoe knap de muziek van de Amerikaanse muzikante in elkaar zit. Dat hoor je vooral wanneer invloeden uit de Jamaicaanse muziek hun intrede doen en ijle klanken en een stevige basis van bas en drums op bijzondere wijze samenvloeien. 

Bij aandachtige beluistering van Follow The Light hoor je sowieso hoeveel bijzondere accenten June McDoom heeft toegevoegd aan haar muziek en hoe ze uiteindelijk een geheel eigen geluid creëert. De muziek op haar debuutalbum is sprookjesachtig mooi, maar ook hopeloos intrigerend, maar ondanks de bijzondere mix van invloeden klinkt het ook verrassend toegankelijk. 

Wanneer de akoestische gitaar het voortouw neemt hoor je de folkie in June McDoom, al is ze ook in vocaal opzicht geen typische folkie. De muzikante uit New York beschikt over een prachtige stem, die is gemaakt voor het soort muziek dat ze maakt. Het is een stem die het zweverige aspect van de muziek op Follow The Light kan versterken, maar het is ook een pure en zuivere stem, die de songs op het album groots en meeslepend maar ook klein en intiem kan maken. 

June McDoom maakte haar debuutalbum samen met Evan Wright en de twee hebben hoorbaar veel aandacht besteed aan de arrangementen op en de productie van het album. Follow The Light is het mooist als je alle subtiele details kunt opmerken en ondertussen verdwaalt in de vele lagen van de muziek van June McDoom. 

Ik ben zeker niet altijd in de stemming voor de songs van de Amerikaanse muzikante, maar zeker als je op zoek bent naar een moment van rust en ontspanning is Follow The Light een intrigerend maar ook bijzonder mooi album. In de eerste recensies van het album wordt ze een grote belofte voor de toekomst genoemd en daar kan ik me wel in vinden. Erwin Zijleman

De muziek van June McDoom is ook verkrijgbaar via de Bandcamp pagina van de Amerikaanse muzikante: https://junemcdoom.bandcamp.com/album/follow-the-light.

Follow The Light van June McDoom is verkrijgbaar via de Mania webshop:

LP (clear pink), 29,99 euro

LP, 29,99 euro

CD, 17,99 euro

Review: Sorcha Richardson - Draw the Outline

De Ierse muzikante Sorcha Richardson ontsnapte tot dusver steeds aan mijn aandacht, maar wat ben ik blij met haar vorige album en met haar in alle opzichten echt prachtige nieuwe album Draw the Outline, dat vorige maand is verschenen.
Sorcha Richardson koos op haar vorige album Smiling Like an Idiot voor een vol en bij vlagen lekker stevig geluid, maar neemt op haar nieuwe album Draw the Outline flink gas terug. Ondanks de akoestische basis klinkt het album afwisselend als een indiefolk, indiepop en indierock album, maar de muziek van de Ierse muzikante klinkt wel anders dan gebruikelijk in deze genres. Ik viel als een blok voor het album door de prachtige stem van Sorcha Richardson, maar vervolgens werden ook de fraai ingekleurde songs op haar nieuwe album me steeds dierbaarder. Ik heb zitten slapen vorige week, maar inmiddels koester ik het prachtige Draw the Outline, waarop Sorcha Richardson echt alles goed doet.

De zondagavond reserveer ik op De Krenten uit de Pop voor albums uit het verleden, waarbij het kan gaan om persoonlijke favorieten of erkende klassiekers of juist om vergeten of miskende albums. Deze week gaat het om een vergeten en miskend album en het is een album dat pas een week of vijf oud is. 

Draw the Outline van Sorcha Richardson stond zo te zien gewoon in de releaselijsten die ik raadpleeg voor mijn eerste selectie van nieuwe albums, maar het album van de Ierse muzikante is vreemd genoeg volledig aan mijn aandacht ontsnapt. Dat gebeurde overigens ook met haar debuutalbum First Price Bravery uit 2019 en opvolger Smiling Like an Idiot uit 2022. 

Dat ik drie albums van de muzikante uit Dublin heb gemist is best bijzonder, want de muziek die Sorcha Richardson op haar albums maakt past nagenoeg perfect in mijn muzikale straatje. Smiling Like an Idiot vind ik inmiddels een geweldig album en ook Draw the Outline had niet veel tijd nodig om me te overtuigen. 

Sorcha Richardson maakt muziek die niet heel Iers klinkt, maar aansluiting vindt bij de indiefolk, indiepop en indierock van het moment. Dat doet ze op Smiling Like an Idiot met lekker in het gehoor liggende en soms wat stevigere of met veel synths ingekleurde songs, maar op Draw the Outline kiest Sorcha Richardson vooral voor organische klanken en ingetogen songs. 

Het zijn songs met de akoestische gitaar als basis en de mooie stem van de Ierse muzikante als belangrijkste versiering. Het is een stem met een duidelijk eigen geluid en ik vind het een heel mooi geluid. Bij songs met een akoestische gitaar als basis denk ik in eerste instantie aan folksongs, maar ik vind Draw the Outline zeker geen standaard folkalbum. 

Dat heeft alles te maken met de accenten en spanningsbogen die de Ierse muzikante heeft toegevoegd aan haar songs. De spanning wordt opgebouwd met vollere maar nog steeds subtiele klanken, die de muziek van Sorcha Richardson ook voorzien van een bijzondere sfeer. Wanneer de gitaarakkoorden net wat steviger zijn aangezet neigt het album naar indierock, maar echt stevig klinkt het nergens. 

Ierse muzikanten verwerken vaak op een of andere manier invloeden uit de rijke Ierse muziekcultuur in hun muziek, maar op Draw the Outline hoor ik ze eerlijk gezegd niet. Ik vind het album eerder Amerikaans dan Iers klinken en dat is misschien ook niet zo gek, want Sorcha Richardson keerde pas onlangs terug naar haar vaderland, na een lang verblijf in New York. 

Ik ben zoals gezegd zeer gecharmeerd van haar vorige album dat wat dynamischer klinkt, maar de vooral ingetogen songs op haar nieuwe album zijn me inmiddels enorm dierbaar en winnen nog steeds aan schoonheid en kracht. Sorcha Richardson raakt met haar karakteristieke stem steeds weer de juiste snaar en ook in de muziek op het album valt steeds meer op zijn plek. Het in West Kerry opgenomen album is ook nog eens prachtig geproduceerd door Chris W. Ryan, die ik verder alleen ken van de Ierse band Just Mustard. 

Ik kan nog steeds niet begrijpen dat ik Draw the Outline bijna had gemist, want het is een album van een niveau dat binnen het enorme aanbod van het moment zeker niet gangbaar is. Het is bovendien een album dat zoveel met me doet dat ik het absoluut jaarlijstjeswaardig durf te noemen. Erwin Zijleman

De muziek van Sorcha Richardson is ook verkrijgbaar via de Bandcamp pagina van de Ierse muzikante: https://sorcharichardson.bandcamp.com/album/draw-the-outline.

Draw the Outline van Sorcha Richardson is verkrijgbaar via de Mania webshop:

LP (coloured), 29,99 euro

CD, 14,99 euro