23 oktober 2026

Review: Mary Bragg - Secrets to Strangers

Mary Bragg is helaas nog niet heel bekend, maar Secrets to Strangers is al het vijfde album van de Amerikaanse muzikante en het is wat mij betreft een zeer indrukwekkend album, dat in alle opzichten kwaliteit ademt.
Luister naar Secrets to Strangers, het nieuwe album van Mary Bragg en een aantal dingen vallen op. Iedereen die haar vorige album kent weet dat ze een uitstekende zangeres is, maar op het nieuwe album vind ik de zang nog wat mooier en indringender. Ook in muzikaal en productioneel opzicht is Secrets to Strangers een bijzonder mooi album en het is een album dat twaalf prima songs bevat. Het meest bijzondere heb ik nog niet benoemd en dat is dat Mary Bragg soepel kan schakelen tussen genres en even soepel beweegt door de tijd. Secrets to Strangers is hierdoor niet in een hokje te duwen, wat verder bijdraagt aan het onderscheidende karakter van dit opvallende album.



Ik ken de Amerikaanse muzikante Mary Bragg van haar inmiddels alweer vier jaar geleden verschenen titelloze album. Het is een album waarop Amerikaanse rootsmuziek fraai wordt gecombineerd met invloeden uit de pop en rock. Het is ook een album waarop Mary Bragg indruk maakt met aansprekende songs en een hele mooie stem. 

Het in 2022 verschenen album leek door het ontbreken van een titel misschien een debuutalbum, maar klonk zeker niet zo. Het was ook niet het debuutalbum van Mary Bragg, maar al haar vierde album. Deze week is haar vijfde album verschenen en ook Secrets to Strangers is een uitstekend album. 

Mary Bragg heeft volgens mij Nashville, Tennessee, als thuisbasis, maar voor haar nieuwe album trok ze naar de heilige grond van de FAME Studios in Muscle Shoals, Alabama, waar nogal wat soulklassiekers werden opgenomen. In de legendarische studio kreeg ze gezelschap van twee gelouterde producers, Ben Tanner en John Paul White. 

Eerstgenoemde maakt ook deel uit van Alabama Shakes en produceerde albums van onder andere Lera Lynn, Maggie Rose en The Secret Sisters. John Paul White werkte op een deel van deze albums samen met Ben Tanner en we kennen hem bovendien van het duo The Civil Wars, dat het helaas maar een paar albums volhield. 

Er kwamen ook nog een aantal uitstekende muzikanten naar de studio in Alabama, waarmee aan de randvoorwaarden voor het maken van een mooi klinkend album was voldaan. Mary Bragg maakt er vervolgens op indrukwekkende wijze een prachtalbum van. 

Ze droeg bij aan de productie van het album, wat ze leerde tijdens haar opleiding aan het prestigieuze Berklee College of Music in Boston, schreef een dozijn bijzonder lekker in het gehoor liggende songs en overtuigt nog wat meer als zangeres dan op haar vorige albums. 

Op basis van de keuze voor de studio in Muscle Shoals had ik een soulvol album verwacht van Mary Bragg, maar Secrets to Strangers ligt voor een belangrijk deel in het verlengde van haar vorige album. Ook op haar vijfde album weet de Amerikaanse muzikante op bijzondere wijze een brug te slaan tussen Amerikaanse rootsmuziek en pop en rock met een vleugje indie. 

Secrets to Strangers klinkt soms als een rootsalbum, soms als een modern pop en rock album en soms als een pop en rock album dat stamt uit de hoogtijdagen van de studio’s in Muscle Shoals. Meestal klinkt Secrets to Strangers als al deze albums tegelijk en dat is knap. 

Mary Bragg draait al even mee en dat hoor je op haar nieuwe album. Er is veel zorg besteed aan de songs op het album, die bijzonder aangenaam klinken maar ook interessant en avontuurlijk zijn. Evenveel zorg besteed is aan de muziek op en de productie van het album en ook de zang van Mary Bragg is van een hoog niveau. Secrets to Strangers is een album waarvan je direct gaat houden, maar vervolgens duurt het nog even voor je het album goed kunt plaatsen en duiden, wat precies is wat het vijfde album van Mary Bragg zo interessant maakt. 

Het is jammer dat er, zeker in Nederland, nauwelijks aandacht is voor de muziek van de Amerikaanse muzikante, want ik weet zeker dat de muziek van Mary Bragg hier in de smaak moet kunnen vallen, zeker voor liefhebbers van muziek die zich niet vastpint op één enkel genre. Echt een aanrader dit album. Erwin Zijleman


22 oktober 2026

Review: Ashe - The Girl of Your Dreams

Na twee geweldige albums verloor ik de Amerikaanse muzikante Ashe helaas uit het oog, maar na beluistering van haar nieuwe en wederom uitstekende album The Girl of Your Dreams, was ik direct weer bij de les en onder de indruk.
Als je de muziek van Ashe niet kent is het absoluut even wennen aan haar muziek. Het is muziek met een aangename jaren 70 vibe, maar het is ook muziek die op zijn zachtst gezegd nogal uitbundig klinkt. Ashe houdt wel van stevig aangezette arrangementen en manoeuvreert soms op het randje van kunst en kitsch, maar haar songs blijken na enige gewenning razend knap en onweerstaanbaar lekker. Dat heeft ook alles te maken met haar stem, die zich soepel beweegt door de soms bijna overdadig ingekleurde songs. Ik had er in eerste instantie niets mee in 2021, maar inmiddels weet ik dat Ashe drie geweldige albums heeft gemaakt en album nummer vier doet daar absoluut niet voor onder.



In het voorjaar van 2021 verscheen het debuutalbum van de Amerikaanse muzikante Ashlyn Rae Willson, die we vanaf dat moment kennen als Ashe. Met Ashlyn leverde de muzikante uit San José wat mij betreft een bijzonder fascinerend album af. Het is een album dat ik bij eerste beluistering echt compleet ‘over the top’ vond, maar waarvan ik uiteindelijk enorm ben gaan houden. 

De muziek van Ashe begint op Ashlyn in de jaren 70, maar stapt vervolgens met zevenmijlslaarzen door de tijd. Het debuutalbum van de Amerikaanse muzikante is voorzien van soms behoorlijk pompeuze arrangementen, maar het is ook een album dat overloopt van de goede ideeën, dat de ene na de andere memorabele popsong laat horen en dat ook nog eens indruk maakt met de stem van Ashe. 

Het in 2022 verschenen tweede album Rae sprong net wat minder van de hak op de tak, maar was minstens net zo fascinerend en net zo goed als het debuutalbum van Ashe. Het is een album waarvan ik nog altijd heel vrolijk word, maar ondertussen is ook Rae een album met ongelooflijk knappe songs. 

Na Rae verloor ik Ashe uit het oog, waardoor ik haar derde album uit 2024 in eerste instantie heb gemist. Ik hoorde het album, waarvan de titel zich laat raden (… inderdaad, Wilson), pas deze week voor het eerst en het is een album dat in het verlengde ligt van zijn voorgangers en net als de eerste twee albums van Ashe vol staat met songs die in eerste instantie misschien wat te veel van alles zijn, maar waarvan je uiteindelijk alleen maar kunt houden. 

Vorig jaar dook Ashe op als helft van het duo The Favors, dat ze samen vormt met FINNEAS. Ik vind de broer van Billie Eilish een geweldige producer, maar ik heb minder met zijn muziek en ook het album van The Favors wist me niet te overtuigen. Dit jaar is het gelukkig weer tijd voor een nieuw album van Ashe, die voor het eerst moest nadenken over de titel van haar album. 

Het is The Girl of Your Dreams geworden en dat past wel bij de zelfverzekerde Ashe, die er nog maar eens een prachtalbum tegenaan gooit. Iedereen die de vorige albums van de muzikante uit San José veel te bombastisch vond, kan ook niet uit de voeten met haar vierde album, want ook op The Girl of Your Dreams is ze niet vies van pompeuze arrangementen. 

Openingstrack Stop the Wedding! zet direct de toon, maar net als op haar vorige albums vind ik de zwaar aangezette arrangementen in de songs van Ashe functioneel. Ze zijn bovendien razend knap geproduceerd door Noah Conrad, die eerder werkte met Ashe, maar ook met Olivia Rodrigo en Chappell Roan. 

Ook op haar vierde album begint Ashe bij jaren 70 popmuziek, maar het is zeker geen retro album geworden. De muziek op The Girl of Your Dreams is vaak zwaar aangezet, maar klinkt ook aangenaam en smaakvol. Dat geldt ook voor de stem van Ashe, die makkelijk overeind blijft in het volle geluid en imponeert wanneer er gas wordt teruggenomen zoals in het nostalgisch klinkende Sunburn. 

Ook op haar vierde album maakt Ashe een soort muziek waarop ik normaal gesproken niet gek ben, maar op de een of andere manier valt alles op zijn plek in haar songs. Na vier albums kennen we de stijl van Ashe wel, maar ik vind haar muziek nog altijd bijzonder klinken. Op hetzelfde moment zijn ook de songs op The Girl of Your Dreams weer bijzonder toegankelijk. Het zijn songs die gloednieuw zijn, maar die je desondanks al decennia lijkt te kennen. Ik moest in 2021 en 2022 echt enorm wennen aan de muziek van Ashe, maar The Girl of Your Dreams voelt direct aan als een heerlijk warm bad. Erwin Zijleman


The Girl of Your Dreams van Ashe is verkrijgbaar via de Mania webshop: