17 augustus 2026

Review: Avi Engel - Seedhead

Iedereen die de muziek van Avi Engel (vroeger Sarah Engel) kent, weet dat de muziek van de Canadese muzikant totaal anders klinkt dan andere muziek en dat is ook weer het geval op het deze week verschenen album Seedhead.
Op de bandcamp pagina van Avi Engel is inmiddels een enorme hoeveelheid muziek te vinden. Het is bijzonder hoe de Canadese muzikant er steeds weer in slaagt om de middelen te vinden om albums uit te brengen en het zijn albums die alleen maar mooier worden. Het vorig jaar verschenen album Mote reken ik tot de beste albums van Avi Engel, maar het deze week verschenen Seedhead schat ik nog wat hoger in. Ook op Seedhead hoor je de bijzondere klanken die het unieke geluid van Avi Engel bepalen en dan is er ook nog de prachtige zang, die het beeldende en bezwerende effect van de muziek van de Canadese muzikant nog wat groter maakt. Wederom een uniek album van deze eigenzinnige muzikant uit Toronto.



De Amerikaanse muzikante Ani DiFranco baarde aan het begin van de jaren 90 opzien door volledig onafhankelijk van de machtige platenmaatschappijen haar muziek uit te brengen. De vele albums die Ani DiFranco maakte waren niet alleen erg goed en eigenzinnig, maar dwongen ook respect af omdat de muzikante uit New York en later New Orleans echt alles zelf deed, wat in die tijd zeker niet gebruikelijk was. 

Met de komst van het internet is het wel iets makkelijker geworden om als muzikant volledig onafhankelijk van platenmaatschappijen en streamingplatforms te opereren, maar eenvoudig is het nog steeds niet. De Canadese muzikant Avi Engel slaagt er inmiddels al wel ruim twintig jaar in, wat inmiddels een even omvangrijk als fascinerend oeuvre heeft opgeleverd. 

De albums van de muzikant uit Toronto werden in eerste instantie uitgebracht onder de naam Sarah Engel, maar een paar jaar geleden besloot de Canadese muzikant om als non-binair persoon door het leven te gaan en werd Sarah eerst Avi C. en later Avi Engel. Ik heb de afgelopen 15 jaar veel aandacht besteed aan de bijzondere muziek van Sarah Engel en sinds ik Avi Engel op het netvlies heb kunnen ook de onder deze naam uitgebrachte albums op mijn sympathie en belangstelling rekenen. 

De albums van de muzikant uit Toronto waren in het verleden vaak behoorlijk sober en soms zeer experimenteel, maar op het vorig jaar verschenen album Mote klonk de muziek van Avi Engel, mede door het wat vollere geluid, verrassend toegankelijk maar nog altijd verre van alledaags. Mote had wat mij betreft veel meer aandacht verdiend dan het album heeft gekregen, maar iedere nieuwe liefhebber van de bijzondere muziek van Avi Engel is er één. 

In het verleden volgden de albums en EP’s elkaar soms in rap tempo op, maar voor het deze week verschenen Seedhead heeft Avi Engel net wat meer tijd genomen. Wat direct opvalt bij het beluisteren van Seedhead is dat het album echt fantastisch klinkt. Dat is een knappe prestatie, want het album is met bescheiden middelen opgenomen. 

De muziek op het album vult de hele ruimte en is zoals we van Avi Engel gewend zijn geen alledaagse muziek. Seedhead werd gemaakt met zeven gastmuzikanten, die allemaal hun eigen instrumenten toevoegen aan het fascinerende geluid op het album. Avi Engel maakte in het verleden vaak gebruik van bijzondere instrumenten uit alle windstreken, maar Seedhead is vooral gevuld met redelijk gangbare klanken, al is er nog altijd een prominente rol voor de bijzonder klinkende viersnarige gitaar. 

Seedhead opent wonderschoon met het acht minuten durende Gaia Makes Soup, waarin stemmige klanken breed uitwaaien en een hypnotiserende uitwerking hebben op de luisteraar, wat nog eens wordt versterkt door de langzame en bezwerende zang van Avi Engel, die op het nieuwe album prachtig en met veel gevoel zingt. 

Seedhead bevat acht tracks en ze zijn allemaal even mooi. De muziek van de Canadese muzikant is beeldend en door de repeterende gitaarakkoorden enigszins bedwelmend, maar de uit vele lagen bestaande muziek verdient het om tot in de kleinste details beluisterd te worden. 

Seedhead is een typisch Avi Engel album, maar van de vele albums die inmiddels zijn afgeleverd, vind ik dit nu al een van de mooiste en de meeste songs op het album moet ik nog wel een paar keer beluisteren voor ik de schoonheid volledig heb opgenomen. Ik zou iedereen adviseren om eens te luisteren naar de muziek van Avi Engel en Seedhead is een prima startpunt. Helemaal zonder risico is het niet, want als het bevalt ligt er een behoorlijk omvangrijk en echt prachtig oeuvre op je te wachten. Erwin Zijleman

De muziek van Avi Engel is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Canadese muzikant: https://aviengel.bandcamp.com/album/seedhead.


16 augustus 2026

Review - The Womack Sisters - The Womack Sisters

Het legendarische label Daptone Records verloor met de dood van Sharon Jones en Charles Bradley twee van haar boegbeelden, maar heeft met The Womack Sisters opnieuw een hele sterke troef in handen.
BG, Kucha en Zeimani Womack hebben een aantal legendarische soulmuzikanten in hun familie, maar een platencontract was zeker niet vanzelfsprekend voor de drie zussen. Dat is nauwelijks te begrijpen, want op het deze week verschenen debuutalbum van The Womack Sisters hoor je dat BG, Kucha en Zeimani Womack alle drie fantastisch kunnen zingen en elkaars stemmen kunnen versterken in prachtige harmonieën. Het zijn stemmen die het geweldig doen in een authentiek klinkend soulgeluid met echo’s uit de jaren 60 en 70 en daarvoor ben je bij het Daptone label aan het juiste adres. Er verschenen dit jaar al prima soulalbums, maar het debuutalbum van The Womack Sisters is ze makkelijk de baas.



Op zondagavond bespreek ik over het algemeen een wat ouder album, maar door het enorm grote aanbod van deze week geef ik de voorkeur aan een nieuw album. Het deze week verschenen debuutalbum van The Womack Sisters is overigens wel een album vol historie. 

Niemand minder dan de legendarische soulzanger Sam Cooke is de opa van BG, Kucha en Zeimani Womack, die samen The Womack Sisters vormen. Hun opa hebben ze nooit gekend, want die werd heel lang voor hun geboorte (in 1964) in een motel in Los Angeles vermoord. Ook hun in 2014 overleden oom Bobby Womack timmerde decennia lang stevig aan de weg als soulzanger. 

Bobby Womack trouwde overigens na de dood van Sam Cooke met zijn weduwe, maar dat huwelijk liep op de klippen toen hij het aanlegde met haar tienerdochter Linda. Deze Linda trouwde later met Cecil, de broer van Bobby Womack en eerder getrouwd met soulzangeres Mary Wells, en ze kregen samen zeven kinderen, onder wie BG, Kucha en Zeimani. Linda en Cecil scoorden in 1988 overigens onder de naam Womack & Womack een enorme hit met de single Teardrops. 

BG, Kucha en Zeimani hebben een fascinerende familiegeschiedenis, maar ze hebben gelukkig ook de muzikale genen van hun roemruchte familieleden meegekregen. Het is te horen op het titelloze debuutalbum van The Womack Sisters, dat deze week is verschenen. 

Het titelloze debuutalbum van The Womack Sisters is een gloednieuw album, maar laat een geluid horen dat ook decennia oud zou kunnen zijn. Het is een geluid dat is geïnspireerd door de soulmuziek die aan het eind van de jaren 60 en aan het begin van de jaren 70 werd gemaakt door roemruchte labels als Motown en Stax. 

De zussen Womack hebben onderdak gevonden bij het Daptone label, dat vooral indruk maakte met de albums van Sharon Jones & The Dap-Kings en Charles Bradley, die de soulmuziek van weleer nieuw leven in bliezen op een aantal fantastische albums. De studio van het label en een aantal aan het label verbonden muzikanten speelden overigens ook een voorname rol bij het tot stand komen van het album Back to Black van Amy Winehouse. 

Het label heeft zich nu gelukkig ook ontfermd over BG, Kucha en Zeimani, op wie de meeste platenmaatschappijen niet zaten te wachten en dit ondanks hun afkomst. Daptone staat garant voor soulmuziek die klinkt zoals soulmuziek decennia geleden klonk en zo klinkt ook het debuutalbum van The Womack Sisters. Het album is voorzien van een gloedvol en veelzijdig soulgeluid dat soms is voorzien van flink wat strijkers, maar ook blazers of een orgeltje op de voorgrond kan zetten. 

Het is een soulgeluid dat uitstekend past bij de stemmen van de drie zussen Womack, die alle drie beschikken over een fantastische stem, maar nog meer imponeren met fraaie koortjes en harmonieën. De zussen Womack laten zich bovendien niet verleiden tot vocale acrobatiek, waardoor de zang op het album in alle songs raak is. 

Het klinkt, mede door de productie van Daptone oprichter Gabriel Roth (Bosco Mann), echt bijzonder lekker, zeker als de nostalgie ervan afdruipt en dat doet het het grootste deel van de tijd. In muzikaal, productioneel en vocaal opzicht klopt alles op dit fantastische soulalbum, maar ook de kwaliteit van de songs is hoog. Het zijn songs die niet hadden misstaan op de albums van grote soulmuzikanten uit het verleden. Het moet genoeg zeggen over de talenten van The Womack Sisters. Erwin Zijleman

De muziek van The Womack Sisters is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van het Amerikaanse drietal: https://thewomacksisters.bandcamp.com/album/the-womack-sisters.


The Womack Sisters van The Womack Sisters is verkrijgbaar via de Mania webshop: