Review: Le Ren - Don't Be Funny Without Me

Het debuutalbum van de Canadese muzikante Le Ren kreeg in 2021 uitstekende recensies, maar werd niet heel breed opgepikt en snel weer vergeten, wat hopelijk niet het lot is van het deze week verschenen, en nog betere, Don’t Be Funny Without Me.
Er zijn veel folkzangeressen die ingetogen folksongs combineren met een mooie stem, maar ik vond het debuutalbum van Le Ren indrukwekkender dan de meeste andere albums in het genre. Ook met haar nieuwe album Don’t Be Funny Without Me maakt het alter ego van de uit Montreal afkomstige muzikante Lauren Spear weer makkelijk indruk. Het is een album met ingetogen maar ook bijzonder mooi ingekleurde songs en dan is er ook nog de prachtige stem van de Canadese muzikante, die haar songs voorziet van veel gevoel en doorleving. Iedereen die het debuut van Le Ren kent, weet genoeg en anders zijn er twee prachtalbums om te ontdekken.

Bijna vijf jaar geleden besprak ik het album Leftovers van Le Ren. Het is het debuutalbum van de Canadese muzikante Lauren Spear en Leftovers is zeker geen verzameling restjes. Op haar debuutalbum laat de muzikante uit Montreal vooral uiterst ingetogen en meestal sober ingekleurde songs horen. 

Het zijn folky songs die herinneren aan de Amerikaanse folk uit de jaren 60 en 70 en het zijn songs die worden gedragen door de doorleefde stem van de Canadese muzikante. Ik noemde in 2021 folkies uit een ver verleden als Karen Dalton, Judee Sill, Linda Perhacs en Joni Mitchell als vergelijkingsmateriaal, maar het debuutalbum van Le Ren doet ook wel wat denken aan folkies van recentere datum als Jessica Pratt en Haley Heynderickx. 

Leftovers is een echt koptelefoonalbum, want bij beluistering met de koptelefoon hoor je pas goed hoe smaakvol en verrassend rijk het sobere geluid op het album is en komt ook de schoonheid van de stem van Lauren Spear nog wat duidelijker naar voren. Ondanks mijn lovende woorden van bijna vijf jaar geleden heb ik niet vaak meer naar het debuutalbum van Le Ren geluisterd, maar toen ik er een paar dagen geleden weer eens naar luisterde was ik direct weer onder de indruk van de schoonheid en intimiteit van het album. 

Ik schreef het nieuwe album van de Canadese muzikante daarom direct op voor een plekje op De Krenten uit de Pop en dat bleek een terechte keuze. Le Ren keert deze week terug met haar tweede album en ook Don’t Be Funny Without Me is weer een album om te koesteren. 

In de openingstrack A Song Can Love You Back gaat Lauren Spear verder waar Leftovers bijna vijf jaar geleden ophield. Het is een uiterst sober ingekleurde track waarin alles draait om de stem van de muzikante uit Montreal. Die stem klinkt nog wat mooier en doorleefder dan op het debuutalbum van Le Ren, waardoor ik na de openingstrack al overtuigd was van de kwaliteit van het nieuwe album. 

Don’t Be Funny Without Me is, net als Leftovers, een album met vooral ingetogen songs, maar veel songs zijn voorzien van net tot flink wat vollere klanken dan op het debuutalbum. Ook bij beluistering van het tweede album van Le Ren valt op hoe smaakvol het album is ingekleurd en hoe mooi de ook nog eens verrassend veelzijdige klanken aansluiten bij de prachtige stem van Lauren Spear. 

Leftovers was fraai geproduceerd door Chris Cohen en ook de productie van Don’t Be Funny Without Me is bijzonder mooi. Voor deze productie tekenen Lauren Spear en twee muzikanten die een prominente rol spelen op het album en ze hebben wat mij betreft fraai werk geleverd. In de instrumentatie valt naast het prachtige gitaarwerk vooral de prominente rol voor de viool op, maar het is ook dit keer de stem van Lauren Spear die de meeste indruk maakt. 

De Canadese muzikante heeft voor haar tweede album flink wat achtergrondzangeressen naar de studio gehaald en die versterken haar stem steeds op mooie en zeer trefzekere wijze. Vergeleken met het debuutalbum klinkt het tweede album van Le Ren wat voller, maar de nieuwe songs klinken ook veelzijdiger en variëren van uiterst ingetogen folksongs tot songs die zich langzaam bewegen richting rock. Ook Don’t Be Funny Without Me is weer een album dat tot leven komt wanneer je het met de koptelefoon beluistert en het album je betovert met fraaie klanken en de wonderschone zang. Erwin Zijleman

De muziek van Le Ren is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Canadese muzikante: https://lerenmusic.bandcamp.com/album/dont-be-funny-without-me-2.

Don't Be Funny Without Me van Le Ren is verkrijgbaar via de Mania webshop:

LP, 34,99 euro

CD, 16,99 euro

Review: Sera Cahoone - I've Missed You All These Years

Sera Cahoone nam al eerder de tijd voor haar albums, maar heeft ons dit keer wel erg lang laten wachten op haar nieuwe album I’ve Missed You All These Years, dat het lange wachten gelukkig meer dan waard is.
De Amerikaanse muzikante Sera Cahoone heb ik hoog zitten sinds haar tweede album Only As The Day Is Long uit 2008. Sindsdien neemt ze de tijd voor haar albums en ook het deze week verschenen album I’ve Missed You All These Years kwam er niet zomaar. Sera Cahoone staat echter wel garant voor kwaliteit en dat hoor je ook weer op haar nieuwe album. Ze schrijft zeer aansprekende songs, waarin folk en country domineren, kleurt haar songs bijzonder mooi in en beschikt ook nog eens over een bijzonder mooie stem. Het levert ook dit keer een fraai rootsalbum met een subtiel maar zeer aangenaam randje pop op. Wat mij betreft verplichte kost voor liefhebbers van vrouwelijke singer-songwriters in het rootssegment.

De albums van de Amerikaanse singer-songwriter Sera Cahoone vallen tot dusver helaas wat tussen wal en schip. Dat is jammer, want de muzikante uit Seattle, Washington, levert kwaliteit en dat doet ze inmiddels al meer dan twintig jaar. Het debuutalbum van Sera Cahoone ken ik niet, maar ik was persoonlijk zeer te spreken over de albums die volgden. Only As The Day Is Long uit 2008, Deer Creek Canyon uit 2012 en From Where I Started uit 2017 zijn alle drie uitstekende albums en Deer Creek Canyon was voor mij zelfs een onbetwist jaarlijstjesalbum. 

Het zijn albums waarop Sera Cahoone vooral invloeden uit de folk en country verwerkt. Deze invloeden komen samen in bijzonder lekker in het gehoor liggende songs met een aangenaam randje pop. Sera Cahoone is bovendien een getalenteerde muzikante en beschikt over een mooie en prettig klinkende stem. Na 2017 werd het helaas stil rond Sera Cahoone, al verscheen in 2018 nog wel een EP. 

Het deze week verschenen I’ve Missed You All These Years is volgens mij het eerste wapenfeit sinds deze EP. Dat betekent niet dat Sera Cahoone stil heeft gezeten de afgelopen jaren. Ze sloot zich direct na haar vorige album op in een blokhut in Washington State en begon te werken aan nieuwe songs. De Amerikaanse muzikante nam al eerder de tijd voor het maken van een nieuw album, maar dit keer duurde het allemaal wat langer. 

Sera Cahoone kreeg te maken met het wegvallen van geliefden, ging aan de slag als producer voor onder andere Margo Cilker (wat met Pohorylle en Valley Of Heart’s Delight twee fantastische albums opleverde) en bekwaamde zich in het drummen. Deze week keert ze gelukkig terug met een nieuw album en ook I’ve Missed You All These Years is een album dat veel te goed is om onder te sneeuwen. 

Sera Cahoone heeft de pech dat haar nieuwe album is verschenen in een week met idioot veel nieuwe albums, waardoor er vooralsnog niet heel veel aandacht is voor het album, maar voor mij was het album een no-brainer. Er zijn weliswaar flink wat jaren verstreken sinds het vorige album van de muzikante uit Seattle, maar I’ve Missed You All These Years klinkt direct vertrouwd. 

Sera Cahoone is nog altijd goed voor mooie en intieme songs met vooral invloeden uit de folk en de country en ook het subtiele randje pop is niet verdwenen uit haar muziek. Ze heeft zoals gezegd de tijd genomen voor haar nieuwe album en dat hoor je in de inkleuring van de songs. Er zijn veel smaakvolle accenten toegevoegd aan de songs op I’ve Missed You All These Years, dat fraai, warm en verzorgd klinkt. 

Het levert een album op dat het goed zal doen tijdens lange winteravonden, maar ook op een regenachtige zomeravond doet het album wonderen. Dat is voor een belangrijk deel de verdienste van de bijzonder mooie stem van Sera Cahoone, die ook op haar nieuwe album weer indruk maakt als zangeres. 

I’ve Missed You All These Years is een album dat niet direct opvalt met muzikale frivoliteiten of uitstapjes buiten de gebaande paden. Ook het nieuwe album van Sera Cahoone klinkt daarom op het eerste gehoor vooral degelijk, maar het is een album dat zich langzaam maar uiteindelijk meedogenloos opdringt. Sera Cahoone heeft ons gemist de afgelopen jaren, maar dat gevoel was wat mij betreft wederzijds. Goed dat ze terug is. Erwin Zijleman

De muziek van Sera Cahoone is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse muzikante: https://seracahoone.bandcamp.com/album/ive-missed-you-all-these-years.

I've Missed You All These Years van Sera Cahoone is verkrijgbaar via de Mania webshop:

LP (gold), 32,99 euro

CD, 17,99 euro