Review: Carly King - Loving you is Easy

De naam Carly King klinkt als de combinatie van de legendarische singer-songwriters Carly Simon en Carole King en ook in muzikaal opzicht herinnert het debuutalbum van de Amerikaanse muzikante aan grootheden uit het verleden
Loving you is Easy, het debuutalbum van de Amerikaanse singer-songwriter Carly King, is een mooi voorbeeld van ‘less is more’. Het album is relatief sober ingekleurd en bevat ook songs zonder al te veel opsmuk. Bijna alles draait om de mooie stem van Carly King en om haar persoonlijke verhalen. Loving you is Easy is een singer-songwriter album dat herinnert aan albums uit het verleden, maar de songs van Carly King klinken zeker niet gedateerd. Ik was direct bij de eerste kennismaking met de muziek van de singer-songwriter uit Nashville gecharmeerd van dit debuutalbum, maar het blijkt ook een album vol diepgang, net als de singer-songwriter albums die ik al decennia koester.

Ik heb eigenlijk geen idee hoe ik op het album Loving you is Easy van Carly King ben gestuit. Ik sla met enige regelmaat afbeeldingen van albumcovers op en de cover van het debuutalbum van Carly King zat in het mapje met de nieuwe albums van deze week. Kennelijk heb ik onlangs ergens iets gelezen over het album, maar ik kan me niet meer herinneren waar dat was. Het belangrijkste is dat ik Loving you is Easy heb ontdekt, want ik vind het een interessant en ook bijzonder lekker in het gehoor liggend album. 

Direct in de openingstrack Three Martinis laat Carly King weten dat ze is opgegroeid zonder vader. De vader van de in een forensenstad in New Jersey opgegroeide muzikante kwam om het leven bij de terroristische aanslagen van 11 september 2001 en liet de vierjarige Carly King achter. Het heeft zijn sporen nagelaten in de songs van de Amerikaanse muzikante, die sowieso de persoonlijke thema’s niet schuwt op haar debuutalbum. 

Carly King verruilde de Amerikaanse oostkust uiteindelijk voor Nashville, Tennessee, waar ze probeert door te breken als singer-songwriter. Daar is naast talent ook een flinke dosis geluk voor nodig, maar met het talent zit het alvast goed bij Carly King, die wat mij betreft indruk maakt met haar debuutalbum.

Vergeleken met de meeste albums die het momenteel goed doen in de muziekscene van Nashville is het debuutalbum van Carly King een wat atypisch album. Loving you is Easy klinkt een groot deel van de tijd als een singer-songwriter album van heel lang geleden. Daar hou ik persoonlijk wel van, waardoor het debuutalbum van Carly King mij makkelijk wist te overtuigen. 

De Amerikaanse muzikante heeft haar eerste album voorzien van betrekkelijk sobere klanken. Het album werd geproduceerd door de mij onbekende Shane Travis, die het album heeft voorzien van een wat nostalgisch aandoend maar zeer smaakvol geluid. Deze Shane Travis bespeelt ook de meeste instrumenten op het album, waarop Kapli Long bijdragen van de pedal steel toevoegt en Heather Mae achtergrondvocalen toevoegt. 

De piano of de akoestische gitaar staat meestal centraal in de songs op Loving you is Easy, wat alle ruimte biedt aan de stem van Carly King. Dat komt goed uit, want de zang op Loving you is Easy vind ik nog wat aansprekender dan de muziek op het album. Carly King beschikt over een hele mooie en karakteristieke stem en het is een stem die de ruimte fraai vult. 

Ook de stem van de Amerikaanse muzikante herinnert eerder aan singer-songwriters uit het verleden dan aan muzikanten van het moment, al misstaat de mix van folk en country die Carly King op haar eerste album laat horen zeker niet in het heden. De stem van Carly King trekt makkelijk de aandacht en verleidt vervolgens meedogenloos, mede door haar licht zuidelijke tongval. 

Het levert het soort album op dat tegenwoordig te weinig meer wordt gemaakt. Het is een album zonder opsmuk, maar ook een album met sfeervolle klanken, een zeer aansprekende stem en persoonlijke songs die ergens over gaan. Van dat soort albums zijn er in het verleden veel gemaakt en er komt er af en toe nog wel eens een voorbij, maar het debuutalbum van Carly King heeft iets speciaals. 

Het is iets waarvoor ik zeer vatbaar ben en ik ga er niet van uit dat ik de enige ben die een enorm zwak heeft voor de prachtige stem en de sterke songs van de Amerikaanse muzikante. Mooi dus dat ik de albumcover een tijdje geleden heb opgeslagen. Doe er je voordeel mee. Erwin Zijleman

Review: Naaz, Arminiuskerk, Rotterdam, 15 mei 2026

Er zijn niet veel muzikanten die ik de afgelopen paar jaar meer dan twee keer op het podium heb gezien en zelfs twee keer komt nauwelijks voor. De enige uitzondering is de Nederlandse muzikante Naaz, die ik sinds haar zo memorabele comeback concert in Carré aan het begin van 2023 een keer of zes heb gezien. Eind vorig jaar maakte ze nog indruk in TivoliVredenburg en gisteren stond ze in de Rotterdamse Arminiuskerk.

Er is sinds het concert in Utrecht wel wat veranderd, want eind maart verscheen The Sky Knows I Exist, het tweede album van de Koerdisch-Nederlandse muzikante. Tracks van het nieuwe album domineren in de setlist van de nieuwe tour, terwijl een half jaar geleden nog flink wat tracks van het debuutalbum van Naaz voorbij kwamen.

Het was gisteren in Rotterdam dus weer een flink ander concert, maar voor meer van hetzelfde ben je bij Naaz altijd al aan het verkeerde adres geweest, waardoor ik iedere keer weer met hoge verwachtingen naar haar concerten uitkijk. Gisteren stond Naaz zoals gezegd op het podium van de Arminiuskerk in Rotterdam, de stad waarin ze opgroeide. Het is een bijzondere en ook intieme locatie met een prima akoestiek, die goed past bij het soort optredens dat Naaz geeft.

Naaz complimenteerde gisteren meerdere keren haar band en dat is terecht, want met toetsenist Willem 't Hart, drummer Tom Koonen en gitarist Anne Roos Peterse heeft ze een drietal uitstekende muzikanten om zich heen staan. Het zijn muzikanten die prachtig ingetogen kunnen spelen, maar ook het vollere en stevigere werk niet schuwen. Het stond allemaal als een huis op het podium van de Rotterdamse kerk.

In de setlist staan zoals gezegd de tracks van het onlangs verschenen The Sky Knows I Exist centraal en dat is logisch. Het is opvallend dat Naaz op haar nieuwe album alleen heeft gekozen voor het Engels als taal, maar gelukkig kwamen de twee in het Koerdisch gezongen tracks van haar debuutalbum wel voorbij, overigens de enige twee tracks van Never Have I Ever dat ik aan het eind van 2023 bovenaan mijn jaarlijstje zette.

Kche Baralla zorgde voor een van de meest opvallende momenten van de avond toen Naaz het publiek vroeg om mee te zingen en een operazangeres in het publiek dit met verve deed en vervolgens ook nog even de microfoon kreeg. Azadi was ook gisteren wat mij betreft het hoogtepunt van de set en dat is zo ongeveer het enige dat de afgelopen jaren constant is gebleven tijdens de concerten van Naaz.

De track die oorspronkelijk werd geschreven voor het opeisen van haar eigen vrijheid en hierna een eerbetoon werd aan de Iraanse Mahsa Jina Amini, die door de Iraanse moraalpolitie werd vermoord omdat ze haar hoofddoek niet goed droeg, is inmiddels een steunbetoon aan iedereen die niet in vrijheid leeft en dat zijn helaas heel veel mensen. Naaz en haar band speelden ook dit keer een ingetogen verdrietige versie en een uitbundige en boze versie van Azadi en beide versies waren goed voor kippenvel en tranen.

In muzikaal opzicht stond zoals gezegd de hele set als een huis, maar ook in vocaal opzicht maakte Naaz weer diepe indruk. Ze kan van alles met haar stem, waardoor de setlist steeds van kleur verschiet, zonder maar een moment te verslappen. Zeker als ze de grenzen van haar bereik opzoekt laat ze horen dat ze een uitzonderlijke zangeres is.

Ik heb Naaz zoals gezegd vaak gezien in de afgelopen jaren, maar dit was misschien wel de beste en meest bijzondere keer. Naaz zoekt altijd de verbinding met haar publiek en creëert een intieme sfeer. Net als Rosalía, die een paar weken geleden imponeerde in de Ziggo Dome, is ze een innemende podiumpersoonlijkheid van wie je eigenlijk alleen maar kunt houden, wat haar concerten uniek maakt.

Naaz tourt de komende tijd nog door België en Nederland. Ik zou het zeker gaan zien! Zie de info op haar website, waar je ook haar albums kunt vinden. Zelf kijk ik alweer uit naar de volgende tour, die vast weer een andere kant van Naaz gaat laten zien. Erwin Zijleman