Ik kwam de naam Lennon Stella voor het eerst tegen toen ik het album Kissing Other ppl van Rachel Baiman + Viv & Riley beluisterde. Op dit album stond een song van de Canadese muzikante en die bracht me bij haar geweldige maar helaas ondergesneeuwde popalbum uit 2020. Lennon Stella keert deze week terug met haar tweede album en op Sleeping Lion heeft ze de aanstekelijke pop van haar debuut verruild voor een warm en sfeervol singer-songwriter geluid. Het is een vakkundig door Andy Shauf geproduceerd geluid dat opvalt door bijzondere accenten en bovendien uitstekend past bij de zachte maar mooie stem van Lennon Stella, die een totaal andere kant van zichzelf laat horen op dit mooie album.
Lennon Stella ken ik van het album Three.Two.One, dat in het voorjaar van 2020 verscheen, maar dat ik zelf pas een aantal jaren later ontdekte. De release van het debuutalbum van de Canadese muzikante viel vrijwel samen met de start van de coronapandemie in Europa en de Verenigde Staten, waardoor het album helaas wat tussen wal en schip viel.
Three.Two.One is het debuutalbum van Lennon Stella, maar als tiener had ze al haar momenten in de spotlights. Haar ouders deden onder de naam The Stellas mee aan een talentenjacht in Nashville en deden het heel aardig. Lennon en haar zus Maisy werden vervolgens gecast voor de populaire tv-serie Nashville, waarin ze ook hun muzikale talenten lieten horen.
Een carrière in Nashville lag voor de hand, maar Lennon Stella koos op haar debuutalbum vol voor de pop. Het vooral met elektronica ingekleurde album had met een beetje geluk kunnen uitgroeien tot een van de grote popalbums van dat moment. De Canadese muzikante had echter pech met de timing van de release.
Op basis van Three.Two.One had ik hoge verwachtingen van het deze week verschenen tweede album van Lennon Stella. Sleeping Lion heeft me zeker niet teleurgesteld, maar het is wel een totaal ander album geworden dan ik had verwacht. Op haar tweede album kiest Lennon Stella immers voor een duidelijk andere koers.
De vooral met elektronica ingekleurde pop van haar debuutalbum heeft op Sleeping Lion plaatsgemaakt voor een meer ingetogen, vooral akoestisch en meer folky geluid. Op haar nieuwe album heeft de popster Lennon Stella plaatsgemaakt voor de singer-songwriter Lennon Stella en dat is een wereld van verschil.
Om haar nieuwe geluid vorm te geven, zocht ze naar een geschikte producer en die vond ze in de Canadese muzikant en producer Andy Shauf, die we kennen van een aantal uitstekende soloalbums en van zijn werk met de band Foxwarren. Sleeping Lion van Lennon Stella is volgens mij zijn eerste klus als producer van een album van een andere muzikant, maar het is absoluut een geslaagd project geworden.
Andy Shauf heeft het tweede album van Lennon Stella voorzien van een zeer smaakvol geluid. Het is een grotendeels akoestisch en warm geluid en het is een geluid dat niet erg op de voorgrond treedt. Het is tegelijkertijd ook een veelkleurig geluid, dat accenten van uiteenlopende instrumenten bevat.
De warme en akoestische klanken passen uitstekend bij de zang op Sleeping Lion. Lennon Stella zingt op haar tweede album vooral zacht, maar de vaak in meerdere lagen opgenomen vocalen treden makkelijk op de voorgrond. De zang op het album is niet erg krachtig, maar ik vind de stem van de Canadese muzikante wel erg mooi, zeker in combinatie met de muziek.
Andy Shauf tilt het album flink op met de smaakvolle productie van het album, maar het talent van Lennon Stella is ook duidelijk te horen in haar zang en in haar persoonlijke en wat melancholische songs. Haar tweede album is vooral een singer-songwriter album, maar een aantal van de songs heeft ook een subtiele indiepop vibe, waardoor het een breed publiek moet kunnen aanspreken.
Het debuutalbum van de Canadese muzikante had ruim zes jaar geleden een veel beter lot verdiend en ook het totaal anders klinkende tweede album verdient meer aandacht dan het vooralsnog krijgt. Het siert Lennon Stella dat ze durft te kiezen voor een totaal andere koers en het pakt wat mij betreft geweldig uit. Erwin Zijleman
