Review: Charlie Marie - Signs

De Amerikaanse muzikante Charlie Marie woont tegenwoordig ver weg van Nashville, maar heeft met Signs een geweldig album gemaakt, dat zeker moet worden opgepikt in de Amerikaanse muziekhoofdstad
Het eerste dat opvalt bij beluistering van het album Signs van Charlie Marie is haar stem. Het is een stem met heel veel kracht, maar de Amerikaanse muzikante zingt ook met veel gevoel en souplesse. Het is een stem die is gemaakt voor countrymuziek en die maakt Charlie Marie dan ook, al is het geen countrymuziek die makkelijk in een hokje is te plaatsen. Signs bevat invloeden uit de traditionele countrymuziek uit het verleden, kan af en toe lekker stevig klinken, maar het album klinkt ook eigentijds. Het is de stem van Charlie Marie die de meeste indruk maakt, maar in muzikaal opzicht staat het album als een huis en ook de songs zijn van hoog niveau. Mis dit geweldige album niet.

Ik was ruim vijf jaar geleden heel enthousiast over Ramble On, het debuutalbum van de Amerikaanse muzikante Charlie Marie. Het is een album dat vaak klinkt als een wat traditioneel countryalbum van vele decennia geleden, maar je hoort ook wel dat het een album van deze tijd is. Charlie Marie laat zich op haar debuutalbum begeleiden door een fantastische band en maakt indruk met prima songs, maar ze imponeert met haar buitengewoon krachtige stem, die af en toe met orkaankracht uit de speakers komt, maar ook fraai kan doseren. 

Ondanks mijn goede ervaringen met het debuutalbum van Charlie Marie, viel het begin deze maand verschenen Signs bijna tussen wal en schip. Dat was een misser van jewelste geweest, want het tweede album van Charlie Marie is nog een stuk beter dan haar debuutalbum en misstaat zeker niet tussen de beste rootsalbums van het moment. 

De muzikante uit Warren, Rhode Island, heeft de tijd genomen voor de opvolger van Ramble On. Na de release van haar debuutalbum reisde ze lange tijd door de Verenigde Staten, waarbij ze werd omringd met heel muziek uit het verleden en het heden. Het leverde heel veel inspiratie op voor haar tweede album, dat voortborduurt op haar debuutalbum, maar ook stappen zet. 

Charlie Marie maakte haar tweede album met een compacte band, maar ook Signs klinkt weer geweldig. De ritmesectie speelt degelijk, de steel gitaar zorgt voor mooie accenten, maar het geluid op het album wordt vooral bepaald door de geweldig spelende gitarist Nick Mercado. 

Net als Ramble On is ook Signs een album dat ver verwijderd blijft van de countrypop zoals die momenteel in Nashville wordt gemaakt. Ook op haar nieuwe album laat Charlie Marie zich beïnvloeden door countrymuziek uit het verleden, maar het klinkt geen moment als retro. De Amerikaanse muzikante beweert op haar bandcamp pagina dat ze “classic country music for the modern world” maakt en dat is een mooie omschrijving. 

Het is muziek die anders klinkt dan de gepolijste countrypop van het moment, maar ik hoor ook niet meer dan wat invloeden van de traditionele countrymuziek uit het verleden. De muziek is soms lekker stevig, maar de band van Charlie Marie laat ook veel ruimte over. Die ruimte vult de Amerikaanse muzikante ook dit keer met haar imposante stem. 

Ook op Signs valt op hoe krachtig de stem van Charlie Marie is. Ze kan stevig uithalen met haar stem, maar ik vind de zang op Signs nergens over de top. De zang knalt af en toe uit de speakers, maar Charlie Marie kan ook meer ingetogen en met veel gevoel zingen. Het is knap hoe ze binnen een paar noten kan doseren van orkaankracht naar een subtiel briesje, zonder dat het gekunsteld klinkt. Ook als ze vol uithaalt is de zang van Charlie Marie zuiver en dat is knap. Het is een stem die is gemaakt voor wat traditioneler klinkende countrymuziek en voor wat stevigere countryrock en honky tonk, maar ook als Charlie Marie gas terugneemt met haar stem, maakt ze makkelijk indruk. 

Ik kan er nog steeds niet bij dat ik dit album bijna over het hoofd heb gezien en begrijp ook niet dat er tot dusver vrij weinig aandacht is voor Signs, want wat is dit een topalbum. Charlie Marie opereert ver van de spotlights in Nashville, maar ze verdient haar plekje in deze spotlights absoluut. Erwin Zijleman

De muziek van Charlie Marie is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse muzikante: https://charliemarie.bandcamp.com/album/signs.

Review: Alex Amen - Sun of Amen

De Amerikaanse muzikant Alex Amen heeft een laidback singer-songwriter album gemaakt dat je onmiddellijk mee terugneemt naar de jaren 60 en 70, maar dat ook uitstekend tot zijn recht komt bij de tropische temperaturen van nu
Alex Amen heeft de pech dat ik echt een enorme voorkeur heb voor vrouwelijke singer-songwriters, waardoor zijn debuutalbum Sun of Amen twee weken geleden buiten de boot viel. Ten onrechte, want het debuutalbum van de muzikant uit Los Angeles is een bijzonder aangenaam album. Het is ook een heel goed album, want de laidback songs op het album zijn bijzonder fraai ingekleurd en Alex Amen beschikt over een mooie stem. Het heeft allemaal een hoog jaren 60 en 70 gehalte, maar Sun of Amen roept zo veel associaties op dat ik niet direct een klassieker uit het verleden opzet. Sun of Amen is de perfecte soundtrack voor tropische dagen, maar ook hierna gaat dit album het prima doen.

Het weer heeft absoluut invloed op de muziek waar ik bij voorkeur naar luister. Er is muziek die voor mij het best tot zijn recht komt op koude en donkere winteravonden, er is muziek die uitstekend gedijt bij een voorzichtige lentezon of een aangename zomerzon en er is muziek die de perfecte soundtrack biedt voor een stevige herfststorm. De tropische temperaturen van het moment vragen voor mij weer om hele andere muziek, want het is snel te veel. 

Ik heb de afgelopen dagen veel geluisterd naar singer-songwriters uit de jaren 70, want die maakten vaak het soort laidback en zorgeloze muziek die past bij de extreme temperaturen van het moment. Op een gegeven moment vond Spotify kennelijk dat ik lang genoeg in het verre verleden had vertoefd, want het streamingplatform adviseerde me het pas twee weken geleden verschenen Sun of Amen van Alex Amen. 

Het is een naam die ik twee weken geleden wel ben tegengekomen, maar ik kwam er toen niet toe om te luisteren naar het debuutalbum van de muzikant uit Los Angeles, California. Inmiddels ben ik behoorlijk gehecht geraakt aan het album, dat het echt geweldig doet bij de code rood van vandaag. 

Sun of Amen verscheen zoals gezegd precies twee weken geleden, maar het album klinkt alsof het aan het einde van de jaren 60 of aan het begin van de jaren 70 is gemaakt. Ik denk dat Alex Amen het destijds goed zou hebben gedaan en een geduchte concurrent zou zijn geweest van Jim Croce, Harry Nilsson en Don McLean. 

Het zijn drie vrij willekeurig gekozen namen, want Sun of Amen van Alex Amen roept bij mij associaties op met talloze singer-songwriter albums uit deze periode en ook zeker met de eerste albums van The Eagles. Het zijn albums waar ik nog vaak naar luister, maar ook het debuutalbum van de muzikant uit Los Angeles gaat hier nog vaak voorbij komen. 

Sun of Amen streelt immers op allerlei manieren het oor en toen ik het album één keer had gehoord was ik verkocht. Alex Amen heeft zijn debuutalbum voorzien van een laidback geluid, maar het is ook een warm en gloedvol geluid. De Amerikaanse muzikant heeft vooral snareninstrumenten ingezet op zijn debuutalbum, dat een fraai gitaargeluid laat horen, verrijkt met bijdragen van onder andere de pedal steel, banjo, mandoline en hier en daar wat violen. 

Alex Amen heeft zijn album zelf geproduceerd en dat heeft hij knap gedaan. Sun of Amen klinkt immers als een verloren gewaande klassieker uit de jaren 70 en het is er een die met name bij beluistering met de koptelefoon prachtig klinkt. In muzikaal en productioneel opzicht trok Sun of Amen onmiddellijk mijn aandacht, maar ik was ook direct gecharmeerd van de stem van Alex Amen. 

Hij beschikt over het soort stem dat in de jaren 60 en 70 gangbaar was en het is er een die het laidback karakter van zijn muziek versterkt. Ik heb normaal gesproken een enorme voorkeur voor vrouwenstemmen, maar de zang op Sun of Amen is uitstekend en lijkt bij de temperaturen van het moment nog net wat mooier, zeker als op de achtergrond toch nog wat vrouwenstemmen worden toegevoegd. 

De jaren 60 en 70 vibe die je hoort in de zang, de muziek en de productie wordt nog wat versterkt door de songs, die volstrekt tijdloos klinken en het debuutalbum van Alex Amen nog wat verder optillen. Echt een heel mooi album. Erwin Zijleman

De muziek van Alex Amen is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse muzikant: https://alexamen.bandcamp.com/album/sun-of-amen.

Sun of Amen van Alex Amen is verkrijgbaar via de Mania webshop:

LP, 29,99 euro

CD, 17,99 euro