Ik moest absoluut wennen aan het debuutalbum van het Belgische duo Kids With Buns en vooral vanwege de bijzonder klinkende stem van Marie Van Uytvanck. Die stem klinkt ook op het deze week verschenen album bell jar weer bijzonder, maar ik vind de zang op het nieuwe album beter en toegankelijker. Ook in muzikaal opzicht klinkt de muziek van Kids With Buns net wat beter. Door te werken met een aansprekende producer hebben de songs van het tweetal wat meer body gekregen en dat past goed bij de zang. Het klinkt allemaal wat grootser en zelfverzekerder, maar Kids With Buns heeft op het tweede album ook absoluut haar eigen geluid behouden.
Ik had eerlijk gezegd het idee dat het debuutalbum van het Belgische duo Kids With Buns nog niet zo heel lang geleden was verschenen, maar tot mijn verbazing is out of place deze maand alweer drie jaar oud. Hoogste tijd dus voor het lastige tweede album dat volgt op een succesvol debuut en dat album is deze week verschenen.
Terug naar de herfst van 2023, waarin het debuutalbum van Kids With Buns verscheen. Marie Van Uytvanck en Amber Piddington waren elkaar een paar jaar eerder bij toeval tegen het lijf gelopen, maakten in eerste instantie bedroom pop, maar kozen al snel voor een gevarieerder klinkend geluid met invloeden uit de indiefolk, indiepop en indierock.
De muziek van de twee werd opgemerkt door de Belgische muziekmedia, die ook out of place onmiddellijk omarmden. Dat deed ik zelf ook, want out of place is een aangenaam en ook onderscheidend album. Kids With Buns is op haar debuutalbum goed voor lekker in het gehoor liggende songs, die meerdere kanten op kunnen gaan. Het onderscheidende zit vooral in de stem van Marie Van Uytvanck, die beschikt over een niet alledaags stemgeluid.
Ik moest flink wennen aan de lage stem van de Belgische muzikante, maar uiteindelijk vond ik de zang op out of place een van de belangrijkste troeven van het album. Dat was drie jaar geleden. Deze week keert Kids With Buns terug met bell jar (wederom geen hoofdletters) en laat het horen dat het lastige tweede album voor het Belgische duo geen enkel probleem was.
Drie jaar is een lange tijd in de nog prille carrière van Marie Van Uytvanck en Amber Piddington en het is dan ook niet zo gek dat Kids With Buns flinke stappen heeft kunnen zetten op haar tweede album. Twee dingen vallen op bell jar, de titel verwijst overigens naar een roman van Sylvia Plath, direct op en het zijn dingen die we kennen van het debuutalbum van het duo.
Ook op bell jar is er een belangrijke rol weggelegd voor het mooie en veelzijdige gitaarspel van Amber Piddington en ook dit keer valt direct de stem van Marie Van Uytvanck op. Het gitaarspel op het nieuwe album is nog wat veelkleuriger en ook de zang klinkt gevarieerder dan op het debuutalbum. Marie Van Uytvanck beschikt nog altijd over een zeer karakteristieke stem en ze zet hem op het nieuwe album op meerdere manieren in.
Op bell jar klinkt de muziek van Kids With Buns deels herkenbaar, maar ook anders. Het tweetal liep op een festival producer Jacob Blizard tegen het lijf en werd door hem uitgenodigd om naar zijn studio in Philadelphia te komen. Jacob Blizard speelde een voorname rol op de albums van zijn jeugdvriendin Lucy Dacus en hij drukt ook zijn stempel op het tweede album van Kids With Buns.
Het album is voorzien van wat vollere arrangementen en een wat duidelijkere productie en dat past goed bij de songs van Marie Van Uytvanck en Amber Piddington, die wat opschuiven richting indierock, zonder andere genres uit het oog te verliezen, want de muziek van het Belgische duo kan ook nog altijd klein en intiem klinken.
De songs op bell jar klinken in veel gevallen grootser dan op het terecht zo geprezen debuutalbum, maar er is ook nog altijd ruimte voor persoonlijke thema’s, waarvan terugkerende relatiebreuken een belangrijk onderdeel uit maken. Kids With Buns heeft al met al een zeer geslaagd tweede album afgeleverd. Ik ben nu al benieuwd naar de volgende muzikale verrichtingen van het tweetal. Erwin Zijleman

