01 juli 2026

Review: Tasha - You Are Spring!

Iedereen die de Amerikaanse muzikante Tasha niet kent, heeft inmiddels drie bijzondere albums gemist, waarvan ik het deze week verschenen You Are Spring! nog net wat mooier en indrukwekkender vind
De Amerikaanse muzikante Tasha werd na de release van haar debuutalbum een folkie genoemd, maar ze was ook op haar eerste album al veel meer dan dat. Sindsdien is haar muziek alleen maar mooier, rijker en spannender geworden. Op You Are Spring! zijn vooral redelijk ingetogen songs te horen, maar het zijn songs die zijn voorzien van een bijzonder smaakvolle instrumentatie. Het is muziek die uitstekend past bij de mooie stem van Tasha, die ook beschikt over veel soul. De muzikante uit New York wist zich met haar vorige albums al te onderscheiden van de concurrentie en doet dit nog wat nadrukkelijker op het bijzonder mooie en interessante You Are Spring!.



De Amerikaanse muzikante Tasha (Viets-VanLear) bracht in 2018 het mini-album Alone at Last uit. De zeven tracks op het album spraken me niet allemaal aan, maar ik hoorde wel de enorme belofte van de muzikante uit New York. 

Het verbaasde me dan ook niet dat ze in 2021 met Tell Me What You Miss the Most een uitstekend debuutalbum uitbracht. Het is ook een opvallend album, want de muziek van Tasha is zowel in muzikaal als vocaal opzicht behoorlijk ongrijpbaar. 

Ook qua genre is het debuutalbum van Tasha lastig in te delen. Tell Me What You Miss the Most werd uiteindelijk vooral een folkalbum genoemd en daar is wat voor te zeggen, maar het album klinkt anders dan het gemiddelde folkalbum, al is het maar vanwege de soulvolle stem van Tasha en de invloeden uit andere genres die ze in haar muziek verwerkt. 

Het in de herfst van 2024 verschenen All This and So Much More vond ik nog wat indrukwekkender dan het debuutalbum van de Amerikaanse muzikante. Op haar tweede album maakt Tasha muziek die zich breder heeft laten beïnvloeden en voller is ingekleurd. De folk van het debuutalbum is in een aantal tracks verruild voor indierock, maar ook invloeden uit de folk, jazz, indiepop en R&B hebben hun weg gevonden naar haar songs. 

Beide albums konden rekenen op uitstekende recensies, maar ze zijn volgens mij niet in heel brede kring opgepikt. Het deze week verschenen derde album van Tasha is vooralsnog zeker niet overladen met aandacht, maar ik vind ook You Are Spring! weer een erg goed album. 

Het is een album dat over het algemeen weer in het hokje folk wordt gestopt. Daar is wat voor te zeggen, want vergeleken met het vorige album bevat You Are Spring! net wat meer ingetogen folk, maar voor pure folk ben je bij Tasha wat mij betreft echt niet aan het juiste adres. 

Ook You Are Spring! is voorzien van fraaie klanken en bouwt verder waar All This and So Much More bijna twee jaar geleden ophield. You Are Spring! is net als het vorige album geproduceerd door Gregory Uhlmann, die er wederom een mooi klinkend album van heeft gemaakt. Dat is ook deels de verdienste van Tasha zelf, want ze neemt op haar nieuwe album niet alleen de zang voor haar rekening maar ook een deel van de instrumenten die zijn te horen. 

Ondanks het feit dat het nieuwe album van Tasha zeker geen standaard folkalbum is, spelen invloeden uit de folk wel een belangrijke rol op het album, dat ook invloeden uit de chamber pop, indiepop en jazz bevat. Op het vorige album waren ook een aantal flirts met indierock te horen, maar die hoor ik op You Are Spring! eigenlijk maar in één van de tracks. 

De stem van Tasha viel op haar vorige twee albums al in positieve zin op, maar de zang op haar nieuwe album klinkt nog net wat mooier en intiemer. Het nieuwe album van Tasha ademt in alle opzichten kwaliteit en wat valt er veel te ontdekken in de songs van de Amerikaanse muzikante. 

You Are Spring! is wat mij betreft een album dat zomaar kan uitgroeien tot een van de betere albums van 2026, maar het is wel een album dat de tijd moet krijgen om te groeien en dat om te beginnen maar eens ontdekt moet worden door een grotere groep liefhebbers van vrouwelijke singer-songwriters die fantasierijke en tegelijkertijd wonderschone muziek maken. Erwin Zijleman

De muziek van Tasha is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse muzikante: https://tashamusic.bandcamp.com/album/you-are-spring.



Review: Harmony Tividad - Lifetime

Na het wat mij betreft afgrijselijke Gossip, neemt de van Girlpool bekende Harmony Tividad revanche met Lifetime, waarop ze folky songs combineert met een aangename dosis zonnige popmuziek
Ik had wel wat met de albums van het Amerikaanse duo Girlpool en was twee jaar geleden dan ook benieuwd naar de verrichtingen van Harmony Tividad, die na het einde van Girlpool was begonnen aan een solocarrière. Ik kon helaas helemaal niets met haar solodebuut, waardoor ik met lage verwachtingen begon aan het deze week verschenen tweede album van de Amerikaanse muzikante. Lifetime klinkt gelukkig totaal anders dan het eendimensionale solodebuut en laat horen dat Harmony Tividad ook uit de voeten kan met folksongs. Het zijn fraai geproduceerde folksongs die uiteindelijk toch vooral popsongs moeten worden genoemd en het zijn goede popsongs.



Harmony Tividad maakte tussen 2013 en 2022 deel uit van het uit Los Angeles afkomstige duo Girlpool, dat ze al in haar tienerjaren vormde met Cleo Tucker. Girlpool maakte uiteindelijk vier albums, waarvan ik het in 2017 verschenen Powerplant het interessantst vind. Het is een album dat zich door van alles en nog wat laat beïnvloeden en vol staat met eigenzinnige indiepopsongs. 

Cleo Tucker werd uiteindelijk Avery Tucker, wat in 2019 het persoonlijke en nog steeds interessante album What Chaos Is Imaginary opleverde. Forgiveness uit 2022, het slotakkoord van Girlpool, leunde wat zwaarder tegen de elektronische popmuziek aan, maar ik vind ook het vierde album van het duo een interessant album. 

Dat kan ik niet zeggen van Gossip, het album waarmee Harmony Tividad in 2024 haar solodebuut maakte. Het album is gevuld met nogal pompeuze elektronische popsongs, ook wel hyperpop genoemd, die bij mij in ieder geval totaal niet in de smaak vielen en ik heb het vanwege mijn zwak voor de muziek van Girlpool echt heel vaak geprobeerd. 

Na het uiterst zwakke Gossip had ik Harmony Tividad eerlijk gezegd al afgeschreven, tot met name de alternatieve Amerikaanse muziekwebsites eind vorige week uiterst positief schreven over het tweede soloalbum van de muzikante uit Los Angeles, dat deze week is verschenen. 

Ook Lifetime is vooral een popalbum, maar het klinkt echt totaal anders dan Gossip twee jaar geleden. De te zwaar aangezette en wat goedkoop klinkende elektronica van het eerste soloalbum van Harmony Tividad is vervangen door een bijzonder aangenaam organisch klinkend geluid. Het is een geluid dat de singer-songwriter in Harmony Tividad laat horen en dit keer hoor ik weer wel haar talent. 

De op zich niet heel krachtige stem van de Amerikaanse muzikante verzoop volledig in het pompeuze geluid op Gossip, maar komt goed tot zijn recht in het meer open en ingetogen en aangenaam warme geluid op Lifetime. Het is een geluid dat zich heeft laten beïnvloeden door de zonnige Californische pop van alle tijden en dat hier en daar vleugjes van de folk die in het verleden in de Amerikaanse stad werd gemaakt laat horen. 

Op Lifetime maakt Harmony Tividad echter vooral de popmuziek van deze tijd. Dat hoor je als subtiel de autotune wordt ingezet, maar je hoort het ook in de wat minder geproduceerd klinkende songs, waarin invloeden uit de folk worden verpakt in een mooi opgepoetst laagje pop en in songs die verrassend makkelijk blijven hangen. 

Op haar solodebuut hoorde ik echt niets meer van de interessante muziek van Girlpool, maar op Lifetime hoor ik weer wel echo’s van de muziek van het duo waarvan Harmony Tividad bijna tien jaar deel uitmaakte. Het album bevat een serie persoonlijke songs, die fraai zijn geproduceerd door Yves Rothman, die ik vooral ken van zijn werk voor Blondshell. 

De productie van Lifetime is over het algemeen redelijk licht, al kan de Amerikaanse producer af en toe ook uitpakken, waardoor de songs van Harmony Tividad redelijk puur klinken. Het album klinkt door alle Californische invloeden ook aangenaam zomers, wat momenteel goed van pas komt. 

Bij eerste beluistering van Lifetime vroeg ik me nog wel af hoe lang de songs van Harmony Tividad leuk zouden blijven, maar na een paar keer horen bevalt het album me eigenlijk alleen maar beter. Wat mij betreft een mooie comeback van Harmony Tividad. Erwin Zijleman