03 mei 2026

Review: Natalie Prauser - Everything Is Fine

De Amerikaanse muzikante Natalie Prauser leverde een paar jaar geleden een veelbelovend debuutalbum af en maakt de belofte volledig waar op het eerder dit jaar verschenen en helaas wat ondergesneeuwde Everything Is Fine
Ik hou de ontwikkelingen binnen de Amerikaanse rootsmuziek volgens mij heel goed bij, maar het tweede album van Natalie Prauser heb ik begin dit jaar helaas helemaal gemist. Met een beetje geluk heb ik het album deze week toch nog ontdekt en Everything Is Fine is, net als het debuutalbum van de muzikante uit Kansas City, een uitstekend album. Vergeleken met haar debuutalbum is Natalie Prauser alleen maar gegroeid. Ze heeft baat bij de fraaie productie van en de prima muzikanten op haar tweede album, die ervoor zorgen dat haar stem nog wat beter uit de verf komt en haar songs nog wat meer vertrouwen uitstralen. Everything Is Fine verdient alsnog alle aandacht, want dit is een heel goed album.



Op zondagavond is er op De Krenten uit de Pop aandacht voor een album uit het verleden. Het kan een persoonlijke favoriet zijn, maar ook een vergeten album, of een album dat ik inmiddels anders waardeer dan op de dag van de release. Het kan een album zijn dat inmiddels vele decennia oud is, maar het kan ook een album van zeer recente datum zijn, zoals deze week. 

De afgelopen week adviseerde iemand me het in januari verschenen album van Natalie Prauser. Het is een naam die me direct bekend voorkwam, maar dat was in januari kennelijk anders. Dat de naam Natalie Prauser me bekend voorkwam is niet zo gek, want ik was aan het eind van 2022 bijzonder enthousiast over haar debuutalbum ‘Til The Sun Comes Up, dat ik onder andere een verbluffend goed rootsalbum noemde. 

Op ‘Til The Sun Comes Up doet de muzikante uit Kansas City echt alles goed. De muziek is mooi en sfeervol met af en toe een glansrol voor de pedal steel, de invloeden uit de country en de folk komen zowel uit het verleden als uit het heden, de songs zijn aansprekend en Natalie Prauser beschikt ook nog eens over een mooie en bijzondere stem. 

‘Til The Sun Comes Up van Natalie Prauser haalde een paar weken na de release van het album dan ook met overtuiging mijn jaarlijstje, wat het extra spijtig maakt dat ik haar tweede soloalbum eerder dit jaar helemaal niet heb opgemerkt. Door toeval gebeurde dit eerder deze week alsnog en inmiddels kan ik concluderen dat de Amerikaanse muzikante met Everything Is Fine wederom een uitstekend album heeft afgeleverd en wat mij betreft een album dat nog een stuk beter is dan het debuutalbum. 

Natalie Prauser maakte haar debuutalbum samen met Marty Bush, met wie ze eerder ook een duo-album maakte. Op Everything Is Fine tekent Duane Trower voor de productie. Het is een naam die ik volgens mij nog niet eerder ben tegengekomen, maar in productioneel opzicht is Everything Is Fine zijn voorganger duidelijk de baas. Met name de stem van Natalie Prauser klinkt op het nieuwe album veel mooier en de zang en de muziek zijn ook meer in balans. 

Ook op haar tweede album laat Natalie Prauser zich vooral begeleiden door gitaren, maar ook dit keer speelt de pedal steel een voorname rol. Voor de bijdragen van de pedal steel tekent Nate Hofer, die net als gitarist Joseph Patrick Gaughan op fraaie wijze een stempel drukt op het tweede album van Natalie Prauser, dat zowel ingetogen als net wat meer uptempo songs bevat. 

De muzikante uit Kansas City trekt echter zelf de meeste aandacht met haar songs en zeker ook met haar stem, die mooi maar ook karakteristiek is. Haar stem klinkt in de productie van haar tweede album niet alleen mooier maar ook krachtiger. Natalie Prauser zingt met meer overtuiging en die overtuiging hoor je ook in haar songs. 

Het zijn songs die zich wederom vooral hebben laten beïnvloeden door country en folk, die zowel uit het verleden als het heden kan komen. Ik hoor op Everything Is Fine meer country dan folk en ben echt onder de indruk van de kwaliteit van het nieuwe album van Natalie Prauser. De songs op haar nieuwe album dringen zich bijzonder makkelijk op, waardoor ik al na één keer horen overtuigd was van de kwaliteit van het album. 

Ik noemde het debuutalbum van de Amerikaanse muzikante eerder in deze recensie een album waarop ze echt alles goed doet. Op Everything Is Fine doet Natalie Prauser alles nog veel beter. Doodzonde dus dat de nieuwe muziek van Natalie Prauser begin dit jaar, in ieder geval van mij, niet de aandacht heeft gekregen die het uitstekende album zo verdient. Erwin Zijleman

De muziek van Natalie Prauser is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse muzikante: https://natalieprauser.bandcamp.com/album/everything-is-fine.



Review: Emily Nenni - Movin' Shoes

De Amerikaanse muzikante Emily Nenni nam haar nieuwe album op in Memphis, Tennessee, en speelde samen met een aantal gelouterde medemuzikanten de pannen van het dak in de songs op het geweldige Movin’ Shoes
Ik luister vaker naar moderne Amerikaanse rootsmuziek dan naar de wat traditioneler aandoende variant van het genre. De muziek van Emily Nenni hoort absoluut in de tweede categorie thuis, maar haar nieuwe album Movin’ Shoes is lastig te weerstaan. Het nieuwe album van Emily Nenni knalt uit de speakers dankzij gitaren, orgels en blazers en de stem van de Amerikaanse muzikante is misschien nog wel indrukwekkender. Het is een stem die is gemaakt voor de broeierige mix van country, honky tonk en soul. Emily Nenni was op haar vorige albums al heel goed, maar op het in alle opzichten uitstekende Movin’ Shoes is ze nog wat beter. Indrukwekkend album.



Emily Nenni leverde met On the Ranch uit 2022 en Drive & Cry uit 2024 twee uitstekende rootsalbums af. Het zijn albums waarop de muzikante uit Nashville, Tennessee, ver verwijderd blijft van de countrypop die in de hoofdstad van de Amerikaanse rootsmuziek momenteel in grote hoeveelheden wordt gemaakt. De muziek van Emily Nenni klinkt behoorlijk traditioneel en zou ook makkelijk een aantal decennia oud kunnen zijn, wat zeker niet betekent dat haar songs gezapig of achterhaald klinken. 

De twee albums van Emily Nenni, overigens haar tweede en derde album, klinken niet alleen behoorlijk traditioneel, maar ook bijzonder lekker. De Amerikaanse muzikante omringt zich op On the Ranch en Drive & Cry met flink wat gitaren en andere snareninstrumenten, die goed zijn voor een lekker ruw geluid, en beschikt over een stem die gemaakt is voor haar vooral door traditionele rootsmuziek beïnvloede songs. 

Op On the ranch zijn vooral invloeden uit de country en de honky tonk te horen, maar op Drive & Cry spelen ook invloeden uit de soul af en toe een belangrijke rol. Deze week is een nieuw album van Emily Nenni verschenen en ook Movin’ Shoes is weer een uitstekend album. 

Het album werd, net als Drive & Cry, geproduceerd door de van The Deslondes bekende John James Tourville, die ook een flink aantal geweldige muzikanten verzamelde in de studio. Ook op Movin’ Shoes spelen de muzikanten die op het album zijn te horen weer de pannen van het dak. Het gitaarspel van Jack Quiggins staat centraal, maar ook de bijdragen van Al Gamble, die naast de piano een heel arsenaal aan orgels bespeelt, vallen in positieve zin op. 

Movin’ Shoes werd opgenomen in Memphis, de bakermat van de Southern soul, en invloeden uit de soul spelen op het album een belangrijke rol, zeker als een blazerssectie opduikt. Emily Nenni beperkt zich echter zeker niet tot invloeden uit de soul, maar heeft ook op haar nieuwe album een belangrijke rol ingeruimd voor invloeden uit de country en de honky tonk. 

In muzikaal opzicht staan de songs op Movin’ Shoes als een huis, maar ook de zang van Emily Nenni is weer groots. De stem van de Amerikaanse muzikante past perfect bij een door country en soul gedomineerd album, maar Emily Nenni zingt op haar nieuwe album ook met verrassend veel souplesse. Haar stem houdt zich makkelijk staande in het behoorlijk rijk ingekleurde geluid en varieert makkelijk tussen de verschillende genres die op het album zijn te horen. 

Ik vind de stem van Emily Nenni nog wat mooier en overtuigender dan op haar vorige albums en vind het niet overdreven om haar te scharen onder de beste rootszangeressen van het moment. Ook in muzikaal opzicht is Movin’ Shoes nog wat sterker dan zijn voorgangers, waardoor ik iedere liefhebber van rootsmuziek kan adviseren naar dit album te luisteren. 

Zeker de uptempo songs overtuigen door al het muzikale en vocale geweld makkelijk, maar ook als Emily Nenni kiest voor een ballad maakt haar stem flinke indruk. De wat traditioneel aandoende rootsmuziek van Emily Nenni doet het in commercieel opzicht wat minder goed dan de momenteel populaire countrypop, maar in kwalitatief opzicht veegt de muzikante uit Nashville de vloer aan met de meeste van haar concurrenten. Erwin Zijleman

De muziek van Emily Nenni is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse muzikante: https://emilynenni.bandcamp.com/album/movin-shoes.


On The Ranch van Emily Nenni is verkrijgbaar via de Mania webshop: