07 maart 2026

Review: Katherine Priddy - These Frightening Machines

De Britse muzikante Katherine Priddy maakte met The Eternal Rocks Beneath en The Pendulum Swing al twee sensationeel goede albums, maar het deze week verschenen These Frightening Machines is nog wat mooier en indrukwekkender
Katherine Priddy is in een paar jaar tijd van een veelbelovende folkie uitgegroeid tot een van de meest aansprekende Britse singer-songwriters van het moment. Ze maakt nog altijd makkelijk indruk met haar wonderschone en veelzijdige stem, maar ook in muzikaal opzicht is het deze week verschenen These Frightening Machines een imponerend album. Katherine Priddy laat op haar derde album ook nog eens horen dat ze is gegroeid als songwriter en het is een songwriter die zich niet meer laat beperken door de kaders van de Britse folk. These Frightening Machines is absoluut een prachtig Brits folkalbum, maar het is door de grote variëteit aan stijlen ook veel meer dan dat.



Aan het begin van 2021 werd Katherine Priddy door een aantal aansprekende Britse muziektijdschriften geschaard onder de grote beloften van de Britse folk. We zijn inmiddels vijf jaar verder en ik kan alleen maar concluderen dat de Britse muzikante de belofte inmiddels meer dan waar heeft gemaakt. 

Dat deed ze eigenlijk direct al in de zomer van 2021 met haar debuutalbum The Eternal Rocks Beneath, dat dankzij de prachtige stem van Katherine Priddy, maar ook door de muziek op het album uitgroeide tot een van de mooiste albums van dat jaar. The Eternal Rocks Beneath ademde Britse folk, maar Katherine Priddy zocht ook op fraaie wijze de grenzen van het genre op. 

Dat deed ze op nog wat indrukwekkendere wijze op het aan het begin van 2024 verschenen The Pendulum Swing, dat was voorzien van een voller en veelzijdiger geluid. Op haar tweede album maakte de muzikante uit Birmingham nog wat meer indruk met haar prachtige stem en was ze de drie jaar eerder voorspelde belofte inmiddels ver voorbij. 

Katherine Priddy werkte op haar eerste twee albums samen met producer Simon Weever, die twee bijzonder mooi klinkende albums afleverde. Voor haar deze week verschenen derde album heeft Katherine Priddy gekozen voor een producer van naam en faam. These Frightening Machines is immers geproduceerd door de vooral van PJ Harvey bekende Rob Ellis, die het geluid van Katherine Priddy nog wat verder optilt. 

Op These Frightening Machines zet de Britse muzikante de lijn van The Pendulum Swing door. Invloeden uit de Britse folk spelen nog altijd een belangrijke rol op haar derde album, maar nog meer dan op haar vorige albums zoekt Katherine Priddy de grenzen van het genre op en begeeft ze zich ook met grote regelmaat buiten de grenzen van de Britse folk. 

These Frightening Machines werd gemaakt met een flink aantal muzikanten, onder wie multi-instrumentalist Ben Cristophers, en klinkt nog wat mooier en veelzijdiger dan de vorige twee albums. In de openingstrack Matches hoor je een flirt met de spookachtige Keltische folk van een band als Lankum, maar de titeltrack die volgt is juist weer ontspannen en oorstrelend mooi. 

Katherine Priddy probeerde zich op haar debuutalbum al te ontworstelen aan het strakke keurslijf van de Britse folk, maar heeft zichzelf hier inmiddels echt volledig van bevrijd, waardoor folk, pop, Amerikaanse rootsmuziek en tijdloze singer-songwriter muziek op fraaie wijze samen komen op het album. 

Het was de stem van Katherine Priddy die uiteindelijk de meeste indruk maakte op haar eerste twee albums en die stem is alleen maar mooier en rijker geworden. Hier en daar hoor je nog een typische Britse folkie, met echo’s van grote folkzangeressen uit het verleden, maar de stem van de Britse muzikante kan op These Frightening Machines meerdere kanten op en klinkt nog rijker en warmer dan op haar vorige albums. Katherine Priddy is de dertig inmiddels gepasseerd en dat zorgt ook nog eens voor net wat meer doorleving in haar stem. 

Na twee prachtige albums lag de lat al heel hoog voor Katherine Priddy, maar met These Frightening Machines weet ze me met een serie prachtige en fantasierijke songs toch weer te verrassen en behoort ze niet alleen tot het beste dat de Britse folk momenteel te bieden heeft, maar ook tot het beste dat de Britse popmuziek momenteel voor ons in petto heeft. Dit gaat een van de mooiste albums van 2026 worden, let maar op. Erwin Zijleman

De muziek van Katherine Priddy is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Britse muzikante: https://katherinepriddy.bandcamp.com/album/these-frightening-machines.


These Frightening Machines van Katherine Priddy is verkrijgbaar via de Mania webshop:



06 maart 2026

Review: Heavenly - Highway To Heavenly

De Britse band Heavenly bracht meer dan 30 jaar geleden een aantal albums uit op een inmiddels bijna vergeten label, maar laat na afwezigheid van 30 jaar horen dat de erfenis van dat bijzondere label nog altijd springlevend is
Iedereen die Heavenly niet kent uit de jaren 90 zal enthousiast opveren bij de aanstekelijke en energieke klanken op Highway To Heavenly. Iedereen die Heavenly kent uit de jaren 90 zal nog wat enthousiaster opveren, want de Britse band is na lange afwezigheid terug. Dat Heavenly zo lang is weg geweest is overigens niet te horen, want op Highway To Heavenly lijkt de tijd te hebben stil gestaan. De gitaren jengelen nog net zo lekker en ook de koortjes zijn nog net zo onweerstaanbaar als destijds. Heavenly verstaat bovendien nog altijd de kunst van het schrijven van bijzonder aanstekelijke songs waarin de ruwe randjes en de scherpe kantjes niet zijn vergeten. Wat een aangename comeback.



Het Britse en inmiddels legendarische platenlabel Sarah Records bestond van 1987 tot en met 1995. Het label bestaat al meer dan 30 jaar niet meer, maar heeft nog altijd een cultstatus. Sarah Records is bovendien een synoniem geworden voor opvallend frisse en aanstekelijke Britse popmuziek. 

De albums die werden uitgebracht via Sarah Records zijn tot op de dag van vandaag een inspiratiebron voor vele bands en ook het label zelf wordt vaak genoemd als inspiratiebron. Dat is op zich best bijzonder, want als je kijkt naar de catalogus van het label uit Brighton kom je geen hele grote namen tegen. 

The Field Mice zijn waarschijnlijk de bekendste band van het label, maar ook Heavenly timmerde in de eerste helft van de jaren 90 met enig succes aan de weg. Het is een band waarvan ik zowaar twee albums in mijn bezit blijk te hebben, maar dertig jaar na dato had ik geen actieve herinnering meer aan de muziek van de Britse band. De naam van de band deed bij mij dan ook niet direct een belletje rinkelen toen ik alweer enige tijd geleden het nieuwe album van Heavenly kreeg toegestuurd. 

Heavenly ontstond aan het eind van de jaren 80 uit de restanten van de cultband Talulah Gosh en debuteerde in 1991 op Sarah Records. De ondergang van het label zorgde ook voor het einde van Heavenly, al verscheen er in 1996 nog een album op een ander label. Precies 30 jaar later is Heavenly echter terug met Highway To Heavenly. 

De leden van de band zijn inmiddels van middelbare leeftijd, maar de jaren hebben geen vat gehad op de muzikale energie van de band. Highway To Heavenly is een album dat in de jaren 90 niet had misstaan in de catalogus van Sarah Records en dat is een knappe prestatie. 

De Britse band maakt nog altijd frisse en aanstekelijke, maar soms ook voorzichtig stekelige popsongs. Het zijn popsongs die worden gedomineerd door de stemmen van de twee zangeressen van de band. Amelia Fletcher en Cathy Rogers beschikken over stemmen die het goed deden in de catalogus van Sarah Records, maar ook herinneren aan de heerlijk eigenwijze popmuziek die in de jaren 90 in Glasgow werd gemaakt. 

De twee kunnen de songs van de band afzonderlijk dragen, maar ze tekenen ook voor heerlijk aanstekelijke maar ook eigenwijze koortjes. Het verleidt, ook na al die jaren, nog bijzonder makkelijk en dat doet niet alleen de zang op Highway To Heavenly. Ook in muzikaal opzicht is het nieuwe album van Heavenly een feest van herkenning en een bron van ultieme verleiding. 

Centraal staan de heerlijk jengelende gitaren van Heavenly, die worden gecombineerd met al even lekker klinkende synths. Heavenly maakte in de jaren 90 de ultieme indiepop en dat doet de band na een afwezigheid van 30 jaar nog steeds. Het is indiepop die niet is te vergelijken met de indiepop van het moment, maar wat klinkt het nog altijd lekker. 

Ik heb zoals gezegd geen herinnering meer aan de albums die Heavenly meer dan 30 jaar geleden maakte, maar voorlopig kan ik ook nog wel uit de voeten met Highway To Heavenly. Het is een album dat vooralsnog goede recensies krijgt. Dat verdient het album alleen al om nostalgische redenen, maar Heavenly heeft op haar comeback album ook meer dan genoeg te bieden. En zo is de magie van Sarah Records na al die jaren stiekem nog steeds springlevend. Erwin Zijleman

De muziek van Heavenly is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Britse band: https://heavenly.bandcamp.com/album/highway-to-heavenly.


Highway To Heavenly van Heavenly is verkrijgbaar via de Mania webshop: