Review: CHARLOT - Evenings are for Falling in Love

De Nederlandse muzikante Lotte Mulder maakte in 2024 onder de naam CHARLOT een prachtig debuutalbum en laat met haar deze week verschenen tweede album Evenings are for Falling in Love horen dat het fraaie debuut geen toevalstreffer was.
Luister naar Evenings are for Falling in Love en je hoort een album dat anders klinkt dan alle andere albums van het moment. CHARLOT maakte al indruk met haar inmiddels bijna twee jaar oude debuutalbum, maar heeft het bijzondere geluid van dat album verrijkt met nieuwe impulsen. Het klinkt af en toe wat toegankelijker dan op het debuutalbum, maar CHARLOT graaft nog altijd dieper dan de meeste andere muzikanten van het moment. Evenings are for Falling in Love klinkt aangenaam maar prikkelt ook continu de fantasie met bijzondere muziek en met de mooie stem van de Nederlandse muzikante, die ook in haar teksten diepgang laat horen. Wat een talent deze CHARLOT.

In de laatste maand van 2024 besprak ik het ruim een maand eerder verschenen debuutalbum van CHARLOT. Het alter ego van de Nederlandse muzikante Lotte Mulder liet zich voor haar album Lost Like Alice naar verluidt inspireren door het boek Alice's Adventures in Wonderland. Dat hoor je ook wel, want het debuutalbum van CHARLOT klinkt vaak beeldend en sprookjesachtig. 

CHARLOT maakt op haar debuutalbum indruk met een bijzonder geluid, waarin klassiek aandoende klanken worden gecombineerd met flink wat elektronica en een goed gevoel voor aanstekelijke popsongs. Ook de stem van de Nederlandse muzikante sprak mij direct aan en hetzelfde gold voor de interessante maar ook aanstekelijke songs op Lost Like Alice. 

Ik vond het niet makkelijk om de muziek van CHARLOT te vergelijken met de muziek van anderen, maar in mijn recensie noemde ik de namen van Zaho de Sagazan, Agnes Obel en Billie Eilish. Dat zijn drie namen die slechts in beperkte mate relevant vergelijkingsmateriaal aanreiken, maar het zijn wel namen die iets zeggen over de kwaliteiten van CHARLOT. 

De Nederlandse muzikante heeft deze week haar nieuwe album uitgebracht en ook Evenings are for Falling in Love is een album van hoge kwaliteit. Lotte Mulder vond voor haar debuutalbum de inspiratie in een sprookjesachtig boek uit de 19e eeuw, maar op haar nieuwe album blijft ze in het heden en dichter bij zichzelf. De inspiratie kwam dit keer van een boek over zelfacceptatie, waarna filosofen uit heden en verleden en afkomstig uit alle windstreken de teksten van Lotte Mulder verder verrijkten. 

Evenings are for Falling in Love opent met de uptempo track The City. Het is een track met een duidelijke 80s vibe en flirts met de dansvloer. Het is een catchy track, maar bij beluistering met de koptelefoon hoor je hoe mooi de track is opgebouwd uit verschillende lagen. 

Evenings are for Falling in Love klinkt een deel van de tijd voller dan het debuutalbum van CHARLOT en gaat meerdere malen de kant op van door elektronica gedomineerde muziek die niet bang is voor de dansvloer. Het album bevat echter ook meerdere door piano gedomineerde tracks die dichter tegen de tracks op Lost Like Alice aan zitten. 

CHARLOT nam haar nieuwe album op met haar hele band, wat een voller, veelkleuriger en warmer geluid oplevert. Het klinkt op het eerste gehoor allemaal misschien wat toegankelijker dan op het debuutalbum, maar schijn bedriegt, want hoe vaker ik naar Evenings are for Falling in Love luister, hoe meer bijzondere dingen ik hoor. 

Ook dit keer maakt CHARLOT muziek die zich nauwelijks laat vergelijken met de muziek van anderen en dat is knap. Ik vind de ingetogen en organisch klinkende songs op Evenings are for Falling in Love het mooist, maar ook de songs met meer elektronica maken makkelijk indruk. Dat doet Lotte Mulder ook met haar stem, die nog mooier klinkt dan op haar debuutalbum. 

Het album krijgt in de eerste dagen na de release nog niet veel aandacht in Nederland, maar wat mij betreft is dit een album dat ook ver buiten onze landsgrenzen de hemel in geprezen moet worden. Daarvoor heeft CHARLOT wat geluk nodig, maar als dat geluk er eenmaal is, doet de enorm hoge kwaliteit van het in alle opzichten mooie, aanstekelijke en fantasierijke Evenings are for Falling in Love de rest. Erwin Zijleman

Evenings are for Falling in Love van CHARLOT is verkrijgbaar via de Mania webshop:

LP, 29,99 euro

Review: Emma Ruth Rundle - These Killing Times

Emma Ruth Rundle slingert je inmiddels al meer dan tien jaar heen en weer tussen uiterst ingetogen en juist opvallend stevige passages, maar dat deed ze nog niet eerder zo mooi en veelzijdig als op haar nieuwe album These Killing Times.

De zon schijnt deze dagen weer even uitbundig, maar laat zich niet zien op het nieuwe album van de Amerikaanse muzikante Emma Ruth Rundle. Ze staat ook dit keer garant voor donkere klanken met hier en daar flinke gitaaruitbarstingen, maar de muziek op These Killing Times is ook bijzonder mooi en veelzijdig. Dat geldt ook voor de stem van de muzikante uit Portland, die met These Killing Times een donker en indringend maar ook fascinerend mooi album heeft gemaakt. Het is een album dat voortborduurt op een aantal geweldige albums die ze eerder maakte, maar op het nieuwe album ligt de lat wat mij betreft in alle opzichten weer net iets hoger. De soundtrack voor een gure en donkere herfst en winter ligt alvast klaar.

Deze week is er geen ruimte voor een vergeten album uit een ver verleden, want er is wat mij betreft een vorige week verschenen album dat om aandacht schreeuwt. Dat doet het album letterlijk en figuurlijk, want het is een album dat uiterst ingetogen passages afwisselt met ruwe uitbarstingen. Het gaat om het nieuwe album van Emma Ruth Rundle, dat ik vorige week volkomen ten onrechte liet liggen. 

Ik ontdekte Emma Ruth Rundle in 2014, toen haar tweede album Some Heavy Ocean werd uitgebracht. Het is een album dat op mij een verpletterende indruk maakte en dat ik op De Krenten uit de Pop als volgt omschreef: “Some Heavy Ocean heeft het zwoele en psychedelische van Mazzy Star, het zweverige en mystieke van The Cocteau Twins, de ingetogen schoonheid van Marissa Nadler, de woede van Sinéad O’Connor en de duistere onderkoeling van Chelsea Wolfe”. 

Ik heb het album er van de week weer eens bij gepakt en was direct weer onder de indruk van de schoonheid, de dynamiek en de spanningsbogen op het album. Emma Ruth Rundle schakelde ook op de albums die volgden makkelijk tussen intieme en folky songs en songs met aardedonkere klanken en beangstigend hoge gitaarmuren, waardoor ik ook Marked for Death (2016), On Dark Horses (2018) en Engine of Hell (2021) hoog heb zitten. 

Sindsdien bracht de Amerikaanse muzikante twee aanzienlijk experimentelere albums uit, waardoor ik het vorige week verschenen These Killing Times niet direct op de radar had. Dat is zonde, want Emma Ruth Rundle heeft wederom een geweldig album gemaakt en misschien zelfs wel haar mooiste album tot nu toe. 

Het is een album dat opent met pianoklanken en de stem van de Amerikaanse muzikante, maar net als je denkt dat ze een singer-songwriter album heeft gemaakt doemen de eerste gitaarmuren op. De muzikante uit Portland, Oregon, was op de meeste van de eerder genoemde albums een meester in het schakelen tussen uiterst ingetogen en juist bijzonder zwaar aangezette muzikale passages en deze kunst beheerst ze ook op These Killing Times weer in de perfectie. 

Na een aantal wat minder toegankelijke albums klinkt de muziek van Emma Ruth Rundle op haar nieuwe album weer wat toegankelijker, al is het af en toe nog steeds zware kost. Alle albums van de Amerikaanse muzikante zijn behoorlijk donker en These Killing Times is geen uitzondering, want de songs van Emma Ruth Rundle kunnen het daglicht nauwelijks verdragen. 

Emma Ruth Rundle maakte op haar vorige albums van haar hart geen moordkuil en ook de songs op het nieuwe album zijn vooral donker getint. De muzikante uit Portland richt de aandacht dit keer vooral op de wereld om haar heen en ook daarin is genoeg ellende en misère te vinden. 

Hier en daar mogen de gitaren los gaan zoals we van Emma Ruth Rundle gewend zijn, maar op These Killing Times worden de gitaarmuren afgewisseld met juist subtiele en bijzonder mooie bijdragen van piano, blazers en strijkers. Het levert muziek op die niet meer in een hokje is te duwen en het is muziek die prachtig past bij de stem van Emma Ruth Rundle, die ook in haar zang kan schakelen tussen uiterst ingetogen en lieflijke en juist ruwe en donkere passages en hier en daar fraai wordt ondersteund. 

Het is me ontgaan vorige week, maar inmiddels schaar ik These Killing Times van Emma Ruth Rundle onder de mooiste, meest bijzondere en heftigste albums van het moment. Ga dit vooral horen, maar misschien goed om even te wachten tot na de nazomer van de komende week. Erwin Zijleman

De muziek van Emma Ruth Rundle is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse muzikante: https://emmaruthrundle.bandcamp.com/album/these-killing-times.

These Killing Times van Emma Ruth Rundle is verkrijgbaar via de Mania webshop:

LP (coloured), 34,99 euro

LP, 34,99 euro

CD, 17,99 euro