20 augustus 2026

Review: Reb Fountain - Water for Gasoline

Ik weet inmiddels een jaar of zes dat de Nieuw-Zeelandse muzikante Reb Fountain bijzonder mooie albums maakt, maar met haar nieuwe album Water for Gasoline grijpt ze me nog net wat steviger bij de strot met haar geweldige stem.
Het vorige album van Reb Fountain is pas ruim een jaar oud, maar deze week verschijnt er alweer een nieuw album van de muzikante uit Auckland. Je hoort mij er niet over klagen, want Reb Fountain staat garant voor kwaliteit. Het in haar garage opgenomen Water for Gasoline klinkt net wat intiemer dan haar vorige albums, maar ook dit keer is de muziek zeer sfeervol. Het past prachtig bij de stem van Reb Fountain, die ik reken tot mijn favoriete zangeressen. De Nieuw-Zeelandse muzikante zingt op haar nieuwe album echt prachtig en voorziet de al trefzekere songs op het album van wat extra zeggingskracht en gevoel. Muziek uit Nieuw-Zeeland krijgt hier niet altijd de aandacht die het verdient, maar dit album zou ik zeker niet laten liggen.



Ik ontdekte de Nieuw-Zeelandse muzikante Reb Fountain in 2020 toen ze een titelloos album uitbracht. Het bleek niet het debuutalbum van de muzikante uit Auckland, want ze bracht tussen 2006 en 2017 al drie albums uit. Het album uit 2020 was wel het eerste album op het roemruchte label Flying Nun Records, dat me, samen met de nieuwsbrief van Flying Out Records, op het spoor zette van de muziek van Reb Fountain. 

Het titelloze album van de Nieuw-Zeelandse muzikante, die overigens werd geboren in de Verenigde Staten, maakte op mij een verpletterende indruk en verdiende uiteindelijk een plek in mijn jaarlijst. Ook IRIS uit 2021 en het vorig jaar uitgebrachte How Love Bends vond ik goed genoeg voor mijn jaarlijst, waardoor Reb Fountain voor mij inmiddels een vaste waarde is. Ik was dan ook zeer aangenaam verrast toen ik haar naam, verrassend snel na de release van haar vorige album, zag opduiken in de lijsten met de nieuwe albums van deze week. 

Wanneer ik kijk naar mijn jaarlijsten over 2020, 2021 en 2025 valt op dat de albums van Reb Fountain genoegen moeten nemen met bescheiden posities in deze lijsten, terwijl ik Reb Fountain, IRIS en How Love Bends inmiddels veel hoger inschat. Ik heb de afgelopen week alle drie de albums nog eens beluisterd en vond ze nog veel mooier dan in mijn beleving. 

Ook het deze week verschenen Water for Gasoline zal waarschijnlijk nog even moeten rijpen, maar ook bij eerste beluistering van het album imponeerde Reb Fountain onmiddellijk. Iedereen die de vorige albums van Reb Fountain kent, weet dat ze beschikt over een geweldige stem. Het is een mooie en warme stem, maar het is ook een stem vol gevoel en zeggingskracht, die de teksten van de songs voorziet van veel urgentie. Net als bijvoorbeeld Patti Smith beschikt Reb Fountain over het vermogen om haar songs via de zang te voorzien van heel veel lading, waardoor ook Water for Gasoline zich weer genadeloos opdringt. 

In muzikaal opzicht ligt het nieuwe album van de muzikante uit Auckland in het verlengde van haar vorige albums. Ook op Water for Gasoline staat de muziek in dienst van de geweldige stem van Reb Fountain, maar ook dit keer zijn de klanken die haar stem omringen zeer smaakvol en sfeervol. Het grotendeels organisch klinkende geluid is warm en bevat zowel flarden uit het verleden als invloeden van het moment. 

De muziek van Reb Fountain bevat flink wat invloeden uit de Amerikaanse rootsmuziek, maar ook invloeden uit de Amerikaanse folk uit de jaren 60 en 70, variërend van de Laurel Canyon folk tot de psychedelische folk die in San Francisco werd gemaakt, spelen een rol op het album. In mijn recensie van het titelloze album uit 2020 noemde ik de naam van Patti Smith en dat is een naam die bij beluistering van Water for Gasoline regelmatig opkomt, vooral vanwege de sfeer op het album en de urgentie van de songs. 

Ik was altijd al onder de indruk van de stem van Reb Fountain, maar op haar nieuwe album vind ik de zang nog wat mooier. De stem van de Nieuw-Zeelandse muzikante komt nog wat harder binnen en is op hetzelfde moment betoverend mooi. De vorige albums van Reb Fountain waren stuk voor stuk prachtig en Water for Gasoline doet er zeker niet voor onder. Integendeel zelfs. 

Absoluut jaarlijstjesmateriaal, maar het zou me niet verbazen als dit album wat hoger in de lijst gaat opduiken. De Nieuw-Zeelandse muziekscene heeft veel te bieden en Reb Fountain is absoluut een van de smaakmakers. Ga dat horen! Erwin Zijleman

De muziek van Reb Fountain is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Nieuw-Zeelandse muzikante: https://rebfountain.bandcamp.com/album/water-for-gasoline.



19 augustus 2026

Review: Johanna Samuels - Sorry, Kid

Johanna Samuels is nog niet heel bekend, maar de muzikante uit Los Angeles leverde de afgelopen jaren al twee uitstekende albums af, die deze week worden overtroffen door het in alle opzichten prachtige nieuwe album Sorry, Kid.
De Amerikaanse muzikante Johanna Samuels is niet vies van flink wat melancholie in haar songs, maar laat haar nieuwe album Sorry, Kid uit de speakers komen en de donkere wolken van het moment maken onmiddellijk plaats voor uitbundige zonnestralen. Die zonnestralen komen van de fraaie klanken op het album, die vakkundig zijn vastgelegd door producer Jonathan Rado. Het zijn klanken vol referenties naar muziek uit een ver verleden, maar het nieuwe album van Johanna Samuels klinkt ook fris en eigentijds. De muzikante uit Los Angeles is een uitstekende songwriter, maar ze overtuigt ook op haar nieuwe album weer als zangeres. Johanna Samuels is nog niet heel bekend, maar is op Sorry, Kid echt heel erg goed.



De Amerikaanse muzikante Johanna Samuels debuteerde in 2021 met het album Excelsior!, dat volgde op twee hele aardige EP’s. De EP’s hadden me zeker nieuwsgierig gemaakt naar het debuutalbum van de muzikante uit Los Angeles, maar Excelsior! overtrof mijn verwachtingen ruimschoots. 

Johanna Samuels combineert op haar eerste album invloeden uit de Amerikaanse rootsmuziek met zonnige en wat psychedelische Californische pop en dat klinkt bijzonder aangenaam. Excelsior! bevat bovendien sterke en fraai melancholische songs, is zeer smaakvol ingekleurd en prachtig geproduceerd door Sam Evian en Johanna Samuels beschikt ook nog eens over een mooie en karakteristieke stem. 

Na haar memorabele debuutalbum werd Johanna Samuels opnieuw geplaagd door de lockdowns van de coronapandemie, die een vliegende start van haar carrière wederom in de weg zaten. Desondanks was ook het in 2023 verschenen en door niemand minder dan Josh Kaufman geproduceerde Bystander een sterk album. Ook op haar tweede album combineert de Amerikaanse muzikante op bijzondere wijze behoorlijk melancholische songs met verrassend zonnige klanken, waarin wederom echo’s uit de psychedelische Californische pop van weleer te horen zijn. 

Drie jaar na Bystander is deze week het derde album van Johanna Samuels verschenen en na twee albums die overliepen van de belofte, laat de muzikante uit Los Angeles op haar nieuwe album horen dat ze de belofte inmiddels ver voorbij is. Na Sam Evian en Josh Kaufman wist Johanna Samuels wederom een vooraanstaande producer te strikken, want Sorry, Kid is geproduceerd door de onder andere van Weyes Blood, Father John Misty, The Lemon Twigs en zijn eigen band Foxygen bekende Jonathan Rado. 

Ook op Sorry, Kid laat de muzikante uit Los Angeles de inmiddels van haar bekende mix van invloeden horen, maar ze heeft haar geluid wel verder geperfectioneerd. Dat deed ze deels in de studio waar Elliott Smith, een van haar muzikale helden, zijn muziek opnam. Ook Sorry, Kid laat direct vanaf de eerste noten echo’s uit een ver verleden horen en het zijn wederom fraaie echo's. 

In de openingstrack hoor ik Beatlesque arrangementen en ook gitaarwerk dat herinnert aan de fameuze Britse band, maar in de meeste tracks die volgen is het vizier weer gericht op de thuisbasis van Johanna Samuels en klinken met enige regelmaat invloeden van The Beach Boys door. Ook op Sorry, Kid worden zonnige en psychedelische Californische klanken uit het verleden gecombineerd met invloeden uit de Amerikaanse rootsmuziek van het moment, met hier en daar uitstapjes richting indierock. 

In muzikaal en productioneel opzicht klinkt het allemaal nog net wat mooier en interessanter dan op de eerste twee albums en ook de stem van Johanna Samuels spreekt me nog net wat meer aan. Het is een stem die de persoonlijke songs op het album met veel gevoel en zeggingskracht vertolkt en bijdraagt aan het karakteristieke geluid van de Amerikaanse muzikante. 

Johanna Samuels is bij het grote publiek nog behoorlijk onbekend, maar uit de producers die ze weet te strikken blijkt dat ze in de muziekscene van Los Angeles zeer wordt gewaardeerd, hetgeen verder wordt onderstreept door de gastbijdragen van onder andere Erin Rae, Madison Cunningham en Tyler Ballgame, die Sorry, Kid nog wat mooier maken. 

Ik heb wel wat met de eerste twee albums van Johanna Samuels, die ik nog met enige regelmaat beluister, maar met het in alle opzichten even indrukwekkende als prachtige Sorry, Kid zet ze wat mij betreft een reuzenstap. Erwin Zijleman

De muziek van Johanna Samuels is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse muzikante: https://johannasamuels.bandcamp.com/album/sorry-kid.


Sorry, Kid van Johanna Samuels is verkrijgbaar via de Mania webshop: