29 september 2026

Review: Julia Jacklin - The Gem

The Gem is alweer het vierde album van de Australische muzikante Julia Jacklin en net als zijn voorgangers blinkt het uit door kwalitatief hoogstaande songs die zowel muzikaal als vocaal verrassend veelzijdig zijn.
Julia Jacklin vult nog niet de grote concertzalen en heeft ook niet de streamingaantallen van de grote namen in de indiemuziek van het moment, maar in kwalitatief opzicht doet ze niet onder voor de besten in het genre. Dat liet ze horen op haar vorige twee albums Crushing en PRE PLEASURE, die terecht opdoken in menig jaarlijstje. Het deze week verschenen album The Gem werd opgenomen met bescheiden middelen en rammelt net wat meer dan het vorige album, maar dat heeft zijn charme. Aan de kwaliteit van de songs van Julia Jacklin is niets veranderd en ook haar stem klinkt weer onweerstaanbaar mooi op The Gem, dat uiteraard ook zo veelzijdig klinkt als we inmiddels van Julia Jacklin verwachten.



Vanuit het verre Australië trek je misschien net wat minder makkelijk de aandacht dan vanuit Europa of de Verenigde Staten, maar de drie albums die de Australische muzikante Julia Jacklin de afgelopen jaren maakte, horen wat mij betreft tot het allerbeste dat de indierock en indiepop momenteel te bieden hebben. 

Op haar debuutalbum Don’t Let the Kids Win laat Julia Jacklin direct al horen hoe goed ze is. De songs op het album bestrijken het hele spectrum van verstilde folksongs tot gruizige rocksongs en het zijn songs die zich stuk voor stuk direct opdringen. De muzikante uit Sydney en later Melbourne beschikt ook nog eens over een zeer aansprekende stem, die haar songs nog wat mooier en verslavender maakt. 

Het debuutalbum van Julia Jacklin stond bol van de belofte, maar die belofte maakt ze meer dan waar op het in 2019 uitgebrachte album Crushing. Het is een indringend breakup album, maar ook op Crushing klinken de songs van Julia Jacklin weer zeer veelzijdig en het zijn bovendien songs waarin de Australische muzikante haar geluid verder heeft geperfectioneerd. 

Crushing haalde mijn jaarlijstje en hierin dook in 2022 ook haar derde album PRE PLEASURE op. Het in Canada opgenomen derde album van Julia Jacklin kiest vooral voor ingetogen songs en laat bovendien wat meer invloeden uit de Amerikaanse rootsmuziek horen, een volgend genre dat ze makkelijk naar haar hand zet. Door de inzet van topproducer Marcus Paquin, muzikanten van The Weather Station en arrangeur Owen Pallett klinkt het derde album van Julia Jacklin prachtig, maar ze heeft ook haar unieke eigen geluid behouden. 

Ondanks de geweldige eerste drie albums zat Julia Jacklin na haar derde album even zonder platencontract. Er was dit keer daarom geen geld voor dure studiotijd en een producer van naam en faam, waardoor het deze week verschenen nieuwe album The Gem werd opgenomen in een studio boven een club in Melbourne, waar naast haar band ook co-producer Robert Muinos, toevallig ook de eigenaar van de studio, aanschoof. 

Het is uiteindelijk allemaal goed gekomen, want The Gem is verschenen op het roemruchte 4AD label, maar je hoort op The Gem wel hoe het album is opgenomen. Het klinkt allemaal wat losser en spontaner en soms ook wat ruwer en net wat meer lo-fi. Aan de andere kant is ook The Gem weer een typisch Julia Jacklin album, want ook dit keer hoor je uiterst ingetogen folksongs en songs die meer de kant van de indierock op gaan en songs die genoeg hebben aan spaarzame arrangementen en songs die rijkelijker zijn versierd. Het zijn songs die soms bijzonder makkelijk in het gehoor liggen, maar zeker de wat meer ingetogen songs vragen wat meer aandacht van de luisteraar. 

The Gem klinkt misschien wat minder mooi en verzorgd dan het vorige album van Julia Jacklin, maar een aantal dingen zijn niet veranderd. Ook The Gem is weer een lekker veelzijdig album met aansprekende songs en met een hoofdrol voor de bijzonder aangename stem van de Australische muzikante. 

Julia Jacklin laat ook op The Gem weer horen dat ze mee kan met de besten binnen de indiefolk, indiepop en indierock van het moment en ze heeft een album gemaakt dat over een paar maanden, en net als haar vorige albums, zeker niet misstaat in de jaarlijstjes. Erwin Zijleman

De muziek van Julia Jacklin is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Australische muzikante: https://juliajacklin.bandcamp.com/album/the-gem.


The Gem van Julia Jacklin is verkrijgbaar via de Mania webshop:



28 september 2026

Review: CHARLOT - Evenings are for Falling in Love

De Nederlandse muzikante Lotte Mulder maakte in 2024 onder de naam CHARLOT een prachtig debuutalbum en laat met haar deze week verschenen tweede album Evenings are for Falling in Love horen dat het fraaie debuut geen toevalstreffer was.
Luister naar Evenings are for Falling in Love en je hoort een album dat anders klinkt dan alle andere albums van het moment. CHARLOT maakte al indruk met haar inmiddels bijna twee jaar oude debuutalbum, maar heeft het bijzondere geluid van dat album verrijkt met nieuwe impulsen. Het klinkt af en toe wat toegankelijker dan op het debuutalbum, maar CHARLOT graaft nog altijd dieper dan de meeste andere muzikanten van het moment. Evenings are for Falling in Love klinkt aangenaam maar prikkelt ook continu de fantasie met bijzondere muziek en met de mooie stem van de Nederlandse muzikante, die ook in haar teksten diepgang laat horen. Wat een talent deze CHARLOT.



In de laatste maand van 2024 besprak ik het ruim een maand eerder verschenen debuutalbum van CHARLOT. Het alter ego van de Nederlandse muzikante Lotte Mulder liet zich voor haar album Lost Like Alice naar verluidt inspireren door het boek Alice's Adventures in Wonderland. Dat hoor je ook wel, want het debuutalbum van CHARLOT klinkt vaak beeldend en sprookjesachtig. 

CHARLOT maakt op haar debuutalbum indruk met een bijzonder geluid, waarin klassiek aandoende klanken worden gecombineerd met flink wat elektronica en een goed gevoel voor aanstekelijke popsongs. Ook de stem van de Nederlandse muzikante sprak mij direct aan en hetzelfde gold voor de interessante maar ook aanstekelijke songs op Lost Like Alice. 

Ik vond het niet makkelijk om de muziek van CHARLOT te vergelijken met de muziek van anderen, maar in mijn recensie noemde ik de namen van Zaho de Sagazan, Agnes Obel en Billie Eilish. Dat zijn drie namen die slechts in beperkte mate relevant vergelijkingsmateriaal aanreiken, maar het zijn wel namen die iets zeggen over de kwaliteiten van CHARLOT. 

De Nederlandse muzikante heeft deze week haar nieuwe album uitgebracht en ook Evenings are for Falling in Love is een album van hoge kwaliteit. Lotte Mulder vond voor haar debuutalbum de inspiratie in een sprookjesachtig boek uit de 19e eeuw, maar op haar nieuwe album blijft ze in het heden en dichter bij zichzelf. De inspiratie kwam dit keer van een boek over zelfacceptatie, waarna filosofen uit heden en verleden en afkomstig uit alle windstreken de teksten van Lotte Mulder verder verrijkten. 

Evenings are for Falling in Love opent met de uptempo track The City. Het is een track met een duidelijke 80s vibe en flirts met de dansvloer. Het is een catchy track, maar bij beluistering met de koptelefoon hoor je hoe mooi de track is opgebouwd uit verschillende lagen. 

Evenings are for Falling in Love klinkt een deel van de tijd voller dan het debuutalbum van CHARLOT en gaat meerdere malen de kant op van door elektronica gedomineerde muziek die niet bang is voor de dansvloer. Het album bevat echter ook meerdere door piano gedomineerde tracks die dichter tegen de tracks op Lost Like Alice aan zitten. 

CHARLOT nam haar nieuwe album op met haar hele band, wat een voller, veelkleuriger en warmer geluid oplevert. Het klinkt op het eerste gehoor allemaal misschien wat toegankelijker dan op het debuutalbum, maar schijn bedriegt, want hoe vaker ik naar Evenings are for Falling in Love luister, hoe meer bijzondere dingen ik hoor. 

Ook dit keer maakt CHARLOT muziek die zich nauwelijks laat vergelijken met de muziek van anderen en dat is knap. Ik vind de ingetogen en organisch klinkende songs op Evenings are for Falling in Love het mooist, maar ook de songs met meer elektronica maken makkelijk indruk. Dat doet Lotte Mulder ook met haar stem, die nog mooier klinkt dan op haar debuutalbum. 

Het album krijgt in de eerste dagen na de release nog niet veel aandacht in Nederland, maar wat mij betreft is dit een album dat ook ver buiten onze landsgrenzen de hemel in geprezen moet worden. Daarvoor heeft CHARLOT wat geluk nodig, maar als dat geluk er eenmaal is, doet de enorm hoge kwaliteit van het in alle opzichten mooie, aanstekelijke en fantasierijke Evenings are for Falling in Love de rest. Erwin Zijleman


Evenings are for Falling in Love van CHARLOT is verkrijgbaar via de Mania webshop: