Review: George Harrison - All Things Must Pass (1970)

Alle vier de leden van The Beatles kwamen snel na het uit elkaar vallen van de band met geweldig solowerk op de proppen en dat gold ook voor George Harrison, die samen met Phil Spector stevig uitpakte op All Things Must Pass
George Harrison trok binnen The Beatles niet de meeste aandacht en dat deed hij ook niet met zijn solowerk, dat ik tot voor kort nauwelijks kende. Ook het in 1970 verschenen All Things Must Pass had ik eigenlijk nooit goed beluisterd, al kende ik wel de singles van het album. Het album werd gemaakt met een ware sterrencast en mede geproduceerd door de legendarische Phil Spector. Op All Things Must Pass is de erfenis van The Beatles duidelijk hoorbaar, maar George Harrison schuift ook op richting rock en verwerkt invloeden uit de Amerikaanse rootsmuziek in zijn songs. Het album wordt gerekend tot de beste soloalbums van de leden van The Beatles en inmiddels begrijp ik eindelijk waarom.

Pas in de jaren 90 ben ik echt serieus aan de slag gegaan met het solowerk van de leden van The Beatles. Hierbij ging de aandacht in eerste instantie uit naar het solowerk van Paul McCartney, die niet alleen het meest productief was na het uit elkaar vallen van The Beatles, maar zich wat mij betreft ook in kwalitatief opzicht makkelijk wist te onderscheiden van zijn voormalige collega’s. 

Het solowerk van John Lennon heb ik pas veel later leren waarderen en ook van Ringo Starr vond ik nog wel wat albums die de moeite waard zijn (Ringo uit 1973 is een zwaar onderschat album). Het solowerk van George Harrison heeft van mij altijd veel minder aandacht gekregen en dat ondanks het feit dat ik het door hem geschreven Something misschien wel de mooiste song van The Beatles vind en ook While My Guitar Gently Weeps behoort tot mijn favoriete songs van de band. 

George Harrison maakte tussen 1968 en 2001 (het jaar van zijn overlijden) een ruim dozijn albums. Van deze albums kende ik tot voor kort Cloud Nine uit 1987 het best, want dat album kocht ik in het betreffende jaar. Het is het album van de single Got My Mind Set on You en het samen met Jeff Lynne gemaakte When We Was Fab, maar het is ook eeb albun waarmee ik weinig heb. 

Binnen het oeuvre van “the Quiet Beatle” wordt het album All Things Must Pass uit 1970 gezien als het onbetwiste meesterwerk van George Harrison. Het is een album waarvan ik tot voor kort eigenlijk alleen de single My Sweet Lord kende en dat heb ik altijd een net wat te zweverige single gevonden met het aanroepen van Hindoeïstische goden. 

Vorige week heb ik me toch eens gezet tot het beluisteren van All Things Must Pass. Reden was de track What Is Life die ik tegenkwam in een jaren 70 playlist en me verraste met een productie die me aan Phil Spector deed denken. Dat is niet zo gek, want Phil Spector produceerde All Things Must Pass samen met George Harrison en dat hoor je duidelijk in een deel van de tracks, waaronder What Is Life. 

Ik dacht altijd dat All Things Must Pass een wat zweverig album was, maar dat valt reuze mee. Het is meer een album dat laat horen dat George Harrison in The Beatles misschien tweede viool speelde achter John Lennon en Paul McCartney, maar wel degelijk belangrijk was voor het geluid van de roemruchte Britse band. 

All Things Must Pass verscheen een half jaar na de release van het laatste album van The Beatles en laat horen dat het met de muzikale erfenis van The Beatles wel goed zit. Het album staat vol met geweldige songs, is wat zwaar, maar ook heel mooi geproduceerd en laat horen dat George Harrison een prima zanger is. 

Het is ook een album met heel veel muzikaal vuurwerk, wat ook niet anders kan met bijdragen van topkrachten als Eric Clapton, Alan White, Billy Preston, Gary Wright, Ginger Baker, Klaus Voormann en Peter Frampton. Van de collega Beatles is alleen Ringo Starr te horen op het album. 

Met de oren van nu klinkt All Things Must Pass wel wat gedateerd, zeker als Phil Spectors alle registers opentrekt of als er uitvoerig gejamd wordt, maar het album is ook van hoge kwaliteit en doet niet onder voor het solowerk uit de vroege jaren 70 van de andere Beatles. Best gek dat ik nog nooit naar dit album had beluisterd, maar ik heb George Harrison inmiddels wel een stuk hoger zitten. Erwin Zijleman

All Things Must Pass van George Harrison is verkrijgbaar via de Mania webshop:

3LP, 109,99 euro

6CD, 42,99 euro

2CD, 22,99 euro

Review: Georgia Gets By - Heavy Meadow

Georgia Gets By is een project van de Nieuw-Zeelandse muzikante Georgia Nott, die op haar debuutalbum betovert met soms sobere en soms fraai georkestreerde folksongs en vooral met haar werkelijk wonderschone stem
Georgia Nott maakte samen met haar broer Caleb een aantal interessante albums onder de naam Broods, maar het album dat ze in haar eentje heeft gemaakt onder de naam Georgia Gets By vind ik nog veel mooier. Op Heavy Meadow heeft Georgia Nott de indiepop verruild voor folk en singer-songwriter muziek, die soms sober is ingekleurd en soms is voorzien van uitbundigere arrangementen met veel strijkers. Het klinkt in muzikaal opzicht allemaal prachtig, maar het is de prachtige stem van de Nieuw-Zeelandse muzikante die van een mooi album een opzienbarend album maakt. Muziek uit Nieuw-Zeeland weet Nederland niet altijd te bereiken, maar dit prachtige album wil je echt niet missen.

Tot voor kort kreeg ik iedere vrijdag de nieuwsbrief van de Nieuw-Zeelandse muziekwinkel Flying Out Records in de mailbox. Het was een nieuwsbrief die me de afgelopen jaren heel veel interessante Nieuw-Zeelandse muziektips heeft opgeleverd, waardoor ik iedere week weer reikhalzend uitkeek naar het nieuws en de tips van Flying Out Records. 

Een paar weken geleden bleef het opeens stil vanuit Nieuw-Zeeland en vorige week vond ik uit dat de muziekwinkel uit Auckland er na de nodige tegenslagen mee is gestopt. Dat is doodzonde voor de muziekscene van Auckland, maar ik ga zelf de nieuwsbrief echt enorm missen. Ik denk dat de wekelijkse nieuwsbrief van Flying Out Records me vast op het spoor zou hebben gezet van Heavy Meadow, het debuutalbum van Georgia Gets By, dat gelukkig ook in de Verenigde Staten is opgepikt. 

Georgia Gets By is een project van de Nieuw-Zeelandse muzikante Georgia Nott en dat is voor mij een bekende naam. Samen met haar broer Caleb vormde Georgia Nott immers het duo Broods, dat de afgelopen jaren een aantal albums uitbracht. Het zijn albums die werden geprezen door Flying Out Records en dat begreep ik wel. Broods maakte misschien niet het soort muziek waar ik van houd, maar ik hoorde wel het talent van Georgia en Caleb Nott. 

Georgia Nott dook onlangs op met het debuutalbum van Georgia Gets By en met haar nieuwe project maakt ze wel het soort muziek die volledig in mijn straatje past. Broods was niet vies van flink wat elektronica, maar Heavy Meadow van Georgia Gets By is voorzien van organische en grotendeels akoestische klanken. Het album is bovendien voorzien van zeer sfeervolle klanken, waardoor het album het uitstekend doet op een lome zondagochtend. 

Op het debuutalbum van Georgia Gets By maakt Georgia Nott stemmige muziek, die vooral folky klinkt, maar die ook kan opschuiven richting chamber pop. De sfeervolle klanken, waarvoor ook flink wat strijkers zijn ingezet, passen echt prachtig bij de zachte stem van Georgia Nott. De Nieuw-Zeelandse muzikante maakte op de albums van Broods al indruk met haar stem, maar op Heavy Meadow komt de zachte, heldere en zuivere stem van de Nieuw-Zeelandse muzikante nog veel beter tot zijn recht. 

Het debuutalbum van Georgia Gets By bevat invloeden uit de Britse en Amerikaanse folk van weleer, maar het album klinkt ook net wat anders. Van songs als het prachtige Monarch kon ik vanwege de sobere klanken en de werkelijk prachtige zang al direct geen genoeg krijgen, maar ook de andere songs op Heavy Meadow blijken stuk voor stuk pareltjes. 

Ik heb helaas maar heel weinig informatie over het album, dat ook nog niet op de bandcamp pagina van Georgia Gets By is te vinden, maar ik ben echt onder de indruk van de prachtige muziek op het album, van de heldere productie, van de fraaie, vaak klassiek aandoende, arrangementen en van de zich langzaam voortslepende songs van de Nieuw-Zeelandse muzikante. 

Het mooist is en blijft echter de stem van Georgia Nott, die Heavy Meadow heeft voorzien van betoverend mooie zang. Het klinkt zoals gezegd allemaal fantastisch op een rustige zondagochtend of in de kleine uurtjes, maar nu ik wat vaker naar het debuutalbum van Georgia Gets By heb geluisterd komt het eigenlijk op alle uren van de dag tot zijn recht en Heavy Meadow wordt alleen maar mooier en sfeervoller. Prachtalbum. Erwin Zijleman