04 april 2026

Review: Maria Taylor - Story's End

Maria Taylor draait inmiddels al zo’n 35 jaar mee in de muziek en is te horen op heel veel albums, waarvan haar soloalbums helaas wat onderbelicht blijven, maar ook het deze week verschenen Story’s End is weer een prachtig album
Ik hou van de stem van Maria Taylor en dat doe ik al sinds het eerste album van Azure Ray, het duo dat ze vormde met Orenda Fink. De stem van Maria Taylor staat ook centraal op haar soloalbums en de Amerikaanse muzikante heeft er inmiddels acht gemaakt. Story’s End is deze week verschenen en is misschien wel het mooiste album van Maria Taylor tot dusver. Het is een album vol tijdloze en vaak stemmige singer-songwriter muziek, maar de muzikante uit Los Angeles kleurt ook buiten de lijntjes van het genre op een album waarop de prachtige stem van Maria Taylor is omgeven met flink wat strijkers. Story’s End is een album om eindeloos bij weg te dromen en het wordt alleen maar mooier.



De Amerikaanse muzikante Maria Taylor maakt inmiddels ruim 20 jaar soloalbums en het zijn helaas albums die gedurende de jaren steeds minder aandacht trekken. Als ik mijn favoriete album van Maria Taylor moet kiezen ga ik voor Lynn Teeter Flower uit 2007, maar ook de zes andere albums die ze tussen 2005 en 2019 maakte zijn zeer de moeite waard. 

Het zijn albums waarop de Amerikaanse muzikante vaak tijdloze singer-songwriter muziek met een hang naar de jaren 70 maakt. Van dat soort albums zijn er de afgelopen twee decennia heel veel gemaakt, maar de albums van Maria Taylor zijn van een constante en hoge kwaliteit en hadden stuk voor stuk meer aandacht verdiend. 

De muzikale verdiensten van Maria Taylor beperken zich overigens zeker niet tot haar solowerk. Ze is al sinds de vroege jaren 90 actief, maakte samen met Orenda Fink een flinke stapel uitstekende albums onder de naam Azure Ray, maakte deel uit van de band Now It's Overhead en tourde de laatste jaren ook met Bright Eyes, de band van Conor Oberst. 

Door de reünie van Azure Ray stond het solowerk van Maria Taylor de afgelopen jaren op een laag pitje, maar deze week is de opvolger van het titelloze album uit 2019 verschenen. Ook op haar nieuwe album Story’s End laat Maria Taylor weer tijdloze singer-songwriter muziek horen en het is ook dit keer muziek die geregeld teruggrijpt op de singer-songwriter albums uit de jaren 70. 

Maria Taylor kiest in de openingstrack van haar nieuwe album voor de beproefde combinatie van piano en strijkers en dat is een combinatie die ik wel kan waarderen. Het is een combinatie die op haar vorige albums wel eens een album lang stand hield, maar de tweede track van Story’s End laat een meer gitaargeoriënteerd geluid horen, dat ook fraai combineert met de weldadig ingezette strijkers. 

Maria Taylor laat in de eerste twee tracks van haar nieuwe album meerdere dingen horen. Ze laat horen dat ze kan variëren met haar geluid, dat ze songs kan schrijven die zich direct opdringen en dat ze beschikt over een mooie en warme stem, die in meerdere soorten songs uit de voeten kan. Ik was na de eerste twee songs al verkocht, maar Story’s End gaat nog acht songs door. 

Er volgt een stemmig duet met Conor Oberst, waarin subtiele gitaarakkoorden en baslijnen samenvloeien met heel veel strijkers. Die strijkers zijn de constante factor op het album, maar in muzikaal opzicht is Story’s End gevarieerder dan veel andere albums van Maria Taylor. 

Je hoort goed dat de Amerikaanse muzikante de tijd heeft genomen voor haar nieuwe songs, die allemaal met veel zorg zijn opgenomen en prachtig geproduceerd door Ben Brodin. Het inmiddels 19 jaar oude Lynn Teeter Flower was tot voor kort mijn favoriete album van Maria Taylor, maar wat ben ik inmiddels al gehecht aan Story’s End, waarop de stem van Maria Taylor nog mooier klinkt dan in het verleden en haar creativiteit song na song piekt. 

Zeker op de vroege ochtend doen de fraaie klanken van de strijkers en de prachtige stem van Maria Taylor wonderen, maar ook op de andere momenten van de dag is Story’s End een steeds trouwere metgezel. Het is jammer dat Maria Taylor steeds minder aandacht trekt met haar muziek, maar een wonderschoon album als Story’s End, dat ook in tekstueel opzicht de moeite waard is, kan toch niet onopgemerkt blijven? Erwin Zijleman

De muziek van Maria Taylor is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse muzikante: https://mariataylor.bandcamp.com/album/storys-end.



03 april 2026

Review: Raye - THIS MUSIC MAY CONTAIN HOPE.

De Britse muzikante Raye heeft zich de afgelopen jaren stormachtig ontwikkeld en slaagt erin om op haar nieuwe album THIS MUSIC MAY CONTAIN HOPE. werkelijk alles dat ze aanraakt in goud te laten veranderen
Het eerste uur van het concert van Raye in de Ziggo Dome ruim twee maanden geleden vond ik echt imponerend, maar hierna verslapte mijn aandacht wat. Ik was bang dat dit ook bij beluistering van haar nieuwe album THIS MUSIC MAY CONTAIN HOPE. zou gebeuren, maar daar is geen sprake van. Raye schiet op haar nieuwe album alle kanten op en dat geldt zowel voor de genres als voor de zang en muziek op haar album. THIS MUSIC MAY CONTAIN HOPE. is in alle opzichten een weergaloos album en laat goed horen dat Raye echt een enorm talent is. Ze heeft er aardig voor moeten knokken, maar inmiddels ligt de wereld aan haar voeten en dat is echt volkomen terecht.



Eerder dit jaar zag ik de Britse muzikante Raye aan het werk in de Amsterdamse Ziggo Dome. Het was bij vlagen echt heel erg goed tot bijzonder imponerend, maar het was ook veel, heel veel en soms net wat te veel naar mijn smaak. Raye schakelde met haar twintigkoppige band makkelijk tussen nogal verschillende genres, wat een bont geluid opleverde. 

Het ene moment maakte ze pure soul, het volgende moment was het toch meer jazz of bigband muziek, maar Raye kon ook uit de voeten met pure of juist georkestreerde pop, met filmmuziek, met R&B en met wat al niet meer. Het werd aan elkaar gepraat met soms net wat te lange verhalen en ondanks het feit dat de Britse muzikante pas één album op haar naam had staan, speelde ze een hele lange set. 

Die set was zo lang omdat Raye tijdens haar tour alvast stilstond bij haar nieuwe album, dat ruim twee maanden na haar concerten in Amsterdam dan eindelijk is verschenen. Door de concerten wist ik ongeveer wat ik kon verwachten van THIS MUSIC MAY CONTAIN HOPE. (met punt) en het deze week verschenen album voldoet qua inhoud goed aan deze verwachtingen. In kwalitatief opzicht is het album echter veel beter dan ik had verwacht. 

Ook THIS MUSIC MAY CONTAIN HOPE. is veel van alles. Het nieuwe album van Raye schiet alle kanten op en bestrijkt alle genres die ook tijdens haar concert voorbij kwamen. Nu is bijna twee uur lang staan in de Ziggo Dome best een opgave en op een gegeven moment was ik ook wel klaar met alle verhalen van de Britse muzikante, maar THIS MUSIC MAY CONTAIN HOPE. houdt mijn aandacht makkelijk 17 songs en bijna vijf kwartier vast. 

Het nieuwe album is niet alleen veel, maar vaak ook behoorlijk bombastisch, maar het is wat mij betreft nergens over de top, al is dat een kwestie van smaak. Raye schakelt op haar nieuwe album razendsnel tussen genres, waardoor er enorm veel vaart en dynamiek in het album zit. In muzikaal en productioneel opzicht is THIS MUSIC MAY CONTAIN HOPE. echt een fantastisch album. Het geluid is extreem vol, maar het is ook een geluid vol details en vol dynamiek. 

Raye schakelt binnen een paar noten van zoet naar ruwe klanken en heeft ook maar een paar noten nodig om een zwoele ballad om te laten slaan in een uptempo jazztrack. Ook organische klanken en elektronica vloeien soepel in elkaar over, waardoor THIS MUSIC MAY CONTAIN HOPE. met zevenmijlslaarzen door genres en door de tijd schiet. 

Ook in vocaal opzicht heeft Raye een fascinerend album gemaakt. Net als de muziek op het album klinkt ook de zang op het album steeds weer anders en alles klinkt even goed. Raye is een geweldige soulzangeres, maar het is een soulzangeres die in alle richtingen reuzenstappen kan zetten. 

De Britse muzikante heeft een album gemaakt waarop meer gebeurt dan in een stapel albums van de meeste andere muzikanten. Af en toe vraag je je af of ze niet moet kiezen tussen genres of zich moet beperken tot één of hooguit twee genres, maar na enige gewenning is de enorme vocale en muzikale diversiteit van Raye haar grote kracht. 

Ik begon met enige reserves aan de beluistering van THIS MUSIC MAY CONTAIN HOPE., maar het album blies me bij eerste beluistering van mijn sokken en blijft dat doen. In de Ziggo Dome zag ik een wereldster in de dop, op THIS MUSIC MAY CONTAIN HOPE. is Raye een wereldster. Erwin Zijleman


THIS MUSIC MAY CONTAIN HOPE. van Raye is verkrijgbaar via de Mania webshop: