26 april 2026

Review: Gia Margaret - Singing

Het debuutalbum van Gia Margaret is inmiddels alweer acht jaar oud, maar krijgt nu pas een echt vervolg met het mooie maar ook spannende Singing, waarop de Amerikaanse muzikante de belofte van haar debuut waarmaakt
Gia Margaret raakte een paar jaar geleden haar stem kwijt en maakte noodgedwongen twee voornamelijk instrumentale albums, waarvan de laatste met de track Hinoki Wood een onverwachte TikTok hit opleverde. Op Singing keert de stem van Gia Margaret terug, wat een prachtig album oplevert. Singing maakt de belofte van There's Always Glimmer absoluut waar en overtuigt met prachtige klanken, spannende songs en de mooie stem van Gia Margaret. De Amerikaanse muzikante neemt de ervaringen van haar vorige twee albums mee en verrast met hele bijzondere klanken, die echter verrassend goed passen bij haar stem en de aansprekende songs op het album.



There's Always Glimmer, het debuutalbum van de Amerikaanse muzikante Gia Margaret, verscheen in de zomer van 2018, maar ik ontdekte het album zelf pas aan het begin van 2020. Ik schreef uiteindelijk een zeer lovende recensie over het album op De Krenten uit de Pop, maar toen ik There's Always Glimmer deze week weer eens beluisterde vond ik deze recensie eerlijk gezegd nog wat aan de zuinige kant. 

Op haar debuutalbum maakt Gia Margaret immers veel indruk met vaak wat dromerige popsongs met zowel invloeden uit de folk als uit de indierock. Het zijn songs die bijzonder mooi zijn ingekleurd met zowel gitaren als synths, die samenvloeien in een wat atmosferisch klinkend geluid. Het is een geluid dat fraai kleurt bij de aansprekende stem van Gia Margaret, die de songs op There's Always Glimmer nog wat mooier en dromeriger maakt. 

De afgelopen jaren verschenen nog twee albums van Gia Margaret, maar dat zijn albums waar ik niet zo veel mee kon. Op het titelloze tweede album van de muzikante uit Chicago uit 2020 waren alleen synths, piano en soundscapes te horen en ook op het in 2023 uitgebrachte Romantic Piano was geen rol weggelegd voor de stem van Gia Margaret. 

Ik heb beide albums snel opzij geschoven zonder me verder te verdiepen in de achtergrond en dat had ik misschien wel moeten doen. Gia Margaret maakte immers twee instrumentale albums omdat ze na de release van There's Always Glimmer haar stem kwijt raakte. Ze zocht de uitdaging in klanken en sferen en leverde twee albums af die wel wat meer aandacht verdiend hadden, ook van mij. 

Gia Margaret heeft haar stem inmiddels gelukkig terug, waardoor haar deze week verschenen nieuwe album toepasselijk de titel Singing heeft meegekregen. De Amerikaanse muzikante zingt op haar nieuwe album vooral zacht, maar de stem van Gia Margaret is op Singing ook mooi en gevoelig. 

Gia Margaret heeft zich de afgelopen jaren noodgedwongen moeten focussen op de muziek op haar albums en dat werpt ook op Singing zijn vruchten af. Ook het nieuwe album van de Amerikaanse muzikante is, net als de twee vorige albums, voorzien van fantasierijke en beeldende klanken, waarvoor flink wat muzikanten uit de kast zijn getrokken. 

Het raakt af en toe aan ambient, maar echt heel zweverig wordt het nooit. Het zijn wel klanken die het beeldende en dromerige karakter van de muziek van Gia Margaret verder versterken en die haar songs voorzien van meerdere lagen. Het is muziek die de fantasie prikkelt en uitnodigt tot dagdromen, maar de prachtige klanken staan op Singing meestal in dienst van de stem en van de songs van Gia Margaret, al bevat het album ook een aantal tracks zonder zang. 

De bijzondere muziek op Singing voorziet het nieuwe album van de Amerikaanse muzikante van een duidelijk eigen geluid en het is een heel mooi en sfeervol geluid. Er gebeurt echt van alles in de songs op Singing, maar Gia Margaret heeft de songs met een kop en een staart nooit helemaal uit het oog verloren, waardoor Singing wat mij betreft een behoorlijk toegankelijk album is. 

Ook de zang op het album is overigens bijzonder mooi, zeker wanneer deze in meerdere lagen is opgenomen of subtiel wordt vervormd. Het levert een album op dat verwondert en betovert en dat alleen maar mooier wordt wanneer je er vaker naar luistert. Ik ben heel blij met deze terugkeer van Gia Margaret. Erwin Zijleman

De muziek van Gia Margaret is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse muzikante: https://giamargaret.bandcamp.com/album/singing.


Singing van Gia Margaret is verkrijgbaar via de Mania webshop:



25 april 2026

Review: The Reds, Pinks & Purples - Acknowledge Kindness

Glenn Donaldson blijft met zijn band The Reds, Pinks & Purples het ene na het andere prachtalbum uit de hoge hoed toveren en ook het net wat meer ingetogen Acknowledge Kindness is weer wonderschoon
Een jaar of zes geleden luisterde ik bij toeval naar het tweede album van de band The Reds, Pinks & Purples en ik was direct verkocht. Glenn Donaldson nam me met zijn songs mee terug naar de jaren 80, maar overtrof de bands die ik destijds liefhad. Sindsdien volgen de albums van The Reds, Pinks & Purples elkaar in rap tempo op, maar de kwaliteit blijft hoog. Ook het deze week verschenen album Acknowledge Kindness staat weer vol met songs die ik eindeloos wil koesteren, maar op zijn zoveelste album in slechts een paar jaar tijd zet Glenn Donaldson wederom stappen. Acknowledge Kindness voegt daarom weer iets toe aan het inmiddels imponerende oeuvre van The Reds, Pinks & Purples en dat is razend knap.



Anxiety Art, het debuutalbum van The Reds, Pinks & Purples, heb ik in 2019 niet opgemerkt, maar sinds het verschijnen van You Might Be Happy Someday in 2020 volg ik de verrichtingen van de band van Glenn Donaldson op de voet. De muzikant uit San Francisco heeft inmiddels een respectabel stapeltje albums op zijn naam staan en ik vind ze allemaal even mooi. 

Dat heeft deels te maken met de nostalgische gevoelens die de muziek van The Reds, Pinks & Purples bij mij oproept. Met al zijn albums neemt Glenn Donaldson me direct mee terug naar de jaren 80. Het is het decennium waarin ik volwassen werd, ging studeren, op kamers ging en uiteindelijk begon aan een werkend bestaan. Het is ook het decennium van eerste liefdes, minder serieuze en uiteindelijk ook serieuze relaties en het decennium van grootse dromen en serieuze teleurstellingen. 

Maar de jaren 80 is voor mij ook zeker het decennium waarin mijn liefde voor de muziek tot bloei kwam. Ik luister nog regelmatig naar muziek uit de jaren 80, wat altijd goed is voor mooie herinneringen. Het bijzondere van de muziek van The Reds, Pinks & Purples is dat muziek die pas de afgelopen vijf jaar is gemaakt deze herinneringen net zo makkelijk naar boven brengt en misschien zelfs wel makkelijker. 

In mijn recensies van de vorige albums van de band kwam ik standaard met een flinke lijst aan jaren 80 bands waarvan ik echo’s hoorde in de muziek van The Reds, Pinks & Purples. Dat deed ik vorig jaar, toen Glenn Donaldson op The Past Is a Garden I Never Fed een greep deed uit zijn archieven, eens niet, want je doet de albums van The Reds, Pinks & Purples ook tekort met vergelijken. 

Ik ben inmiddels zo verknocht aan de muziek van de band dat ik wel durf te stellen dat The Reds, Pinks & Purples in de jaren 80 met afstand mijn favoriete band zou zijn geweest. Deze week verscheen alweer een nieuw album, want Glenn Donaldson heeft over inspiratie niet te klagen. 

Ook Acknowledge Kindness had maar een paar noten nodig om me een paar decennia terug te werpen in de tijd. Dat nostalgische gevoel blijft heerlijk, maar met het steeds weer benadrukken dat Glenn Donaldson de sfeer van de jaren 80 zo goed weet te vangen doe ik de Amerikaanse muzikant tekort. 

Ook op Acknowledge Kindness strooit hij immers weer met bitterzoete popsongs die niet alleen in de jaren 80 tot grote hoogte waren gestegen, maar dat ook hadden gedaan in de jaren 90, 00 en 10 en dat doen in de jaren 20. Acknowledge Kindness laat een inmiddels bekend geluid horen, maar het album voegt absoluut iets toe aan al die prachtige voorgangers. 

Op zijn nieuwe album kiest Glenn Donaldson net iets vaker voor ingetogen songs en het zijn songs waarin de melancholie het even wint van de zonnestralen. Ik hou zielsveel van de uptempo gitaarsongs van The Reds, Pinks & Purples, maar ook het wat meer ingetogen en deels piano gedreven werk van de band is van een bijzondere schoonheid. 

In muzikaal opzicht streelt ook Acknowledge Kindness weer genadeloos het oor en dat doen ook de betoverend mooie songs van Glenn Donaldson, die ook dit keer de verleiding compleet maakt met zijn stem. Ook Acknowledge Kindness is weer een album dat uitnodigt tot wandelen door een zonnig Leiden met de muziek van The Reds, Pinks & Purples door de oortjes, waarna verleden, heden en toekomst op bijzondere wijze samensmelten. Wat een prachtig album weer. Erwin Zijleman

De muziek van The Reds, Pinks & Purples is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse band: https://theredspinksandpurples.bandcamp.com/album/acknowledge-kindness.


Acknowledge Kindness van The Reds, Pinks & Purples is verkrijgbaar via de Mania webshop: