foto: Robert Kloosterman
De Spaanse muzikante Rosalía leverde vorig jaar met Lux een in alle opzichten opzienbarend album af en begon vorige maand aan de Lux Tour, die haar de komende zes maanden in Europa, Noord‑Amerika en Latijns‑Amerika brengt. Gisterenavond stond ze in de Ziggo Dome, waar ze ook vanavond is te zien.
Ik heb het concert dat ik gisteren heb gezien inmiddels een kleine 24 uur kunnen laten bezinken, maar het gevoel dat ik een volkomen uniek concert heb gezien, dat voorgoed in het geheugen staat gegrift, is nog niet verdwenen. Dat geldt niet alleen voor mij, want ik heb vandaag alleen maar lyrische recensies gelezen. En terecht. Rosalía liet gisterenavond in de Ziggo Dome zien en horen dat ze een wereldster is en bovendien een wereldster van een unieke soort. De show van de Spaanse muzikante is in alle opzichten opzienbarend.
Dat begint bij de band die haar begeleidt tijdens de Lux Tour. Rosalía wordt bijgestaan door een twintigkoppig orkest, dat voor het podium is geplaatst. De klassiek aandoende klanken van het orkest worden gecombineerd met af en toe stevig aangezette elektronica en alles komt met een heel stevig volume uit de speakers. Het orkest komt uitstekend van pas bij het vertolken van de songs van Lux, maar speelt ook een rol in de songs van MOTOMAMI die voorbij komen.
Ook in visueel opzicht is de Lux Tour bijzonder indrukwekkend. Het sober maar ook fraai vormgegeven podium biedt Rosalía de mogelijkheid om zichzelf steeds weer op een andere manier te presenteren. De in kwalitatief opzicht uitstekende schermen aan de zijkanten van het podium zorgen ervoor dat je niets hoeft te missen en iedere subtiele beweging of blik van de Spaanse muzikante meekrijgt. Het ziet er iedere keer weer anders uit, maar het is zonder uitzondering prachtig.
Er is heel goed nagedacht over de muziek en het podium, maar ook over de wijze waarop Rosalía en de dansers die haar omringen over het podium bewegen. Er is een topchoreograaf aan het werk geweest, die ervoor heeft gezorgd dat alle songs op de setlist zijn voorzien van een aansprekende en ook interessante choreografie. Rosalía laat zien dat ze meerdere dansstijlen beheerst en wordt keer op keer prachtig in beeld gebracht.
foto: Robert Kloosterman
Het oeuvre van Rosalía wordt gekenmerkt door een bijna onwerkelijk grote diversiteit en die komt ook terug in de setlist van de Lux Tour. Van klassiek aandoende stukken en opera tot stuwende Latin en zelfs een blokje techno. Rosalía beweegt zich op een ongekend breed terrein, maar het klinkt geen moment onlogisch.
Het levert een setlist op die in ongeveer twee uur het ene hoogtepunt afwisselt met het volgende. Het kippenvel zit direct in het eerste deel van de set met onder andere Sexo, Violencia y Llantas, Reliquia, en Mio Cristo Piange Diamanti, waarna een imponerende versie van Berghain volgt. De Frankie Valli cover Can't Take My Eyes Off You is een opvallende, maar het pakt net zoals al het andere in de setlist prachtig uit.
Een intermezzo waarin Rosalía de biecht afneemt duurt misschien net wat te lang, maar het wordt gecompenseerd door prachtige versies van La Perla (met een weergaloze choreografie) en Sauvignon Blanc, waarin de Spaanse muzikante met goud wordt overgoten. Hierna komen de hits van MOTOMAMI voorbij, waarna de show prachtig eindigt, met wederom fraaie beelden waarin Rosalía laat zien hoe goed ze de camera kan bespelen.
foto: Robert Kloosterman
De show van Rosalía zit vol religieuze symboliek en talloze verwijzingen naar kunst. Die komen ook terug in de teksten, die keurig vertaald naar het Nederlands werden getoond. Dat leek me op voorhand storend, maar ik keek er toch verrassend vaak met een schuin oog naar en vond het zeker iets toevoegen.
Ik heb nog één ding niet benoemd en dat is de stem van Rosalía. Die was direct vanaf de eerste noten bijzonder indrukwekkend en bleef dat de hele show lang. Ik kreeg er meer dan eens kippenvel van. Het maakte het concert in de Ziggo Dome nog wat imponerender en ontroerender.
De show van Rosalía in de Ziggo Dome benaderde gisteren in alle opzichten de perfectie, maar het was op hetzelfde moment een warm, puur en oprecht concert van een innemende podiumpersoonlijkheid. Ik ga het niet snel vergeten. Erwin Zijleman