Tenille Townes is al vanaf jonge leeftijd actief in de muziek, maar wist mij nog niet eerder te bereiken met haar muziek. Ook het deze week verschenen album The Acrobat kwam ik min of meer bij toeval tegen en het is een album waar ik even aan moest wennen. The Acrobat is aan de ene kant een uiterst sober ingekleurd album, maar het is aan de andere kant een album dat opvalt door zeer expressieve zang. Tenille Townes vertolkt de persoonlijke songs op haar nieuwe album met hart en ziel. Dat is even wennen, maar als The Acrobat je raakt is het een album dat makkelijk onder de huid kruipt. Ik had op een of andere manier een countrypop album verwacht, maar The Acrobat blijkt totaal andere kost.
Tenille Townes is een Canadese muzikante, die al in haar tienerjaren aan de weg timmerde in haar vaderland en op haar zeventiende de eerste prestigieuze Canadese muziekprijs in de wacht sleepte. Uiteindelijk verruilde ze Grande Prairie, Alberta, voor Nashville, Tennessee, en begon ze aan een, naar verluidt, redelijk succesvol bestaan als songwriter en muzikante in de hoofdstad van de Amerikaanse rootsmuziek.
Ik had er tot dusver echt niets van meegekregen, tot ik deze week haar nieuwe album The Acrobat in handen kreeg. Het is onduidelijk hoeveel albums Tenille Townes voor The Acrobat heeft gemaakt, maar het zijn er zeker drie. Van deze albums is The Lemonade Stand uit 2020 het meest succesvolle album, maar ik ben er nog niet toe gekomen om naar het oudere werk van Tenille Townes te luisteren.
Mijn aandacht is immers volledig gegrepen door het deze week verschenen The Acrobat, al ging dat niet vanzelf. Ik moest wel even wennen aan het album en eigenlijk vooral aan de stem van de Canadese muzikante. Tenille Townes is inmiddels al een tijd geen tiener meer, maar haar stem klinkt op The Acrobat, zeker bij eerste beluistering, behoorlijk jong en ook wat schel. Het is een stem die me niet direct wist te verleiden, maar die me ook wel nieuwsgierig maakte naar de muzikante Tenille Townes.
Ik vond de zang op The Acrobat misschien niet direct mooi, maar ik was wel onder de indruk van de hoeveelheid gevoel die de Canadese muzikante in haar stem legt. Tenille Townes zingt niet alleen met veel emotie, maar ook met veel kracht, waardoor haar stem scheller klinkt dan hij in werkelijkheid is. Voor iemand die vooral gek is op zachte fluisterstemmen en honingzoete engelenstemmen is de zang van Tenille Townes op zijn minst even wennen, maar uiteindelijk had de muzikante uit Nashville me toch te pakken met een stem waar ook soul in zit.
Inmiddels ben ik best onder de indruk van de zang op The Acrobat en van de stem van Tenille Townes, die ondanks alle kracht en emotie nergens uit de bocht vliegt. Het is een stem die af en toe lijkt op die van Maria McKee en dat is wat mij betreft een groot compliment.
The Acrobat is niet alleen in vocaal opzicht een opvallend album, want ook in muzikaal opzicht is het geen doorsnee album. Tenille Townes heeft haar nieuwe album uiterst sober ingekleurd met alleen haar akoestische gitaar. Het akoestische gitaarspel op het album is mooi, maar vooral ondersteunend, waardoor alles neerkomt op de zang en de songs van de Canadese muzikante.
Voor The Acrobat schreef ze een aantal zeer persoonlijke songs, waarbij ze overigens in een aantal gevallen hulp kreeg van Lori McKenna. Lori McKenna is met haar stem te horen in de openingstrack van het album, terwijl de stemmen van Sara Watkins, Sarah Jarosz en Aoife O'Donovan van I’m With Her opduiken in een andere track. Verder staat Tenille Townes er op The Acrobat alleen voor en daar slaat ze zich krachtig doorheen.
The Acrobat is een singer-songwriter album waarop alles is teruggebracht tot de essentie. Dat klinkt eenvoudig, maar het tegendeel is het geval. Ik ken niet veel singer-songwriters die zich staande weten te houden op een album dat uit niet veel meer bestaat dan akoestische gitaar en zang, maar Tenille Townes doet het op indrukwekkende en indringende wijze. Erwin Zijleman