Allmusic.com noemt de Amerikaanse band Big Star één van de meest mythische en invloedrijke cult-acts uit de geschiedenis van de rock & roll. Hier valt weinig tot niets op af te dingen. De aan het begin van de jaren 70 in Memphis, Tennessee, opgerichte, en een paar jaar later al weer uit elkaar gevallen, band rond de illustere voormannen Chris Bell (die de band overigens al direct na de release van het debuut verliet) en Alex Chilton, wist de cultstatus nooit te ontgroeien, werd omgeven door mysteries, bracht slechts twee platen uit (gevolgd door een nakomertje dat verscheen toen de band al niet meer bestond), maar heeft wel heel ongelooflijk veel invloed gehad op de ontwikkeling van alle muziek die is te vangen onder de noemer gitaarpop. Waar sterk door Big Star beïnvloedde bands als The Replacements en R.E.M. in vrijwel iedere platenkast vertegenwoordigd zijn, ontbreekt de muziek van Big Star helaas maar al te vaak. Het is een gat dat nu kan worden opgevuld met de prachtige box-set Keep An Eye On The Sky. Voor een band die tijdens haar bestaan slechts twee echte platen uitbracht, lijkt een uit vier propvolle schijven bestaande box-set wat overdreven, maar dat valt in de praktijk reuze mee. Keep An Eye On The Sky bevat zo ongeveer alles dat Big Star tijdens haar bestaan aan de band toevertrouwde, inclusief demo’s en outtakes en biedt hiernaast solowerk van Alex Chilton en Chris Bell. Bovendien bevat de box een cd met indrukwekkend live-materiaal van de band die tijdens haar bestaan vooral in de studio was te vinden en niet graag op het podium stond. Keep An Eye On The Sky laat muziek horen die sterk werd beinvloedt door die van de drie B’s, The Beatles, The Beach Boys and The Byrds, maar het is ook muziek die nieuwe wegen in sloeg en aan de basis stond van de powerpop die pas later tot volle bloei zou komen. Keep An Eye On The Sky bevat bijna 100 tracks en het zijn bijna allemaal tracks van hoog niveau. Dat Big Star zich tijdens haar bestaan niet wist te ontwikkelen tot de grote bands van de jaren 70 heeft vele oorzaken, maar aan de kwaliteit van de muziek heeft het in ieder geval niet gelegen. Keep An Eye On The Sky is een fraai verpakt document vol prachtige muziek. Liefhebbers van gitaarpop in de breedste zin van het woord mogen zichzelf al dit lekkers eigenlijk niet ontzeggen. Erwin Zijleman
Commercieel succes en gewaardeerd worden door de critici zijn twee dingen die maar zelden samen gaan. David Gray weet er alles van. Jarenlang timmerde hij zonder enig succes aan de weg, maar kreeg hij wel keer op keer positieve recensies in de gerenommeerde muziekbladen. Nadat David Gray in 1999 met White Laddder terecht was doorgebroken naar een groot publiek, was zijn nauwelijks veranderde muziek volgens de critici opeens volstrekt oninteressant. Ook over de man’s nieuwe plaat, het na een pauze van vier jaar verschenen Draw The Line, heb ik tot dusver weinig goeds gelezen, maar wat zegt dat? De twee platen die volgden op White Ladder, A New Day At Midnight uit 2002 en het vrij ingetogen Life In Slow Motion uit 2005 vond ik persoonlijk niet veel minder dan White Ladder. Na Draw The Line een paar keer beluisterd te hebben, is ook mijn oordeel over de nieuwe plaat van de Britse muzikant weer positief. Heel veel veranderd is er niet. Gray heeft weliswaar een nieuwe band, een opgefriste look en een nieuw label, maar in muzikaal opzicht ligt Draw The Line, net als zijn twee voorgangers, in het verlengde van het destijds zo bewierookte White Ladder. Er zijn wel subtielere verschillen hoorbaar. Waar Life In Slow Motion een behoorlijk ingetogen plaat was, kiest David Gray op Draw The Line weer wat vaker voor up-tempo songs. Bovendien neemt Gray de vocalen dit keer niet alleen voor zijn rekening, maar heeft hij duetten opgenomen met Jolie Holland en een verrassend gedreven klinkende Annie Lennox. In grote lijnen horen we echter de muziek die we inmiddels van David Gray gewend zijn. Gray schrijft nog altijd melodieuze en over het algemeen erg lekker in het gehoor liggende songs. De instrumentatie is nog altijd grotendeels akoestisch met hier en daar elektronische accenten en de aangename en herkenbare stem van David Gray is nog altijd sfeerbepalend. Draw The Line is gewoon weer een hele aangename plaat van een muzikant waar niet heel druk over moet worden gedaan, maar die er intussen wel in is geslaagd om een eigen geluid neer te zetten en songs te schrijven die er na een aantal jaren nog steeds toe doen. De critici vinden het vast weer niks, maar iedereen die White Ladder een paar jaar geleden zeer kon waarderen, kan ook Draw The Line met een gerust hart aanschaffen. David Gray is door het succes immers niet zoveel veranderd als de critici je willen doen geloven. Erwin Zijleman
Allmusic.com noemt de Amerikaanse band Big Star één van de meest mythische en invloedrijke cult-acts uit de geschiedenis van de rock & roll. Hier valt weinig tot niets op af te dingen. De aan het begin van de jaren 70 in Memphis, Tennessee, opgerichte, en een paar jaar later al weer uit elkaar gevallen, band rond de illustere voormannen Chris Bell (die de band overigens al direct na de release van het debuut verliet) en Alex Chilton, wist de cultstatus nooit te ontgroeien, werd omgeven door mysteries, bracht slechts twee platen uit (gevolgd door een nakomertje dat verscheen toen de band al niet meer bestond), maar heeft wel heel ongelooflijk veel invloed gehad op de ontwikkeling van alle muziek die is te vangen onder de noemer gitaarpop. Waar sterk door Big Star beïnvloedde bands als The Replacements en R.E.M. in vrijwel iedere platenkast vertegenwoordigd zijn, ontbreekt de muziek van Big Star helaas maar al te vaak. Het is een gat dat nu kan worden opgevuld met de prachtige box-set Keep An Eye On The Sky. Voor een band die tijdens haar bestaan slechts twee echte platen uitbracht, lijkt een uit vier propvolle schijven bestaande box-set wat overdreven, maar dat valt in de praktijk reuze mee. Keep An Eye On The Sky bevat zo ongeveer alles dat Big Star tijdens haar bestaan aan de band toevertrouwde, inclusief demo’s en outtakes en biedt hiernaast solowerk van Alex Chilton en Chris Bell. Bovendien bevat de box een cd met indrukwekkend live-materiaal van de band die tijdens haar bestaan vooral in de studio was te vinden en niet graag op het podium stond. Keep An Eye On The Sky laat muziek horen die sterk werd beinvloedt door die van de drie B’s, The Beatles, The Beach Boys and The Byrds, maar het is ook muziek die nieuwe wegen in sloeg en aan de basis stond van de powerpop die pas later tot volle bloei zou komen. Keep An Eye On The Sky bevat bijna 100 tracks en het zijn bijna allemaal tracks van hoog niveau. Dat Big Star zich tijdens haar bestaan niet wist te ontwikkelen tot de grote bands van de jaren 70 heeft vele oorzaken, maar aan de kwaliteit van de muziek heeft het in ieder geval niet gelegen. Keep An Eye On The Sky is een fraai verpakt document vol prachtige muziek. Liefhebbers van gitaarpop in de breedste zin van het woord mogen zichzelf al dit lekkers eigenlijk niet ontzeggen. Erwin Zijleman
