donderdag 21 maart 2019

Louise Lemón - A Broken Heart Is An Open Heart

Laat je niet afleiden door het hokje waarin Louise Lemón wordt geduwd, want op haar nieuwe plaat domineert uiteindelijk gloedvolle pop met soul en inhoud
De naam van Louise Lemón zingt de laatste tijd nadrukkelijk rond en daar is iets voor te zeggen. De Zweedse singer-songwriter beschikt niet alleen over een werkelijk geweldige stem vol soul, maar schrijft ook songs die op bijzondere wijze buiten de lijntjes kleuren. Het geluid van de Zweedse muzikante is warm en organisch, wat fraai wordt gecontrasteerd met ijzige klanken. Het is vaak een vol geluid, maar topzangeres Louise Lemón houdt zich verrassend makkelijk staande en maakt steeds meer indruk met haar geweldige songs.


Louise Lemón is een Zweedse singer-songwriter wiens naam de laatste weken nadrukkelijk rondzingt. Dat heeft deels te maken met het etiket dat op haar muziek wordt geplakt, want het etiket “death gospel” maakte mij ook wel enigszins nieuwsgierig naar de muziek van Louise Lemón (overigens zonder direct gerust te zijn op een fraai resultaat). 

Ruim een week geleden viel haar bijzonder fraai verpakte album op de mat en begon ik met niet heel hoge verwachtingen aan de beluistering van de muziek van de Scandinavische singer-songwriter. 

Ik ging er van uit dat A Broken Heart Is An Open Heart het debuut van Louise Lemón was, maar een bezoekje aan haar bandcamp pagina leerde me dat ze haar debuut Purge LP iets minder dan een jaar geleden verscheen. Voordat ik begon aan beluistering van de tweede plaat van de Zweedse muzikante las ik op diezelfde bandcamp pagina ook nog dat de plaat, net als haar debuut, is geproduceerd door de Amerikaanse producer Randall Dunn, die eerder onder andere Sunn O))), Myrkur en Chelsea Wolfe voorzag van aardedonkere en spookachtige klanken. 

Ik begon nog net niet met knikkende knieën aan de eerste beluistering van A Broken Heart Is An Open Heart, om vervolgens snel te concluderen dat we het etiket “death gospel” maar snel moeten vergeten. A Broken Heart Is An Open Heart begint met een kort intro met wat unheimische elektronische klanken, maar wanneer de piano inzet en Louise Lemón begint te zingen, breken de wolken open en verschijnt de zon. 

De jonge Zweedse singer-songwriter blijkt te beschikken over een prachtige soulvolle stem, die met speels gemak Adele naar de kroon zou kunnen steken. In de meest pop-georiënteerde momenten op A Broken Heart Is An Open Heart zou Louise Lemón zomaar een goed alternatief voor Adele en al haar soortgenoten kunnen zijn, maar de muziek van de Zweedse muzikante is gelukkig wel een stuk interessanter en dynamischer. 

A Broken Heart Is An Open Heart werd naar verluidt opgenomen met vintage apparatuur in studio’s in New York en Kopenhagen en dat heeft bijgedragen aan een warm geluid. De warmte komt uit de pianoklanken, de orgels, de ritmesectie en de indrukwekkende strot van Louise Lemón en wordt op bijzondere wijze gecontrasteerd door de donkere wolken die de elektronica op de plaat laat overdrijven en waar zo nu en dan ook een elektrische gitaar doorheen mag snijden. 

Het voorziet de muziek van Louise Lemón van iets eigenzinnigs en avontuurlijks, maar heel ontoegankelijk wordt het nergens. Integendeel zelfs, de tweede plaat van de Zweedse singer-songwriters staat vol met songs die een breed publiek aan moeten kunnen spreken. 

A Broken Heart Is An Open Heart is het mooist wanneer je de plaat met flink volume beluistert of met de koptelefoon beluistert. Dan hoor je hoe mooi de productie is en hoe warm en vol de stem van Louise Lemón is en maakt de Zweedse zangeres nog net wat meer indruk.

A Broken Heart Is An Open Heart combineert op fraaie wijze soulvolle pop met muziek van Scandinavische ijsprinsessen en voegt nog een donkere onderlaag toe. “Death gospel” hoor ik er niet in en dat is misschien maar goed ook. Duidelijk is wel dat Louise Lemón het ook zonder bijzonder hokje wel gaat redden. Haar tweede plaat loopt immers over van het talent. Erwin Zijleman 

De muziek van Louise Lemón is ook verkrijgbaar via haar bandcamp pagina: https://louiselemon.bandcamp.com.


 

woensdag 20 maart 2019

Tom Russell - October In The Railroad Earth

Ouwe rot met een CV om bang van te worden is nog lang niet versleten en levert nog maar eens een prima plaat af
Tom Russell draait al een aantal decennia mee en niet alleen als muzikant, maar ook als schrijver, journalist, songwriter en kunstenaar. Hij heeft stapels platen gemaakt, waaronder flink wat hele goede en ook zijn nieuwe plaat mag er weer zijn. Met een aantal topmuzikanten heeft de Amerikaanse muzikant een plaat gemaakt vol muzikaal vuurwerk en prachtige verhalen en het is een plaat die binnen de Amerikaanse rootsmuziek een breed palet bestrijkt. October In The Railroad Earth eert de muzikale erfenis van Johnny Cash, maar Tom Russell kan nog veel meer en blijft een rootsmuzikant om serieus rekening mee te houden.


Tom Russell werd geboren op 5 maart, daar zijn de bronnen het wel over eens, maar of hij in 1947, 1948, 1950 of 1953 werd geboren blijft vaag. Ik hou het maar even op het gezamenlijke oordeel van de Amerikaanse Wikipedia pagina, die er van uit gaat dat de Amerikaan eerder deze maand zijn 71e of 72e verjaardag vierde. 

Het is een respectabele leeftijd, maar voor Tom Russell is het nog veel te vroeg voor een plekje achter de geraniums. 

De in Los Angeles geboren Tom Russell heeft sinds het eind van de jaren 60 een bijzonder indrukwekkend CV opgebouwd. Ik ken hem vooral als muzikant, maar Tom Russell heeft ook zijn sporen verdiend als schrijver, songwriter, journalist en kunstenaar. 

Van de enorme stapel albums die Tom Russell heeft uitgebracht heb ik er hooguit een handvol in de kast staan, maar als ik een album van de Amerikaan in handen krijg ben ik meestal onder de indruk. De laatste keer dat dit gebeurde was bij beluistering van het in 2015 verschenen The Rose Of Roscrae. Het bleek een buitengewoon ambitieus project, want in ruim tweeënhalf uur kwam een heuse folk-opera voorbij. Geen lichte kost, maar de plaat bevatte toch flink wat memorabele songs. 

Het deze week verschenen October In The Railroad Earth is gelukkig lichtere kost. Tom Russell schotelt ons dit keer slechts 11 songs voor en na zo’n drie kwartier zit het erop. De plaat opent met de titeltrack en deze titeltrack laat horen dat de erfenis van Johnny Cash bij Tom Russell in goede handen is. October In The Railroad Earth bevat meer tracks die herinneren aan de muzikale erfenis van Johnny Cash, al is het maar omdat de stem van Tom Russell nog wat tinten donkerder klinkt dan op zijn vorige platen. 

Tom Russell heeft zich nooit laten beperken door hokjes en ook op zijn nieuwe plaat bestrijkt hij binnen de Amerikaanse rootsmuziek een breed palet. Country, folk, rockabilly, honky tonk, Tex-Mex, rock ’n roll, rootsrock; het komt allemaal voorbij op October In The Railroad Earth. 

Tom Russell maakte de plaat niet in zijn eentje, maar haalde een rijtje illustere muzikanten naar de studio in Austin. Texas. Meestergitarist Bill Kirchen, singer-songwriter Eliza Gilkyson, pedal steel virtuoos Marty Muse, drummer Rick Richards en twee leden van Los Texmaniacs stonden Tom Russell bij en tekenen voor een authentiek klinkend geluid, dat alle kanten op kan schieten. 

Na de aan Johnny Cash herinnerende track komt Tom Russell op de proppen met een track die Springsteen op zijn oude dag nog kan maken, maar niet veel later wordt de Mexicaanse grens over getrokken of krijg je een energieke portie honky tonk voor de kiezen. De band die Tom Russell bij stond in Austin speelt steeds weer de pannen van het dak, terwijl Tom Russell zelf zorgt voor fraai doorleefde vocalen. 

October In The Railroad Earth heeft nog veel meer te bieden, want verhalenverteller Tom Russell staat ook dit keer garant voor prachtige verhalen, die nog een extra dimensie toevoegen aan zijn bijzondere songs. 

Vergeleken met het bijzondere The Rose Of Roscrae is October In The Railroad Earth een meer rechttoe rechtaan rootsplaat, maar het is wel een hele goede rootsplaat. Ondanks de geweldige muzikanten die zijn te horen op de plaat, is het een plaat zonder al te veel opsmuk geworden. Alles draait uiteindelijk om de verhalen van Tom Russell en deze zijn zonder uitzondering prachtig en winnen bij herhaalde beluistering alleen maar aan kracht. Bijzondere plaat weer van deze veteraan en alleskunner. Erwin Zijleman