Lava 303 - Goddess Rules

Nietsvermoedend begon ik aan de beluistering van Goddess Rules van Lava 303. Het begeleidende briefje bij de cd beloofde me geweldig gitaarwerk, maar over de voornamelijk Duitstalige teksten had ik even heen gelezen. Het was even geleden dat ik naar Duitstalige muziek had geluisterd (het zal Kraftwerk, Neu, Nena of Nina Hagen zijn geweest), maar in het geval van Lava 303 went het snel. Lava 303 is het alter ego van Conni Maly; in het dagelijks leven gitariste van de in Duitsland redelijk bekende Riot grrrl band The Slags. Conni Maly kan geweldig gitaar spelen en gaat op Goddess Rules meerdere malen los in fantastische gitaarsolo’s, maar toch is de gitaar niet het meest in het oor springende instrument op Goddess Rules. Lava 303 maakt op Goddess Rules aanstekelijke popliedjes die zijn ondergedompeld in een flinke bak elektronica. De elektronische deken die om Goddess Rules heen ligt bestaat voor een deel uit beats en voor een deel uit ruimtelijke en hypnotiserende klanken. In combinatie met de wat monotone zang, de altijd wat typisch klinkende Duitse teksten en het spetterende gitaarwerk, vormt de elektronische muziek op Goddess Rules al snel een fascinerende luistertrip die maar moeilijk te weerstaan is. Goddess Rules is een plaat vol tegenstrijdigheden. Het is een gitaarplaat waarop de gitaar een betrekkelijk inferieure rol speelt, het is een plaat met lekker toegankelijke popliedjes die zich vervolgens maar lastig laten doorgronden en het is een plaat met behoorlijk conventionele popliedjes die stuk voor stuk alle kanten op schieten en in vrijwel alle gevallen meer dan vijf minuten nodig hebben om tot een einde te komen. Goddess Rules van Lava 303 is zo’n plaat die je onmiddellijk boeit, omdat de muziek totaal anders klinkt dan alle andere muziek die de afgelopen maanden is verschenen. Het is een plaat die verrast, vervreemd en intrigeert, maar Lava 303 maakt ook muziek die vermaakt en zelfs op een feestje uitstekend tot zijn recht komt. Ik heb de Duitse popmuziek de laatste jaren niet heel hoog zitten, maar Goddess Rules van Lava 303 is een plaat die zich met speels gemak kan meten met die van de internationale concurrentie. Na de eerste luisterbeurten overheerste de verrassing, maar inmiddels is dit een plaat die me steeds dierbaarder wordt en die bovendien alleen maar boeiender en leuker wordt. Prachtig. Erwin Zijleman

Dum Dum Girls - Only In Dreams

De Amerikaanse band Dum Dum Girls maakte met I Will Be absoluut één van de leukste debuten van 2010. I Will Be citeerde schaamteloos uit de catalogus van Phil Spector, Blondie, The Go-Go’s, The Ramones en The Jesus And Mary Chain en verpakte al deze invloeden in zulke geweldige popliedjes dat alle mogelijke kritiek onmiddellijk verstomde. I Will Be was een volstrekt onweerstaanbare plaat vol zorgeloze popliedjes, die wat mij betreft had kunnen worden gevolgd door meer van hetzelfde. Het is anders gelopen. Frontvrouw Dee Dee’s leven was het afgelopen jaar wat minder zorgeloos door het overlijden van haar moeder, het niet altijd makkelijke leven “on the road” en de relatiespanningen die dit met zich mee bracht en dit heeft zijn effect gehad op de songs op Only In Dreams. Het klinkt allemaal net wat zwaarder, donkerder en doordachter en hierdoor minder fris en onbevangen dan op het debuut. Ook het verruilen van Dee Dee’s slaapkamer voor een echte studio heeft zeker invloed gehad op het geluid van Only In Dreams. Waar I Will Be bij vlagen heerlijk rammelde, zitten de songs op Only In Dreams veel beter in elkaar en is meer aandacht besteed aan de productie. Dit is in beperkte mate ten koste gegaan van de snelle verleiding, maar werkt op de wat langere termijn positief uit. Er is één ding dat de Dum Dum Girls gelukkig niet zijn verleerd: het schrijven van nagenoeg perfecte popliedjes. Only In Dreams is misschien wat zwaarder en donkerder dan het zo geprezen debuut, maar het blijft vrijwel onmogelijk om de popliedjes van Dum Dum Girls te weerstaan. Het zijn popliedjes die nog altijd geïnspireerd zijn door alle hierboven genoemde namen, maar ze beschikken over meer diepgang, zijn wat afwisselender en wat minder voor de hand liggend dan die op I Will Be, wat objectief bezien mooi meegenomen is. Dee Dee durft op Only In Dreams gas terug te nemen om het verlies van haar moeder onder woorden te brengen, maar is ook niet bang om het gas extra hard in te trappen wanneer dat nodig is. I Will Be had vorig jaar maar één luisterbeurt nodig om te overtuigen en daar redt Only In Dreams het niet mee. Wanneer je de tweede plaat van Dum Dum Girls een paar keer hebt gehoord is het kwartje echter weer gevallen en kun je eigenlijk alleen maar concluderen dat de Dum Dum Girls het weer geflikt hebben. I Will Be was vooral een zwoele flirt, Only In Dreams is echte liefde. Het is misschien wat minder makkelijk, maar uiteindelijk wordt je er een stuk gelukkiger van. Erwin Zijleman