De naam Man/Woman/Chainsaw zingt inmiddels een tijdje rond in de Britse muziekpers, die hoog opgeeft over de band uit Londen. Deze week is het debuutalbum van de band verschenen en het is, zeker in deze rustige tijden, een zeer opvallend debuutalbum. Man/Woman/Chainsaw wordt vooral gezien als een band die de grenzen van de popmuziek opzoekt, maar ik hoor op Cannonball toch voornamelijk lekker in het gehoor liggende of zelfs aanstekelijke popsongs. Het zijn popsongs met een eigenzinnig randje, die door de flinke variatie in de zang alle kanten op kunnen en variëren van rock tot folk. Al met al een interessant album van deze nieuwe Britse band.
Het deze week verschenen debuutalbum van de Britse band Man/Woman/Chainsaw zorgt momenteel voor een bescheiden hype en dat midden in de zomer. Die hype begrijp ik overigens volledig, want de band uit Londen heeft echt alles wat nodig is om uit te groeien tot een grote band in het alternatieve circuit.
Man/Woman/Chainsaw komt uit de zogenaamde Windmill scene, rond het alternatieve poppodium The Windmill pub in de Londense wijk Brixton. De Windmill scene heeft de afgelopen jaren bands als Black Midi, Black Country, New Road, Squid, Shame, The Last Dinner Party, Heartworms en Goat Girl opgeleverd en dat zijn stuk voor stuk bijzondere bands.
Het zijn bands die er in de meeste gevallen flink op los experimenteren of op zijn minst een afwijkend geluid hebben. Dat afwijkende geluid laat Man/Woman/Chainsaw direct horen in de openingstrack van het debuutalbum Cannonball, waarin stevig aangezette vioolklanken door de melodie en het refrein heen fietsen.
Heel tegendraads is dit nu ook weer niet en ook op de rest van het album is Man/Woman/Chainsaw een stuk minder experimenteel dan een aantal van de andere bands, misschien met uitzondering van The Last Dinner Party, waarmee ik af en toe wel wat raakvlakken hoor.
De vioolklanken op het album geven de muziek van Man/Woman/Chainsaw soms iets eigenzinnigs en zorgen absoluut voor dynamiek, maar ik hoor af en toe ook zeker iets uit de folk, de progrock en de muziek uit de Canterbury scene van lang geleden. Het zorgt ervoor dat het debuutalbum van de band uit Londen direct opvalt, en persoonlijk hoor ik veel liever Cannonball dan de albums vol nerveuze postpunk met praatzang, die in de Windmill scene ook behoorlijk gangbaar zijn.
Man/Woman/Chainsaw vertrouwt voor de zang op zangeressen Vera Leppänen en Emmie-Mae Avery en zanger Billy Ward, wat zorgt voor de nodige variatie op het album. De zang van Billy Ward doet me af en toe denken aan Nick Cave in jongere jaren, maar ik hoor liever de vrouwenstemmen op het album, die Cannonball wat in de richting van de folk en de pop duwen.
Veel songs op Cannonball klinken verrassend toegankelijk en lijken in weinig op de vaak wat ruwe en onvoorspelbare muziek uit de Windmill scene, maar ik vind het persoonlijk eigenzinnig en onvoorspelbaar genoeg, al is het maar omdat Man/Woman/Chainsaw in iedere track weer een andere kant op kan gaan en een ruwe rocksong kan laten volgen door een bijna zoete popsong. De viool van Clio Starwood snijdt er steeds prachtig doorheen en weet keer op keer de juiste klanken te vinden.
Bij eerste beluistering vond ik de muziek van Man/Woman/Chainsaw nog wel eigenzinnig klinken, maar na enige gewenning hoor ik een behoorlijk toegankelijk album met zowel invloeden uit de indiepop als de indierock. Daar zijn er heel veel van, maar de band uit Londen komt op de proppen met een aantal songs die je niet meer uit je hoofd krijgt en is door het subtiele buiten de lijntjes kleuren net wat eigenzinniger dan de meeste andere bands in deze genres.
Na het succes van The Last Dinner Party zie ik ook Man/Woman/Chainsaw wel flinke zalen vullen en floreren op festivals De huidige hype rond Cannonball is misschien wat overdreven, maar het is ondertussen wel een bijzonder lekker en ook zeker interessant album. Erwin Zijleman
De muziek van Man/Woman/Chainsaw is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Britse band: https://manwomanchainsaw.bandcamp.com/album/cannonball.
Cannonbal van Man/Woman/Chainsaw is verkrijgbaar via de Mania webshop: