The Colour of Spring is een van mijn favoriete albums uit de jaren 80, dus ik moest een paar keer slikken toen ik de opvolger van het album hoorde. Na Spirit of Eden gaf ik het op en pas heel veel jaren later luisterde ik naar de zwanenzang van Talk Talk en naar het eerste en direct ook laatste soloalbum van zanger Mark Hollis. Het soloalbum van Mark Hollis verkocht voor geen meter, maar het is een album dat naarmate de jaren vorderden steeds beter op de juiste waarde werd geschat, net als de laatste twee albums van zijn band. Het titelloze debuutalbum van Mark Hollis is niet geschikt voor alle momenten, maar op zijn tijd is het een intiem, breekbaar en wonderschoon album.
Het verhaal van de Britse band Talk Talk blijft een bijzonder verhaal. De band uit Londen dook aan het begin van de jaren 80 op met een niet heel opvallend debuutalbum, waarop het niet kon kiezen tussen de genres new romantic, new wave en synthpop. De Amerikaanse muziekwebsite AllMusic.com beschrijft het eerste album van Talk Talk als een Duran Duran rip-off en dat is zeker geen compliment.
Met het album It’s My Life uit 1984 liet Talk Talk echter horen dat het wel degelijk een interessante band was en dankzij een aantal geweldige singles bleef het succes niet uit. Met The Colour of Spring leverde de Britse band vervolgens wat mij betreft een van de allerbeste albums van de jaren 80 af, waarmee Talk Talk leek uit te groeien tot een van de grootste bands van het betreffende decennium.
De band gooide vervolgens in 1988 haar eigen glazen in met het onbegrepen en pas veel later op de juiste waarde geschatte Spirit of Eden, waarop de band koos voor een totaal ander geluid, dat in bijna niets leek op het zo succesvolle geluid van The Colour of Spring. Het was uiteindelijk ook de nekslag voor de een paar jaar eerder nog zo bejubelde band, al verscheen in 1991 nog wel het door zanger Mark Hollis en een aantal sessiemuzikanten gemaakte album Laughing Stock, waarop de popsong met een kop en een staart definitief uit het oog was verloren.
Ook Laughing Stock werd uiteindelijk geprezen en dat geldt ook voor het soloalbum van Mark Hollis dat in 1998 zou verschijnen. De Britse muzikant was een aantal jaren uit beeld verdwenen, maar ging op zijn titelloze soloalbum verder waar Talk Talk in 1991 was gestopt.
Ook het soloalbum van Mark Hollis lijkt, buiten zijn uit duizenden herkenbare stem, in niets op de muziek uit de hoogtijdagen van zijn band. Laughing Stock was al een uiterst sober album, maar op zijn soloalbum kiest Mark Hollis voor bijna verstilde klanken. Soms heeft hij genoeg aan een piano of een gitaar, maar een aantal songs zijn ook wat voller ingekleurd met onder andere fraaie en zeer subtiele bijdragen van blazers.
Er zijn in 1998 meerdere pogingen gedaan om de muziek van Mark Hollis van een etiket te voorzien, maar met het etiket avant garde doe je het album wat mij betreft geen recht, want het is geen album dat er maar wat op los experimenteert. De songs op het album bevatten invloeden uit de folk en de jazz, terwijl in de muziek invloeden uit de ambient doorklinken.
Het tempo ligt laag, de muziek is sober en de zang van Mark Hollis klinkt gekweld of op zijn minst weemoedig. Niet echt muziek voor een broeierige zomeravond, maar als de zon onder is komt het debuutalbum van Mark Hollis tot leven en hoor je de schoonheid van het album.
Als je jezelf openstelt voor de bijzondere muziek op het album en even vergeet hoe Talk Talk in haar meest succesvolle jaren en wat mij betreft toch ook beste jaren klonk, hoor je hoe knap de songs van Mark Hollis in elkaar zitten en met hoeveel gevoel hij ze zingt. Ik kon in 1998 niets met het aardedonkere album van Mark Hollis, net als ik ook Laughing Stock pas decennia na de originele release kon waarderen, maar inmiddels is het een album dat ik af en toe tevoorschijn haal.
Mark Hollis trok zich na 1998 nog wat meer terug uit de muziek, al nam hij nog wel een aantal tracks op voor films en tv-series, overigens zonder al te veel succes. Zijn solodebuut uit 1998 zou helaas ook zijn zwanenzang zijn, want Mark Hollis overleed in 2019. Hij zal worden herinnerd als een bijzondere muzikant, maar vooral als een popster tegen wil en dank. Erwin Zijleman
Mark Hollis van Mark Hollis is verkrijgbaar via de Mania webshop: