Een enkele muziekwebsite noemde vorige week het debuutalbum van de Amerikaanse muzikante Anna Graves in de lijst met de nieuwe albums van deze week en een nog kleiner aantal muziekwebsites ging inhoudelijk in op het album. De beperkte aandacht voor America’s Greatest Burnout verbaast me, want dit zou een album moeten zijn dat het goed gaat doen de komende tijd. Anna Graves schrijft aantrekkelijke songs, heeft een even aantrekkelijk geluid en beschikt ook nog eens over een mooie stem. Zeker voor liefhebbers van een mix van country, folk en pop valt er heel veel te genieten op het debuutalbum van Anna Graves, die we absoluut in de gaten moeten gaan houden.
De Amerikaanse singer-songwriter Anna Graves bracht ruim twee jaar geleden het mini-album Solstice uit. Het mini-album van de muzikante uit Minnesota werd volgens mij niet heel breed opgepikt en ik vind er op het internet ook niet zo veel over terug, maar toen ik vorige week luisterde naar Solstice was ik eigenlijk best onder de indruk.
Het mini-album van Anna Graves bevat zeven songs en het zijn allemaal songs die bijzonder lekker in het gehoor liggen. Het zijn songs op het snijvlak van folk, country en pop en het zijn songs die opvallen door de mooie inkleuring en vooral door de stem van Anna Graves. Het is een stem die, net als de songs en de muziek op Solstice, lekker in het gehoor ligt, maar de Amerikaanse muzikante weet me ook te raken met haar even mooie als gevoelige stem.
Dat ik luisterde naar het inmiddels twee jaar oude mini-album van Anna Graves heeft alles te maken met de release van haar debuutalbum deze week. Op America’s Greatest Burnout laat Anna Graves horen dat ze zich de afgelopen twee jaar verder heeft ontwikkeld, want ik vind haar debuutalbum nog een stuk beter dan het op zijn minst veelbelovende mini-album uit 2024.
De muzikante uit Minnesota profiteert zeker van de muzikanten en de producer waarover ze kon beschikken bij het opnemen van haar debuutalbum. Ik heb zowel de naam van producer Davis Naish als die van de muzikanten die zijn te horen op het album moeten googelen, maar het zijn stuk voor stuk zeer ervaren krachten in Nashville en dat hoor je op America’s Greatest Burnout. Op Solstice maakte Anna Graves twee jaar geleden indruk met haar songs, haar muziek en haar stem, maar op haar debuutalbum doet ze er nog op alle fronten een schepje bovenop.
De zang op America’s Greatest Burnout klinkt net wat minder ruw dan op zijn voorganger, maar de stem van Anna Graves maakt nog altijd makkelijk indruk. De zang op het album is mooi en aangenaam, maar de muzikante uit Minnesota legt ook nog altijd veel gevoel in haar stem. Dat heeft vast alles te maken met het persoonlijke karakter van haar songs, die stilstaan bij de afgelopen tien jaar van haar leven en de roller coaster ride van de stappen die ze heeft gezet in de muziek en in haar leven als twintiger.
De muziek op America’s Greatest Burnout klinkt wat voller, maar het is nog altijd muziek die zowel put uit de folk en de country als uit de pop. Het klinkt bijzonder aangenaam, zeker als de zon ook nog begint te schijnen en de pedal steel invalt, maar het is ook knap gemaakt. Je hoort op America’s Greatest Burnout dat Anna Graves is gegroeid als songwriter, want het album staat vol met songs die zich direct opdringen.
Op een of andere manier doet America’s Greatest Burnout me wel wat denken aan de albums van Kacey Musgraves. De stem van Anna Graves lijkt niet op die van Kacey Musgraves, maar de twee delen wel het vermogen om flink wat pop toe te voegen aan hun songs, maar nog altijd muziek te maken die toch vooral zal worden geclassificeerd als Amerikaanse rootsmuziek.
Door het grote aanbod in het genre is het altijd even afwachten welk album wordt opgepikt en welk album niet, maar als het gaat om kwaliteit is het oppikken van America’s Greatest Burnout van Anna Graves wat mij betreft een no-brainer. Erwin Zijleman
De muziek van Anna Graves is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse muzikante: https://annagraves.bandcamp.com/album/americas-greatest-burnout.