Er zijn de afgelopen weken veel popalbums verschenen die zich op papier wat buiten mijn comfort zone bevinden. Uiteindelijk gaat het natuurlijk niet om papier maar om de wijze waarop je een album ervaart en Tough Love, het nieuwe album van Nessa Barrett, is wat mij betreft een aangename verrassing. Nessa Barrett doet het tot dusver goed bij een jong en mainstream poppubliek, maar op haar nieuwe album laat ze horen dat ze meer te bieden heeft. De Amerikaanse muzikante heeft zich breed laten beïnvloeden en integreert alle inspiratie in een wat dromerig klinkend popgeluid. Het klinkt allemaal bijzonder lekker, maar de songs van Nessa Barrett hebben ook inhoud.
Ik had de naam Nessa Barrett tot vorige week nog niet eerder gehoord. Dat heeft alles te maken met mijn bubbel, want ik begrijp dat de Amerikaanse muzikante op TikTok al een tijd zo’n 20 miljoen volgers heeft en ook op Spotify worden haar songs inmiddels door een miljoenenpubliek beluisterd.
Ze begon ooit op TikTok met het playbacken van songs van anderen, wat je kennelijk heel veel volgers op kan leveren, maar ze maakt inmiddels ook al een aantal jaren zelf muziek, die volgens de informatie op het internet inmiddels door een heel breed publiek is omarmd. Dat brede publiek strekte zich tot voor kort nog niet uit tot mijn bubbel, want ik heb de eerste twee albums van Nessa Barrett volledig gemist en ook het onlangs verschenen nieuwe album Tough Love stond niet op mijn lijstje met te beluisteren albums.
Spotify schotelde me het album op een gegeven moment toch voor en het album beviel me eigenlijk wel. Op basis van de informatie op het internet had ik de muziek van de Amerikaanse muzikante met Puerto-Ricaanse wortels volkomen verkeerd ingeschat, want eerlijk gezegd ging ik ervan uit dat Nessa Barrett wat mainstream en niet bijster interessante popmuziek zou maken.
Dat blijkt niet direct uit het lijstje met namen dat ze zelf noemt als inspiratiebronnen voor haar nieuwe album, want daar had ik op basis van mijn onterechte verwachtingen niet de namen van Arctic Monkeys, Lana Del Rey, Portishead, Eagles, Fleetwood Mac en Alice in Chains verwacht. Nu hoor ik de meeste van deze namen ook niet terug op Tough Love, maar dat Nessa Barrett uiteenlopende invloeden heeft verwerkt op haar nieuwe album is zeker.
Als ik één naam uit het bovenstaande lijstje moet kiezen, kies ik zonder enige twijfel voor de naam van Lana Del Rey. Op Tough Love maakt Nessa Barrett sfeervolle en wat dromerige popmuziek, waarin een melancholisch randje nooit ver weg is. Met name qua sfeer heeft het wel wat van de muziek van Lana Del Rey, maar Nessa Barrett is zeker geen copycat.
Ik had haar zoals gezegd verwacht in het hokje mainstream popmuziek, maar de songs op Tough Love klinken wat mij betreft ook zeker indie. Nessa Barrett beschikt over een zachte stem die het goed doet in wat dromerig klinkende popmuziek, maar ook als ze wat krachtiger zingt blijft haar stem makkelijk overeind.
Tough Love is geproduceerd door CJ Baran en Arthur Besna. Dat zijn twee namen die ik niet ken, maar ik ben zeker te spreken over de productie van het album. Door eens niet te kiezen voor de gangbare producers binnen de popmuziek van het moment klinkt Tough Love anders dan het gemiddelde album in het genre en dat zorgt er voor dat Nessa Barrett zich wat mij betreft weet te onderscheiden van veel van haar collega’s.
Zeker met de wat broeierige en vaak beeldende songs op het album levert de Amerikaanse muzikante vakwerk af, maar ook als ze net wat meer neigt naar mainstream pop hoor ik haar talent, al is het maar in haar teksten waarin ze zich kwetsbaar durft op te stellen.
Het is in mijn bubbel makkelijk maar helaas ook gebruikelijk om TikTok sterren direct af te serveren, maar in het geval van Nessa Barrett is dat niet terecht. Tough Love heeft me echt aangenaam verrast en ik heb het idee dat het ook nog eens een album is dat interessant blijft wanneer je het vaker hoort. Erwin Zijleman
