24 oktober 2026

Review: Michael Kiwanuka - FUDGE

De Britse muzikant Michael Kiwanuka nam vrijwel gelijk met zijn geweldige vorige album Small Changes uit 2024 nog een album op en het is een album dat wat ruwer en soberder klinkt, maar dat nog altijd diepe indruk maakt.
FUDGE van Michael Kiwanuka stond op de releasekalender voor 2025, maar werd uitgesteld vanwege zijn ernstige gezondheidsproblemen. Het album is deze week alsnog verschenen en het is een prachtalbum. FUDGE doet het zonder het productionele vakwerk van Danger Mouse en Inflo, wat een wat kaler en ruwer, maar ook een intiemer album oplevert. Het is een album waarop Michael Kiwanuka laat horen dat hij een groot soulzanger is, maar ook in muzikaal opzicht is FUDGE weer een schitterend album en het is een album dat wederom iets toevoegt aan het inmiddels fascinerende oeuvre van de Britse muzikant, die je een uur lang in zijn greep houdt met betoverend mooie songs.



Als ik kijk naar mijn jaarlijstje over 2012 begrijp ik nog steeds niet dat er geen plek was voor Home Again, het debuutalbum van de Britse muzikant Michael Kiwanuka. Ik heb het album niet eens gerecenseerd, terwijl ik het inmiddels schaar onder de memorabele albums van de afgelopen vijftien jaar. 

In dat lijstje krijgt Home Again gezelschap van Love & Hate (2016), Kiwanuka (2019) en Small Changes (2024), de drie albums die Michael Kiwanuka maakte met producers Danger Mouse en Inflo, de man achter het project Sault. 

Nog meer dan het debuutalbum van de Britse muzikant, klinken zijn tweede, derde en vierde albums als vergeten soulklassiekers uit de jaren 60 en 70 met onder andere Marvin Gaye en Curtis Mayfield als ijkpunten. Het zijn albums die soms zo lijken weggelopen uit de hoogtijdagen van de psychedelische soul, maar Michael Kiwanuka, zijn twee topproducers en flink wat geweldige muzikanten slaan ook bruggen naar andere genres en naar het heden. 

Vrijwel gelijktijdig met Small Changes nam Michael Kiwanuka nog een album op. Dit keer zonder Danger Mouse en Inflo, zonder gerenommeerde sessiemuzikanten en niet in een blinkende studio, maar in zijn eigen sobere studio in Southampton. FUDGE had vorig jaar moeten verschijnen en werd zelfs al gerecenseerd in enkele Britse muziektijdschriften, maar het noodlot sloeg toe voor Michael Kiwanuka. Hij werd getroffen door een zware hersenbloeding, waarvan hij nog steeds herstellende is. 

FUDGE is deze week alsnog verschenen en het is het vijfde prachtige album van de Britse muzikant met Oegandese wortels. FUDGE wordt vergeleken met het debuutalbum Home Again en daar zit wat in. Het nieuwe album moet het doen zonder de prachtige productie van Danger Mouse en Inflo en klinkt wat soberder en ook wat rommeliger, dat laatste overigens in de positieve zin van het woord. 

Toch zijn er ook wel verschillen tussen Home Again en FUDGE. Het debuutalbum was een authentiek klinkend soulalbum, dat redelijk netjes binnen de lijnen kleurde. Op FUDGE hoor je het experiment dat de volgende albums van Michael Kiwanuka typeerde en ook in vocaal opzicht ligt het nieuwe album dichter bij zijn voorgangers dan bij Home Again. 

FUDGE klinkt soms ruw en bijna lo-fi en in een aantal songs uiterst ingetogen, maar het album bevat ook prachtige strijkersarrangementen en meer psychedelische passages. Het album opent met een citaat van jazzpianist Chick Corea, die stelt dat je muziek moet maken die je zelf mooi vindt en niet de muziek die anderen van je verwachten. Dat doet Michael Kiwanuka, die naar verluidt ook inspiratie vond bij klassiekers uit het verleden, waaronder Neil Young’s On The Beach. 

De vorige drie albums van de Britse muzikant ontleenden een deel van hun kracht aan de productie van Danger Mouse en Inflo, maar ik mis de producers niet op FUDGE. Het nieuwe album klinkt wat losser en geïmproviseerd en dat voorziet het album van een ontspannen en ongedwongen sfeer. 

Ook in een dergelijke sfeer is Michael Kiwanuka in staat tot grootse daden, want ook FUDGE klinkt als een vergeten soulklassieker uit de jaren 60 of 70, alleen is het dit keer een album van een soort die destijds niet gemaakt werd. Het is een album dat prachtige muziek bevat, maar het is ook dit keer de soulstem van de Britse muzikant die het meest schittert. Of we ooit nog nieuwe muziek van Michael Kiwanuka gaan horen is de vraag, maar gelukkig is het wonderschone FUDGE nu wel verschenen. Erwin Zijleman


FUDGE van Michael Kiwanuka is verkrijgbaar via de Mania webshop: