woensdag 19 oktober 2011

Wild Flag - Wild Flag

Vrijwel onmiddellijk nadat de eerste tonen van het debuut van Wild Flag uit de speakers kwamen moest ik aan Sleater-Kinney denken. Deze band uit Olympia, Washington, maakte tussen 1995 en 2005 zeven platen, waarvan ik er zes koester als miskende meesterwerken. Net als Sleater-Kinney maakt Wild Flag stekelige muziek met wat onvaste en soms wat schreeuwerige vrouwenvocalen, geweldige gitaarloopjes, nerveuze orgeltjes en eigenwijze ritmes. Dat ik bij Wild Flag meteen aan Sleater-Kinney is overigens niet zo gek. Met Carrie Brownstein en Janet Weiss heeft Wild Flag twee derde van de line up van Sleater-Kinney in haar gelederen. Rebecca Cole (The Minders) en Mary Timony (die niet alleen deel uit maakte van Helium, maar ook een aantal hele goede soloplaten maakte) completeren het viertal. Iedereen die de muziek van Sleater-Kinney hoog heeft zitten, zal zeer gecharmeerd zijn van het debuut van Wild Flag. Dat betekent overigens niet dat Wild Flag fantasieloos voortborduurt op de muzikale erfenis van het zwaar onderschatte Sleater-Kinney. De muziek van Wild Flag is vooral een stuk veelzijdiger. In een aantal tracks transformeren de puntige rockliedjes van de band langzaam maar zeker in Phil Spector achtige meidenpop, maar hiertegenover staan een aantal songs waarin de vier dames heavy metal aspiraties lijken te hebben of juist wegzweven op psychedelische aandoende geluidstapijten. Het maakt van het titelloze debuut van Wild Flag een buitengewoon leuke plaat. Net als bij Sleater-Kinney ligt de kracht van de muziek voor een belangrijk deel in de scherpe kantjes, ruwe randjes en enorme hoeveelheid energie, maar Wild Flag voegt hier nog meer muzikaliteit aan toe. Het debuut van Wild Flag is een rauwe, avontuurlijke en dynamische rockplaat vol met ruwe popdiamanten. Het is een plaat die uitnodigt tot het noemen van namen (waarbij alles tussen Lene Lovich, The Shirts en The Bangles in aanmerking komt), maar uiteindelijk is het vooral een plaat om vreselijk van te genieten. Het is een plaat die klinkt alsof hij in een verloren middag is opgenomen en waarschijnlijk is dat nog zo ook. Het draagt alleen maar bij aan de frisheid van de douche die Wild Flag over je heen stort. Eindelijk weer eens een debuut dat er toe doet. Dat de dames niet meer zo piep zijn vergeten we voor het gemak maar even. Erwin Zijleman