21 mei 2026

Review: Suzanne Jarvie - mother's day

Suzanne Jarvie heeft ons lang laten wachten op haar nieuwe album, maar ook mother’s day is weer een indrukwekkende serie songs van de Canadese muzikante die gelukkig nog altijd nadrukkelijk haar eigen weg kiest
Toen ik de naam van Suzanne Jarvie zag opduiken in de releaselijsten van deze week, moest ik direct weer denken aan haar album Spiral Road, dat aan het eind van 2014 zo wist te verrassen. Het tweede album van de Canadese muzikante was misschien wat minder verrassend, maar wederom erg goed en nu is er mother’s day. Ik vind het nieuwe album van Suzanne Jarvie weer wat eigenzinniger. De door de piano gedreven instrumentatie is redelijk sober, terwijl de stem van de Canadese muzikante nog wat ruwer en doorleefder klinkt. mother’s day is een tijdloos klinkend album vol geweldige songs en het zijn songs die vooralsnog alleen maar aan kracht winnen en mother’s day steeds wat indrukwekkender maken.


De Canadese singer-songwriter Suzanne Jarvie neemt de tijd voor haar albums. Aan het eind van 2014 maakte ze wat mij betreft een verpletterende indruk met haar debuutalbum Spiral Road. Het is niet het enige album op De Krenten uit de pop dat ik tweemaal recenseerde, eerst bij de officiële release eind 2014 en opnieuw bij de Nederlandse release aan het begin van 2015, maar het is wel het enige album dat twee opeenvolgende jaren mijn jaarlijstje haalde. 

Aan het begin van 2019 verscheen het tweede album van de vrouw, die een paar jaar voor de release van haar debuutalbum als advocaat werkte en nog nooit een song had geschreven. Ook In the Clear was een prachtig album, waarop Suzanne Jarvie wederom liet horen dat ze binnen de Amerikaanse rootsmuziek met de besten mee kon. Op beide albums hoorde ik een geweldige zangeres en een getalenteerde songwriter en tekstschrijver en ook in muzikaal opzicht waren zowel Spiral Road als In the Clear zeer aansprekende albums. 

Deze week is, na een stilte van meer dan zeven jaar, het derde album van Suzanne Jarvie verschenen. mother’s day verschijnt een week te laat om samen te vallen met onze Moederdag, maar in de Verenigde Staten verscheen het album al een paar maanden geleden. 

Ik ben altijd blij als een muzikant een bandcamp pagina heeft, want deze biedt vaak veel informatie over de achtergrond van een album, het opnameproces, de productie en de muzikanten die op het album te horen zijn. Suzanne Jarvie heeft een bandcamp pagina, maar de informatie over mother’s day is zeer beperkt. 

mother’s day, out February 20, 2026 in North America, conjures something atypical, bold, life-affirming and rich in symbolism. Going beyond folk and Americana, Jarvie delves into the mystical and subconscious dream-like terrain that often strikes fear and hesitation in most. Her voice captivates in the dark, mesmerizing uncharted areas of the listener’s awareness”. 

Op haar Facebook pagina vertelt de muzikante uit Toronto wel uitgebreid over het artwork, waar lang aan gewerkt is, maar zie ik verder ook niet veel informatie over het album. Gelukkig spreekt de muziek voor zich en die is ook op het derde album van Suzanne Jarvie (ze noemt het zelf overigens haar vierde album) weer prachtig. 

Het album opent met Honeycomb, dat direct goed laat horen wat de Canadese muzikante te bieden heeft. De song imponeert met de karakteristieke en emotievolle stem van Suzanne Jarvie, maar ook de fraaie achtergrondvocalen en de tijdloze klanken trekken de aandacht, zeker wanneer er een melodieuze gitaarsolo uit wordt gegooid. 

Veel songs op mother’s day hebben pianospel en de stem van Suzanne Jarvie als basis en dat is in principe genoeg om indruk te maken. De zang op het album is echt prachtig en hetzelfde geldt voor de teksten die deels persoonlijk van aard zijn, maar ook de maatschappelijke thema’s niet schuwen, zoals in het indringende en bijzondere Polonium. 

Het klinkt allemaal wat soberder dan de vorige twee albums, maar ook mother’s day klinkt prachtig en laat wat mij betreft nog beter horen hoe krachtig en trefzeker de stem en de voordracht van Suzanne Jarvie zijn. 

mother’s day is een singer-songwriter album dat geen moment zijn best doet om aan te sluiten bij de trends van het moment en herinnert aan klassieke singer-songwriter albums uit de tijd dat alles draaide om een stem, muziek en een song. Ik moest even wennen aan het sobere karakter van mother’s day in een groot deel van de songs, maar inmiddels vind ik ook het nieuwe album van Suzanne Jarvie weer indrukwekkend mooi. Erwin Zijleman

De muziek van Suzanne Jarvie is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van het label van de Canadese muzikante: https://continentalrecordservices.bandcamp.com/album/mothers-day.


mother's day van Suzanne Jarvie is verkrijgbaar via de Mania webshop:



20 mei 2026

Review: Kevin Morby - Little Wide Open

Voor zijn nieuwe album Little Wide Open wist de Amerikaanse singer-songwriter Kevin Morby niemand minder dan Aaron Dessner als producer te strikken en dat geeft zijn songs nog net wat meer glans
Ik omarm albums van vrouwelijke singer-songwriters net wat makkelijker dan albums van hun mannelijke collega’s, maar ik ben zeer gecharmeerd van het nieuwe album van Kevin Morby, die in het verleden natuurlijk ook al een aantal prima albums afleverde. De Amerikaanse muzikant maakt songs die op het eerste gehoor niet heel opvallend zijn en dat is dit keer niet anders. Zijn stem is oké maar niet geweldig en de muziek lijkt betrekkelijk eenvoudig, maar er valt steeds meer op zijn plek in de songs van de Amerikaanse muzikant, waardoor Little Wide Open een steeds aangenamer album wordt. Het is een album dat nog wat verder wordt opgetild door de fraaie productie van een van de meest gewilde producers van het moment.



Het deze week uitgebrachte Little Wide Open is het negende studioalbum van de Amerikaanse muzikant Kevin Morby. Van de vorige acht besprak ik er slechts drie, hetgeen op zijn minst iets zegt over mijn liefde voor zijn muziek. Het zegt niet alles, want vanwege mijn duidelijke voorkeur voor vrouwenstemmen vallen albums van mannelijke muzikanten makkelijker buiten de boot. 
Verder was ik wel zeer gecharmeerd van de albums van Kevin Morby die ik wel besprak, waarvan ik Singing Saw uit 2016 zelfs opnam in mijn jaarlijstje. 

Kevin Morby verruilde het mondaine Los Angeles een paar jaar geleden voor Kansas City, Missouri, maar brengt tegenwoordig ook weer veel tijd door in Californië, waar hij samenleeft met Katie Crutchfield, beter bekend als Waxahatchee. Little Wide Open werd niet opgenomen in Missouri of Californië, maar in Stuyvesant, New York. 

Kevin Morby nam het album gedurende het grootste deel van 2025 op en kreeg in de studio gezelschap van flink wat muzikanten van naam en faam, onder wie Lucinda Williams, Meg Duffy (aka Hand Habits) en Justin Vernon (aka Bon Iver). De grootste verrassing is echter de naam van de producer, want niemand minder dan Aaron Dessner produceerde het album. 

Aaron Dessner werkte de afgelopen jaren met een aantal grote popsterren, maar werkt gelukkig ook nog met muzikanten als Kevin Morby. Aaron Dessner heeft Little Wide Open van Kevin Morby betrekkelijk sober geproduceerd, maar zeker als je het album met de koptelefoon beluistert hoor je wel het vakwerk van de Amerikaanse topproducer. 

Bij beluistering van de vorige albums van Kevin Morby kwam ik snel tot de conclusie dat zijn songs op het eerste gehoor misschien niet heel opzienbarend klinken, maar zich uiteindelijk verrassend makkelijk opdringen. Het is niet anders bij beluistering van Little Wide Open, dat me steeds beter bevalt.

Kevin Morby heeft zijn songs betrekkelijk sober ingekleurd met vooral snareninstrumenten. Het grotendeels akoestische geluid klinkt redelijk eenvoudig, maar ook zeer aangenaam. Het geldt ook voor de zang van de Amerikaanse muzikant. Kevin Morby beschikt op het eerste gehoor niet over een hele mooie of bijzondere stem. Het is een stem met een randje Bob Dylan en een redelijk beperkt bereik, maar net als de muziek klinkt ook de zang op Little Wide Open steeds aangenamer als je het album vaker hoort. 

Kevin Morby bezingt ook op zijn nieuwe album het leven op het Amerikaanse platteland in het voor buitenstaanders dodelijk saaie midden van de Verenigde Staten. Het is inmiddels een bekend thema, maar het past uitstekend bij zijn songs, die in het hokje Amerikaanse rootsmuziek passen en vrij zijn van opsmuk. De productie van Aaron Dessner is subtiel, maar het doet veel voor de songs van Kevin Morby. 

Het zijn van die songs die je snel overtuigen en je vervolgens alleen maar dierbaarder worden. Dat ligt deels aan de productionele vaardigheden van Aaron Dessner en zeker ook aan de kwaliteit van de muzikanten die hebben bijgedragen aan het album, maar het ligt toch vooral aan de songwriting skills van Kevin Morby, die een groot deel van de bijna 60 minuten die Little Wide Open duurt weet te overtuigen. Ik heb de laatste jaren niet zo veel meer naar zijn muziek geluisterd, maar na beluistering van zijn nieuwe album sla ik Kevin Morby toch weer wat hoger aan. Erwin Zijleman

De muziek van Kevin Morby is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse muzikant: https://kevinmorby.bandcamp.com/album/little-wide-open.


Little Wide Open van Kevin Morby is verkrijgbaar via de Mania webshop: