Review: Bywater Call - Broken Souvenirs

Bywater Call uit Toronto heeft de afgelopen jaren op het podium met veel succes gewerkt aan haar reputatie, maar het deze week verschenen album Broken Souvenirs laat horen dat de band ook in de studio tot grootse dingen in staat is.
Broken Souvenirs is het vierde album van Bywater Call, maar het eerste album van de band dat ik heb beluisterd. Ik zag de band al wel op het podium en dat leek me de plek waar de muziek van de Canadese band het best tot zijn recht komt. Dat is misschien zo, maar ook het nieuwe album van de band mag er zijn en ik vind Broken Souvenirs alleen maar beter worden. Het nieuwe album van Bywater Call laat een opwindende mix van met name soul, blues, gospel en rock horen. Het is een mix die opvalt door veel muzikaal vuurwerk, maar het meeste vuurwerk komt van zangeres Meghan Parnell die echt geweldig zingt. Het levert een buitengewoon overtuigend album op, dat doet uitzien naar volgende optredens van de band, maar ook als album overtuigt.

De Canadese band Bywater Call zag ik een paar maanden geleden in de Leidse Qbus en dat was een zeer indrukwekkend of misschien zelfs wel verpletterend optreden. Het was mijn eerste kennismaking met de muziek van de band uit Toronto, maar het smaakte naar veel meer. 

Blikvanger van de band is zangeres Meghan Parnell, die beschikt over een geweldige soulstem, maar ook in muzikaal opzicht heeft de zevenkoppige band veel te bieden met onder andere een uitstekende gitarist en twee geweldige blazers, die samen trompet, trombone en saxofoon voor hun rekening nemen. 

Deze week is een nieuw album van Bywater Call verschenen en dat herinnerde me direct weer aan het concert van dit voorjaar. De Canadese band leek me op voorhand een band die op het podium tot grote hoogten stijgt, maar op een album niet helemaal uit de verf komt. 

Dat vooroordeel kon echter vrij snel van tafel bij beluistering van het album. Broken Souvenirs is het vierde studioalbum van Bywater Call en het is een album dat goed laat horen wat de band te bieden heeft. De band heeft de passie en de energie van haar optredens perfect weten te vangen op Broken Souvenirs, dat uit de speakers knalt en zorgt voor een flinke energieboost. 

Ook op Broken Souvenirs imponeert de Canadese band met de stem van Meghan Parnell, die echt geweldig zingt. Het is een stem die is gemaakt voor soulvol repertoire, maar ook in omliggende genres maakt Meghan Parnell indruk met haar stem, die flink kan uithalen, maar ook kan doseren. Het is een stem die hier en daar wordt ondersteund door al even mooie en krachtige stemmen op de achtergrond, wat de zang op het album nog wat mooier en trefzekerder maakt. 

Ook de muzikanten die Meghan Parnell omringen leveren vakwerk op het nieuwe album van Bywater Call. De ritmesectie speelt subtiel, het gitaarwerk en het toetsenwerk zijn fraai, waarna de bijdragen van de blazers het geluid van de band voorzien van nog wat extra vuur en strijkers incidenteel zorgen voor extra sfeer. 

Broken Souvenirs is in muzikaal en vocaal opzicht een topalbum, maar het is ook een buitengewoon veelzijdig album. De Canadese band is uitstekend op dreef in de soulvolle songs op het album, maar kan ook uit de voeten met blues, (Southern) rock, gospel en nog veel meer. Hoe veelzijdig de band is hoor je in het prachtige Clutter, waarin al het muzikale vuurwerk wordt vervangen door een banjo en je hoort dat de band ook heel ingetogen kan spelen. 

Op het podium maakte Bywater Call zoals gezegd diepe indruk, maar luisteren naar Broken Souvenirs is een waardig alternatief. Ik ken de andere albums van de band niet, maar ik ben onder de indruk van de songs op het nieuwe album. Het zijn songs die zich hebben laten inspireren door muziek uit vervlogen tijden, wat Broken Souvenirs voorziet van een nostalgisch tintje, maar de nieuwe songs van de Canadese band klinken ook fris. 

Het knappe van Broken Souvenirs is dat Bywater Call de ruwe energie van haar optredens heeft weten te vangen in de in de studio opgenomen songs, maar ook diepgang en verfijning heeft toegevoegd. Het album is ook nog eens prachtig geproduceerd, wat geen eenvoudige klus is bij zo veel muzikaal en vocaal vuurwerk. 

Begin volgend jaar is de band weer te zien op de Nederlandse podia, maar met het uitstekende Broken Souvenirs haal je Bywater Call ook nu al in huis. Liefhebbers van dampende rootsmuziek in de breedste zin van het woord moeten hier zeker eens naar luisteren. Erwin Zijleman

De muziek van Bywater Call is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van het label van de Canadese band: https://continentalrecordservices.bandcamp.com/album/broken-souvenirs.

Broken Souvenirs van Bywater Call is verkrijgbaar via de Mania webshop:

LP, 29,99 euro

CD, 17,99 euro

Review: Trashcan Sinatras - Ever The Optimist

De naam Trashcan Sinatras deed dit voorjaar bij mij geen belletje rinkelen, maar ik ben zeer gecharmeerd van het nieuwe album van de Schotse band, dat deze week na een stilte van tien jaar is verschenen.
De muziekscene van het Schotse Glasgow heeft in de jaren 80 en 90 heel veel interessante bands opgeleverd. Het heeft me ook een stapel albums opgeleverd die ik koester, maar ik mis ook wel eens wat. Het stapeltje albums dat de Schotse band Trashcan Sinatras heeft gemaakt, is me tot dusver ontgaan, maar door het inmiddels alweer bijna vergeten album van Fellow Mortals heb ik de band eindelijk op het netvlies. Daar ben ik blij mee, want Ever The Optimist is een aangenaam album. Trashcan Sinatras maakt muziek die zich onmiddellijk opdringt en het is muziek die niet alleen aangenaam is maar ook interessant. Het is muziek waarbij het heerlijk ontspannen is, maar vergeet niet om te luisteren hoe knap het in elkaar zit.

Ik had tot dit voorjaar nog nooit van de band Trashcan Sinatras gehoord, tot AllMusic.com me wees op het album Stella's Birth-day van de gelegenheidsband Fellow Mortals. Dat album is helaas tussen wal en schip gevallen dit voorjaar, maar het is een mooi en bijzonder album met een bijzondere mix van chamber pop en 80s pop en een album dat een veel beter lot had verdiend. 

Fellow Mortals bestaat uit muzikant en producer Simon Dine, die eerder muziek maakte met de band Noonday Underground, en Francis Reader, de zanger van de band Trashcan Sinatras. Zonder het album van Fellow Mortals zou ik waarschijnlijk nooit naar het deze week verschenen nieuwe album van Trashcan Sinatras hebben geluisterd, maar nu was ik toch nieuwsgierig, al is het maar omdat Francis Reader een fraaie vocale bijdrage leverde aan Stella's Birth-day. 

Toch wel enigszins tot mijn verbazing blijkt Trashcan Sinatras al flink wat albums op haar naam te hebben staan, want het deze week verschenen Ever The Optimist is al het zevende studioalbum van de Schotse band, die ook nog een live-album en twee verzamelaars heeft uitgebracht. Het debuutalbum van Trashcan Sinatras verscheen in 1990 en de band bestaat al een paar jaar langer, wat betekent dat Trashcan Sinatras, ook wel eens geschreven als The Trash Can Sinatras, inmiddels zo’n 40 jaar meegaat. 

Ever The Optimist is overigens verschenen na een stilte van tien jaar, dus het is niet zo gek dat ik het afgelopen decennium niet van de band heb gehoord. Het is wel opvallend dat ik de band niet eerder ben tegengekomen, want Trashcan Sinatras komt uit de muziekscene van Glasgow, die ik de afgelopen decennia met veel interesse heb gevolgd. Francis Reader is overigens de broer van Eddi Reader, die een briljant album maakte met haar band Fairground Attraction en ook een flinke stapel mooie soloalbums op haar naam heeft staan. 

Als ik luister naar Ever The Optimist van Trashcan Sinatras hoor ik wel wat raakvlakken met bands uit de muziekscene van Glasgow, al heb ik niet direct namen paraat. Ever The Optimist is verder een album vol nostalgie, want veel songs op het album nemen je mee terug naar de jaren 80 en 90. Uit de jaren 80 levert icoon Green Gartside (Scritti Politti) in een van de songs een bijdrage aan het album, terwijl uit de jaren 90 zangeres Tracyanne Campbell van Camera Obscura in een andere song opduikt. 

Ook zonder gastmuzikanten slaagt Trashcan Sinatras erin om te overtuigen met songs die je onmiddellijk een goed gevoel geven. Dat komt deels door het nostalgische tintje in de songs van de Schotse band, maar het zijn ook hele goede songs en bovendien songs die makkelijk verleiden. Het zijn deels songs vol zonnestralen, maar er zijn ook songs die de nodige donkere wolken en melancholie over je uitstorten. 

Het zijn bijna allemaal songs die je bij de eerste keer horen al decennia lijkt te kennen, waardoor Ever The Optimist eigenlijk direct aanvoelt als een warm bad en dat is knap. Het is ook knap hoe de muziek van Trashcan Sinatras misschien direct bekend klinkt, maar het toch niet meevalt om het album in een hokje te duwen. De muziek van de Schotse band put uit meerdere genres, maar alle songs op Ever The Optimist klinken even mooi en tijdloos, zeker op een wat broeierige zomeravond. Heerlijk album. En ik heb nog wat te ontdekken in het oeuvre van de band. Erwin Zijleman