03 april 2026

Review: Raye - THIS MUSIC MAY CONTAIN HOPE.

De Britse muzikante Raye heeft zich de afgelopen jaren stormachtig ontwikkeld en slaagt erin om op haar nieuwe album THIS MUSIC MAY CONTAIN HOPE. werkelijk alles dat ze aanraakt in goud te laten veranderen
Het eerste uur van het concert van Raye in de Ziggo Dome ruim twee maanden geleden vond ik echt imponerend, maar hierna verslapte mijn aandacht wat. Ik was bang dat dit ook bij beluistering van haar nieuwe album THIS MUSIC MAY CONTAIN HOPE. zou gebeuren, maar daar is geen sprake van. Raye schiet op haar nieuwe album alle kanten op en dat geldt zowel voor de genres als voor de zang en muziek op haar album. THIS MUSIC MAY CONTAIN HOPE. is in alle opzichten een weergaloos album en laat goed horen dat Raye echt een enorm talent is. Ze heeft er aardig voor moeten knokken, maar inmiddels ligt de wereld aan haar voeten en dat is echt volkomen terecht.



Eerder dit jaar zag ik de Britse muzikante Raye aan het werk in de Amsterdamse Ziggo Dome. Het was bij vlagen echt heel erg goed tot bijzonder imponerend, maar het was ook veel, heel veel en soms net wat te veel naar mijn smaak. Raye schakelde met haar twintigkoppige band makkelijk tussen nogal verschillende genres, wat een bont geluid opleverde. 

Het ene moment maakte ze pure soul, het volgende moment was het toch meer jazz of bigband muziek, maar Raye kon ook uit de voeten met pure of juist georkestreerde pop, met filmmuziek, met R&B en met wat al niet meer. Het werd aan elkaar gepraat met soms net wat te lange verhalen en ondanks het feit dat de Britse muzikante pas één album op haar naam had staan, speelde ze een hele lange set. 

Die set was zo lang omdat Raye tijdens haar tour alvast stilstond bij haar nieuwe album, dat ruim twee maanden na haar concerten in Amsterdam dan eindelijk is verschenen. Door de concerten wist ik ongeveer wat ik kon verwachten van THIS MUSIC MAY CONTAIN HOPE. (met punt) en het deze week verschenen album voldoet qua inhoud goed aan deze verwachtingen. In kwalitatief opzicht is het album echter veel beter dan ik had verwacht. 

Ook THIS MUSIC MAY CONTAIN HOPE. is veel van alles. Het nieuwe album van Raye schiet alle kanten op en bestrijkt alle genres die ook tijdens haar concert voorbij kwamen. Nu is bijna twee uur lang staan in de Ziggo Dome best een opgave en op een gegeven moment was ik ook wel klaar met alle verhalen van de Britse muzikante, maar THIS MUSIC MAY CONTAIN HOPE. houdt mijn aandacht makkelijk 17 songs en bijna vijf kwartier vast. 

Het nieuwe album is niet alleen veel, maar vaak ook behoorlijk bombastisch, maar het is wat mij betreft nergens over de top, al is dat een kwestie van smaak. Raye schakelt op haar nieuwe album razendsnel tussen genres, waardoor er enorm veel vaart en dynamiek in het album zit. In muzikaal en productioneel opzicht is THIS MUSIC MAY CONTAIN HOPE. echt een fantastisch album. Het geluid is extreem vol, maar het is ook een geluid vol details en vol dynamiek. 

Raye schakelt binnen een paar noten van zoet naar ruwe klanken en heeft ook maar een paar noten nodig om een zwoele ballad om te laten slaan in een uptempo jazztrack. Ook organische klanken en elektronica vloeien soepel in elkaar over, waardoor THIS MUSIC MAY CONTAIN HOPE. met zevenmijlslaarzen door genres en door de tijd schiet. 

Ook in vocaal opzicht heeft Raye een fascinerend album gemaakt. Net als de muziek op het album klinkt ook de zang op het album steeds weer anders en alles klinkt even goed. Raye is een geweldige soulzangeres, maar het is een soulzangeres die in alle richtingen reuzenstappen kan zetten. 

De Britse muzikante heeft een album gemaakt waarop meer gebeurt dan in een stapel albums van de meeste andere muzikanten. Af en toe vraag je je af of ze niet moet kiezen tussen genres of zich moet beperken tot één of hooguit twee genres, maar na enige gewenning is de enorme vocale en muzikale diversiteit van Raye haar grote kracht. 

Ik begon met enige reserves aan de beluistering van THIS MUSIC MAY CONTAIN HOPE., maar het album blies me bij eerste beluistering van mijn sokken en blijft dat doen. In de Ziggo Dome zag ik een wereldster in de dop, op THIS MUSIC MAY CONTAIN HOPE. is Raye een wereldster. Erwin Zijleman


THIS MUSIC MAY CONTAIN HOPE. van Raye is verkrijgbaar via de Mania webshop:


Review: Diana Darby - Otterson

Diana Darby maakte ruim 25 jaar geleden een werkelijk prachtig debuutalbum, maar vervolgens verloor ik haar uit het oog, tot vorige week haar vijfde en wederom bijzonder mooie album Otterson op mijn pad kwam
Wat was ik in de zomer van 2025 onder de indruk van het album Naked Time van Diana Darby, maar vervolgens verloor ik de Amerikaanse singer-songwriter snel uit het oog. Vorige week dook ze weer op, nadat na een stilte van twaalf jaar haar vijfde album Otterson was verschenen. Otterson maakte onmiddellijk net zoveel indruk als Naked Time heel lang geleden. Diana Darby schrijft mooie en vaak intieme songs, die stemmig zijn ingekleurd met vooral gitaren. Het zijn songs die van een uniek eigen karakter worden voorzien door de zeer aansprekende stem van de Amerikaanse muzikante, die haar songs voorziet van een wat donkere en indringende sfeer. Prachtalbum weer.



In een wat obscure lijst met nieuwe albums kwam ik vorige week de naam Diana Darby tegen. Het is een naam die me vaag bekend voorkwam, maar het archief van De Krenten uit de Pop bood geen uitsluitsel. In mijn platenkast vond ik echter het album Naked Time en toen ik de cover zag wist ik het weer. Naked Time is het in de zomer van 2000 verschenen debuutalbum van de singer-songwriter uit Chicago, Illinois, en het is een album waar ik inmiddels bijna 26 jaar geleden enorm van onder de indruk was. 

Ik weet niet of ik in 2000 een jaarlijstje heb gemaakt en kan het in ieder geval niet meer vinden, maar als ik een lijstje heb gemaakt staat Naked Time van Diana Darby ongetwijfeld in de top 10. Ik had echt al heel lang niet meer geluisterd naar het album, maar ik bleek het nog noot voor noot te kennen. Op haar debuutalbum maakt de Amerikaanse muzikante muziek met vooral invloeden uit de country en de folk. Het is een wat traditioneel klinkend album met een vleugje Appalachenfolk, maar de muziek van Diana Darby heeft soms ook een wat rauwer randje. 

Wat het meest opvalt bij beluistering van Naked Time, dat ik destijds oppikte via de Amerikaanse website cdbaby, is de stem van Diana Darby. Het is een zeer karakteristieke stem met een flinke dosis emotie en het is een stem die je direct vanaf de eerste noten vastgrijpt. Soms hoor ik wat van Gillian Welch, maar Diana Darby heeft ook een uniek eigen geluid. 

Na haar debuutalbum verloor ik de muzikante uit Chicago uit het oog, maar ze bleef gewoon muziek maken. In 2003 verscheen het wat soberder klinkende Fantasia Ball, in 2005 het nog wat spaarzamer ingekleurde The Magdalene Laundries, waarna in 2012 het wederom prachtige Diana Darby IV (intravenous) verscheen. Na lange stilte dook Diana Darby vorige week weer op met haar vijfde album Otterson. 

Ik heb opeens niet één maar vijf albums van de Amerikaanse muzikante in handen en ze zijn allemaal mooi. Ik heb de aandacht de afgelopen week vooral gericht op Otterson en het is een album dat in het directe verlengde ligt van het inmiddels ruim een kwart eeuw oude Naked Time. 

Ook op Otterson trekt de stem van Diana Darby direct de aandacht. Het is een vrij zachte stem, maar het is een stem met heel veel expressie en gevoel. Het is een stem die me dit keer vooral aan die van de Britse folkie Kathryn Williams deed denken, maar ook op Otterson heeft Diana Darby een herkenbaar eigen geluid. 

De muzikante uit Chicago maakte haar nieuwe album grotendeels met collegamuzikant JZ Barrell en samen bespelen ze een flink aantal instrumenten, al zijn gitaren dominant op Otterson. Net als op Naked Time staan invloeden uit de folk en country centraal op Otterson en ook op haar nieuwe album maakt Diana Darby muziek die wat traditioneel aandoet. 

Ze verwerkt absoluut invloeden uit de folk zoals die in de late jaren 60 en vroege jaren 70 werd gemaakt, maar Otterson blijft zeker niet steken bij één bepaald geluid. Otterson wist me direct te overtuigen met de bijzondere stem van Diana Darby, maar ook de stemmige klanken en de aansprekende songs tillen het album een flink stuk op. 

Het is echt puur toeval dat ik het nieuwe album van Diana Darby tegenkwam en dat haar naam ergens een belletje deed rinkelen, maar wat ben ik blij met het sfeervolle Otterson en met de vier albums die eraan vooraf gingen, want ook die zijn zeer de moeite waard. Erwin Zijleman

De muziek van Diana Darby is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse muzikante: https://dianadarby.bandcamp.com/album/otterson.