28 juni 2026

Review: Willow Avalon - Pink Pocket Pistol

Willow Avalon keert redelijk snel na haar debuutalbum Southern Belle Raisin' Hell terug met een nieuw album en laat op Pink Pocket Pistol flinke groei horen in zowel haar songs als met haar bijzondere stem
Liefhebbers van countrymuziek zoals die in het verleden werd gemaakt door onder andere Dolly Parton, Tammy Wynette, Loretta Lynn en Lynn Anderson kunnen waarschijnlijk goed uit de voeten met het nieuwe album van Willow Avalon. Countrymuziek uit de jaren 70 is een belangrijke inspiratiebron voor de in Georgia geboren muzikante, die met haar nieuwe album ver weg blijft van de countrypop zoals die momenteel in Nashville wordt gemaakt. De karakteristieke stem van Willow Avalon zal voor velen even wennen zijn, maar het is een stem die perfect past bij de wat traditioneel klinkende countrymuziek die ze maakt en die op Pink Pocket Pistol echt perfect wordt uitgevoerd.



Ik herinner me mijn eerste kennismaking met de muziek van Willow Avalon nog heel goed. Het is ook nog niet zo lang geleden, want haar debuutalbum Southern Belle Raisin' Hell verscheen aan het begin van 2025. Bij eerste beluistering van het album had ik grote moeite met de stem van de Amerikaanse muzikante, zeker als die wat bibberde, en het duurde even voor ik gewend was aan de zang van Willow Avalon. 

Uiteindelijk vond ik de stem van Willow Avalon, overigens de dochter van de eigenzinnige muzikant Jim White, misschien wel het sterkste punt van Southern Belle Raisin' Hell. Het album had meer aansprekende punten, want de muzikante uit Nashville stopte lekker veel traditionele country in haar songs en combineerde in haar teksten de nodige clichés uit de countrymuziek met heel veel humor. 

Southern Belle Raisin' Hell zat dichter tegen de albums van de grote countryzangeressen uit de jaren 70 aan dan tegen de countrypop van het moment, maar Willow Avalon was zeker niet vies van pop, waardoor haar songs zich makkelijk opdrongen. Southern Belle Raisin' Hell krijgt redelijk snel een vervolg, want anderhalf jaar na het verschijnen van haar debuutalbum verscheen deze week Pink Pocket Pistol. 

Iedereen die de muziek van Willow Avalon niet kent, zal waarschijnlijk even moeten wennen aan de stem van de Amerikaanse muzikante. Ik wist wat ik kon verwachten, waardoor het nieuwe album van Willow Avalon me direct beviel. Ik vind de zang op Pink Pocket Pistol overigens wel een stuk beter dan op het vorige album en denk daarom dat de drempel dit keer minder hoog is. 

Willow Avalon zingt net wat meer ingetogen dan op haar debuutalbum, waardoor haar stem wat minder schel klinkt en ook wat minder bibbert, al heeft ze de countrysnik niet helemaal afgezworen. Gebleven is de heerlijke zuidelijke tongval, die haar songs voorziet van iets extra’s. 

Pink Pocket Pistol opent prachtig met de titeltrack, waarin de stem van Willow Avalon wordt gecombineerd met beeldende klanken, die niet zouden hebben misstaan in een Amerikaanse western uit de jaren 50. In Easy on the Eyes worden de beeldende klanken vervangen door blazers en een pedal steel en keert Willow Avalon terug naar de countrymuziek van weleer. 

Het lijkt af en toe wel wat op de muziek die Sierra Ferrell maakt, maar ook vergelijkingsmateriaal uit een veel verder verleden is relevant. Ook Pink Pocket Pistol raakt in muzikaal opzicht aan de grote countryzangeressen uit de jaren 60 en 70, maar ook in tekstueel opzicht sluit het album makkelijk aan bij countryalbums uit het verleden, al neemt Willow Avalon zeker geen blad voor de mond. Op Pink Pocket Pistol zijn gastrollen weggelegd voor Midland, Kaitlin Butts en Jason Isbell, die alle drie laten horen dat de stem van Willow Avalon zich uitstekend leent voor een duet. 

Er verschijnen de laatste jaren heel veel country- en countrypop albums, waardoor verzadiging, zelfs bij mij, op de loer ligt, maar vergeleken met de meeste van haar concurrenten heeft Willow Avalon iets eigenzinnigs en voegt ze iets toe aan alle muziek die verschijnt in deze genres. Het is ook de verdienste van de mij onbekende, maar echt uitstekend spelende muzikanten op het album, die Pink Pocket Pistol hebben voorzien van een veelkleurig geluid dat zowel nostalgisch als eigentijds kan klinken. Erwin Zijleman


Your Day Will Come van Chanel Beads is verkrijgbaar via de Mania webshop:


27 juni 2026

Review - Chanel Beads - Your Day Will Come

Chanel Beads maakte in 2024 met Your Day Will Come een ongrijpbaar en uniek klinkend popalbum en herhaalt dit kunstje met deze week verschenen en wederom Your Day Will Come getitelde nieuwe album
De New Yorkse band Chanel Beads is op haar tweede album Your Day Will Come goed voor flarden van nagenoeg perfecte popsongs, maar het zijn popsongs die zich niet in een keurslijf laten dwingen en volop experimenteren met prachtige en vaak wat zweverige klanken. Ontoegankelijk is de muziek van Chanel Beads zeker niet, maar de songs van de band uit New York lijken niet op de songs van andere bands. Het zijn songs met hier en daar duidelijke echo’s uit de jaren 80 en 90, maar Chanel Beads maakt ook de indiepop van het moment en ook alvast die van de toekomst. Het debuutalbum van de band was al indrukwekkend, maar het tweede album is nog een stuk mooier en interessanter.



In het voorjaar van 2024 wees de Amerikaanse muziekwebsite Pitchfork me op het debuutalbum van de Amerikaanse band Chanel Beads. Pitchfork omschreef Your Day Will Come als “a dreamy and druggy pop album” en dat was een mooie en rake omschrijving van het debuutalbum van de New Yorkse band. 
Chanel Beads kan op haar debuutalbum niet kiezen tussen dromerige popsongs vol invloeden uit de jaren 80 en 90 en behoorlijk zweverige klanken en geluidstapijten en dat levert een fascinerend album op. 

Ik was het album zelf al lang weer vergeten toen ik aan het eind van 2024 mijn jaarlijstje samenstelde, maar toen ik deze week weer eens luisterde naar Your Day Will Come was ik direct weer onder de indruk van de bijzondere sfeer op het album, van de prachtige klanken, van de mooie combinatie van een mannen- en een vrouwenstem en van de songs die zo makkelijk schakelen tussen benevelende klanken en wonderschone popsongs. 

Your Day Will Come van Chanel Beads werd in 2024 niet heel breed opgepikt volgens mij, maar de band heeft destijds wel de zaadjes geplant die er, mede dankzij de steun van onder andere Billie Eilish, Rosalía en Lorde, voor hebben gezorgd dat er deze week veel aandacht is voor het tweede album van de band uit New York. 

Dat tweede album heeft dezelfde titel gekregen als het vorige album, Your Day Will Come. Het betekent niet dat de band ook in muzikaal opzicht uit precies hetzelfde vaatje tapt, want het tweede album klinkt toch weer net wat anders dan het debuutalbum van de band.

Gebleven is de eigenzinnigheid en de onvoorspelbaarheid van de muziek van Chanel Beads en ook de liefde voor wat zweverige klanken is gebleven. In de sfeervolle openingstrack blijft de band ver verwijderd van de toegankelijke popsong en domineren sprookjesachtige klanken, maar in de tweede track, Song for the Messenger, komt Chanel Beads direct weer met een memorabele popsong op de proppen, al krijgen ook de atmosferische klanken alle ruimte. 

De muziek van de band liet twee jaar geleden flink wat echo’s uit de jaren 80 en 90 horen. Die hoor ik ook zeker op het tweede album van de band, dat flarden bevat van de muziek van bands die me dierbaar zijn, maar ik ken geen band uit de jaren 80 of 90 muziek maakte die klinkt als de muziek van Chanel Beads. 

Chanel Beads is een project van de Amerikaanse muzikant Shane Lavers, die op het tweede album van zijn band nog wat nadrukkelijker zijn talent laat horen. Het tweede album van Chanel Beads bevat nog altijd wel wat lekker in het gehoor liggende popsongs, maar over de hele linie is er meer ruimte voor experiment of voor wat complexere songs. 

Het doet me in muzikaal opzicht af en toe wel wat denken aan The Blue Nile en ook Prefab Sprout is af en toe relevant vergelijkingsmateriaal, maar Chanel Beads klinkt uiteindelijk vooral als zichzelf, waarmee het zich onderscheidt val al die andere bands die de inspiratie vinden in de jaren 80 en 90. 

Your Day Will Come is vaak behoorlijk stemmig ingekleurd, wat uitstekend past bij de stemmen van Shane Lavers en Maya McGrory, die ook dit keer worden ondersteund door de fraaie klankentapijten van violist Zachary Paul. Chanel Beads begeeft zich op haar nieuwe album continu buiten de gebaande paden van de popmuziek, maar toch staat Your Day Will Come vol met songs waar je onmiddellijk van houdt. Wat een fascinerend album. Erwin Zijleman

De muziek van Chanel Beads is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse band: https://chanelbeads.bandcamp.com/album/your-day-will-come-2.


Your Day Will Come van Chanel Beads is verkrijgbaar via de Mania webshop: