Review: Joan As Police Woman - Real Life Evolution

Er zijn wel wat dipjes te vinden in het oeuvre van de Amerikaanse muzikante Joan Wasser, beter bekend als Joan As Police Woman, maar Real Life Evolution, dat nieuwe versies bevat van de songs van haar debuutalbum, is weer uitstekend
Als ik naar de muziek van Joan As Police Woman luister, valt meestal als eerste de stem van de Amerikaanse muzikante me op. Het is een stem die ik niet per se mooi vind, maar het is wel een stem die wat met me doet. Ik was, met name door de zang van Joan Wasser, twee jaar geleden zeer gecharmeerd van het album Lemons, Limes and Orchids en ik ben ook gecharmeerd van het deze week verschenen Real Life Evolution en dat ondanks het feit dat Joan Wasser op haar nieuwe album de songs van haar twintig jaar oude debuutalbum nog eens vertolkt. Het is niet veel muzikanten gegeven om weg te komen met nieuwe versies van oude songs, maar Joan As Police Woman doet het.

Ik had in 2024 al flink wat jaren niet meer geluisterd naar de muziek van Joan As Police Woman, maar met het twee jaar geleden verschenen Lemons, Limes and Orchids wist het alter ego van de Amerikaanse muzikante Joan Wasser toch weer mijn aandacht te trekken. Lemons, Limes and Orchids is in alle opzichten een uitstekend album van Joan As Police Woman en wat mij betreft is het ook haar beste album. 

Alle reden dus om met hoge verwachtingen te beginnen aan haar deze week verschenen nieuwe album. De hoge verwachtingen sloegen in eerste instantie direct om in teleurstelling, toen ik erachter kwam dat het deze week verschenen Real Life Evolution nieuwe versies bevat van de songs op het debuutalbum van Joan As Police Woman, het dit jaar precies twintig jaar oude Real Life. 

Het opnieuw opnemen van de songs van een eigen album uit het verleden is maar zelden een goed idee en in de meeste gevallen is het zelfs een heel slecht idee. Desondanks laten veel muzikanten zich verleiden tot het opnieuw opnemen van hun oude songs en in veel gevallen gaat het ook nog eens om de songs van het meest populaire album van een muzikant of band. 

Het levert regelmatig draken van albums op, zoals de volgende week uitgebrachte remake van het debuutalbum van Placebo laat horen, maar het kan natuurlijk ook wel eens goed gaan. Het gaat wat mij betreft goed op Real Life Evolution, dat ik absoluut een waardevolle aanvulling op het debuutalbum uit 2006 vind. 

Als ik beide albums met elkaar vergelijk, hoor ik direct dat ik het geluid op Real Life Evolution veel mooier vind dan het geluid op het debuutalbum van Joan As Police Woman. Toch heeft ook het wat ruwer klinkende debuutalbum wel wat, waardoor het lastig kiezen is tussen beide albums. Kiezen hoeft gelukkig niet, want in veel gevallen klinken de songs zo verschillend, dat je als je het niet zou weten je niet direct door zou hebben dat het om dezelfde songs gaat. 

Bijzonder is dat de songs op Real Life in een andere volgorde staan dan op Real Life Evolution, maar dat versterkt ook het gevoel dat het om twee verschillende albums gaat. Ik heb in de meeste gevallen een voorkeur voor de nieuwe versies die Joan As Police Woman heeft opgenomen van haar songs uit 2006, al is het kwaliteitsverschil zeer beperkt. 

Van Real Life Evolution hoeft alleen het samen met Iggy Pop vertolkte Save Me van mij niet, maar alle andere songs op het album klinken echt heel mooi. De muzikanten die op het album te horen zijn, hebben de songs van Joan Wasser voorzien van een mooi en sfeervol geluid, maar het is vooral de stem van de Amerikaanse muzikante die ervoor zorgt dat de songs van Joan As Police Woman opvallen. Net als op haar vorige album maakt Joan Wasser makkelijk indruk met haar karakteristieke stem, die op een bijzondere manier mooi is. 

Ik had zoals gezegd voor 2024 heel lang niet naar de muziek van Joan As Police Woman geluisterd, waardoor ik de songs van haar debuutalbum niet zo goed meer kende. Real Life Evolution voelt daarom voor mij toch vooral als een nieuw Joan As Police Woman album. Het is een album dat ik niet zo goed vind als het twee jaar oude Lemons, Limes and Orchids, maar de vergelijking met de andere nieuwe albums van deze week kan het album makkelijk doorstaan. Erwin Zijleman

De muziek van Joan As Police Woman is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse muzikante: https://joanaspolicewoman.bandcamp.com/album/real-life-evolution-album-2026.

Real Life Evolution van Joan As Police Woman is verkrijgbaar via de Mania webshop:

LP (coloured), 39,99 euro

Review: Jess Klein - Dream Aloud

Ondanks tien uitstekende albums is de Amerikaanse singer-songwriter Jess Klein nog redelijk onbekend, wat vast niet gaat veranderen met het deze week verschenen Dream Aloud, maar dat zou wel verdiend zijn
De naam Jess Klein had ik op een of andere manier opgeslagen en dit ondanks het feit dat ik al heel lang niet meer naar haar muziek had geluisterd. De Amerikaanse muzikante maakt inmiddels meer dan 25 jaar muziek en heeft een fraai oeuvre opgebouwd. Het is een oeuvre dat deze week is uitgebreid met Dream Aloud en het is een album dat niet onder doet voor de beste albums van Jess Klein. Het is een album dat werd gemaakt met een redelijk beperkt budget, maar dat is niet te horen. Het album klinkt in muzikaal en productioneel opzicht prachtig en de stem van Jess Klein klinkt na al die jaren alleen maar mooier. Iedereen die nog nooit van haar gehoord heeft, heeft heel wat te ontdekken.

Ik zag vorige week op de Amerikaanse muziekwebsite No Depression een artikel over het nieuwe album van de Amerikaanse singer-songwriter Jess Klein en vond het direct vanzelfsprekend om haar naam op te schrijven voor een recensie op De Krenten uit de Pop. Zo vanzelfsprekend is dat echter niet, want van de zes albums die ze sinds het bestaan van De Krenten uit de Pop uitbracht besprak ik er niet één. 

Dat ik direct enthousiast werd toen ik de naam Jess Klein zag, heeft alles te maken met de albums die ze aan het begin van haar carrière uitbracht. City Garden uit 2006, Strawberry Lover uit 2005 en vooral het geweldige Draw Them Near uit 2000 zijn albums die ik heel hoog heb zitten. Het zijn albums die Jess Klein op de kaart hadden moeten zetten als een van de betere singer-songwriters van deze tijd, maar op een of andere manier verloor ik haar na het album City Garden uit het oog, terwijl ik de verrichtingen van vrouwelijke singer-songwriters toch scherp in de gaten houd. 

Ik heb inmiddels naar de vorige albums van de Amerikaanse muzikante geluisterd en ook dat zijn albums die ruimschoots boven het maaiveld uitsteken. Het geldt ook weer voor het deze week verschenen Dream Aloud, dat gerealiseerd kon worden na een geslaagde crowdfundingcampagne. Het is een redelijk bescheiden bedrag dat Jess Klein wist op te halen voor haar nieuwe album, maar dat is niet te horen. Dream Aloud is immers een prachtig klinkend rootsalbum van een hoog niveau. 

Voor het opnemen van haar nieuwe album toog Jess Klein naar Austin, Texas, waar ze werkte met producer Mark Addison, ook bekend onder de naam Professor Feathers. De producer nam ook een groot deel van de instrumentatie voor zijn rekening en dat deed ook Jess Klein zelf met haar gitaren, maar ook de geweldige gitarist Luke Leverett werd nog aan de line-up toegevoegd, waarna het geluid op Dream Aloud ook nog werd verrijkt met klanken van de pedal steel en de cello. 

Naar verluidt gaf Jess Klein Professor Feathers de opdracht om Dream Aloud te laten klinken als iets tussen Astral Weeks (Van Morrison) en Led Zeppelin II. Dat hoor ik er nog niet direct in, maar ik heb absoluut wat met de sound van Dream Aloud. Met alle instrumenten die te horen zijn op het album en Austin, Texas, als basis voor de opnamen had ik een lekker stevig rootsalbum verwacht, maar de meeste nieuwe songs van Jess Klein zijn warm en niet al te uitbundig ingekleurd. 

Dream Aloud is voorzien van een verzorgd en gloedvol rootsgeluid en het is een geluid dat prachtig kleurt bij de stem van Jess Klein. Het is een stem die vergeleken met het alweer ruim 25 jaar oude Draw Them Near net wat ruwer en doorleefder klinkt, maar persoonlijk vind ik de stem van de Amerikaanse muzikante alleen maar mooier worden. 

Dat geldt ook voor de songs op het album, die lekker in het gehoor liggen, maar zeker niet klinken als dertien in een dozijn rootssongs. Het zijn songs die zijn voorzien van persoonlijke teksten, die zowel over vreugde als over verdriet kunnen gaan. 

Jess Klein heeft met Dream Aloud een album gemaakt dat het wederom zal moeten doen met aandacht in redelijk beperkte kring, maar met het album verdient ze veel meer aandacht. Ik heb vooral het debuutalbum van Jess Klein heel vaak beluisterd, maar ook haar deze week verschenen tiende album gaat hier nog vaak voorbij komen. Luisteren naar Dream Aloud is overigens niet zonder risico, want voor je het weet heb je er tien geweldige albums bij. Erwin Zijleman

De muziek van Jess Klein is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse muzikante: https://jessklein.bandcamp.com/album/dreaming-aloud.