13 april 2026

Review: Brown Horse - Total Dive

De beste mix van countryrock, alt-country en indierock kwam de afgelopen twee jaar niet uit de Verenigde Staten maar uit Engeland en ook dit jaar heeft het Britse Brown Horse met haar nieuwe album Total Dive een sterke troef in handen
Met haar debuutalbum Reservoir legde de Britse band Brown Horse ruim twee jaar geleden de lat hoog voor zichzelf, maar het vorig jaar verschenen All The Right Weaknesses vond ik dankzij een indierock-injectie nog wat beter. Het deze week verschenen album Total Dive trekt de lijn van het vorige album door, maar het energiek en gedreven klinkende nieuwe album van Brown Horse slaagt er wat mij betreft weer in om het niveau van de band naar een nog hoger plan te tillen. De Amerikaanse band Wednesday won het vorig jaar nipt van de Britse band, maar Brown Horse slaat met het prachtige Total Dive keihard terug en levert een van de meest opwindende albums van het moment af.



De Britse band Brown Horse houdt de vaart er vooralsnog flink in. Aan het begin van 2014 verscheen het debuutalbum van de band en Reservoir was en is een prachtig album. Op Reservoir combineert de band uit Norwich op fraaie wijze invloeden uit de countryrock zoals die in de jaren 70 werd gemaakt met invloeden uit de alt-country die vanaf het begin van de jaren op de kaart werd gezet. 

Op haar debuutalbum klinkt de muziek van Brown Horse eerder Amerikaans dan Brits, maar Reservoir laat ook een eigenzinnig geluid horen, waarin bij vlagen stevig gitaarwerk en de opvallende en emotievolle stem van Patrick Turner nadrukkelijk de aandacht trekken. 

Brown Horse haalde in 2024 met Reservoir mijn jaarlijstje en de Britse band herhaalde dit kunstje vorig jaar met het in het voorjaar van 2025 verschenen All The Right Weaknesses. Ook op haar tweede album omarmt Brown Horse invloeden uit de 70’s countryrock en de alt-country van latere datum, maar All The Right Weaknesses klinkt een stuk steviger en gruiziger dan het debuutalbum van de band. Het is in een aantal tracks meer een indierockalbum dan een rootsalbum, al is er altijd wel iets van country te horen in de songs van de band. 

Brown Horse maakte het de Amerikaanse concurrentie twee jaar achter elkaar moeilijk en duikt een jaar na All The Right Weaknesses alweer op met een nieuw album. Ook met Total Dive levert de Britse band weer een uitstekend album af en het is een album dat na de eerste twee albums voorzichtig bekend in de oren klinkt. 

In de openingstrack van het nieuwe album laat Brown Horse direct weer de combinatie van behoorlijk stevig en gruizig gitaarwerk en een alt-country vibe horen. Het zorgt ervoor dat de verrassing er inmiddels misschien wat af is, maar de band doet er ook nog een schepje bovenop met nog wat steviger gitaarwerk en nog wat intensere zang van Patrick Turner. 

Total Dive is me inmiddels net zo dierbaar als de jaarlijstjesalbums Reservoir en All The Right Weaknesses en ik schat het derde album misschien nog wel hoger in dan de twee geweldige voorgangers. De Britse band beschikt over vier getalenteerde songwriters en die hebben een serie fantastische songs geschreven. 

Het zijn songs die nagenoeg live werden opgenomen, wat zorgt voor heel veel energie en dynamiek in de muziek van Brown Horse. Zeker als het tempo wordt opgevoerd en de gitaren en andere snareninstrumenten alle ruimte in mogen nemen, knalt Total Dive uit de speakers en denk je af en toe te luisteren naar Neil Young & Crazy Horse in hun beste dagen. 

Ik heb soms wel wat moeite met de stem van Neil Young, maar Patrick Turner van Brown Horse is een geweldige zanger, die met zijn intense voordracht makkelijk overeind blijft in het volle en stevige geluid op Total Dive. Het wordt allemaal nog wat mooier wanneer een vrouwenstem invalt en als er dan ook nog eens een gruizige maar ook melodieuze gitaarsolo opduikt is het gevoel van gelukzaligheid compleet. 

Toen ik vorige week alweer een nieuw album van Brown Horse zag opduiken in de releaselijsten vroeg ik me af of de band niet wat meer tijd zou moeten nemen voor haar albums, maar Total Dive nam de zorgen onmiddellijk weg en ligt goed op koers om voor de derde keer op rij mijn jaarlijstje te halen. Erwin Zijleman

De muziek van Brown Horse is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Britse band: https://brownhorse.bandcamp.com/album/total-dive.


Total Dive van Brown Horse is verkrijgbaar via de Mania webshop:



12 april 2026

Review: Scritti Politti - Songs to Remember (1982) / Cupid & Psyche 85 (1985)

Green Gartside maakte met zijn band Scritti Politti vier albums waarvan er twee behoorlijk succesvol waren en het zijn bovendien albums die iets eigenzinnigs hebben toegevoegd aan de popmuziek uit de jaren ’80
Direct bij de eerste noten van Absolute had ik herinneringen aan het midden van de jaren ’80. Mooie herinneringen en dat ondanks het feit dat ik destijds geen heel groot fan was van de muziek van Scritti Politti. Cupid & Psyche 85, het meest succesvolle album van de Britse band klinkt inmiddels wat gedateerd, maar het album heeft ook nog altijd iets bijzonders. Hetzelfde geldt voor Songs to Remember, het debuutalbum van de band uit 1982, dat wat minder klinkt als een jaren ’80 album, maar dat in 1982 eveneens een vreemde eend in de bijt was. Ik was Scritti Politti vergeten tot ik een artikel in het Britse muziektijdschrift Uncut las en ben blij dat ik de band toch nog wat beter heb leren kennen dan in 1982 en 1985.



Ik las pas in het Britse muziektijdschrift Uncut een lang en boeiend artikel over de Britse band Scritti Politti. Het is een band die ik in de jaren ’80 nooit goed kon plaatsen en ook niet altijd kon waarderen, maar die me op een of andere manier ook altijd wel intrigeerde. 

De band rond de uit Wales afkomstige Green Gartside was vooral populair in de jaren ’80, waarin Scritti Politti drie albums uitbracht. Aan het eind van de jaren ’90 verscheen nog een vierde album en in 2006 het prima White Bread Black Beer, maar voor de gloriejaren van de band moeten we terug naar 1982 en 1985, de jaren waarin respectievelijk de albums Songs to Remember en Cupid & Psyche 85 verschenen. 

Het artikel in Uncut ging vooral over het debuutalbum van Scritti Politti, maar dat bleek een paar weken geleden niet te vinden op de streamingplatforms en ik kon het in de kast niet zo snel vinden. Ik richtte daarom de aandacht op Cupid & Psyche 85 en dat bleek direct een feest van herkenning. 

Ik begreep bij beluistering van het album overigens wel dat ik de muziek van Scritti Politti lastig kon plaatsen, want het album schiet echt alle kanten op en dan is er ook nog de bijzondere stem van Green Gartside, die op het album klinkt alsof hij aan een heliumballon heeft gelurkt. 

Cupid & Psyche 85 klinkt in bijna alle opzichten als een typisch jaren ’80 album en eerlijk gezegd ook wel als een wat gedateerd jaren ’80 album, maar het is voor mij ook een album vol goede herinneringen, dat me ook na al die jaren nog intrigeert. Het geluid van Scritti Politti wordt op Cupid & Psyche 85 gedomineerd door typische jaren ’80 synths en de unieke stem van Green Gartside, maar qua genres kan het alle kanten op. 

Van de reggae van The Word Girl tot het voor de dansvloer gemaakte Absolute en van de karakteristieke jaren ’80 pop van Perfect Way tot het funky Wood Beez. Door de goede herinneringen werd ik toch weer blij van Cupid & Psyche 85 en vooral van Absolute, dat op de reissue van het album ook nog in de 12-inch versie voorbij komt. 

Aan de andere kant is het wat mij betreft ook een album dat de tand des tijds niet heel goed heeft doorstaan, iets wat overigens voor veel meer muziek uit de jaren ’80 geldt. Het geldt ook wel een beetje voor het in 1982 verschenen debuutalbum van Scritti Politti, maar de muziek van Songs to Remember is wat mij betreft veel beter houdbaar gebleken. 


Van het album verscheen deze week een reissue, waardoor ook het debuut van Scritti Politti nu is te beluisteren op de streamingplatforms. Ook op het debuutalbum van de Britse band schiet de muziek van Green Gartside meerdere kanten op, maar zijn stem klinkt nog wat lager, waardoor Songs to Remember serieuzer overkomt dan Cupid & Psyche 85. 

In muzikaal opzicht is Songs to Remember ook wel wat constanter dan de opvolger van het album. Green Gartside combineert op het debuutalbum van zijn band invloeden uit de soul, funk, reggae, pop en jazz en smeedt al deze invloeden aan elkaar in songs die tijdlozer klinken dan de typische jaren ’80 songs op Cupid & Psyche 85. 

Dat heeft voor een belangrijk deel te maken met de instrumentatie die organischer klinkt. Waar Cupid & Psyche 85 het ultieme jaren ’80 album is, hoor je op Songs to Remember veel meer echo’s uit de jaren ’70 en waar het eerstgenoemde album minder werd toen ik er meerdere keren naar luisterde, vind ik het debuutalbum van Scritti Politti steeds beter worden, al blijft Green Gartside een vreemde vogel, die echter wel minstens een goed gevulde paragraaf verdient in de geschiedschrijving van de popmuziek. Erwin Zijleman

De muziek van Scritti Politti is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Britse band: https://scrittipolitti.bandcamp.com.


Songs to Remember en Cupid & Psyche 85 van Scritti Politti zijn verkrijgbaar via de Mania webshop: