21 november 2026

Review: Cleo Sol - Gentlewoman

De Britse muzikante Cleo Sol leverde al vier uitstekende en wat mij betreft jaarlijstjeswaardige albums af, maar het afgelopen zomer verschenen Gentlewoman lijkt, ondanks de torenhoge kwaliteit, wat tussen wal en schip te vallen, wat doodzonde is.
Ik sta meestal niet vooraan wanneer het gaat om albums waarop invloeden uit de R&B en soul centraal staan, maar ik vond Mother van Cleo Sol vijf jaar geleden een verpletterend mooi album. De Britse muzikante bevestigde haar talent met de in 2023 vlak na elkaar verschenen albums Heaven en Gold en doet dat opnieuw met haar afgelopen zomer al verschenen album Gentlewoman. Het is opnieuw een album vol prachtig klinkende en zeer fraai geproduceerde muziek met vooral invloeden uit de R&B en soul, maar het is de stem van Cleo Sol die de meeste aandacht trekt en die ook op Gentlewoman diepe indruk maakt. Jammer dat ik het album nu pas ontdek, maar het is nog niet te laat voor mijn jaarlijstje.



In de meest recente editie van de Mania, het tijdschrift van Plato en Concerto, las ik een paar dagen geleden een recensie van een nieuw album van Cleo Sol. Ik heb onmiddellijk opgezocht wanneer dit album zou verschijnen, maar tot mijn grote verbazing staat het al een aantal maanden op de streamingplatforms. 

Ik ontdekte de Britse muzikante in het najaar van 2021, toen iemand me het in de zomer van dat jaar verschenen album Mother tipte. Cleo Sol was voor de release van Mother, overigens haar tweede album, al te horen op de albums van Sault en wist Inflo, de man achter het project en bovendien haar echtgenoot, te strikken voor de productie van het album. 

Mother haalde aan het eind van 2021 met veel overtuiging de top 10 van mijn jaarlijstje en daar sta ik nog altijd volledig achter. Op Mother laat Cleo Sol horen dat ze een geweldige zangeres is, maar ook de mix van R&B en soul uit het verleden en het heden spreekt zeer tot de verbeelding. De werkelijk prachtige productie van Inflo is de kers op de taart. 

In 2023 leverde Cleo Sol in korte tijd twee albums af en ook Heaven en Gold zijn uitstekende en wat mij betreft jaarlijstjeswaardige albums. Heaven laat wat meer invloeden uit de jazz horen, terwijl Gold de soulmuziek juist wat steviger omarmt, maar op beide albums laat Cleo Sol, die wederom samenwerkt met Inflo, een bijzonder hoog niveau horen. 

We hebben wat langer moeten wachten op het vijfde album van de muzikante uit Londen, maar Gentlewoman pakt wel flink uit met vijftien songs en meer dan een uur muziek. Het album opent met de ingetogen pianotrack I Only Look to You, waarmee Cleo Sol mij weer direct te pakken had. 

Ze beschikt over een bijzonder mooie stem vol soul en warmte en in tegenstelling tot de meeste andere R&B- en soulzangeressen blijft ze ver weg van een opeenstapeling van krachtige uithalen en een overdaad aan stembuigingen. Gentlewoman klinkt direct als een soulalbum uit een ver verleden, maar ook dit keer slaat Cleo Sol bruggen naar het heden en naar genres als bossa nova en jazz. 

De meeste tracks op Gentlewoman zijn voorzien van een lekker laidback en wat broeierig soulgeluid en dat is een geluid dat uitstekend past bij de prachtige zang. Ook Gentlewoman is weer geproduceerd door Inflo en klinkt echt fantastisch. Alle instrumenten komen glashelder uit de speakers, waarna de zang zich als een warme deken om je heen slaat. 

Er zijn heel veel jonge soulzangeressen die in dezelfde vijver vissen als Cleo Sol, maar Gentlewoman tikt in alle opzichten een hoger niveau aan. Natuurlijk gaat veel aandacht uit naar de stem van Cleo Sol en de productie van Inflo, maar er is veel meer moois te horen op het album. Ik vind het vaak uiterst subtiele gitaarwerk op het album van een bijzondere schoonheid en ook de wijze waarop de partijen voor de achtergrondzangeressen, de vele strijkers en de harp zijn gearrangeerd, streelt ruim een uur lang genadeloos het oor. Ook de dit keer vooral introspectieve teksten maken indruk. 

Het is bijna onvoorstelbaar dat ik het nieuwe album van Cleo Sol, na drie onbetwiste jaarlijstjesalbums zomaar had kunnen missen, maar ik vind het ook lastig om te accepteren dat een wonderschoon album als Gentlewoman het de afgelopen maanden heeft moeten doen met zeer bescheiden aandacht. Na Mother, Heaven en Gold lag de lat enorm hoog, maar ook Gentlewoman gaat er weer overheen. Wat een talent deze Cleo Sol. Erwin Zijleman

De muziek van Cleo Sol is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Britse muzikante: https://cleosol.bandcamp.com/album/gentlewoman.



20 november 2026

Review: Gretta Ray - Heartsong

De Australische muzikante Gretta Ray maakte in 2024 een prima popalbum, kende vervolgens een moeilijke periode, en keert nu terug met het zeer smaakvol klinkende album Heartsong, dat meer een singer-songwriter album is.
Heartsong van Gretta Ray heeft een paar weken op de stapel gelegen, want het aanbod aan albums van vrouwelijke singer-songwriters was de afgelopen weken groot. Ik heb het album deze week toch van de stapel afgehaald, want ik vind het nieuwe album van de Australische muzikante echt een prima album. Het is een album waarop ze na een ingrijpende en een levensbedreigende ervaring de pure pop achter zich heeft gelaten en kiest voor mooi klinkende singer-songwriter muziek met een randje pop. De concurrentie in het genre is al tijden moordend, maar de songs van Gretta Ray klinken net wat anders en springen er daarom uit. En Heartsong wordt beter wanneer je het album vaker hoort.



Er verschijnen de afgelopen weken verrassend veel uitstekende albums van vrouwelijke muzikanten, waaronder flink wat zeer veelbelovende debuutalbums. Heartsong van Gretta Ray is zeker geen debuutalbum, maar het deze week verschenen vierde album van de Australische muzikante is mijn eerste kennismaking met haar muziek. 

Ik heb voordat ik in Heartsong dook even snel naar het vorige album van Gretta Ray geluisterd en vind Positive Spin + uit 2024 eigenlijk best een lekker album. Op het album maakt de muzikante uit Melbourne pure pop en het is pop met een vleugje en af en toe zelfs een behoorlijke vleug Taylor Swift. De songs zijn aanstekelijk, de productie is lekker vol en Gretta Ray beschikt over een prima stem. 

Dat ik ondanks de prima kwaliteit van Positive Spin + nooit iets heb gelezen over het album, heeft mogelijk alles te maken met het onderscheidend vermogen van Gretta Ray, want dat is op haar vorige album wat mij betreft redelijk beperkt. Het heeft ook te maken met de bubbels waarin ik zit, want Gretta Ray was met haar popalbums behoorlijk succesvol, zeker in eigen land. 

Haar deze week verschenen album Heartsong viel me wel direct op en laat horen dat de Australische muzikante ook muziek kan maken die zich makkelijker weet te onderscheiden van alles dat er al is. Als ik luister naar Heartsong heb ik geen associaties meer met Taylor Swift en dat is wat mij betreft goed nieuws. 

Ook op haar nieuwe album maakt Gretta Ray muziek die deels past in het hokje pop, maar het is wel een ander soort pop dan op Positive Spin + en persoonlijk zou ik het eerder een singer-songwriter album noemen. Dat ligt deels aan de muziek op het album, die veel minder vertrouwt op de elektronica die zo veel popalbums van het moment domineert. 

Heartsong is voorzien van een warm, smaakvol en vooral organisch klinkend geluid. Het is een geluid dat de songs van de muzikante uit Melbourne wat meer in de richting van de vooral folky singer-songwriter muziek opduwt. Heartsong doet me wel wat denken aan het laatste album van Lizzy McAlpine, die op dit album de knop met popinvloeden ook flink heeft teruggedraaid. 

De muzikale koerswijziging van Gretta Ray volgt op een heftige periode in haar leven, waarin ze het slachtoffer werd van een levensbedreigende infectie en haar relatie op de klippen zag lopen. Het heeft zijn sporen nagelaten op de nieuwe songs, maar Heartsong is zeker geen donker of zwaar melancholisch album. 

Op haar nieuwe album is Gretta Ray de pop zeker niet vergeten, maar in de meeste songs op het album laat ze een nieuw geluid horen en het is een geluid dat mij bijzonder makkelijk weet te overtuigen. Ik vond de zang op het vorige album best oké, maar op Heartsong zingt Gretta Ray echt veel beter. 

Met Heartsong heeft ze een album gemaakt dat in de smaak moet kunnen vallen bij liefhebbers van tijdloze singer-songwriter muziek, maar ook liefhebbers van sfeervolle popmuziek moeten kunnen vallen voor de vele charmes van Heartsong, dat Gretta Ray overigens maakte met de Australische muzikanten en producers Matt Corby en Gab Strum. 

Het album heeft inmiddels een handvol terecht zeer positieve recensies gekregen, maar met Heartsong verdient Gretta Ray echt veel meer aandacht dan ze tot dusver krijgt. Erwin Zijleman