Review: LISASINSON - Desde Cuándo Todo

Het is de laatste tijd wat stil rond de Spaanse rockbands die door vrouwen worden aangevoerd, maar LISASINSON uit Valencia keert deze week terug met haar derde album en het is wederom een prima album
De uit Valencia afkomstige band LISASINSON raakt voor de tweede keer op rij de helft van haar leden kwijt en is nu feitelijk een soloproject. Frontvrouw Miriam geeft het echter niet op en heeft met Desde Cuándo Todo een derde album van haar band afgeleverd. Het is een album dat wat minder ruw en uptempo klinkt dan het geweldige debuutalbum van de band, maar net als op het tweede album is LISASINSON de rock zeker niet helemaal vergeten. Wat ruwere songs worden afgewisseld met songs met vooral invloeden uit de pop en die zijn net zo aanstekelijk als de songs die we tot dusver kennen van de band. Laten we hopen dat Miriam wel een blijvertje is, want LISASINSON blijft een hele leuke band.

Bij Spanje denk je misschien niet direct aan rockmuziek, maar het land heeft de afgelopen jaren een stevige reputatie opgebouwd. Vooral de door vrouwen aangevoerde bands vielen de laatste jaren in positieve zin op en met name Hinds, Mourn en Melenas wisten in brede kring terecht de aandacht te trekken met geweldige albums. 

Zelf was ik ook zeer gecharmeerd van de uit Valencia afkomstige band LISASINSON. De volledig uit vrouwen bestaande band leverde in het voorjaar van 2021 met Perdona Mamá een ruw en onweerstaanbaar lekker (mini-)album af. Het is een album dat niet heel veel aandacht trok, maar iedereen die er naar luisterde ging genadeloos voor de bijl. 

De belofte van het debuutalbum werd in het voorjaar van 2023 volledig waargemaakt met het nog veel betere Un Año De Cambios. LISASINSON was op haar tweede album helaas de helft van de leden kwijtgeraakt en gereduceerd tot een duo, maar dat ging zeker niet ten koste van de energie, die ook dit keer van het album af spatte. 

Deze week is het derde album van LISASINSON verschenen en wederom blijkt de band gehalveerd. Van de originele bezetting is alleen frontvrouw Miriam nog over, waardoor LISASINSON inmiddels een soloproject is geworden. Het heeft slechts ten dele gevolgen gehad voor het geluid van de Spaanse band, want ook Desde Cuándo Todo klinkt onmiskenbaar als LISASINSON. 

Het album is ook een logisch vervolg op Un Año De Cambios, waarop de Spaanse band wat minder ruw klonk dan op het debuutalbum. Op Desde Cuándo Todo schuift het enig overgebleven lid van de band nog wat meer op richting pop, maar het ruwe rockgeluid van het debuutalbum is zeker niet vergeten en duikt in een aantal songs op. 

In de wat meer uptempo songs klinkt het gitaarwerk van Miriam nog net zo ruw als op Perdona Mamá en heeft haar zang een punky attitude. Het zijn songs die mij het makkelijkst wisten te overtuigen bij eerste beluistering van het album, maar ook als LISASINSON andere wegen in slaat blijft het een interessante en zeer aansprekende band. In de meeste songs op het nieuwe album klinkt de muziek van LISASISON wat minder ruw en wat verzorgder. Dat was voor mij even wennen, maar uiteindelijk vind ik ook Desde Cuándo Todo weer een prima album. 

Op de bandcamp pagina van de band staat maar weinig informatie, maar duidelijk is wel dat de Spaanse muzikante zich heeft omringd met een aantal nieuwe muzikanten, die het geluid van haar band een net wat andere kant op duwen zonder zich te vervreemden van het LISASINSON geluid dat de afgelopen jaren zo leuk was. 

Volgens diezelfde bandcamp pagina is Desde Cuándo Todo een album met zeer persoonlijke teksten, maar mijn Spaans is niet goed genoeg om daar veel meer van mee te krijgen. Ik beperk me dus maar tot de muziek en die is prima. Desde Cuándo Todo is een verrassend veelzijdig album met zowel rock als pop en aan het eind van het album ook nog eens remixen die flirten met de dansvloer. 

Miriam is verder een prima zangeres en voorziet de op zich niet heel Spaans klinkende muziek van LISASINSON van een karakteristiek Spaans tintje. Nu maar hopen dat LISASINSON de komende jaren ook haar laatste bandlid niet kwijt raakt, wat het is wat mij betreft nog steeds een band om van te houden. Erwin Zijleman

De muziek van LISASINSON is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Spaanse band: https://lisasinson.bandcamp.com/album/desde-cu-ndo-todo.

Review: Zac Henderson - Change The Tides

De uit Tasmanië afkomstige singer-songwriter Zac Henderson laat op zijn tweede album Change The Tides een zonnige jaren 70 vibe horen, maar heeft naast een aangenaam ook een mooi en knap album gemaakt
Ook aan het andere eind van de wereld wordt prima singer-songwriter muziek gemaakt. Het tweede album van de Australische muzikant Zac Henderson klinkt af en toe als een vergeten album uit de jaren 70, maar het is wel een verrassend veelzijdig album uit de jaren 70. Change The Tides kan lichtvoetig klinken, maar zeker de eerste en de laatste track zijn behoorlijk intens. Als het album van Zac Henderson me niet was getipt had ik het zeker gemist en dat zou zonde zijn geweest, want het is een mooi singer-songwriter album. Het is bovendien een aangenaam album dat de temperatuur op de gure winteravonden van het moment toch nog een zomerse impuls geeft.

Tips van lezers van deze website neem ik altijd zeer serieus, zeker wanneer het gaat om albums van mannelijke singer-songwriters. Bij het bestuderen van de lijsten met de nieuwe albums voor een volgende week hebben vrouwelijke singer-songwriters immers bij mij altijd een streepje voor, waardoor hun mannelijke collega’s wel eens buiten de boot kunnen vallen en dat is niet altijd terecht. Change The Tides van Zac Henderson ben ik vorige week volgens mij niet tegen gekomen, maar ik ben heel blij dat het album me het afgelopen weekend werd getipt. 

Zac Henderson is een singer-songwriter uit het Australische Tasmanië en Change The Tides is volgens mij zijn tweede album. Het is een album dat opent met de titeltrack van het album en dat is direct een imponerende track. Het is een track met stemmige pianoklanken en de bijzondere stem van Zac Henderson, die mij in ieder geval direct wist te raken met zijn bijzondere stem. 

Change The Tides is vorige week verschenen, maar het is ook een album dat uit de jaren 70 zou kunnen komen. Zac Henderson maakt direct in de openingstrack van zijn tweede album tijdloze singer-songwriter muziek. Het is muziek zonder opsmuk die direct binnenkomt en je nieuwsgierig maakt naar de rest van het album. 

Het is een album waarop de Australische muzikant een verrassend gevarieerd geluid laat horen. Wanneer de piano in de tweede track wordt verruild voor de gitaar, lijkt de muziek van Zac Henderson nog altijd weggelopen uit de jaren 70, maar als ik vergelijkingsmateriaal zou moeten noemen, zou ik uitkomen bij flink andere namen. 

In deze recensie van Change The Tides noem ik overigens geen namen, want dat is onbegonnen werk. Het nieuwe album van Zac Henderson klinkt uiteindelijk immers als de spreekwoordelijke omgevallen platenkast en het is een met veel smaak samengestelde platenkast, waarin de liefde voor singer-songwriters uit de jaren 70 voorop staat. 

In muzikaal opzicht legt de muzikant uit Tasmanië steeds net wat andere accenten en dat doet hij ook op zijn stem, die ik het mooist vind wanneer er wat drama aan wordt toegevoegd, zoals in de fraaie openingstrack. Ook in de wat lichtvoetiger klinkende songs op Change The Tides blijft de stem van Zac Henderson echter makkelijk overeind en slaagt hij er in om iets toe te voegen aan de tijdloze songs. 

Het tijdloze karakter van de muziek op Change The Tides wordt versterkt door de muziek op het album, die niet alleen een zeer aangename jaren 70 vibe heeft, maar die ook knap in elkaar zit. Het is een geluid dat aansluit bij de Australische zomer van het moment, want als ik een temperatuur moet bedenken bij het geluid op Change The Tides kom ik uit op zomerse waarden. 

Akoestische en elektrische gitaren vormen de basis op het album van Zac Henderson, waaraan vervolgens fraaie impulsen van orgels, bas, drums, trompet, trombone en viool worden toegevoegd. Ook de muziek op het album nodig uit tot het bedenken van relevant vergelijkingsmateriaal, maar het zou ook in dit geval een lange lijst worden. 

De openingstrack van Change The Tides is wat mij betreft een van de twee hoogtepunten op het album en de tweede komt helemaal aan het eind van het album, wanneer Zac Henderson alles, net als in de openingstrack, wat zwaarder aanzet en de blazers een hoofdrol mogen spelen naast de expressieve stem van de Australische muzikant. Al met al een zeer waardevolle tip dit prima album. Erwin Zijleman

De muziek van Zac Henderson is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Australische muzikant: https://zachenderson.bandcamp.com/album/change-the-tides.