Review: The Maureens - Don't Give Up

De Nederlandse band The Maureens gaat inmiddels vijftien jaar mee en levert met haar vijfde album Don’t Give Up wederom een album af met nagenoeg perfecte popsongs die de zon uitbundig laten schijnen
De ene band heeft wat meer geluk dan de andere. De Utrechtse band The Maureens heeft het geluk niet altijd aan haar zijde, want anders was het al lang een hele grote band geweest. Het onlangs verschenen nieuwe album van de band kan gelukkig rekenen op goede recensies en daar valt niets op af te dingen. De songs van de band roepen associaties op met muziek uit een ver en minder ver verleden, maar Don’t Give Up klinkt op hetzelfde moment fris. The Maureens staat ook op haar vijfde album weer garant voor heerlijke gitaarsongs met mooie harmonieën en melodieën die je voorgoed wilt koesteren. Nu de zomer echt gaat beginnen is er behoefte aan de ultieme soundtrack en die is gemaakt door The Maureens.

Onlangs verscheen Don’t Give Up, het vijfde album van de Nederlandse band The Maureens. Het is een band die tot dusver nog niet veel aandacht heeft gekregen op De Krenten uit de Pop, want ik besprak alleen het in 2013 uitgebrachte debuutalbum van de band. Ook Don’t Give Up liet ik in eerste instantie liggen en niet omdat de muziek van de Utrechtse band me niet aanspreekt. 

Bij The Maureens denk ik eigenlijk al sinds het verschijnen van het debuutalbum aan een band die 15 tot 20 jaar te laat is geboren. Het is een gedachte die ook direct weer opkwam bij beluistering van Don’t Give Up. Het is een album dat in de jaren 90 niet had misstaan tussen de geweldige gitaarplaten van het Excelsior label van bijvoorbeeld Johan of Daryll-Ann. 

Het is ook een album dat een paar jaar eerder had kunnen concurreren met albums van alt-country pioniers als The Jayhawks en zo kan ik nog wel wat bands van naam en faam noemen die de strijd met The Maureens in de jaren 90 niet zomaar zouden hebben gewonnen, waarbij ik de naam van een Britse band als The La’s nog wel wil noemen. 

Dat ik de muziek van The Maureens afreken op de te late geboorte van de band is niet alleen oneerlijk, maar ook best bijzonder. Ik bespreek vrijwel dagelijks albums die teruggrijpen op muziek uit het verleden en vind dat meestal geen enkel probleem. Het is kennelijk het lot van The Maureens, want ik ben zeker niet de enige die de muziek van de band de afgelopen vijftien jaar grotendeels heeft genegeerd. 

Ook de grote platenmaatschappijen stonden niet te dringen, waardoor de band voor haar vijfde album is uitgeweken naar een Spaans label. Dat label heeft met Don’t Give Up wel goud in handen, want wat is het een heerlijk album. Het vijfde album van The Maureens is ook precies wat we op dit moment nodig hebben. 

Zodra de eerste noten van het album uit de speakers komen begint de zon te schijnen en is de wereld een beetje mooier en zorgelozer dan hij in werkelijkheid is. Ook Don’t Give Up herinnert aan de geweldige gitaarplaten van het Excelsior label en aan de hoogtijdagen van The Jayhawks, zonder onder te doen voor deze albums. 

De muziek van The Maureens begint qua invloeden ergens in de jaren 60, is absoluut schatplichtig aan de muziek van The Beatles, maar bezoekt ook met grote regelmaat de Amerikaanse westkust. De band is echter niet blijven hangen in de jaren 60 en 70, maar voegt ook het scherpe randje van de gitaarpop uit de jaren 90 toe aan haar songs. 

Don’t Give Up is een album vol sprankelende songs, geweldige harmonieën, prachtig gitaarwerk en heel veel zonnestralen. De ingrediënten zijn in de meeste songs hetzelfde, maar de Utrechtse band varieert meer dan voldoende om de aandacht vast te houden. Toen ik eenmaal werd gegrepen door de schoonheid van en het plezier in de songs hoorde ik echt de ene na de andere 24-karaat popsong en hoe vaker ik ze beluister, hoe dierbaarder ze me worden. 

Ik vroeg me wel direct af of The Maureens opeens een enorme sprong heeft gemaakt, maar ook de vorige albums van de band blijken vol te staan met songs die je direct wilt koesteren. The Maureens bestaat inmiddels vijftien jaar, maar de leden van de band timmerden hiervoor ook al aan de weg met bands als Silence Is Sexy en Brown Feather Sparrow. Ook dat zijn bands die uiteindelijk niet de waardering kregen die ze verdienden, maar voor The Maureens is er nog een kans op eerherstel. Luister naar het geweldige album Don’t Give Up en je hebt absoluut een heerlijke zomer. Erwin Zijleman

De muziek van The Maureens is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Nederlandse band: https://themaureens.bandcamp.com/album/dont-give-up.

Don't Give Up van The Maureens is verkrijgbaar via de Mania webshop:
LP, 24,99 euro

Review: Courtney Hartman - With You: From the Garden Shed

De Amerikaanse muzikante Courtney Hartman maakte vorig jaar indruk met het bijzonder klinkende album With You, maar ook de sobere versies van de songs van dat album zijn mooi en interessant
Het is dringen binnen de Amerikaanse rootsmuziek en ook aan goede zangeressen is er geen gebrek. Courtney Hartman trok daarom helaas weinig aandacht met het vorig jaar verschenen album With You, maar het was zeker een interessant album, al was het maar vanwege de vele gastzangeressen op het album. Op With You: From the Garden Shed worden de songs van With You nog eens uitgevoerd, maar nu zonder de gastzangeressen van vorig jaar. Ook de muziek en de zang klinken meer ingetogen en soberder dan vorig jaar, maar ook de nieuwe versies van de songs op With You: From the Garden Shed hebben wat mij betreft wat. Interessante muzikante deze Courtney Hartman.

With You, het derde album van de Amerikaanse singer-songwriter Courtney Hartman, viel vorig jaar helaas wat tussen wal en schip, maar ik ben blij dat ik het album zelf uiteindelijk toch nog oppikte. With You is immers een behoorlijk ingetogen maar ook zeer ambitieus en interessant album. 

Courtney Hartman schreef de songs voor het album samen met zeer ervaren songwriters als Saran Siskind, Tift Merritt, Ana Egge, Emily Frantz en Dawn Landes en benaderde ook voor de extra vocalen op haar album zangeressen van naam en faam onder wie Tift Merritt, Michaela Anne, Emily Frantz, Phoebe Hunt, Watchhouse en Rachel Sermanni. 

With You is een redelijk sober maar ook zeer smaakvol ingekleurd album, dat zich wat mij betreft makkelijk wist te onderscheiden van de meeste andere rootsalbums van dat moment. Courtney Hartman profiteerde flink van de andere vrouwenstemmen die waren te horen op het album, wat zeker voor liefhebbers van vrouwenstemmen als ik een ware traktatie was, maar maakte ook zelf flink wat indruk met haar mooie en emotievolle stem. 

Mijn interesse was direct gewekt toen ik de naam van Courtney Hartman zag opduiken in de releaselijsten van deze week. Ik had niet zo goed op de titel van het nieuwe album gelet, maar toen ik de titel zag wist ik direct dat With You: From the Garden Shed niet de volwaardige opvolger van het album van vorig jaar is. Op het deze week verschenen nieuww album komen alle songs van With You nogmaals voorbij, alleen dit keer zonder de extra vrouwenstemmen van vorig jaar en met een duidelijk sober klinkende muzikale begeleiding. 

Voordat Courtney Hartman begon aan de tour die volgde op haar vorige album speelde ze de songs van het album in het tuinhuisje bij haar huis voor haar dochter. Het was de plek waar de songs ooit waren ontstaan en het klonk zo mooi dat het idee ontstond voor een album met nieuwe versies van de songs. 

De songs klinken maar net een half jaar na de release van With You natuurlijk nog bekend in de oren, maar ze klinken ook duidelijk anders. De smaakvolle instrumentatie van de songs op het originele album heeft plaatsgemaakt voor de akoestische gitaar van Courtney Hartman en de Amerikaanse muzikante zingt ook net wat anders dan op haar vorige album. 

Net als de muziek is ook de zang op het album wat meer ingetogen, wat zorgt voor een duidelijk andere sfeer. Een ding is niet veranderd en dat is de hoge kwaliteit van de songs van With You. Bij eerste beluistering van With You: From the Garden Shed vond ik het album wel iets minder sterk dan het album van vorig jaar, maar na een tijdje raakte ik gehecht aan de uiterst sobere vertolkingen van de songs die vorig jaar zoveel indruk maakten. 

De songs blijven met de sobere klanken van de akoestische gitaar makkelijk overeind en ook de meer ingetogen zang van Courtney Hartman wist me na enige gewenning weer te raken. De Amerikaanse muzikante is er in geslaagd om twee totaal verschillende albums met dezelfde songs te maken en het zijn albums die allebei hun sterke punten hebben. Iedereen die het album van vorig jaar niet kent, adviseer ik om te beginnen met With You, maar als dat album je eenmaal heeft veroverd zou ik ook zeker With You: From the Garden Shed erbij pakken. Erwin Zijleman

De muziek van Courtney Hartman is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse muzikante: https://courtneyhartman.bandcamp.com/album/with-you-from-the-garden-shed.