Review: Guided by Voices - Crawlspace of the Pantheon

De Amerikaanse band Guided by Voices strooit de afgelopen tien jaar met albums en ze zijn eigenlijk allemaal goed en dat geldt ook weer voor het deze week verschenen en lekker energieke album Crawlspace of the Pantheon
Net iets meer dan negen jaar geleden debuteerde de huidige samenstelling van Guided by Voices op het album August by Cake. Sindsdien hoef je maar met je ogen te knipperen of Robert Pollard, Doug Gillard, Bobby Bare Jr., Mark Shue, Kevin March en producer Travis Harrison hebben alweer een nieuw album afgeleverd. In 2026 doet de band het wat rustiger aan, want het deze week verschenen Crawlspace of the Pantheon is pas het eerste Guided by Voices album dit jaar. Het is wederom een heel goed album met zowel wat stevigere rocksongs als wat meer ingetogen werk. De huidige bezetting gaat inmiddels al heel lang mee, zeker voor de wispelturige Robert Pollard, maar het werkt nog altijd.

Er komt vast een keer een moment waarop ik besluit dat ik het nu wel gehoord heb, maar dat moment is deze week nog niet aangebroken. Deze week verscheen weer eens een nieuw album van de Amerikaanse band Guided by Voices en daarvan heb ik er inmiddels een enorme stapel besproken op De Krenten uit de Pop. Crawlspace of the Pantheon is, toch wel enigszins tot mijn verbazing, pas het eerste Guided by Voices album dit jaar, maar het is ook het twintigste album sinds ik ongeveer negen jaar geleden het album August by Cake besprak. 

Al die twintig albums werden gemaakt met dezelfde bezetting, met naast zanger en voorman Robert Pollard de gitaristen Doug Gillard en Bobby Bare Jr., bassist Mark Shue en drummer Kevin March. Dat is een unicum in de geschiedenis van Guided by Voices, want Robert Pollard versleet in het verleden een heel leger aan muzikanten. Het zijn twintig albums die ook allemaal werden geproduceerd door Travis Harrison, maar ondanks al die vastigheid varieert de band uit Dayton, Ohio, er flink op los op haar albums. 

Het is echt een enorme stapel die Guided by Voices in nog geen tien jaar heeft gemaakt, maar ik vind ze echt allemaal goed. Ook Crawlspace of the Pantheon beviel me eigenlijk direct en zoals gewoonlijk bij de albums van de Amerikaanse band is het een album dat zeker niet minder wordt wanneer je het vaker hoort. 

Bij ieder nieuw Guided by Voices album ben ik benieuwd of Robert Pollard is uitgekeken op de inmiddels ultieme bezetting van zijn band, maar ook op Crawlspace of the Pantheon zijn Doug Gillard, Bobby Bare Jr., Mark Shue, Kevin March en Travis Harrison weer gewoon van de partij. En ook op Crawlspace of the Pantheon laat Robert Pollard weer horen dat hij een geweldige songwriter is. 

De Amerikaanse muzikant is nog altijd niet vies van de hele korte songs die Guided by Voices in het verleden maakte, maar de meeste songs op Crawlspace of the Pantheon klokken boven de drie minuten. Het nieuwe album van de band bevat alles dat de albums van Guided by Voices de afgelopen jaren zo leuk maakte. Crawlspace of the Pantheon bevat een aantal rechttoe rechtaan lo-fi indierock songs, maar ook wat Beatlesque songs en een aantal songs waarin de band net wat meer het experiment en een randje prog opzoekt. 

De muzikanten van de band spelen inmiddels lang samen en dat hoor je, want wat klinkt het nieuwe album weer hecht en energiek. Ik bejubel meestal eerst de gitaristen van de band, maar ook de ritmesectie draagt zeker bij aan het heerlijke geluid van de band. Ook Travis Harrison verdient alle lof, want het nieuwe album van Guided by Voices klinkt fantastisch. 

Gitaristen Doug Gillard en Bobby Bare Jr. trekken ook dit keer net wat meer aandacht met het lekker stevige gitaarwerk dat wat ruwer klinkt dan op de vorige albums en ook Robert Pollard eist weer zijn plekje in de spotlights op. Bij de meeste zangers loopt de kwaliteit van de stem wel wat terug wanneer de leeftijd oploopt, maar de zang van Robert Pollard, die inmiddels 68 jaar oud is, gaat alleen maar beter klinken en is ook op Crawlspace of the Pantheon weer geweldig. 

Guided by Voices leverde de afgelopen negen jaar telkens minstens twee en vaak drie albums af en wat mij betreft mag ook het wederom uitstekende Crawlspace of the Pantheon dit jaar nog gezelschap krijgen van meer albums van de roemruchte Amerikaanse band. Erwin Zijleman

De muziek van Guided by Voices is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse band: https://guidedbyvoices.bandcamp.com/album/crawlspace-of-the-pantheon.

Crawlspace of the Pantheon van Guided by Voices is verkrijgbaar via de Mania webshop:

LP, 34,99 euro

CD, 17,99 euro

Review: Cathy Hamer - Lady Full of Dreams (1979)

De Amerikaanse singer-songwriter Cathy Hamer maakte aan het eind van de jaren 70 prachtige folkmuziek, maar niemand wilde het horen, tot haar muziek vele decennia later alsnog wordt uitgebracht
In het digitale tijdperk zijn muziekarchieven redelijk eenvoudig te ontsluiten, maar er liggen ook nog talloze albums in stoffige archieven. Soms duikt er weer eens een album op dat in het verleden een veel beter lot had verdiend. Lady Full of Dreams van Cathy Hamer is zo’n album. Het is een album dat klinkt als een klassieker uit de Laurel Canyon folk, maar Cathy Hamer had de pech dat ze haar muziek tien jaar later maakte. Haar platenmaatschappij zag er geen brood meer in en de muziek van Cathy Hamer kwam op de plank terecht. Het is doodzonde, want Lady Full of Dreams is een prachtig album. Het is een album met sterke songs, een subtiele instrumentatie en de prachtige stem van de Amerikaanse muzikante. Inmiddels weten we er wel raad mee.

Lady Full of Dreams van Cathy Hamer vond ik tussen de nieuwe albums van de afgelopen week. Het is een album waar ik direct diep van onder de indruk was. In eerste instantie vooral door de prachtige stem die is te horen op het album, maar vervolgens ook door het zeer ontspannen karakter van de muziek. 

Ik vond Lady Full of Dreams niet alleen direct een bijzonder mooi album, maar ook een album van een soort die je tegenwoordig niet vaak meer hoort. Het is een album dat in mijn beleving ook vele decennia oud had kunnen zijn, maar ik hoorde toch ook wel wat eigentijds in de songs op het album. 

Dat laatste moet dan te maken hebben met het tijdloze karakter van de songs van Cathy Hamer, want de songs op Lady Full of Dreams stammen wel degelijk uit een ver verleden en uit 1979 en 1980 om precies te zijn. De Amerikaanse muzikante maakte uiteindelijk twee albums, maar ze werden allebei nooit uitgebracht en bleven tot voor kort op de plank liggen. 

Ik begrijp eerlijk gezegd wel dat de platenmaatschappij van Cathy Hamer aan het eind van de jaren 70 niet veel heil zag in de muziek van de Amerikaanse singer-songwriter, want de songs op Lady Full of Dreams ademen eerder de sfeer van de late jaren 60 dan de late jaren 70, waarin onder andere door de punkbeweging afstand werd genomen van muziek uit het verleden. 

Cathy Hamer was aan het eind van de jaren 60 een tiener, die bij het kampvuur haar eerste songs vertolkte. De muziek uit de Laurel Canyon scene in het algemeen en de muziek van Joni Mitchell in het bijzonder waren de belangrijkste inspiratiebronnen voor de jonge Cathy Hamer. Het zijn inspiratiebronnen die ook zijn terug te horen op de songs op Lady Full of Dreams. 

De songs van Cathy Hamer zijn songs met vooral invloeden uit de folk en hier en daar wat invloeden uit de country. De muziek op het album is redelijk sober, maar ook smaakvol, zeker wanneer de gitarist op het album net wat meer ruimte krijgt en dat is met enige regelmaat het geval. 

De muziek op het album staat in dienst van de stem van Cathy Hamer. Dat is begrijpelijk want het is een stem die alle ruimte verdient. Het is een heldere maar ook warme en emotievolle stem, die perfect past bij de muziek die tijdens de hoogtijdagen van de Laurel Canyon folk werd gemaakt. 

Als Cathy Hamer haar albums tien jaar eerder had gemaakt weet ik zeker dat ze warm was onthaald in de bloeiende folkscene in de heuvels rond Los Angeles, maar toen ze de songs op Lady Full of Dreams opnam was het vuur van deze scene helaas al een tijdje gedoofd. 

De muziek die aan het eind van de jaren 70 niet meer op veel sympathie kon rekenen, doet het ruim 45 jaar later een stuk beter. Lady Full of Dreams sluit redelijk goed aan op sobere folk albums met een zwak voor Laurel Canyon folk die momenteel worden gemaakt.Het album klinkt hiernaast ook als een serie outtakes van een vergeten Cowboy Junkies album. 

Het zat Cathy Hamer niet mee tijdens haar carrière in de muziek, maar gelukkig heeft ze haar muzikale genen doorgegeven aan haar kinderen. Een van haar kinderen is immers singer-songwriter Kate Bollinger. Het is een naam die ik even heb opgezocht, waarna ik het interessante maar helaas niet eerder opgemerkte debuutalbum Songs from a Thousand Frames of Mind uit 2024 tegenkwam. Grappig om in dezelfde week muziek te ontdekken van moeder en dochter. Ik ga ze vanaf nu in de gaten houden. Erwin Zijleman

Lady Full of Dreams van Cathy Hamer is verkrijgbaar via de Mania webshop:

LP (crystal clear), 32,99 euro

LP, 29,99 euro