21 juni 2026

Review: Tommy Bolin - Teaser (1975)

De Amerikaanse gitarist Tommy Bolin werd slechts 25 jaar oud, maar maakte in de laatste twee jaar van zijn leven twee uitstekende albums, die laten horen dat hij veel meer was dan een uitzonderlijk goede gitarist
Ik kocht het album Teaser van Tommy Bolin heel lang geleden in de uitverkoop, maar het album sloot destijds niet aan op mijn smaak en verdween in de kast. Toen ik pas eens naar het album luisterde op de streamingplatforms was ik wel onder de indruk van het debuutalbum van de Amerikaanse gitarist, die op 25-jarige leeftijd overleed aan een overdosis heroïne. Op Teaser hoor je vooral een geweldige gitarist, maar ook een prima zanger, een getalenteerde songwriter en een muzikant die openstaat voor invloeden uit zeer uiteenlopende genres. Teaser is bovendien een album vol belofte voor de toekomst, maar hoe goed Tommy Bolin zou kunnen worden kwamen we helaas nooit te weten.



Het ontdekken van nieuwe muziek is tegenwoordig zoveel makkelijker dan in mijn jeugd. Voor nieuwe albums vertrouwde ik destijds uitsluitend op Muziekkrant OOR en voor het ontdekken van de parels uit de muziekgeschiedenis had ik de popencyclopedie van dezelfde uitgever. 

Die parels uit de geschiedenis van de popmuziek kon je vaak redelijk goedkoop te pakken krijgen in de uitverkoop, bijvoorbeeld bij winkels waar geluidsapparatuur werd verkocht. De goedkope uitgaven waren te herkennen aan het knipje in de albumhoes en vaak was luisteren naar albums niet of nauwelijks mogelijk. 

Ik heb op basis van het met behulp van de popencyclopedie samengestelde lijstje min of meer blind stapels goedkoop vinyl gekocht en dat was niet altijd een succes. Ik vond de albums van mijn favoriete bands meestal toch beter, waarna ik de goedkoop aangeschafte albums weer verkocht (meestal bij Elpee) of ze op de stapel verdwenen. 

Bij het verplaatsen van vinyl dat ik al decennia niet meer had aangeraakt, kwam ik een tijdje geleden het album Teaser van Tommy Bolin tegen. De naam zei me eerlijk gezegd niets, maar naast Teaser bleek ik ook het album Private Eyes nog in de kast te hebben staan. De in 1975 en 1976 uitgebrachte albums zijn de enige twee albums van de Amerikaanse muzikant, die aan het eind van 1976 zou overlijden aan een overdosis heroïne en slechts 25 jaar oud zou worden. 

Ik denk dat ik bij aanschaf van de albums rechttoe rechtaan hardrock verwachtte, maar dat is niet het soort muziek dat is te horen op Teaser, dat ik net wat interessanter vind dan Private Eyes. Die associatie met hardrock is niet zo gek, want Led Zeppelin gitarist Jimmy Page was een fan van Tommy Bolin en nam hem enkele keren mee op tournee. Tommy Bolin maakte bovendien kort deel uit van Deep Purple, dat hem op het spoor kwam nadat drummer Billy Cobham Tommy Bolin had gerekruteerd voor zijn succesvolle solodebuutalbum Spectrum. 

De Amerikaanse gitarist maakte in zijn veel te korte leven vaak stevige rockmuziek, maar hij vertoefde ook graag in jazzrock-kringen. Op het in 1975 verschenen Teaser is goed te horen hoe veelzijdig Tommy Bolin was. Teaser is een album met echt geweldig gitaarwerk, maar in muzikaal opzicht kan het alle kanten op. Het album bevat een aantal uptempo bluesrock songs, maar ook volop flirts met jazzrock, funk, radiovriendelijke rockmuziek en zelfs een beetje reggae. 

Zeker als Tommy Bolin losgaat op zijn gitaren klinkt Teaser fantastisch, maar ook de complexe stukken met invloeden uit de jazzrock spreken 50 jaar later nog steeds tot de verbeelding. De Amerikaanse muzikant is ook nog eens een prima zanger, waardoor met name de wat compactere songs een breed publiek hadden moeten kunnen aanspreken in 1975. 

Tommy Bolin dankte zijn status vooral aan zijn bijdragen aan het solodebuut van Billy Cobham, maar die status ging snel rond in de muziekwereld, wat te merken is aan de goed gevulde gastenlijst met de namen van onder andere Phil Collins, David Foster, Jan Hammer, Glenn Hughes, Jeff Porcaro en David Sanborn. Ik vond Teaser van Tommy Bolin na aanschaf heel lang geleden een flinke tegenvaller, maar met de kennis van nu hoor ik een prima album van een echt geweldige gitarist, van wie we waarschijnlijk veel zouden hebben gehoord als hij de heroïne had laten staan. Erwin Zijleman

De muziek van Tommy Bolin is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina die is gemaakt voor de Amerikaanse muzikant: https://tommybolin.bandcamp.com/album/teaser.


Teaser van Tommy Bolin is verkrijgbaar via de Mania webshop:



Review: Dagmar Zuniga - in filth your mystery is kingdom / far smile peasant in yellow music

Dagmar Zuniga haalt met in filth your mystery is kingdom / far smile peasant in yellow music de lijstjes met de beste albums van 2026 tot dusver en doet dit met hele wonderlijke maar ook mooie en bezwerende songs
Ik geef eerlijk toe dat ik in eerste instantie dacht dat de Amerikaanse muziekcritici die het debuutalbum van Dagmar Zuniga de hemel in hebben geprezen door de h
itte waren bevangen, maar op de een of andere manier raakte ook ik in de ban van in filth your mystery is kingdom / far smile peasant in yellow music. Het is een album dat echt aan alle kanten rammelt, dat zeer matig klinkt en dat in muzikaal opzicht behoorlijk eenvoudig en minimalistisch is, maar het album heeft ook wat. Het is een album dat vele decennia oud zou kunnen zijn en niet past in het heden, maar de songs van Dagmar Zuniga dringen zich op een of andere manier toch op en laten vervolgens hun bijzondere schoonheid horen.


Ik kan me eerlijk gezegd niet herinneren dat ik eerder dit jaar ook maar iets heb gelezen over het album in filth your mystery is kingdom / far smile peasant in yellow music van Dagmar Zuniga, maar ik zie het album de afgelopen weken wel opduiken in meerdere lijstjes met de beste albums van de eerste zes maanden van 2026. Paste Magazine vindt het album zelfs het op één na beste album van de eerste helft van 2026, waardoor mijn interesse definitief was gewekt. 

Op basis van de recensies van het album wist ik eerlijk gezegd nog niet wat ik moest verwachten van de muziek van Dagmar Zuniga, maar luisteren naar in filth your mystery is kingdom / far smile peasant in yellow music bleek al snel een unieke luisterervaring. Het debuutalbum van de muzikante uit New York verscheen vorig jaar al eens, maar kreeg eerder dit jaar een nieuwe release. 

Het debuutalbum van Dagmar Zuniga zou ook net zo goed een album uit de vroege jaren 60 kunnen zijn, want in filth your mystery is kingdom / far smile peasant in yellow music lijkt meer op de psychedelische folkalbums die aan het eind van de jaren 60 werden gemaakt dan op de folkalbums van dit moment. Er zijn maar weinig muzikanten die in 2026 een album als dit durven maken, maar Dagmar Zuniga heeft het gedaan.

Je kunt tegenwoordig met relatief eenvoudige apparatuur behoorlijk professioneel klinkende opnames maken, maar het eerste album van Dagmar Zuniga klinkt af en toe alsof het met een stokoude cassetterecorder is opgenomen (het is overigens opgenomen met een behoorlijk professionele Tascam tape recorder). 

Het album opent met eenvoudige gitaarakkoorden, die ook wel eens mis zitten, en de in meerdere lagen opgenomen stem van de New Yorkse muzikante. Wanneer een fluit wordt toegevoegd klinkt het allemaal nog wat psychedelischer, maar in de tweede track doet Dagmar Zuniga er nog een schepje bovenop en is in filth your mystery is kingdom / far smile peasant in yellow music helemaal niet meer van deze tijd. 

Ik kan me goed voorstellen dat het debuutalbum van Dagmar Zuniga negen van de tien keer teveel van het goede is, en dat is bij mij niet anders, maar het album heeft ook wat. In muzikaal opzicht stelt het allemaal niet heel veel voor en ik denk zelfs dat er mensen zijn die pijn aan hun oren krijgen van de eenvoudige klanken op het album, maar het album intrigeert ook. 

Bij eerste beluistering werd het debuutalbum van Dagmar Zuniga wat mij betreft gered door de stem van de Amerikaanse muzikante. Ook de zang op het album zit er wel eens naast, maar over het algemeen genomen hou ik wel van de bezwerende vocalen van de Amerikaanse muzikante. Die stem hoor je soms in redelijk toegankelijke folksongs, maar het album is ook vaak ver verwijderd van de song met een kop en een staart.

Het debuutalbum van Dagmar Zuniga is een album waar je even aan moet wennen en vervolgens vind je het verschrikkelijk of doet het album wat met je. Ik kwam al snel terecht in de tweede categorie, al vraag ik mezelf nog met grote regelmaat af wat ik aan moet met dit rare album, dat eigenlijk best beroerd klinkt en in muzikaal en vocaal opzicht geen echte hoogvlieger is en dat qua songs ook maar weinig houvast biedt. 

Maar het is ook een album dat iets met me doet en dat me niet alleen blijft verbazen, maar me ook hopeloos intrigeert. Dat in filth your mystery is kingdom / far smile peasant in yellow music een van de beste albums van 2026 tot dusver is vind ik overdreven, maar het is wel een van de meest bijzondere albums van 2026 tot dusver en een album dat je het ene moment de gordijnen in kan jagen met een brei van klanken en je het volgende moment raakt met prachtige zang of een bijzondere melodie. Fascinerende muziek. Erwin Zijleman

De muziek van Dagmar Zuniga is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse muzikante: https://dagmarzuniga.bandcamp.com/album/in-filth-your-mystery-is-kingdom-far-smile-peasant-in-yellow-music.


in filth your mystery is kingdom / far smile peasant in yellow music van Dagmar Zuniga is verkrijgbaar via de Mania webshop: