27 mei 2026

Review: My Precious Bunny - A Moment In My Eyes

Lily Wolter maakte twee uitstekende albums als lid van het Britse duo Penelope Isles, maar ook haar onder de naam My Precious Bunny uitgebrachte solodebuut A Moment In My Eyes mag er zeker zijn
De Britse muzikante Lily Wolter heeft zich bijzonder uitgedost voor de cover van haar eerste soloalbum A Moment In My Eyes, dat ze onder de naam My Precious Bunny heeft uitgebracht. Haar muziek klinkt al even bijzonder, want net als op de albums die ze met haar broer Jack maakte onder de naam Penelope Isles, is Lily Wolter op haar solodebuut van vele markten thuis. A Moment In My Eyes is een gevarieerd klinkend album, maar het is ook een album waarop steeds weer dingen gebeuren die je niet had verwacht. Het eerste album van My Precious Bunny is daarom een waardige opvolger van de albums van Penelope Isles, dat de afgelopen jaren helaas niets meer van zich heeft laten horen.



My Precious Bunny is een project van Lily Wolter, die ik vooral ken van het Britse duo Penelope Isles, dat ze samen met haar broer Jack vormde (of vormt, ik weet het niet). Met Until the Tide Creeps In uit 2019 en Which Way to Happy uit 2021 leverde Penelope Isles twee bijzonder aangename maar ook interessante albums af. Het zijn albums met muziek die makkelijk werd omschreven als dreampop, maar de muziek van het duo uit Brighton zit vol invloeden en schuwt een verrassende wending niet. 

Vorig jaar doken Lily en Jack Wolter nog op als producers van het debuutalbum van Nell Smith, die helaas overleed voor haar absoluut memorabele debuutalbum verscheen. En nu is er dus A Moment In My Eyes van My Precious Bunny. De cover van het album verdient wat mij betreft niet de schoonheidsprijs, maar in muzikaal opzicht doet Lily Wolter het met haar soloproject een stuk beter. 

Op haar bandcamp pagina is niet veel informatie te vinden over het album, maar de Britse muzikante heeft wel een mooie volzin bedacht om haar muziek te omschrijven: “Lily Wolter crafts music that feels like a memory: sun-faded, sprawling, and deeply alive. It’s intimate and cinematic all at once: music for late-night heart-to-hearts and long drives to nowhere in particular, every note heavy with nostalgia and motion.” 

Er zal vast iets in zitten, maar bij beluistering van het album ben ik vooral onder de indruk van de creativiteit van de Britse muzikante. De muziek van My Precious Bunny klinkt anders dan die van Penelope Isles, maar ook zonder broer Jack verwerkt Lily Wolter uiteenlopende invloeden in haar muziek. A Moment In My Eyes klinkt in iedere track weer anders en is hierdoor een album dat de aandacht makkelijk vasthoudt. 

De Britse muzikante vindt haar nieuwe muziek zelf kennelijk vooral geschikt voor late avonden en momenten die worden gevuld met nostalgie, maar dat hoor ik er niet in. A Moment In My Eyes bevat weliswaar flarden uit het verleden, maar de muziek van My Precious Bunny is een stuk opwindender en eigentijdser dan Lily Wolter zelf inschat. 

Vanaf de eerste noten is er de verrassing wanneer een vrouwenkoor opduikt. Het is een van de vele ingrediënten die van het debuutalbum van My Precious Bunny een bijzonder album maken. Het is een album vol dynamiek, want de Britse muzikante schakelt moeiteloos tussen ingetogen en meer uitbundig klinkende songs, tussen sobere klanken en gruizige gitaren en tussen lekker in het gehoor liggende popsongs en songs die wat meer geduld vragen van de luisteraar. 

Ook met haar stem kan Lily Wolter alle kanten op, wat van A Moment In My Eyes een nog wat veelzijdiger album maakt. Het zorgt ervoor dat je song na song enthousiast opveert voor wat de muzikante uit Brighton nu weer heeft verzonnen. 

Nu ik het album vaker en ook met wat meer aandacht heb beluisterd, hoor ik dat het album ook bol staat van de invloeden en kriskras door de tijd springt. Het maakt van het debuutalbum van My Precious Bunny een leuk zoekplaatje, maar het is ook een album om heel vrolijk van te worden en zeker ook in de volle zon. Ik was al een tijdje aan het wachten op een nieuw album van Penelope Isles, maar het eerste soloalbum van Lily Wolter is wat mij betreft een prima alternatief. Erwin Zijleman

De muziek van My Precious Bunny is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Britse muzikante: https://mypreciousbunny.bandcamp.com/album/a-moment-in-my-eyes.



26 mei 2026

Review: Camille Yembe - Jeune & Laide

De Nederlandse popmuziek bloeit momenteel volop, maar ook bij onze zuiderburen gebeurt van alles en België heeft met Jeune & Laide, het debuutalbum van de Brusselse Camille Yembe, echt een hele bijzondere troef in handen
Het debuutalbum van Camille Yembe pikte ik met enig geluk uit de releaselijsten van deze week, maar vervolgens had het album niet veel tijd nodig om me te overtuigen. De in Brussel geboren en getogen Camille Yembe trok in eigen land de afgelopen jaren al de aandacht, maar gaat met haar deze week verschenen debuutalbum ook buiten de landsgrenzen de aandacht trekken. Jeune & Laide is immers een album dat er binnen de Franstalige popmuziek van het moment niet alleen wat betreft de kwaliteit uitspringt, maar het is ook een album dat grenzen verlegt. Het is een album met de moderne Franstalige popmuziek van het moment, maar het is ook een album vol echo’s uit het verleden en een album dat steeds interessanter wordt.



Ik heb met enige regelmaat een enorm zwak voor Franstalige popmuziek, waarbij ik ook de hitgevoelige Franse popmuziek niet uit de weg ga. Het interessantst zijn natuurlijk de Franstalige albums die wel buiten de lijntjes kleuren en dat bij voorkeur flink doen. Wat dat betreft steekt La Symphonie des Éclairs van Zaho de Sagazan er voor mij de afgelopen jaren flink bovenuit. 

Ook Zaz behoort wat mij betreft al vele jaren tot de smaakmakers van de Franse popmuziek, al vind ik haar vroege albums interessanter dan haar recentere albums. Deze week is een Franstalig album verschenen dat wel eens in de voetsporen kan treden van de sensationeel goede albums van onder andere Zaz en Zaho de Sagazan. Jeune & Laide van Camille Yembe, want dat is het album waar het om gaat, kwam ik deze week tegen in een aantal lijstjes met nieuwe albums. 

Bij vluchtige beluistering van het album was mijn interesse direct gewekt, maar toen ik het hele album had gehoord was ik compleet in de ban van het debuutalbum van Camille Yembe. Sindsdien is Jeune & Laide alleen maar interessanter en indrukwekkender geworden. 

Camille Yembe werd geboren in België en heeft een Congolese vader en een Belgische moeder. Ze groeide op in het Brusselse Molenbeek, waar het gezin het niet breed had. Camille Yembe had een lastige jeugd en stond al vroeg op eigen benen, zonder een bron van inkomen. Ze kwam uiteindelijk terecht in de muziek en trok vorig jaar in België al de aandacht met haar EP, die onder andere werd aangeprezen door Stromae. 

Deze week is haar debuutalbum verschenen en dat is een album dat ook buiten België de aandacht gaat trekken. Jeune & Laide is een persoonlijk album over opgroeien in armoede, volwassen worden, overleven op straat en het ontdekken van de eigen (Afrikaanse) identiteit. 

Dat het een persoonlijk album is, lees je in de teksten van de Belgische muzikante, maar je hoort het ook in haar stem, die alle songs van veel emotionele lading voorziet. Camille Yembe beschikt over een hele mooie stem, maar het is ook een stem die je keer op keer bij de strot grijpt. 

De persoonlijke songs van Camille Yembe en haar indrukwekkende stem dragen stevig bij aan de hoge kwaliteit van haar debuutalbum, maar ook in muzikaal opzicht is het een fascinerend album. Het is knap hoe de Brusselse muzikante binnen een paar noten kan schakelen van muziek die geen geheim maakt van bewondering voor het traditionele Franse chanson naar de elektronische popmuziek van het moment. 

 Jeune & Laide verschiet hierdoor continu van kleur en zit af en toe ook flink buiten mijn muzikale comfort zone, maar ook als Camille Yembe kiest voor rap en hiphop houdt ze mijn aandacht makkelijk vast. Als je vaker naar het debuutalbum van de Belgische muzikante luistert, hoor je steeds meer bijzonders.

Jeune & Laide schakelt makkelijk tussen genres, maar springt ook door de tijd met het ene moment de sfeer van Franse chansons uit de jaren 70 of pop uit de jaren 80 en het andere moment de popmuziek van deze tijd. Camille Yembe wordt in eigen land vergeleken met Stromae en zelfs met Rosalía. Dat hoor ik persoonlijk niet, maar ik hoor wel een eigenzinnige muzikante die de Franstalige popmuziek met haar debuutalbum in een net wat andere en bijzonder interessante richting duwt. Erwin Zijleman


Jeune & Laide van Camille Yembe is verkrijgbaar via de Mania webshop: