06 mei 2026

Review: Tamara van Esch - Gracie

Tamara van Esch trok met haar vorige albums in kleine kring de aandacht, maar verdient een veel groter podium met het ambitieuze album Gracie, dat in alle opzichten behoorlijk wat indruk maakt
De Utrechtse muzikante Tamara van Esch heeft met het conceptalbum Gracie een album gemaakt dat niet lijkt op andere albums van het moment. Het is een album waar niet direct een etiket op is te plakken en dat je steeds weet te verrassen met bijzondere songs. Het zijn songs die avontuurlijk en sfeervol zijn ingekleurd met klanken die goed passen bij de stem van Tamara van Esch. De Nederlandse muzikante maakte indruk met haar Nederlandstalige albums, maar in het Engels maakt ze wat mij makkelijker indruk en dit biedt bovendien de mogelijkheid om een internationaal publiek aan te spreken, waar Gracie absoluut goed genoeg voor is. Gracie is op geen enkele manier een doorsnee album en wordt eigenlijk alleen maar interessanter.



De Nederlandse singer-songwriter Tamara van Esch bracht in de laatste week van 2019 onder de naam Mevrouw Tamara het album In Je Hoofd uit. Het is een album dat zich op het eerste gehoor behoorlijk ver buiten mijn muzikale comfort zone leek te bevinden. Ik ben immers niet zo gek op Nederlandstalige popsongs en ook de manier van zingen van Tamara van Esch stond me bij eerste beluistering van In Je Hoofd wat tegen. 

Uiteindelijk raakte ik echter zeer gecharmeerd van het tweede album van Mevrouw Tamara, dat zich schaarde onder het selecte stapeltje Nederlandstalige albums dat ik wel zeer kan waarderen. Het was kennelijk niet genoeg om de naam Mevrouw Tamara te onthouden, want pas deze week kwam ik erachter dat in 2022 de opvolger van In Je Hoofd is verschenen. 

Tussen Lagen is uitgebracht onder de naam Tamara van Esch en bevat net als het album van Mevrouw Tamara bijzondere Nederlandstalige popsongs. Het zijn popsongs die opvallen door de mooie en gevarieerde muziek en door de bijzondere zang van Tamara van Esch, die haar songs voorziet van veel gevoel en een bijzondere intimiteit. Ook Tussen Lagen is een album dat niet helemaal past binnen mijn muzieksmaak, maar als ik het album in 2022 had opgemerkt, was de kans op een positieve recensie behoorlijk groot geweest. 

Tamara van Esch duikt deze week op met een volgend album dat ze onder haar eigen naam uitbrengt en Gracie verdient wat mij betreft een beter lot dan zijn voorgangers. Met de promotie van het album zit het in ieder geval wel goed dit keer, want ruim voor de release van het album werd ik al bestookt met e-mailberichten over het nieuwe album van Tamara van Esch. 

Met Gracie slaat Tamara van Esch andere wegen in, al bevat het album ook een deel van de ingrediënten die de vorige twee albums zo mooi en interessant maakten. Het belangrijkste verschil met deze vorige albums is dat Tamara van Esch dit keer heeft gekozen voor het Engels als taal. Dat vind ik persoonlijk een goede keuze, want de Engelse taal vind ik persoonlijk aangenamer klinken in popsongs. 

De keuze voor het Engels is echter niet het enige dat opvalt bij beluistering van Gracie. Tamara van Esch heeft een ambitieus conceptalbum gemaakt over een zekere Gracie, die in 2045 200 jaar oud is en terugkijkt op een turbulent leven en een veranderende wereld. Gracie is niet alleen in tekstueel opzicht een ambitieus album, want dat is het ook in muzikaal en vocaal opzicht. 

De muziek op het album varieert van intiem tot voorzichtig bombastisch en versterkt het beeldende karakter van het album. Tamara van Esch maakte Gracie samen met de Britse componist Iain Chambers en een flink aantal muzikanten, die met uiteenlopende instrumenten bijdragen aan het rijke geluid op het album. 

Gracie is in muzikaal opzicht een verrassend veelzijdig album, maar het is ook een album dat je steeds weet te verrassen met bijzondere klanken en verrassende wendingen. De muziek van Tamara van Esch klinkt bij vlagen neoklassiek, maar kan ook folky of juist elektronisch klinken, overigens zonder dat het album goed in een van deze hokjes past. 

De beeldende en spannende muziek op het album wordt gecombineerd met bijzonder sterke zang van Tamara van Esch. Ik moest in 2019 erg wennen aan haar stem en manier van zingen, maar de zang op Gracie vind ik echt uitstekend. Het levert een album op waarop je steeds maar weer nieuwe dingen blijft ontdekken, maar Tamara van Esch je ook kan raken met ruwe schoonheid en verrassende eenvoud. Wat een bijzonder album. Erwin Zijleman

De muziek van Tamara van Esch is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Nederlandse muzikante: https://tamaravanesch.bandcamp.com/album/gracie.


Gracie van Tamara van Esch is verkrijgbaar via de Mania webshop:



Review: Jesca Hoop - Long Wave Home

De albums van Jesca Hoop vragen altijd wat tijd van de luisteraar, want de songs van de Amerikaanse muzikante zijn rijk en complex, wat ook weer het geval is op het deze week verschenen Long Wave Home
Het nieuwe album van Jesca Hoop klinkt, meer dan haar vorige albums, als een folkalbum, maar het is wel een folkalbum met het unieke stempel van de Amerikaanse muzikante. Jesca Hoop heeft voor Long Wave Home een aantal persoonlijke en maatschappijkritische songs geschreven en het zijn songs die ze heeft volgestopt met bijzondere details en verrassende wendingen. Het voorziet het album van een wat mysterieuze sfeer, waardoor het even duurt voor de songs op Long Wave Home landen, wat wordt versterkt door de bijzondere zang van de Amerikaanse muzikante, die dit keer haar album zelf produceerde. Long Wave Home is zeker geen makkelijk album, maar wat heeft het uiteindelijk veel te bieden.


In al mijn recensies van albums van de Amerikaanse muzikante Jesca Hoop vertel ik hoe haar carrière in de muziek van de grond kwam. Het blijft een prachtig verhaal en daarom vertel ik nog maar een keer dat Jesca Hoop vijf jaar lang de oppas van de kinderen van Tom Waits was en via een optreden voor deze kinderen indruk wist te maken op vader Waits, die haar vervolgens aan een platencontract hielp. 

Mijn eerste kennismaking met de muziek van Jesca Hoop kwam in 2007, toen haar geweldige debuutalbum Kismet verscheen. Sindsdien heeft de Amerikaanse muzikante een aantal hele bijzondere albums gemaakt. Bij Jesca Hoop weet je nooit precies waar je aan toe bent, want al haar albums klinken anders. 

Het deze week verschenen Long Wave Home is de opvolger van het in 2022 verschenen Orders of Romance (het vorig jaar uitgebrachte tussendoortje Selective Memories met akoestische versies van songs van het uit 2017 stammende Memories Are Now tel ik even niet mee). Op Orders of Romance werkte Jesca Hoop samen met de met name van PJ Harvey bekende producer John Parish en deed ze verder een beroep op de Britse muzikant en arrangeur Jesse Vernon, die ook bekend is van de albums van This Is The Kit en op Orders of Romance verantwoordelijk was voor fraaie blazersarrangementen. 

Jesse Vernon is ook weer van de partij op het nieuwe album van Jesca Hoop, maar dit keer nam ze zelf de productie voor haar rekening, wat een moedige stap is voor een muzikante die tot dusver altijd met topproducers heeft gewerkt. Ik moest ook in het verleden altijd even wennen aan de muziek van Jesca Hoop, maar het deze week verschenen Long Wave Home pakte me in eerste instantie helemaal niet. 

Het album ligt deels in het verlengde van het vorige album, maar Jesca Hoop, die de Verenigde Staten achter zich heeft gelaten en zich in het Verenigd Koninkrijk heeft gevestigd, maakt het me met haar nieuwe album lastiger dan met Orders of Romance. Het is niet eens zo makkelijk om uit te leggen waar dat aan ligt. 

Net als op haar vorige album zijn de blazersarrangementen van Jesse Vernon aansprekend en ook de rest van de muziek op Long Wave Home spreekt tot de verbeelding. De klanken op het album zijn sfeervol maar ook zeker fantasierijk, waardoor Long Wave Home anders klinkt dan de meeste andere albums. 

Dat doet het album ook zeker door de zang van Jesca Hoop. De Amerikaanse muzikante beschikt over een mooie stem, maar ze gebruikt hem op geheel eigen wijze met hier en daar echo's van Joni Mitchell. Ook in de songs op haar nieuwe album kiest Jesca Hoop voor het avontuur, waardoor het album zeker bij eerste beluistering weinig houvast biedt en wat fragmentarisch klinkt. 

Meer dan in het verleden hebben de songs van Jesca Hoop een folky inslag, maar Long Wave Home is zeker geen standaard folkalbum. Ik werd bij de eerste beluisteringen vooral onrustig van Long Wave Home, waarop echt ontzettend veel gebeurt, maar uiteindelijk viel er veel op zijn plek. 

Ik vergeleek de muziek van Jesca Hoop in het verleden vaak met de muziek van Fiona Apple en ondanks het feit dat Long Wave Home muzikaal en vocaal ver is verwijderd van de albums van Fiona Apple, is het een vergelijking die nog steeds op gaat vanwege de complexiteit en het detailniveau van de songs op het nieuwe album van Jesca Hoop, dat ook wel wat weg heeft van de albums van This Is The Kit en Rozi Plain. Het levert een interessant album op dat misschien wat geduld vraagt, maar uiteindelijk toch indruk maakt. Erwin Zijleman

De muziek van Jesca Hoop is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse muzikante: https://jescahoop.bandcamp.com/album/long-wave-home.


Long Wave Home van Jesca Hoop e is verkrijgbaar via de Mania webshop: