30 juni 2026

Review: Ibeyi - Offering

De in Parijs woonachtige zussen Lisa-Kaindé en Naomi Diaz maken als Ibeyi muziek die iedere keer weer net iets toegankelijker klinkt, maar ook op hun vierde album Offering hebben ze weer een unieke sound
Offering is alweer het vierde album van Ibeyi en het is wederom een bijzonder klinkend album. Het is knap hoe het duo uit Parijs op ieder album weer anders weet te klinken en dat is ook op het nieuwe album weer gelukt. Lisa-Kaindé en Naomi Diaz verwerken steeds meer pop in hun songs, maar Offering is een totaal ander album dan alle andere popalbums van dit moment. Offering bevat een aantal songs waarin de muziek stevig is aangezet, maar er is ook ruimte voor meer ingetogen songs, waarin de mooie stemmen van de zussen het moeten doen. Ibeyi zit wel wat buiten mijn muzikale comfort zone, maar ook hun vierde album heeft me weer verrassend makkelijk overtuigd.



Ik heb tot dusver wel wat met de muziek van Ibeyi, al is het muziek die behoorlijk ver is verwijderd van de soorten muziek waar ik normaal gesproken naar luister. Ibeyi is een duo dat bestaat uit de zussen Lisa-Kaindé en Naomi Diaz, die zijn opgegroeid in Parijs, maar Cubaanse wortels hebben. 

De zussen debuteerden in 2015 als Ibeyi met een titelloos album waarop ze de Afrikaanse wortels van hun vader, die overigens deel uitmaakte van de legendarische bezetting van de Buena Vista Social Club, eerden. Het leverde een bijzondere mix op van traditionele Afrikaanse muziek en de moderne elektronica van de zussen uit Parijs, die ook nog eens bleken te beschikken over prachtige stemmen. 

Het debuutalbum van Ibeyi was met geen mogelijkheid in een hokje te duwen, maar het was desondanks een verrassend toegankelijk album vol bijzondere momenten. Op het in 2017 verschenen Ash perfectioneerde het tweetal het unieke geluid van het debuutalbum en werden onder andere zwaar aangezette beats toegevoegd. 

Vier jaar geleden verscheen Spell 31, waarop de muziek van Lisa-Kaindé en Naomi Diaz wat opschoof richting pop. Het wederom razend knappe album klonk wat toegankelijker dan de eerste twee albums van Ibeyi, al is toegankelijk in het geval van het duo uit Parijs een zeer relatief begrip. 

Ibeyi keert deze week terug met het vierde album van het duo en ook Offering is zeker geen alledaags album. Offering ligt af en toe in het verlengde van Spell 31, maar Lisa-Kaindé en Naomi Diaz slaan ook op hun nieuwe album weer nieuwe wegen in. Offering is net als Spell 31 een wat kort album met net geen half uur muziek, maar in dat half uur gebeurt er van alles. 

Offering is een album dat nog wat meer invloeden uit de pop en de R&B verwerkt, maar Lisa-Kaindé en Naomi Diaz geven wel een eigen draai aan hun popmuziek. Dat doen de zussen ook dit keer met invloeden uit de wereldmuziek, die al lang niet meer uitsluitend uit de eigen kring komen. 

Ik moet bij beluistering van Offering af en toe aan de Koerdisch-Nederlandse muzikante Naaz denken, maar er is een andere naam die veel vaker opkomt bij beluistering van het vierde album van Ibeyi. De combinatie van invloeden uit de wereldmuziek, zwaar aangezette beats, veel elektronica en de expressieve stemmen van Lisa-Kaindé en Naomi Diaz doet geregeld aan Rosalía denken en dan niet direct de Rosalía van Lux, maar eerder die van MOTOMAMI. 

Het is een vergelijking die lang niet altijd opgaat, want zeker in de meer ingetogen songs op het album hebben Lisa-Kaindé en Naomi Diaz een duidelijk eigen geluid en klinken ze weer totaal anders. 

Wat ik persoonlijk jammer vind is dat af en toe wordt gekozen voor het vervormen van de prachtige stemmen van de Parijse zussen, maar gelukkig gebeurt dit niet heel vaak. Ik was ook bang dat de keuze voor het Engels in flink wat songs ten koste zou gaan van het eigen karakter van de muziek van Ibeyi, maar dat valt in de praktijk erg mee. 

De muziek van Lisa-Kaindé en Naomi Diaz was een paar jaar geleden nog veel te eigenzinnig om een groot publiek aan te spreken, maar met het uitstekende Offering hebben de zussen wat mij betreft wel een album in handen dat in brede kring de aandacht kan trekken en dat zonder veel concessies te doen. Erwin Zijleman


Offering van Ibeyi is verkrijgbaar via de Mania webshop:


29 juni 2026

Review: Beth Orton - The Ground Above

Beth Orton brengt niet veel albums uit, maar alles dat ze uitbrengt is goed, wat ook weer geldt voor het relatief sobere maar prachtig ingekleurde The Ground Above, waarop de Britse muzikante je bij de strot grijpt met haar doorleefde stem
De Britse muzikante Beth Orton sloeg een nieuwe weg in op haar bijna vier jaar oude vorige album. Op dit album koos ze voor een wat organischer en jazzy geluid en liet ze horen dat haar stem ruwer en doorleefder klinkt dan in het verleden. De lijn van het vorige album wordt doorgetrokken op het deze week verschenen album The Ground Above, dat nog wat subtieler en tegelijkertijd ruwer klinkt. Het klinkt totaal anders dan de muziek waarmee de Britse muzikante ooit doorbrak, maar er valt veel moois te ontdekken in de muziek op het nieuwe album. De stem van Beth Orton weet mij bovendien zeker te raken op het album dat ik nog net wat mooier vind dan Weather Alive vier jaar geleden.



Het is voor mijn gevoel heel lang stil geweest rond de Britse muzikante Beth Orton. Dat valt op zich wel mee, want ze bracht nog geen vier jaar geleden het uitstekende Weather Alive uit, maar dat album kwam ruim zes jaar na het volgens velen niet erg geslaagde Kidsticks. 

Heel productief is Beth Orton nooit geweest, want sinds haar officiële debuutalbum Trailer Park uit 1996 (in 1993 verscheen het alleen in Japan uitgebrachte en met William Orbit gemaakte Superpinkymandy) heeft ze slechts zes albums uitgebracht. Daar wordt deze week een zevende album aan toegevoegd, want met The Ground Above laat de Britse muzikante weer van zich horen. 

Op Weather Alive verlegde Beth Orton vier jaar geleden haar grenzen met een wat jazzy geluid dat werd verrijkt met atmosferische elektronische klanken. Het meest opvallend vond ik echter de stem van de Britse muzikante, die nog wat rauwer en doorleefder klonk dan op haar vroege albums. Het is een stem waar je van moet houden en dat heb ik niet altijd gedaan, maar op het soms wat aan het late werk van Talk Talk herinnerende Weather Alive vind ik de stem van Beth Orton heel mooi. 

De Britse muzikante produceerde haar vorige album zelf en dat heeft ze ook dit keer gedaan. Ook voor haar nieuwe album rekruteerde ze een aantal hele goede muzikanten, onder wie multi-instrumentalist Shahzad Ismaily. Weather Alive deed me zoals gezegd af en toe denken aan het late werk van Talk Talk en dat is een naam die ook bij beluistering van The Ground Above naar boven komt. 

Talk Talk koos gedurende haar bestaan voor een steeds subtieler geluid en Beth Orton lijkt dezelfde keuze te maken. The Ground Above klinkt nog wat subtieler en ook intenser dan het vorige album. Dat ligt voor een belangrijk deel aan de stem van Beth Orton, die nog wat rauwer klinkt dan op Weather Alive. De Britse muzikante heeft een stem die ik niet altijd mooi vind, maar de zang op The Ground Above komt keihard binnen. 

De stem van Beth Orton klinkt ruw en doorleefd, maar ze zingt ook met heel veel gevoel en legt bovendien heel veel urgentie in haar vocalen. De muziek op het album is minstens even mooi. Het geluid op The Ground Above is vaak behoorlijk subtiel, maar door alle fraaie bijdragen is het zeker geen kaal album. Ik vind het soms wat experimentele gitaarwerk echt heel mooi, terwijl de bijdragen van de trompet veel sfeer toevoegen aan het geluid op het album. 

The Ground Above bevat slechts acht tracks, waaronder twee tracks van meer dan zes en één track van meer dan acht minuten. Het zijn songs die de tijd nemen voor het opbouwen van een bijzondere spanning en het creëren van een sfeer die ver verwijderd is van de sfeer op een gemiddeld popalbum. Het doet me af en toe ook wat denken aan de muziek van Marianne Faithfull, maar de stem van Beth Orton is nog zeker niet versleten. 

Beth Orton verwerkte op haar vorige album voor het eerst invloeden uit de jazz in haar songs en die invloeden omarmt ze dit keer nog wat steviger, waardoor The Ground Above echt mijlenver verwijderd is van een album als Trailer Park, dat inmiddels ook alweer 30 jaar oud is. Het is op het eerste gehoor niet echt een album voor de zomer, maar zeker wat later op de avond doet het prachtige The Ground Above wonderen. Erwin Zijleman

De muziek van Beth Orton is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Britse muzikante: https://bethorton.bandcamp.com/album/the-ground-above-2.


The Ground Above van Beth Orton is verkrijgbaar via de Mania webshop: