Holly Humberstone beschikt over een stem waar je van moet houden. Het is een stem die wat mij betreft goed past bij de popmuziek die ze maakt. De Britse muzikante kreeg in het verleden nog wel eens het etiket indie opgeplakt, maar op haar nieuwe album Cruel World kiest ze vol voor de pop. Het is pop die is voorzien van een behoorlijk zwaar aangezette productielaag, waardoor het album nogal mainstream klinkt, ook vergeleken met het debuutalbum van Holly Humberstone. Het is daarom even doorbijten als je pop liever indie dan mainstream hebt, maar uiteindelijk valt er op Cruel World veel de goede kant op en vindt Holly Humberstone aansluiting bij de subtop van de pop.
Paint My Bedroom Black, het vorige album van de Britse muzikante Holly Humberstone en feitelijk haar debuutalbum na een album waarop haar eerdere EP’s waren gecombineerd, verscheen eind 2023 ongeveer gelijk met The Rise and Fall of a Midwest Princess, het in alle opzichten briljante debuutalbum van Chappell Roan.
Het duurde daarom even voor ik op De Krenten uit de Pop aandacht had voor het debuutalbum van Holly Humberstone, maar ook Paint My Bedroom Black vond ik uiteindelijk een prima popalbum, dat aan het einde van het jaar kon rekenen op een positieve recensie.
Deze week keert de Britse muzikante terug met een nieuw album en ook Cruel World is wat mij betreft een album dat mee kan met de betere popalbums van het moment. Dat is niet iedereen met mij eens, want ik ben flink wat behoorlijk zure recensies tegengekomen, waarin er niet veel overblijft van de kwaliteiten van Holly Humberstone.
Als ik zelf niet uit de voeten kan met een album, schrijf ik er niets over, maar dat is een persoonlijke keuze. Ik kan wel uit de voeten met Cruel World van Holly Humberstone, want ik ben niet vies van pure pop en dat is het soort muziek dat de Britse muzikante maakt op haar tweede album.
Op Paint My Bedroom Black hoorde ik af en toe nog wel een dun randje indie, maar op Cruel World omarmt Holly Humberstone vooral of zelfs bijna uitsluitend de blinkende popmuziek. Het album staat dan ook vol met lekker in het gehoor liggende en vaak aanstekelijke songs en het zijn songs waarop producer Rob Milton zich flink heeft kunnen uitleven.
Holly Humberstone is Brits, maar ik vind Cruel World vooral Amerikaans klinken. Het album past in het rijtje grote Amerikaanse popalbums van de afgelopen jaren en valt in dit rijtje zeker niet tegen. Over de zangkwaliteiten van Holly Humberstone zijn de meningen zeer verdeeld, maar ik vind haar tegelijkertijd zoete en wat kwetsbare stem aangenaam klinken en het is een stem die goed past bij de popsongs die op Cruel World zijn te horen.
Als ik echt moet kiezen heb ik meer met indiepop dan met de blinkende pop die domineert op het album, waardoor ik de licht naar indie neigende songs net wat beter vind, maar zo op zijn tijd klinkt de pure pop van Holly Humberstone zeer aangenaam. Het is nog niet zo goed als de pop van de allergrootsten in het genre, maar met Cruel World past de Britse muzikante wel prima in de subtop.
Cruel World is een groot deel van de tijd een mainstream popalbum, maar hier en daar is er ruimte voor wat meer ingetogen songs, waarin Holly Humberstone ook wat persoonlijkere teksten kwijt kan.
Na twee albums met Rob Milton ben ik wel benieuwd wat de Britse muzikante kan met een van de Amerikaanse topproducers binnen de pop, bijvoorbeeld Jack Antonoff of John Congleton, want ik heb het idee dat Holly Humberstone nog beter kan dan ze tot dusver heeft laten horen.
Cruel World is in de tussentijd een album dat baat heeft bij herhaalde beluistering, want nu ik het album meerdere keren heb gehoord hoor ik wat meer diepgang dan bij mijn eerste kennismaking met het album en is ook de kwaliteit van de songs wat gestegen. Voor liefhebbers van de popmuziek van het moment is er dan ook alle reden om Cruel World van Holly Humberstone eens te proberen. Erwin Zijleman
Cruel World van Holly Humberstone is verkrijgbaar via de Mania webshop:
