Review: Brennan Wedl - Brennan Wedl

De Amerikaanse muzikante Brennan Wedl begint op haar debuutalbum bij indierock zoals die in de jaren 90 werd gemaakt, maar het album ontwikkelt zich vervolgens tot een potentiële klassieker binnen de Amerikaanse rootsmuziek.
Met name de Amerikaanse muziekpers is razend enthousiast over het deze week verschenen debuutalbum van Brennan Wedl. Dat hoorde ik er bij beluistering van de eerste tracks op het album, die dicht tegen de 90s indierock aanzitten, nog niet direct aan af, maar wanneer de Amerikaanse rootsmuziek de overhand krijgt op het album overtuigt Brennan Wedl steeds meer en begrijp ik de superlatieven. De Amerikaanse muzikante maakt indruk met mooi gitaarwerk en een geweldige stem, waarna de lekker in het gehoor liggende songs en de fraaie productie van Brad Cook en Katie Crutchfield de rest doen. Blijf vooral luisteren, want dit album wordt steeds beter.

Het deze week verschenen titelloze debuutalbum van Brennan Wedl heb ik de afgelopen dagen een paar keer opgepakt, weggelegd en weer opgepakt. Toen ik het album vorige week voor het eerst kort beluisterde vond ik het aardig maar niet heel onderscheidend, maar door de zeer positieve recensies van met name de Amerikaanse muziekmedia werd ik toch weer op het spoor gezet van het album. 

Sindsdien werd ik wat heen en weer geslingerd en dat had niet zo veel te maken met de kwaliteit van het album, maar lag meer aan het genre waarin Brennan Wedl lijkt te opereren. Op haar debuutalbum hoor je op het eerste gehoor en zeker in de eerste paar tracks vooral songs die zijn geïnspireerd door de indierock zoals die in de jaren 90 werd gemaakt. Het zijn songs die lekker klinken en hoorbaar vakkundig zijn gemaakt, maar er is de laatste jaren zoveel door 90s indierock beïnvloede muziek gemaakt dat ik wat verzadigd ben geraakt. 

Ik ben blij dat ik het ben blijven proberen en vooral langer ben blijven luisteren, want het debuutalbum van Brennan Wedl wordt niet alleen overtuigender maar vooral ook veelzijdiger wanneer je er vaker naar luistert. De muzikante uit Nashville, Tennessee, bracht in 2019 haar eerste EP uit, maar heeft lang gewacht met het uitbrengen van haar debuutalbum. Ze heeft in de tussenliggende jaren kennelijk wel een stevige reputatie opgebouwd, want er zijn niet veel startende muzikanten die Brad Cook en Katie Crutchfield (Waxahatchee) weten te strikken als producers. 

Het zijn producers die wel raad weten met een lekker stevig gitaargeluid en het debuutalbum van Brennan Wedl klinkt dan ook fantastisch. Dat geldt ook voor de stem van Brennan Wedl, die krachtig genoeg is om overeind te blijven in het gitaargeweld, maar ook kan doseren en gevoel kan laten horen. 

Zeker toen ik het album wat vaker had gehoord raakte ik steeds meer gehecht aan het uitstekende gitaarwerk op het album, dat niet alleen aansluit bij de indierock uit de jaren 90, maar ook bij de mix van Amerikaanse rootsmuziek en indierock, die de afgelopen jaren, bijvoorbeeld door een band als Wednesday flink aan populariteit heeft gewonnen en bij wat meer ingetogen Amerikaanse rootsmuziek. 

Producers Brad Cook en Katie Crutchfield hebben iets moois gemaakt van het gitaargeluid op het album, maar duwen de songs van Brennan Wedl naarmate het album vordert veel vaker de kant op van de Amerikaanse rootsmuziek. De invloeden uit de Amerikaanse rootsmuziek hoor je het duidelijkst wanneer smaakvolle accenten van de dobro en de pedal steel zijn toegevoegd, maar ook het gitaarwerk is verrassend veelkleurig en schakelt makkelijk tussen 70s hardrock, 90s indierock en ruwe Amerikaanse rootsmuziek van dit moment. 

Zeker met de meer roots georiënteerde songs schuift Brennan Wedl op richting de muziek die haar producer Katie Crutchfield maakt onder de naam Waxahatchee, maar ook richting de muziek van bijvoorbeeld Lucinda Williams, en dat vind ik de beste songs op het album. 

Het is een album dat je makkelijk op het verkeerde been zet bij snelle beluistering, want op basis van de eerste drie tracks plak je makkelijk het etiket “90s indierock” op het album, terwijl het uiteindelijk meer een rootsalbum is. In de rootssongs vind ik de stem van Brennan Wedl nog wat overtuigender en vind ik ook haar geluid mooier. Maak dus niet dezelfde fout als ik, maar begin eens bij track 4. Erwin Zijleman

De muziek van Brennan Wedl is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse muzikante: https://brennanwedl.bandcamp.com/album/brennan-wedl.

Brennan Wedl van Brennan Wedle is verkrijgbaar via de Mania webshop:

LP, 26,99 euro

CD, 17,99 euro

Review: Tony Hannah - Love It Or Leave It

De Amerikaanse muzikante Tony Hannah zoekt op haar debuutalbum onder andere de inspiratie bij de countrymuziek van de jaren 70 en eert op Love It Or Leave It op fraaie en overtuigende wijze haar muzikale helden.
Het aanbod binnen de Amerikaanse rootsmuziek is nog altijd zo groot dat het ondoenlijk is om alles te beluisteren. Gelukkig heb ik meerdere tipgevers, die me af en toe ook buiten de gebaande paden op het juiste spoor zetten. Love It Or Leave It van Tony Hannah zou ik zonder deze tipgevers waarschijnlijk nooit hebben ontdekt, maar ik ben blij met dit album. Het biedt een mooie mix van nostalgische en eigentijdse countrymuziek, staat in muzikaal opzicht als een huis en Tony Hannah beschikt ook nog eens over een hele mooie stem. Ik luister niet vaak naar dit soort albums en moest er even in komen, maar inmiddels heb ik wel wat met dit uitstekende debuutalbum.

De promotor van Amerikaanse rootsmuziek die me de afgelopen weken op het spoor zette van onder andere Bronwyn en Stephanie Sammons, heeft ook de komende weken veel moois te bieden, maar tussen de releases van deze week vond ik ook nog een interessant album. 

Op basis van de cover zou ik Love It Or Leave It van Tony Hannah waarschijnlijk niet uitgekozen hebben voor beluistering, maar het Engelse gezegde “don’t judge a book by its cover” is er niet voor niets. De cover van het debuutalbum van Tony Hannah roept bij mij associaties op met popalbums uit de jaren 70 en niet met de beste popalbums, maar met pop heeft de muziek van Tony Hannah niets te maken. De jaren 70 hoor ik wel met enige regelmaat terug in haar muziek, maar ze blijft hier zeker niet in steken. 

Er is op het internet niet zo gek veel te vinden over Tony Hannah en haar muziek. Op haar bandcamp pagina staan een paar mooie uitspraken, maar deze pagina is al een aantal jaren niet meer bijgewerkt en lijkt daarom niet heel relevant. Ik doe normaal gesproken niets met persberichten bij albums, maar nood breekt wet voor het verschaffen van net wat meer achtergrond. 

Uit het persbericht bij Love It Or Leave It weet ik dat Tony Hannah grote countryzangeressen als Loretta Lynn, Dolly Parton en Linda Ronstadt bewondert, dat ze opgroeide als dochter van een dominee in Tennessee en dat ze de afgelopen jaren overal en nergens woonde en de meest uiteenlopende banen had, variërend van fabrieksarbeider tot model. Ik vermoed dat ze momenteel in Nashville is neergestreken, waar ze in ieder geval samenwerkte met producer Elijah Ocean en songwriter Brennen Leigh. 

Het is niet veel informatie, maar gelukkig spreekt de muziek van Tony Hannah voor zich. Op Love It Or Leave It maakt de Amerikaanse muzikante geen geheim van haar muzikale helden, want countrymuziek uit de jaren 70 speelt een zeer voorname rol op het album. Dat hoor je zeker in de muziek, die warm, authentiek en smaakvol klinkt. Het is muziek met hier en daar wat zoete accenten, precies zoals dat hoort in countrymuziek uit de jaren 70. 

Zeker wanneer strijkers worden ingezet dreigt overdaad, maar Tony Hannah blijft altijd aan de goede kant van de streep tussen goede smaak en kitsch. Ik had vroeger niet veel met countrymuziek uit de jaren 70, maar Love It Or Leave It klinkt niet alleen nostalgisch maar ook zeer aangenaam, zeker wanneer de snareninstrumenten het voortouw nemen en lekker mogen soleren. 

Bij countrymuziek uit de jaren 70 hoort een stem met een stevige snik en daar laat Tony Hannah het afweten. Daar ben ik persoonlijk blij mee, want die snik heb ik meestal snel gehoord, terwijl de mooie en warme stem van Tony Hannah makkelijk een album lang vermaakt en overtuigt. Love It Or Leave It is het debuutalbum van de Amerikaanse muzikante, maar de zang op het album doet vermoeden dat Tony Hannah al heel wat vlieguren heeft gemaakt als zangeres. 

Haar mooie stem zorgt ervoor dat Love It Or Leave It de concurrentie met andere albums die de inspiratie zoeken bij countrymuziek uit de jaren 70 makkelijk aankan en ook binnen het aanbod van Amerikaanse rootsmuziek in bredere zin springt het debuutalbum van Tony Hannah er wat mij betreft makkelijk uit. En die cover heeft uiteindelijk ook wel wat. Erwin Zijleman