zondag 27 november 2011

A.A. Bondy - Believers

Een enkeling zal Scott Bondy nog kennen van de grungeband Verbena, die aan het eind van de jaren 90 debuteerde met een plaat waarmee de band op overtuigende wijze in de voetsporen van Nirvana trad, waarna het voor haar tweede plaat niemand minder dan Dave Grohl wist te strikken voor de productie. Sinds het uiteenvallen van de band in 2003 noemt Scott Bondy zich A.A. Bondy en maakt hij sobere singer-songwriter platen. Dat leverde tot dusver twee opvallend sterke, maar helaas slechts in kleine kring omarmde, platen op. Plaat nummer drie, het deze maand verschenen Believers, weet zijn twee voorgangers op alle fronten te overtreffen en mag wat mij betreft best een (bescheiden) meesterwerk worden genoemd. Believers is nog een stuk soberder en donkerder dan zijn voorgangers en kleurt prachtig bij het seizoen. De derde plaat van A.A. Bondy is in meerdere opzichten een bijzondere plaat. Het eerste dat opvalt is de sobere instrumentatie. Gitaar, piano, drums, bas, lap steel en orgel worden slechts spaarzaam ingezet, maar op een of andere manier barst het geluid op Believers van de spanning en dynamiek. Door de fraaie productie van Rob Schnapf (Elliott Smith, Beck, Booker T. Jones) klinkt de plaat atmosferisch en dromerig, maar tegelijkertijd indringend en dreigend. Tenslotte is er nog de rauwe strot van A.A. Bondy, die opvallend goed tot zijn recht komt in de zich langzaam voortslepende songs op Believers. Believers doet me meer dan eens denken aan de platen van Daniel Lanois en de platen die hij produceerde. Ook Believers ontleent zijn kracht voor een belangrijk deel aan de sfeer op de plaat. Het is sfeer die je direct bij de eerste noten in een wurggreep houdt en pas los laat wanneer de laatste noten wegsterven. A.A. Bondy heeft geen toegankelijke popsongs nodig om de luisteraar in te palmen, maar bedwelmt deze met dromerige klanken en betovert hierna met muziek die bol staat van de onderhuidse spanning. Alles wordt met even veel gevoel en bezieling gespeeld en ook de vocalen van A.A. Bondy lopen over van gevoel en emotie, wat de impact van de plaat alleen maar vergroot. Believers opent fris en energiek, maar hierna neemt de nacht het over tot het weer licht wordt. Believers is een betoverend mooie en bijzonder fascinerende plaat die de liefhebbers van dit genre heel snel te pakken zal hebben, maar het indrukwekkende groeiproces moet dan nog beginnen. Ik ben persoonlijk meer een ochtendmens dan een avondmens, maar de lange en donkere nachten van A.A. Bondy zijn voor mij nauwelijks te weerstaan. A.A. Bondy heeft met Believers een meesterwerk afgeleverd dat thuis hoort in de jaarlijstjes. Een van de grootste verrassingen van 2011. Erwin Zijleman