30 maart 2026

Review: Courtney Barnett - Creature of Habit

De Australische muzikante Courtney Barnett heeft de tijd genomen voor haar vierde album Creature of Habit en in de woestijn bij Joshua Tree de inspiratie gevonden die op de vorige twee albums af en toe wat ontbrak
Het debuutalbum van Courtney Barnett schaar ik onder de beste albums van dit millennium, maar het niveau van dit album wist de Australische muzikante wat mij betreft niet vast te houden op haar tweede en derde album, die allebei wat minder ruw en opwindend klonken. We zijn inmiddels vijf jaar verder en Courtney Barnett keert terug met haar vierde album Creature of Habit. Het is een album waarop ze wat mij betreft weer op de goede weg is. Het klinkt niet zo indringend en urgent als haar debuutalbum, maar Creature of Habit bevat een aantal aansprekende songs, die zowel muzikaal als vocaal zeer fraai worden uitgevoerd. En ook Creature of Habit is vast weer een groeialbum.



In 2013 schreef ik op De Krenten uit de Pop voor het eerst over de muziek van de Australische muzikante Courtney Barnett. Ik schreef uiteindelijk zelfs drie keer over The Double EP: A Sea Of Split Peas, waarop tracks van de eerste EP’s van de muzikante uit Melbourne waren samengevoegd. 

Ik zag The Double EP: A Sea Of Split Peas in 2013 en 2014 als het debuutalbum van Courtney Barnett, maar haar echte debuutalbum, Sometimes I Sit and Think, and Sometimes I Just Sit, verscheen pas in 2015. Op haar debuutalbum klonk de muziek van Courtney Barnett nog wat veelzijdiger dan op haar EP’s en met het album maakte ze de belofte van haar eerdere werk meer dan waar, al stelde ik in 2015 zelf dat ze die belofte al lang voorbij was en haar eerste meesterwerk had afgeleverd. 

Zo enthousiast als ik was over de eerste EP’s en het debuutalbum van Courtney Barnett ben ik nooit meer geweest, want op een gegeven moment raak je gewend aan het niveau dat een muzikant haalt. Courtney Barnett maakte het me bovendien niet makkelijk met haar nieuwe muziek, want het veel toegankelijkere geluid op haar tweede album, het in 2018 verschenen Tell Me How You Really Feel, vond ik bij eerste beluistering wat gewoontjes en ook het wat meer ingetogen geluid op haar uit 2021 stammende derde album Things Take Time, Take Time sprak me in eerste instantie minder aan dan haar vroege werk. 

Uiteindelijk draaide mijn mening wel wat bij, want ook op haar tweede en derde album wist Courtney Barnett een prima niveau te bereiken, maar het klonk niet meer zo ruw en geïnspireerd als haar debuutalbum. De Australische muzikante heeft lang gewacht met het uitbrengen van haar vierde album, maar deze week is er dan eindelijk Creature of Habit. 

Na twee uiteindelijk toch net wat mindere albums verwachtte ik niet dat de Australische muzikante weer in de buurt zou komen van haar geweldige debuutalbum en dat doet ze ook niet. Ook Creature of Habit mist het ruwe en urgente van het debuutalbum van Courtney Barnett, die ik destijds vergeleek met Patti Smith en PJ Harvey. Dat waren vergelijkingen die destijds maar ten dele opgingen, maar het zijn namen die ik niet meer terug hoor bij beluistering van het nieuwe album. 

Ook Creature of Habit klinkt weer wat minder stevig, wat toegankelijker en wat melodieuzer, zowel in de muziek als in de zang. Toch bevalt het nieuwe album van Courtney Barnett me wel en het bevalt me in ieder geval een stuk beter dan de twee voorgangers, al groeiden die uiteindelijk wel wat. 

Aan het begin van het album is het even zoeken naar de echt goede songs, maar Creature of Habit bevat er uiteindelijk wel een respectabel aantal. Courtney Barnett heeft het Australische Melbourne verruild voor Los Angeles en werkte daar samen met topproducer John Congleton, die een album altijd net een beetje extra meegeeft. 

Ook de sound op Creature of Habit heeft baat gehad bij de ervaren hand van John Congleton, die gelukkig nog wel wat ruwe kantjes heeft laten zitten, bijvoorbeeld in het lekker stevige One Thing At A Time, mijn favoriete track. 

Het gitaarwerk van Courtney Barnett komt prachtig uit de speakers en ook het drumwerk van Warpaint-muzikante Stella Mozgawa mag er zijn. Zeker in de beste songs op het album overtuigt Courtney Barnett redelijk makkelijk, zeker als ze ook nog wat Californische zonnestralen toevoegt aan haar songs. Een geslaagde comeback wat mij betreft. Erwin Zijleman

De muziek van Courtney Barnett is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Australische muzikante: https://courtneybarnett.bandcamp.com/album/creature-of-habit.


Creature of Habit van Courtney Barnett is verkrijgbaar via de Mania webshop: