23 november 2023

Raveloe - Exit Light

De Schotse muzikante Kim Grant levert als Raveloe een interessant debuutalbum af, dat begint bij wat traditioneel aandoende Schotse folk, maar vervolgens stiekem en minder stiekem de grenzen van het genre opzoekt
Ik luister dit jaar meer naar folkalbums dan in het verleden en raakte door het etiket folk ook geïnteresseerd in het debuutalbum van Raveloe. Exit Light van Raveloe is een album dat zal worden gewaardeerd door liefhebbers van het genre, maar het debuutalbum van Raveloe is zeker geen album dat alleen geschikt is voor folkies. De muzikante uit Glasgow zoekt continu de grenzen op van het genre en dat kan alle kanten op. Het ene moment duikt het project van Kim Grant dieper de Keltische folk in, maar Exit Light schuift ook met grote regelmaat op richting indierock. Exit Light is in muzikaal en vocaal opzicht een interessant album en staat ook nog eens vol met uitstekende songs. Aanrader!



Achter Raveloe gaat de Schotse singer-songwriter Kim Grant schuil. De muzikante uit Glasgow bracht de afgelopen drie jaar al een aantal losse tracks en een EP uit en levert deze week haar debuutalbum Exit Light af. Het is een album waarop Kim Grant zelf tekent voor de songs en de zang en voor piano, gitaar, synths, percussie en field recordings, terwijl Paul Gallagher tekent voor percussie, synths en de productie van het album. Een aantal gastmuzikanten voegt nog bijdragen van onder andere bas, drums, harmonium en viool en achtergrondvocalen toe. 

Exit Light opent met een akoestische gitaar, een mooie stem en de charmante Schotse tongval van Kim Grant, waardoor ik er vrijwel onmiddellijk van uit ging dat ik te maken had met een typisch Schots folkalbum. Dat is Exit Light echter maar anderhalve minuut, want direct in de openingstrack laat Kim Grant horen dat ze zich niet makkelijk in een hokje laat dringen. Door de stevige gitaren die na anderhalve minuut opduiken schuift Raveloe in de openingstrack op richting indierock, maar ik zou Exit Light uiteindelijk zeker geen indierock album noemen, al is het maar omdat de uitbarstingen in de openingstrack later op het album nog maar een paar keer terugkeren. 

Op Exit Light domineren uiteindelijk de invloeden uit de folk, met hier en daar flink wat Keltische folk, maar Raveloe geeft een eigen draai aan deze invloeden. Deze eigen draai komt vooral van de instrumentatie op het album, die vaak wat atmosferisch klinkt, maar waarin ook het experiment wordt gezocht. Dat doet Raveloe in de tweede track op het album, het prachtige The Chair Is Nowhere, met bijzonder vioolspel en dit vioolspel speelt vaker een belangrijke rol op het album. Kim Grant en haar medemuzikanten experimenteren bovendien op subtiele wijze met elektronica en geluidsopnamen, wat Exit Light voorziet van een bijzondere sfeer. 

De hoeveelheid experiment moet ook weer niet overdreven worden, want de songs op het debuutalbum van Raveloe liggen lekker in het gehoor. De niet standaard instrumentatie met geregeld een bijzondere wending zorgt er wel voor dat het debuutalbum van Raveloe zich makkelijk weet te onderscheiden van het gemiddelde album in het genre en ook in andere genres goed mee kan.

Dat onderscheiden doet Kim Grant niet alleen met de fantasierijke instrumentatie en het niveau van haar songs, maar ook zeker met haar zang. De singer-songwriter uit Glasgow beschikt over een karakteristiek en ook expressief stemgeluid dat direct de aandacht opeist en uitstekend past bij de meer richting indierock opschuivende tracks op het album, maar Kim Grant kan ook prachtig ingetogen zingen en heeft dan een stem die gemaakt is voor folk. 

Wanneer de muziek van Raveloe net wat stekeliger is hoor ik wel wat raakvlakken met een deel van het oeuvre van PJ Harvey, die overigens ook uit de voeten kan met de meer folky tracks, die ook zijn te horen op Exit Light. In eerste instantie was het vooral de veelzijdigheid van het album dat me aantrok, maar de songs van Kim Grant beschikken ook over veel diepgang, waardoor Exit Light een steeds interessanter album wordt. Het is een album dat komt op een moment dat de meeste critici al aan het terugkijken zijn, maar achteraf zal blijken dat het uitstekende debuutalbum van Raveloe niet had misstaan in deze terugblik. Erwin Zijleman

De muziek van Raveloe is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Schotse muzikante: https://raveloemusic.bandcamp.com/album/exit-light.



22 november 2023

Alderson - Erinyes

De Belgische muzikante Nel Ponsaers levert als Alderson een bijzonder mooi, maar ook avontuurlijk debuutalbum af, waarop beeldende klanken worden gecombineerd met een mooie en gevoelige stem
Voor aanstekelijke popsongs ben je bij Alderson aan het verkeerde adres, maar liefhebbers van stemmige en fantasierijke klanken en een mooie stem zijn bij het project van de Antwerpse muzikante Nel Ponsaers aan het juiste adres. Haar debuutalbum Erinyes is relatief sober ingekleurd, maar er gebeurt echt van alles in de muziek op het album. Dat geldt ook voor de zang,  die aan de ene kant ingetogen en gevoelig is, maar aan de andere kant ook steeds de juiste snaar weet te raken. Erinyes is een album vol beeldende en bezwerende kracht en naarmate je het album vaker hoort wordt het alleen maar beter. Alderson is een enorme aanwinst voor de Belgische popmuziek.



Alderson is de artiestennaam van de Belgische muzikante Nel Ponsaers, die deze week prachtig debuteert met haar debuutalbum Erinyes. Het is een naam die ik volgens mij nog niet eerder ben tegengekomen, maar de muzikante uit Antwerpen is al enige tijd actief in de muziekscene van de stad, onder andere bij The Golden Glows en Stef Kamil Carlens, en probeert het nu solo. Een solocarrière lijkt me zeer kansrijk, want als Alderson heeft Nel Ponsaers een mooi en onderscheidend debuutalbum afgeleverd. 
Het is een album waarvan de basis twee jaar geleden al werd opgenomen, maar dat de afgelopen tijd nog wat is opgepoetst. En met resultaat, want Erinyes klinkt echt prachtig. 

Het is een album dat om meerdere reden makkelijk overtuigt. Om te beginnen beschikt Nel Ponsaers over een mooie en aangename stem. Het is een stem die de ruimte op prachtige wijze vult, maar de Belgische muzikante zingt ook met veel gevoel en precisie. De zang op Erinyes is over het algemeen zacht, maar het debuutalbum van Alderson is zeker niet het zoveelste album dit jaar met standaard fluistervocalen. Wat ik persoonlijk erg mooi vind aan het debuutalbum van de muzikante uit Antwerpen is dat ze haar stem gedoseerd inzet. Erinyes is een ruimtelijk klinkend album en Nel Ponsaers vult lang niet alle ruimte in met haar stem, wat Erinyes voorziet van een bijzonder geluid. Ze zet haar stem bovendien veelzijdig in, want de zang op het album varieert van gesproken woord tot fluisterzachte zang tot veel expressievere zang. 

De diversiteit in de zang hoor je terug in de muziek op het debuutalbum van Alderson. Nel Ponsaers en haar medemuzikanten kiezen over het algemeen genomen voor een behoorlijk ingetogen en sober of zelfs minimalistisch geluid, maar de klanken op het album zijn wel zeer gevarieerd. Er zijn flink wat instrumenten ingezet voor de inkleuring van de fraaie en vaak relatief lange songs op Erinyes, waaronder bijzondere instrumenten als de mellotron, de zingende zaag, het klokkenspel, de bouzouki, die fraai samenvloeien met de basis van gitaar, piano, bas, drums en synths. Bijdragen van cello en viool maken het rijke geluid op Erinyes compleet. 

Nel Ponsaers koos voor de inkleuring van haar debuutalbum voor een aantal gelouterde muzikanten uit de Belgische muziekscene, wat een wonderschoon en avontuurlijk geluid oplevert. Alderson kiest vaak voor stemmige klanken die soms klassiek aandoen en soms atmosferisch klinken, maar heel af en toe ontspoort de muziek ook, wat het album voorziet van veel dynamiek, die overigens ook heel subtiel kan zijn. De bijzondere instrumentatie krijgt dankzij de gedoseerde zang alle ruimte, waardoor de songs op Erinyes een beeldend of zelfs hypnotiserend karakter krijgen. 

De Belgische muzikante heeft voor haar debuutalbum een aantal net wat toegankelijkere songs geschreven, maar ook een aantal songs die wat verder zijn afgedreven van de popsong met een kop en een staart. Beide soorten songs weten vrij makkelijk te overtuigen omdat ze stuk voor stuk de fantasie prikkelen en zonder uitzondering wonderschoon zijn. Het zijn persoonlijke songs, die dankzij de zang intiem klinken. 

Ik lees in Nederland nog niet heel veel over het debuutalbum van Alderson, maar in een jaar waarin de vrouwelijke muzikanten in Nederland tekenen voor een substantieel aantal jaarlijstjesalbums, doen ook onze zuiderburen een fraaie duit in het zakje. onder andere dankzij het prachtige debuutalbum van Alderson. Erwin Zijleman

De muziek van Alderson is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Belgische muzikante: https://aldersonmusic.bandcamp.com/album/erinyes.