Ik ben niet altijd te porren voor traditioneel aandoende Amerikaanse rootsmuziek met invloeden uit de country en de bluegrass, maar een exceptioneel goede zangeres trekt me altijd over de streep. Martine Haugen is wat mij betreft een exceptioneel goede zangeres. Ze beschikt over een stem vol gevoel en doorleving en het is een stem die is gemaakt voor de muziek op Hardships and Hopes. Ook in muzikaal en productioneel opzicht wordt vakwerk geleverd op het debuutalbum van Martine Haugen. Het snarenwerk op het album is wonderschoon en het heldere en open geluid op het album geeft de stem van Martine Haugen alle ruimte. Het levert een album op dat overloopt van de belofte en deze belofte af en toe ook al ver voorbij is.
Vorige week tipte iemand me Hardships and Hopes, het debuutalbum van Martine Haugen. Ik vond het al na een paar noten een geweldige tip en met ‘geweldig’ doe ik de tipgever tekort. In de openingstrack Border Affair wordt prachtig subtiel gespeeld met een hoofdrol voor fraaie gitaarakkoorden en benevelende wolken van de pedal steel. Het wordt nog mooier wanneer Martine Haugen gaat zingen, want ze beschikt over een fantastische stem.
Het is een stem die is gemaakt voor traditionele countrymuziek en die direct vanaf de eerste noten imponeert. Martine Haugen herinnert met haar stem aan een aantal grote countryzangeressen uit het verleden, maar ze kan ook de concurrentie met de beste countryzangeressen van het moment aan.
Hardships and Hopes klinkt prachtig, zeker voor liefhebbers van wat traditioneler klinkende Amerikaanse rootsmuziek. Het album is zeer fraai geproduceerd en je hoort direct dat er een aantal ervaren muzikanten naar de studio zijn gehaald. Ik was er eerlijk gezegd vrij zeker van dat die studio in Nashville, Tennessee, stond, want alles op Hardships and Hopes ademt de kwaliteit van het beste dat de Amerikaanse muziekhoofdstad te bieden heeft. Ook Martine Haugen moest wel haast uit Nashville komen en door al het gevoel en de doorleving in haar stem ging ik ervan uit dat ze niet heel jong is.
Het blijkt allemaal totaal anders te liggen. Martine Haugen komt uit het kleine bergdorp Dombås in het midden van Noorwegen en is pas 26 jaar oud. Ze nam haar debuutalbum op in de Farm Studio in Høland in het zuiden van het prachtige Scandinavische land. In deze studio liet ze zich niet bijstaan door een producer en muzikanten van naam en faam uit Nashville, maar door muzikanten van de mij onbekende Noorse band Country Heroes.
Dat is misschien niet wat je verwacht wanneer je voor het eerst luistert naar Hardships and Hopes, maar het resultaat mag er zijn. Het debuutalbum van Martine Haugen klinkt als een countryalbum van een flink aantal decennia geleden, maar ik hoor af en toe ook wel wat invloeden uit de Appalachen folk van weleer en echo’s van de bluegrass muziek van het moment.
Ik ben zeker niet vies van moderne countrypop en luister daar eerlijk gezegd vaker naar dan naar traditionele country zoals die is te horen op het debuutalbum van Martine Haugen. Hardships and Hopes wist me echter direct in te pakken en doet dat iedere keer als ik naar het album luister.
Dat ligt vooral aan de echt prachtige stem van de Noorse muzikante, die me af en toe wel wat aan Emmylou Harris doet denken. Het is ook een stem die een stuk doorleefder klinkt dan die van de gemiddelde 26-jarige, wat de vocale prestaties van Martine Haugen nog wat knapper maakt.
Ook de muziek op het album is echter van een bijzondere schoonheid. Je hoort rootsmuziek zoals die al vele decennia wordt gemaakt, maar alles klinkt net wat subtieler dan in de gemiddelde Nashville productie. Dat klinkt niet alleen zeer aangenaam, maar het is ook een geluid dat de stem van Martine Haugen alle ruimte geeft.
Hardships and Hopes bevat twee covers, maar de negen eigen songs laten horen dat de jonge Noorse muzikante ook het schrijven van tijdloze rootssongs beheerst. In Nashville willen ze het vast niet horen dat een jonge muzikante uit Noorwegen de gevestigde orde in Nashville uitdaagt, maar Martine Haugen doet het op indrukwekkende wijze. Erwin Zijleman