25 november 2025

Review: Lorde, AFAS Live, Amsterdam, 24 november 2025

De Nieuw-Zeelandse muzikante Lorde begon twee weken geleden aan haar Ultrasound World Tour, die bijna een jaar gaat duren. Gisterenavond streek ze neer in de AFAS Live voor het eerste van twee razendsnel uitverkochte concerten.

De tour volgt op het geweldige album Virgin, waarop Lorde afstand neemt van het akoestische geluid van voorganger Solar Power en de elektronica vol omarmt. De songs van Virgin staan centraal in de setlist tijdens de Ultrasound tour, maar ook een aantal songs van de eerste drie albums van Lorde hebben een Virgin makeover gekregen.

Op het eerste gezicht lijkt Lorde te kiezen voor een vrij sobere of zelfs Spartaanse setting met een vrijwel leeg podium en een verdekt opgestelde band, maar de Ultrasound Tour is een tour vol visueel spektakel, waarbij de Nieuw-Zeelandse muzikante opschuift richting totaaltheater. Dat lijkt een kansloze missie in de grote zalen waarin ze optreedt, maar Lorde laat zien dat het wel degelijk kan.

Het geluid van haar band doet op het eerste gehoor wat kil en elektronisch aan, maar het past perfect bij de songs van Virgin en bij de stem van Lorde. Het is een geluid dat hier en daar schatplichtig is aan de pioniers van de elektronische popmuziek, maar dan wel voorzien van een 2025 sausje. Uptempo songs domineren in de setlist, maar er zijn ook een aantal rustpunten ingebouwd. Lorde is pas 29, maar gaat inmiddels dertien jaar en vier albums mee, waardoor er wat te kiezen valt in haar setlist.

Lorde vertrouwt voor de lagen achtergrondvocalen in met name de songs van Virgin op de opnamen van haar album, maar ze laat direct vanaf de eerste noten horen dat ze kan zingen. De zang van Lorde heeft iets ruws, maar dat maakt haar geluid juist bijzonder. De zang van de Nieuw-Zeelandse muzikante heeft bovendien iets intiems, wat de zeggingskracht van de zang vergroot.


Lorde heeft de setlist van haar tour fraai opgebouwd. Royals, waarmee ze als 16-jarige muzikante doorbrak zit aan het begin van de set, terwijl banger Green Light zorgt voor de ultieme climax. In muzikaal en vocaal opzicht klinkt het allemaal geweldig, maar het is knap hoe Lorde ook in visueel opzicht steeds weer weet te verrassen. De belichting is bijzonder mooi en er wordt knap gespeeld met de schermen en extra attributen op het podium. Het levert een afwisselende show op met een groot aantal bijzondere momenten.

Lorde laat veel van zichzelf zien in haar songs, maar doet dat ook met haar kleding op het podium. Het ziet er soms wat exhibitionistisch uit, maar het is ook een illustratie van de puurheid en ruwe emotie die Lorde op het podium wil laten zien. Het zorgt ervoor dat de zaal aan haar voeten ligt en dat blijft zo tot de lichten weer aan gaan, na een toegift op de mixtafel achterin de zaal.

Het is behoorlijk druk in het land van de grote popzangeressen van het moment. Lorde laat tijdens haar Ultrasound Tour niet alleen zien dat ze met de allerbesten mee kan, maar ze laat bovendien zien dat ze behoort tot de meest eigenzinnige popsterren van het moment. Haar show in de AFAS Live kan mee op het lijstje met de meest indrukwekkende concerten van 2025. Erwin Zijleman




24 november 2025

Review: Glitterpaard - Thursday

De Belgische band Glitterpaard bracht in 2022 een indrukwekkend mooi debuutalbum uit en overtrof dat album een maand of drie geleden met het wat mij betreft nog veel betere en echt betoverend mooie Thursday
Ik kan niet meer achterhalen waardoor Thursday van Glitterpaard drie maanden geleden uit mijn selectie viel. Met de kwaliteit van het album had het in ieder geval niets te maken, want ik vind het tweede album van de Belgische band al drie maanden prachtig. Thursday is nog wat beter dan het debuutalbum van de band en schuift qua niveau nog wat dichter tegen de albums van voorbeelden als dEUS en natuurlijk Sparklehorse aan. De band uit Antwerpen kiest dit keer voor songs die in muzikaal opzicht behoorlijk zijn volgestopt en dat doen ze ook in vocaal opzicht, zeker wanneer Sarah Pepels nog een laagje toevoegt . Het levert elf songs op die je eindeloos wilt koesteren.



Van de week vroeg iemand me waarom ik in het september verschenen tweede album van de Belgische band Glitterpaard niet heb besproken op de krenten uit de pop. Ik was er eerlijk gezegd van overtuigd dat ik dat wel had gedaan, want ik vind Thursday al sinds de week van de release echt een fantastisch album. Het tweede album van Glitterpaard is op een of andere manier helaas tussen wal en schip gevallen in september en dat is zeer spijtig. 

Ik maak het nu goed, want een album dat wat mij betreft jaarlijstjeswaardig is mag natuurlijk niet ontbreken op deze site. De Belgische band Glitterpaard begon meer dan tien jaar geleden als een Sparklehorse tribute band, waardoor de geweldige naam Glitterpaard voor de hand lag. De band uit Antwerpen is al lang geen Sparklehorse tribute band meer en debuteerde in het voorjaar van 2022 prachtig met een titelloos album. Het is een album dat bij mij associaties opriep met een aantal grote Belgische bands, waaronder in ieder geval dEUS. 

Het debuutalbum van Glitterpaard haalde in 2022 mijn jaarlijstje en dat kunstje gaat de band drie jaar later absoluut herhalen met Thursday. Glitterpaard bestaat uit muzikanten die hun sporen ruimschoots hebben verdiend in de rijke Belgische muziekscene en dat hoor je. Thursday klinkt nog wat veelzijdiger dan het debuutalbum van de band en staat vol met geweldige songs. Het zijn songs die soms wat meer naar binnen zijn gekeerd, maar het album bevat ook een aantal wat ruwere songs. 

De band heeft Thursday zelf geproduceerd en heeft knap werk geleverd. Thursday is een album met een bijzondere sfeer en het is een sfeer die iets toevoegt aan de songs van Glitterpaard. Ik heb nog steeds associaties met de muziek van dEUS en hoor ook zeker nog echo’s van Sparklehorse, maar na twee albums bestaat er ook zoiets als een Glitterpaard sound en het is een zeer aansprekende sound. 

De band beschikt in de personen van Philip Bosschaerts en Johan Verckist over twee uitstekende zangers, maar sinds Sarah Pepels de band Portland achter zich heeft gelaten is ook haar rol gegroeid. Met name in de wat meer laidback songs op het album is de zang echt bijzonder mooi. Dat geldt overigens niet alleen voor de zang, want ook in muzikaal opzicht maakt Glitterpaard veel indruk als het wat meer ingetogen speelt. 

De wat ruwere songs op het album zijn wat meer rechttoe rechtaan, maar zorgen wel voor dynamiek. Nog veel meer dan op haar debuutalbum heeft de band uit Antwerpen haar muziek volgestopt met bijzondere geluiden en onverwachte wendingen, wat de songs op Thursday voorziet van een bijzondere spanning. Net als Sparklehorse schakelt Glitterpaard hierbij makkelijk tussen wonderschone en juist behoorlijk ruwe passages. 

Er gebeurt echt ongelooflijk veel op Thursday, maar het tweede album van Glitterpaard is ook een album met songs die je een voor een dierbaar worden en vervolgens ook blijven. De beste songs op het album zijn echt weergaloos mooi, luister alleen maar eens naar de openingstrack, maar de rest doet er nauwelijks voor onder. 

De Belgische band had de lat best hoog gelegd met haar drieënhalf jaar geleden verschenen debuutalbum, maar ik vind Thursday nog mooier en indrukwekkender. De eregalerij van de Belgische popmuziek is goed gevuld geraakt de afgelopen decennia, maar op basis van haar eerste twee albums verdient Glitterpaard absoluut een plekje op deze galerij. Ik ben veel te laat met mijn recensie van Thursday, maar gelukkig ben ik nog wel ruim op tijd voor mijn jaarlijstje. Erwin Zijleman


Thursday van Glitterpaard is verkrijgbaar via de Mania webshop: