03 maart 2024

Bats - Good Game Baby

De Amerikaanse muzikante Jess Awh heeft als Bats een uitstekend album afgeleverd, dat invloeden uit de country, folk en indierock combineert in songs die je direct bij eerste beluistering dierbaar zijn
Jess Awh trok met haar project Bats nog niet heel veel aandacht, maar met haar derde album Good Game Baby zet de muzikante uit Nashville serieuze stappen. Good Game Baby is een album dat in de smaak zal vallen bij liefhebbers van Amerikaanse rootsmuziek, maar ook als de voorkeur uitgaat naar indierock valt er flink wat te genieten op dit album, zeker als de gitaren los gaan. In muzikaal opzicht zoekt Bats op subtiele wijze de verbinding tussen verschillende genres en dat doet Jess Awh ook met haar stem en met haar songs, die lekker in het gehoor liggen, maar ook op subtiele wijze het avontuur zoeken. Het zou terecht zijn als dit album in bredere kring wordt opgepakt.



Ik dacht heel even een nieuw album van de Nieuw-Zeelandse band The Bats op het spoor te zijn, maar Good Game Baby is een album van Bats, wat een project is van Jess Awh, die in Nashville, Tennessee, niet alleen aan de weg timmert als muzikante, maar ook als houtbewerker. Good Game Baby is het derde album van de Amerikaanse muzikante, die echt een bijzonder knap album in elkaar heeft geknutseld. 

Ik heb inmiddels ook de eerste twee albums van Bats beluisterd en die waren wat mij betreft niet alleen erg wisselvallig, maar ook weinig onderscheidend. In de twee jaar die zijn verstreken sinds haar vorige album Blue Cabinet heeft Jess Awh zich echter stevig ontwikkeld. Good Game Baby is wat de kwaliteit betreft een stuk consistenter dan de vorige twee albums van Bats, maar bevat ook songs van een veel hoger niveau. 

Jess Awh komt zoals gezegd uit Nashville en daar maakt ze geen geheim van op haar derde album. Good Game Baby bevat flink wat invloeden uit de countrymuziek zoals die in Nashville wordt gemaakt, maar Jess Awh geeft absoluut een eigenwijze draai aan de invloeden die domineren in de Amerikaanse muziekhoofdstad. 

Je hoort het direct in de uitstekende openingstrack Going For Oysters, waarmee Bats een fraai visitekaartje afgeeft. Het is een track die aan de ene kant zacht en folky klinkt, maar die ook een aantal ruwe gitaaruitbarstingen bevat, waarna ook nog eens wolken pedal steel opduiken. Het is een combinatie van invloeden die niet heel gebruikelijk is en die direct laat horen dat Bats zich niet makkelijk in een hokje laat duwen. 

De openingstrack van Good Game Baby is misschien nog het best te omschrijven als indierock met een indiefolk en country twist en ook de meeste andere songs op het derde album van Bats doen hun best om anders te klinken dan de meeste andere muziek uit Nashville. Ook als Jess Awh relatief dicht bij de countrymuziek uit Nashville blijft hebben haar songs op een of andere manier iets eigenzinnigs. 

Het heeft deels te maken met haar stem, die je eerdere associeert met indie dan met mainstream rootsmuziek uit Nashville, maar ook de hele subtiele uitstapjes buiten de gebaande paden dragen bij aan het onderscheidende vermogen van het album. De ene keer gaat het om de bijzondere ritmes van de drummachine, de volgende keer om de inzet van synths of om de al genoemde inzet van gruizig klinkende gitaren. 

Het zorgt er voor dat Good Game Baby van Bats geen typisch rootsalbum is, maar ook geen typisch indierock album. Het zorgt er ook voor dat Jess Awh steeds weer weet te verrassen met bijzonder klinkende songs. Het zijn op hetzelfde moment bijzonder lekker in het gehoor liggende songs die zowel liefhebbers van rootsmuziek als die van indierock aan moet kunnen spreken. 

Ik ben zeer gecharmeerd van de mooie en aangename klanken op Good Game Baby, maar ik ben nog veel meer gecharmeerd van de heldere stem van Jess Awh en van de mooie en tijdloze songs op haar derde album. Het is een album dat, in tegenstelling tot zijn twee voorgangers, goed genoeg is om stevig te worden bewierookt door de muziekpers, waardoor het jammer is dat zowel Pitchfork als Paste het album er niet uit pikte de afgelopen week, terwijl Good Game Baby van Bats zeker in het straatje van beiden past. Ik had het perfect in mijn straatje passende album in ieder geval niet graag gemist. Erwin Zijleman

De muziek van Bats is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse muzikante: https://batstn.bandcamp.com/album/good-game-baby.



02 maart 2024

Faye Webster - Underdressed At The Symphony

Faye Webster wordt echt alleen maar beter en perfectioneert haar al zo eigenzinnige geluid nog wat verder met extra invloeden, fraaie klanken en mooie zang, verpakt in songs van een bijzonder hoog niveau
De uit Atlanta, Georgia, afkomstige Faye Webster wist op haar vorige twee albums een bijzonder eigen geluid te creëren, dat country combineerde met onder andere R&B. Op het deze week verschenen Underdressed At The Symphony voegt de Amerikaanse muzikante nog wat extra invloeden toe aan haar songs en heeft ze deze bovendien nog smaakvoller ingekleurd. In muzikaal opzicht is het nieuwe album van Faye Webster nog wat interessanter en veelzijdiger dan de twee terecht geprezen voorgangers en ook de zang en de songs van de Amerikaanse muzikante spreken nog net wat meer aan. Faye Webster is inmiddels een ster op TikTok, nu nog in de wereld buiten dit platform.



Toen de Amerikaanse muzikante Faye Webster in 2014, op haar zestiende (!), debuteerde met Run And Tell hoorde ik wel iets van belofte in haar muziek en zeker ook in haar stem, maar een onuitwisbare indruk maakte ze zeker niet met haar destijds nog redelijk doorsnee Amerikaanse rootsmuziek. 
Op haar in 2017 verschenen titelloze tweede album maakte de muzikante uit Atlanta, Georgia, wat mij betreft veel meer indruk en voegde ze wat invloeden uit de soul toe aan haar countrysongs, die in muzikaal en vocaal opzicht een stuk rijper klonken. 

Alles viel op zijn plek op het in 2019 verschenen Atlanta Millionaires Club, waarop invloeden uit de country, indierock, soul en R&B op even mooie als eigenzinnige wijze samenvloeiden. Het album dook op in de nodige jaarlijstjes, waaronder dat van mij, maar helaas bleef de muziek van Faye Webster op dat moment bij het grote publiek nog onbekend. De muzikante uit Atlanta perfectioneerde haar geluid vervolgens op het in 2021 verschenen I Know I’m Funny haha, dat ook dienst deed als de perfecte soundtrack voor een hele warme zomer. 

Faye Webster is nog altijd pas 26 jaar oud, maar levert deze week met Underdressed At The Symphony alweer haar vijfde album af. Het is een album dat deels in het verlengde ligt van zijn twee voorgangers en dat net als deze voorgangers invloeden uit de country, indierock, soul en R&B vermengt. Net als voorganger I Know I’m Funny haha is Underdressed At The Symphony, ondanks het feit dat het moet worden gezien als een breakup album, bovendien wederom een behoorlijk zomers klinkend album, waardoor het album de ruimte direct vanaf de eerste noten aangenaam verwarmt. 

Faye Webster liet op al haar vorige albums groei horen en doet dat ook weer op haar nieuwe album, waarop ik de songs nog net wat sterker vind en waarop de Amerikaanse muzikante ook met haar stem en met de inkleuring van haar songs stappen zet. De vaak wat lome en dromerige maar ook bijzonder mooie zang wordt op Underdressed At The Symphony omgeven door een lekker vol en wat broeierig klinkend geluid, dat ook een aantal decennia oud had kunnen zijn, totdat Faye Webster iets meer in de richting van de R&B leunt. 

Het is vergeleken met de vorige albums een nog net wat organischer klinkend geluid, waaraan Wilco gitarist Nels Cline prachtige gitaarlijnen heeft toegevoegd, maar ook de pedal steel, die zo dominant aanwezig was op de vorige albums van Faye Webster, is nog steeds van de partij en zorgt voor een dromerige country tintje. Faye Webster flirtte op een eerdere EP nadrukkelijk met rijke orkestraties, maar doet dat op het nieuwe album maar een enkele keer. 

Faye Webster kiest dit keer afwisselend voor een meer ingetogen en wat uitbundiger of zelfs zwaar aangezet geluid, dat, zeker wanneer de piano domineert, zelfs wat theatraal kan klinken, maar dat Underdressed At The Symphony ook voorziet van een duidelijk eigen geluid. De muzikante uit Atlanta is inmiddels, en naar verluidt tegen wil en dank, een ster op TikTok, maar verdient ook de aandacht van een ieder die niet actief is op dit platform. 

Underdressed At The Symphony is een album waarop heel veel te ontdekken valt en dat nog heel lang aan kracht wint. Het is bovendien een album waarop Faye Webster zich wederom weet te vernieuwen, bijvoorbeeld door te experimenteren met het op smaakvolle wijze vervormen van haar stem met de autotune of de vocoder of door te flirten met invloeden uit de hiphop en zeker ook de jazz, al houdt haar muziek, al is het maar door de pedal steel, ook altijd een country vibe. Het levert ook dit keer een prachtig en zeker ook eigenzinnig album op. Erwin Zijleman

De muziek van Faye Webster is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse muzikante: https://fayewebster.bandcamp.com/album/underdressed-at-the-symphony.


Underdressed At The Symphony van Faye Webster is verkrijgbaar via de Mania webshop: