02 juli 2024

Sour Widows - Revival Of A Friend

De Californische band Sour Widows heeft heel lang gewerkt aan haar debuutalbum en dat hoor je op het bijzonder fraaie en knappe en vooral door 90s indierock en slowcore beïnvloede Revival Of Friends
Melodieuze gitaarwolken, incidentele gitaaruitbarstingen, een laag tempo en bijna lieflijke vrouwenzang. Het zijn allemaal bekende ingrediënten en het zijn ingrediënten die met name in de 90s indierock en slowcore een voorname rol speelden. Invloeden uit de jaren 90 zijn sindsdien veelvuldig verwerkt, maar Revival Of Friends van Sour Widows klinkt wat mij betreft toch anders. De Californische band laat haar muziek slechts zeer incidenteel ontsporen, wat zorgt voor een bijzondere ingehouden spanning. Die past prachtig bij alle melancholie op het album, wat Revival Of Friends voorziet van een bijzondere lading. Het debuutalbum van Sour Widows is intens maar ook gewoon mooi. Erg mooi zelfs.



De Amerikaanse band Sour Widows debuteert deze week met Revival Of A Friend. De band uit Californië werkte zeven jaar aan het album en kreeg in deze periode te maken met het verlies van dierbaren en met de coronapandemie. Gelukkig is het album er toch nog gekomen, want Revival Of A Friend is een uitstekend album. 

Het is een album dat me in eerste instantie vooral mee terug nam naar de jaren 90. Het debuutalbum van Sour Widows bevat immers nogal wat invloeden uit de indierock en de slowcore uit dit decennium. Zo bevat Revival Of A Friend vooral songs die zich voornamelijk in een laag tempo voortbewegen, maar die zomaar kunnen exploderen. Het voorziet het album van de dynamiek die in de indierock van de jaren 90 gewoon was. 

Ook het gitaarwerk op het album herinnert me aan rockmuziek van een aantal decennia geleden. Het gitaarwerk op Revival Of A Friend is melodieus en ruimtelijk, maar kan ook behoorlijk gruizig klinken. Het gitaarwerk op het album is verantwoordelijk voor de dynamiek in de muziek van Sour Widows, terwijl de ritmesectie vooral ondersteunend speelt, al verdient de drummer van de band zeker de nodige credits. 

Het fraaie gitaarwerk op het debuutalbum van de Californische band wordt gecombineerd met zachte en vaak bijna lieflijke zang en ook dat is een belangrijk ingrediënt van de indierock uit de jaren 90. Waar veel jaren 90 bands één vrouwelijk boegbeeld hadden, heeft Sour Widows er twee. 

Susanna Thomson en Maia Sinaiko tekenen allebei voor zowel het gitaarwerk als de zang op het album en deze dubbele bezetting verrijkt zowel de instrumentatie als de zang op Revival Of A Friend. Je hoort bovendien goed dat de twee al jaren samen spelen, want zowel de gitaarpartijen als de zang van Susanna Thomson en Maia Sinaiko vloeien prachtig samen en weten elkaar steeds weer te versterken. 

Zeker in de wat langere tracks op het album maakt de band veel gebruik van repeterende akkoorden, waardoor de muziek van Sour Widows een bijzondere of zelfs bijna hypnotiserende uitwerking heeft op de luisteraar. Met name in de ingetogen passages, en die domineren op het album, valt op met hoeveel zorgvuldigheid er wordt gemusiceerd en die zorgvuldigheid hoor je terug in de zang. De muziek van Sour Widows kan op hetzelfde moment ruw klinken en dat is knap. 

Het is allemaal fraai vastgelegd door Maryam Qudus, die het album samen met de band produceerde en die hier en daar wat atmosferische synths heeft toegevoegd aan het geluid op Revival Of A Friend. Door het lage tempo heeft de muziek van de Amerikaanse band vaak een wat melancholisch karakter, wat gezien de gebeurtenissen in de levens van Susanna Thomson en Maia Sinaiko, die dierbaren verloren door ziektes en overdoses, ook niet zo gek is. 

Revival Of A Friend bevat ruim vijftig minuten muziek, wat lang is voor een debuutalbum. Door het lage tempo en een aantal wat langere tracks lijkt het album langer te duren, maar het debuutalbum van Sour Widows verveelt geen moment. Revival Of A Friend kan prima voortkabbelen op de achtergrond, maar de songs van Susanna Thomson en Maia Sinaiko worden nog mooier wanneer je er met volledige aandacht en flink volume naar luistert. In eerste instantie vond ik het vooral aangename nostalgie, maar Revival Of A Friend is inmiddels veel meer dan dat. Erwin Zijleman

De muziek van Sour Widows is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse band: https://sourwidows.bandcamp.com/album/revival-of-a-friend.


Revival Of A Friend van Sour Widows is verkrijgbaar via de Mania webshop:



01 juli 2024

Loma - How Will I Live Without a Body?

Loma stond een paar jaar op een laag pitje, maar met het wonderschone How Will I Live Without a Body? hebben Jonathan Meiburg, Emily Cross en Dan Duszynski hun beste album tot dusver gemaakt
De Amerikaanse band Loma ontstond min of meer bij toeval, maar is, zeker na de release van haar derde album, niet meer weg te denken. Op de eerste twee albums van de band combineerden Jonathan Meiburg, Emily Cross en Dan Duszynski de prachtige stem van Emily Cross met mooie en avontuurlijke klanken en dat doet Loma op How Will I Live Without a Body? op nog veel indrukwekkendere wijze. De songs van de Amerikaanse band strelen hier en daar genadeloos het oor, maar kunnen ook behoorlijk ongrijpbaar klinken. De bijzondere muziek wordt gecombineerd met de geweldige stem van Emily Cross, die nog mooier zingt dan op de vorige albums. Loma is terug en dat is geweldig nieuws.



Voorman Jonathan Meiburg van de Amerikaanse band Shearwater hoorde in 2016 het tweede album van het eveneens Amerikaanse duo Cross Record. Hij was zo onder de indruk van dit album dat hij het duo uitnodigde als support act van Shearwater, maar hier bleef het niet bij. Uiteindelijk dook Jonathan Meiburg samen met Emily Cross en Dan Duszynski van Cross Record een Texaanse studio in en was Loma geboren. 

Het aan het begin van 2018 verschenen titelloze debuutalbum van Loma werd gezien als een album van een gelegenheidsband of wat oneerbiediger als een tussendoortje, maar de eerste muzikale verrichtingen van Jonathan Meiburg, Emily Cross en Dan Duszynski bleken een zeer aangename verrassing. Het debuutalbum van Loma imponeerde door de prachtige stem van Emily Cross, maar ook het combineren van invloeden uit zeer uiteenlopende genres en de ongebreidelde experimenteerdrang van Loma spraken zeer tot de verbeelding. 

Toen eind 2020 Don’t Shy Away verscheen werd Loma nog steeds een gelegenheidsband genoemd, maar het tweede album van Jonathan Meiburg, Emily Cross en Dan Duszynski, die dit keer niemand minder dan Brian Eno naar de studio haalden, bleek nog indrukwekkender dan het al zo goede debuut. Deze week verschijnt met How Will I Live Without a Body? het derde album van Loma en laat het drietal horen dat het nog wat beter kan. 

Het derde album van Loma kwam er niet zonder slag of stoot, want de coronapandemie dreef de drie muzikanten ver uit elkaar, waarna andere projecten, als het boek van Jonathan Meiburg, de aandacht opeisten. In Engeland werd de gezamenlijke inspiratie weer gevonden en het levert een fascinerend album op, dat wat mij betreft zijn twee voorgangers makkelijk overtreft. 

Na de samenwerking met Brian Eno hebben Jonathan Meiburg, Emily Cross en Dan Duszynski wederom een grote naam weten te strikken, want op How Will I Live Without a Body? duikt ook Laurie Anderson op, die inmiddels de kracht van AI heeft ontdekt. Ook How Will I Live Without a Body? is echter weer een typisch Loma album. 

Het is een album dat betovert met de stem van Emily Cross, die op het derde album van Loma bijna onwaarschijnlijk mooie zang laat horen. De bedwelmend mooie stem van de Amerikaanse muzikante wordt deels gecombineerd met fraaie en bijzonder stemmige en voornamelijk organische muzikale passages, maar Jonathan Meiburg, Emily Cross en Dan Duszynski zoeken, bijgestaan door Laurie Anderson ook nadrukkelijk het experiment. 

Hier en daar zijn behoorlijk eclectische passages toegevoegd aan de muziek op het album, wat de songs op How Will I Live Without a Body? iets overweldigends maar ook iets ongrijpbaars geeft, wat wordt versterkt door uiteenlopende achtergrondgeluiden. De muziek van Loma was op de eerste twee albums al van een bijzondere schoonheid, maar op het derde album klinkt de muziek van de Amerikaanse band nog veel mooier en fascinerender. 

Steeds weer verrast Loma met bijzondere klanken en verrassende wendingen, maar ondertussen heeft de muziek van de band ook een bijna hypnotiserende uitwerking, die nog eens wordt versterkt door de waanzinnig mooie stem van Emily Cross. Voor mij is na How Will I Live Without a Body? één ding zeker: Loma is geen gelegenheidsband, Loma is een wereldband en het is een wereldband die voor mij een van de meest bijzondere albums van 2024 tot dusver heeft gemaakt. Erwin Zijleman

De muziek van Loma is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse band: https://lomamusic.bandcamp.com/album/how-will-i-live-without-a-body.


How Will I Live Without a Body? van Loma is verkrijgbaar via de Mania webshop: