De Russisch/Amerikaanse singer-songwriter Regina Spektor trok in 2004 voor het eerst de aandacht met haar derde plaat Soviet Kitsch. Spektor werd op basis van deze plaat in het destijds populaire alt-folk hoekje geduwd, maar ontgroeide dit inmiddels vergeten hokje al snel. Met Begin To Hope (2006) en Far (2009) schaarde Regina Spektor zich vervolgens onder de betere vrouwelijke singer-songwriters van het moment. Volgend jaar moet de nieuwe cd van Regina Spektor verschijnen, maar om het lange wachten wat te vereenvoudigen is er nu het tussendoortje Live In London. Het blijkt een tussendoortje van hoge kwaliteit, waarmee Regina Spektor misschien nog wel meer indruk maakt dan met haar vorige platen. Regina Spektor kiest op het podium voor een betrekkelijk eenvoudige aanpak. Haar pianospel en zang staan centraal en incidenteel grijpt ze naar de gitaar. Strijkers zorgen voor fraaie muzikale impulsen. Regina Spektor toont zich op Live In London een volwassen en aansprekend entertainer (nog beter waar te nemen op de bijgeleverde DVD) die op geheel eigen wijze haar songs vertolkt. Vanwege de dominante invloed van de piano is de vergelijking met Tori Amos bijna onvermijdelijk, maar dit is een vergelijking die maar ten dele op gaat. De muziek van Regina Spektor is theatraler en bevat bovendien veel meer humor dan die van de Amerikaanse zwartkijkster. Omdat Regina Spektor de ongebaande paden zeker niet schuwt, dringt ook de vergelijking met Fiona Apple en in mindere mate Kate Bush zich op, maar ook dit zijn vergelijkingen die niet heel lang stand houden. Vergeleken met alle bovengenoemde artiesten maakt Regina Spektor muziek die dieper is geworteld in de singer-songwriter muziek uit de jaren 70 (Carole King, Joni Mitchell, Laura Nyro), maar op hetzelfde moment gaat Regina Spektor ook meer haar eigen gang dan alle genoemde soortgenoten. Live In London bevat maar liefst 22 tracks en ze zijn vrijwel zonder uitzondering prachtig. In een aantal tracks horen we vooral de entertainer Regina Spektor, maar er zitten ook een aantal indringende tracks tussen die voor het kippenvel moeten zorgen. Live In London is al met al in meerdere opzichten een zeer geslaagde plaat te noemen. De plaat laat goed horen waartoe Regina Spektor in staat is, bevat een aardige dwarsdoorsnede van haar werk, laat horen dat ze live nog veel beter is dan op de plaat en doet tenslotte uitzien naar de nieuwe plaat van een singer-songwriter die zich met deze live-plaat definitief schaart onder de beste en meest originele vrouwelijke singer-songwriters van het moment. Erwin Zijleman
Toen vorig jaar de winter uitbrak was er op de site van het KNMI nog te lezen dat sneeuw relatief zeldzaam was in Nederland. Inmiddels lijkt een dag met sneeuw gangbaarder dan een mooie zomerdag en is een wit gekleurd landschap niet meer iets om van op te kijken. Hoewel het een hoop ongemak geeft, levert het nog altijd hele mooie plaatjes op. Het zijn plaatjes waarbij de Finse Islaja (echte naam: Merja Kokkonen) een prachtige soundtrack heeft gemaakt. Islaja viel me drie jaar geleden voor het eerst op. Haar derde plaat Ulual YYY bevatte prachtige sprookjesachtige muziek met invloeden uit de folk en psychedelica. De ijzige maar tegelijkertijd meisjesachtige vocalen van Islaja en het typisch Scandinavische sfeertje deden de rest. Keraaminen Pää ligt in het verlengde van zijn voorganger en bevat net als deze voorganger een mix van folk, psychedelica, rock en typisch Scandinavische muziek. Het is muziek waarin het experiment alle ruimte krijgt, maar toch is Keraaminen Pää geen hele moeilijke plaat. Ook op haar nieuwe plaat maakt Islaja weer muziek die perfect past bij het winterlandschap dat we deze week voorgeschoteld hebben gekregen. Vergeleken met de vorige platen van Islaja laat Keraaminen Pää flink wat groei horen. Waar de Finse op haar vorige platen nog wel eens van de hak op de tak sprong, wat al te fanatiek in de exotische muziekinstrumentenkast graaide en muziek maakte die soms net wat teveel rammelde of experimenteerde, is Keraaminen Pää een goed gedoseerde plaat met net wat toegankelijkere muziek. Islaja heeft de invloeden uit de lo-fi een minder prominente plek gegeven, experimenteert alleen wanneer dit meerwaarde heeft en heeft bovendien gekozen voor een minder veelkleurige instrumentatie. Less blijkt ook in dit geval more, want de muziek van Islaja heeft duidelijk aan kracht gewonnen. De voorzichtige invloeden uit de pop en de focus op een minder eclectisch geluid hebben de muziek van Islaja interessant gemaakt voor een breder publiek, maar hiernaast heeft de muziek flink aan schoonheid gewonnen. Het is aan de ene kant jammer dat Islaja het hele bataljon aan exotische akoestische instrumenten heeft verruild voor een flinke bak elektronica, maar deze wordt gelukkig wel buitengewoon smaakvol ingezet en heeft hierdoor uiteindelijk zelfs een positief effect gehad op het beeldende en betoverende geluid van Keraaminen Pää. Als de lijn van vorig jaar zich door, zet zitten we voorlopig nog wel even in de sneeuw. Lastig maar wel stemmig en mooi, zeker in combinatie met deze wonderschone, sprankelende en avontuurlijke soundtrack uit het hoge noorden. Erwin Zijleman
De Russisch/Amerikaanse singer-songwriter Regina Spektor trok in 2004 voor het eerst de aandacht met haar derde plaat Soviet Kitsch. Spektor werd op basis van deze plaat in het destijds populaire alt-folk hoekje geduwd, maar ontgroeide dit inmiddels vergeten hokje al snel. Met Begin To Hope (2006) en Far (2009) schaarde Regina Spektor zich vervolgens onder de betere vrouwelijke singer-songwriters van het moment. Volgend jaar moet de nieuwe cd van Regina Spektor verschijnen, maar om het lange wachten wat te vereenvoudigen is er nu het tussendoortje Live In London. Het blijkt een tussendoortje van hoge kwaliteit, waarmee Regina Spektor misschien nog wel meer indruk maakt dan met haar vorige platen. Regina Spektor kiest op het podium voor een betrekkelijk eenvoudige aanpak. Haar pianospel en zang staan centraal en incidenteel grijpt ze naar de gitaar. Strijkers zorgen voor fraaie muzikale impulsen. Regina Spektor toont zich op Live In London een volwassen en aansprekend entertainer (nog beter waar te nemen op de bijgeleverde DVD) die op geheel eigen wijze haar songs vertolkt. Vanwege de dominante invloed van de piano is de vergelijking met Tori Amos bijna onvermijdelijk, maar dit is een vergelijking die maar ten dele op gaat. De muziek van Regina Spektor is theatraler en bevat bovendien veel meer humor dan die van de Amerikaanse zwartkijkster. Omdat Regina Spektor de ongebaande paden zeker niet schuwt, dringt ook de vergelijking met Fiona Apple en in mindere mate Kate Bush zich op, maar ook dit zijn vergelijkingen die niet heel lang stand houden. Vergeleken met alle bovengenoemde artiesten maakt Regina Spektor muziek die dieper is geworteld in de singer-songwriter muziek uit de jaren 70 (Carole King, Joni Mitchell, Laura Nyro), maar op hetzelfde moment gaat Regina Spektor ook meer haar eigen gang dan alle genoemde soortgenoten. Live In London bevat maar liefst 22 tracks en ze zijn vrijwel zonder uitzondering prachtig. In een aantal tracks horen we vooral de entertainer Regina Spektor, maar er zitten ook een aantal indringende tracks tussen die voor het kippenvel moeten zorgen. Live In London is al met al in meerdere opzichten een zeer geslaagde plaat te noemen. De plaat laat goed horen waartoe Regina Spektor in staat is, bevat een aardige dwarsdoorsnede van haar werk, laat horen dat ze live nog veel beter is dan op de plaat en doet tenslotte uitzien naar de nieuwe plaat van een singer-songwriter die zich met deze live-plaat definitief schaart onder de beste en meest originele vrouwelijke singer-songwriters van het moment. Erwin Zijleman