Loving you is Easy, het debuutalbum van de Amerikaanse singer-songwriter Carly King, is een mooi voorbeeld van ‘less is more’. Het album is relatief sober ingekleurd en bevat ook songs zonder al te veel opsmuk. Bijna alles draait om de mooie stem van Carly King en om haar persoonlijke verhalen. Loving you is Easy is een singer-songwriter album dat herinnert aan albums uit het verleden, maar de songs van Carly King klinken zeker niet gedateerd. Ik was direct bij de eerste kennismaking met de muziek van de singer-songwriter uit Nashville gecharmeerd van dit debuutalbum, maar het blijkt ook een album vol diepgang, net als de singer-songwriter albums die ik al decennia koester.
Ik heb eigenlijk geen idee hoe ik op het album Loving you is Easy van Carly King ben gestuit. Ik sla met enige regelmaat afbeeldingen van albumcovers op en de cover van het debuutalbum van Carly King zat in het mapje met de nieuwe albums van deze week. Kennelijk heb ik onlangs ergens iets gelezen over het album, maar ik kan me niet meer herinneren waar dat was. Het belangrijkste is dat ik Loving you is Easy heb ontdekt, want ik vind het een interessant en ook bijzonder lekker in het gehoor liggend album.
Direct in de openingstrack Three Martinis laat Carly King weten dat ze is opgegroeid zonder vader. De vader van de in een forensenstad in New Jersey opgegroeide muzikante kwam om het leven bij de terroristische aanslagen van 11 september 2001 en liet de vierjarige Carly King achter. Het heeft zijn sporen nagelaten in de songs van de Amerikaanse muzikante, die sowieso de persoonlijke thema’s niet schuwt op haar debuutalbum.
Carly King verruilde de Amerikaanse oostkust uiteindelijk voor Nashville, Tennessee, waar ze probeert door te breken als singer-songwriter. Daar is naast talent ook een flinke dosis geluk voor nodig, maar met het talent zit het alvast goed bij Carly King, die wat mij betreft indruk maakt met haar debuutalbum.
Vergeleken met de meeste albums die het momenteel goed doen in de muziekscene van Nashville is het debuutalbum van Carly King een wat atypisch album. Loving you is Easy klinkt een groot deel van de tijd als een singer-songwriter album van heel lang geleden. Daar hou ik persoonlijk wel van, waardoor het debuutalbum van Carly King mij makkelijk wist te overtuigen.
De Amerikaanse muzikante heeft haar eerste album voorzien van betrekkelijk sobere klanken. Het album werd geproduceerd door de mij onbekende Shane Travis, die het album heeft voorzien van een wat nostalgisch aandoend maar zeer smaakvol geluid. Deze Shane Travis bespeelt ook de meeste instrumenten op het album, waarop Kapli Long bijdragen van de pedal steel toevoegt en Heather Mae achtergrondvocalen toevoegt.
De piano of de akoestische gitaar staat meestal centraal in de songs op Loving you is Easy, wat alle ruimte biedt aan de stem van Carly King. Dat komt goed uit, want de zang op Loving you is Easy vind ik nog wat aansprekender dan de muziek op het album. Carly King beschikt over een hele mooie en karakteristieke stem en het is een stem die de ruimte fraai vult.
Ook de stem van de Amerikaanse muzikante herinnert eerder aan singer-songwriters uit het verleden dan aan muzikanten van het moment, al misstaat de mix van folk en country die Carly King op haar eerste album laat horen zeker niet in het heden. De stem van Carly King trekt makkelijk de aandacht en verleidt vervolgens meedogenloos, mede door haar licht zuidelijke tongval.
Het levert het soort album op dat tegenwoordig te weinig meer wordt gemaakt. Het is een album zonder opsmuk, maar ook een album met sfeervolle klanken, een zeer aansprekende stem en persoonlijke songs die ergens over gaan. Van dat soort albums zijn er in het verleden veel gemaakt en er komt er af en toe nog wel eens een voorbij, maar het debuutalbum van Carly King heeft iets speciaals.
Het is iets waarvoor ik zeer vatbaar ben en ik ga er niet van uit dat ik de enige ben die een enorm zwak heeft voor de prachtige stem en de sterke songs van de Amerikaanse muzikante. Mooi dus dat ik de albumcover een tijdje geleden heb opgeslagen. Doe er je voordeel mee. Erwin Zijleman