Poem 1 van Ana Roxanne is een album waar je de tijd voor moet nemen. De Amerikaanse muzikante neemt ook zelf de tijd voor haar songs. Het tempo op Poem 1 ligt uiterst laag en iedere noot die op het album wordt gespeeld is trefzeker. Ondanks alle etiketten die op het album worden geplakt is Poem 1 een album met redelijk toegankelijke songs, al zijn het wel bijzondere songs. Het duurde even voor ik de schoonheid van het album ontdekte, maar sindsdien ben ik onder de indruk van de fraaie en bijzondere klanken en zeker ook van de prachtige stem van de Amerikaanse muzikante. Poem 1 van Ana Roxanne is een album voor speciale momenten en kleurt deze momenten prachtig in.
Ik kom op het internet meerdere dappere pogingen tegen om de muziek van Ana Roxanne in een hokje te duwen. Neoklassiek, ambient, electronic, avant-garde, folk, het komt allemaal voorbij en er is nog meer. Met geen van deze individuele hokjes doe je de muziek op haar nieuwe album Poem 1 volledig recht, maar met alle hokjes bij elkaar kom je een heel eind.
Poem 1 is een album dat ik op basis van het grootste deel van de bovengenoemde hokjes waarschijnlijk links zou hebben laten liggen en het is nog altijd een album waar ik niet direct mee uit de voeten kon. Het is een album dat zich bijzonder langzaam voortsleept, dat zeer subtiel is ingekleurd en dat is voorzien van minstens even subtiele en wat ijle zang. Het is een loom en ook behoorlijk melancholisch album, dat je langzaam in slaap kan sussen, maar ook kan betoveren met de bijzondere schoonheid van de klanken op het album.
Ana Roxanne debuteerde zes jaar geleden met het album Because of a Flower. Het is een album dat destijds kon rekenen op positieve recensies, maar zelf hoorde ik niet zo veel in de experimentele tracks van de Californische muzikante met Filipijnse wortels. Ana Roxanne gebruikte op haar debuutalbum veel elektronica, die onder andere werd ingezet voor atmosferische klankentapijten. Met de gelegenheidsband Natural Wonder Beauty Concept maakte de muzikante uit Los Angeles vervolgens muziek die zich door van alles en nog wat liet beïnvloeden. Dat was ook niet mijn ding, maar Ana Roxanne laat op Poem 1 horen dat ze zich in meerdere richtingen kan bewegen.
Wat mij aantrekt in Poem 1 is dat het op het nieuwe album van Ana Roxanne niet alleen draait om klanken en textuur, maar ook om de songs. Poem 1 bevat vooral songs met een kop en een staart, maar het zijn geen songs die klinken als die op het gemiddelde folk of singer-songwriter album. Ik noem bewust deze twee genres, want de raakvlakken zijn er zeker.
Ik begrijp goed dat Poem 1 hier en daar in het hokje neoklassiek wordt geduwd. Ana Roxanne kleurt haar songs sober of zelfs minimalistisch in met vooral piano. Hier en daar duiken een viool, percussie en wat synths op, maar er wordt echt geen noot te veel gespeeld op het album.
De bijna Spartaanse maar ook smaakvolle instrumentatie wordt gecombineerd met de mooie stem van de Amerikaanse muzikante. Ana Roxanne zingt vooral zacht en ook geen noot te veel, maar haar stem is mooi en warm en het is een stem die songs maakt van de tracks op Poem 1. Het zijn songs die naast alle eerder genoemde invloeden ook wel wat jazzy klinken, maar iedereen die een vocaal jazzalbum verwacht komt bedrogen uit.
Ik moest zelf erg wennen aan Poem 1, want ik luister bij voorkeur naar wat voller ingekleurde albums en wat toegankelijkere songs, maar na een paar keer luisteren hoorde ik absoluut de unieke schoonheid van de muziek van Ana Roxanne, die een bijzonder album heeft afgeleverd.
Het is een album dat aan kracht wint wanneer de zon onder is en het is bovendien een album dat baat heeft bij beluistering met de koptelefoon. In het donker en met de koptelefoon op de oren hoor je immers pas goed hoe mooi de songs van de muzikante uit Los Angeles in elkaar zitten, hoe zuiver haar stem klinkt en hoe bijzonder de sfeer op Poem 1 is. Neem er wel even de tijd voor! Erwin Zijleman
De muziek van Ana Roxanne is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse muzikante: https://anaroxanne.bandcamp.com/album/poem-1.
