01 mei 2026

Review: Carla dal Forno - Confession

“Sunlit postpunk” noemt de Britse krant The Guardian de muziek op het nieuwe album van de Australische muzikante Carla dal Forno en een mooiere omschrijving kan ik niet bedenken voor haar bijzondere muziek
Ik was absoluut gecharmeerd van de vorige twee albums van Carla dal Forno, maar het deze week verschenen nieuwe album van de Australische muzikante vind ik nog wat beter. Gebleven zijn de diepe baslijnen die de muziek van Carla dal Forno een postpunk vibe geven. Gebleven zijn ook de mooie klankentapijten van synths en de karakteristieke stem van de Australische muzikante. Het klinkt misschien allemaal net wat toegankelijker, al is toegankelijk in dit geval een relatief begrip. Wereldberoemd gaat Carla dal Forno er vast niet mee worden, maar ik vind ook Confession weer een even interessant als aangenaam album en een album met een duidelijk eigen geluid.



Het debuutalbum van de Australische muzikante Carla dal Forno uit 2016 heb ik gemist, maar ik besprak wel Look Up Sharp uit 2019 en Come Around uit 2022 en over beide albums was ik enthousiast. Op Look Up Sharp laat Carla dal Forno een eigenzinnig geluid horen. Diepe bassen die zo lijken weggelopen uit de hoogtijdagen van de postpunk worden gecombineerd met avontuurlijk klinkende synths en de ijle vocalen van de Australische muzikante. 

De muziek van Carla dal Forno heeft op haar tweede album een duidelijke jaren 80 vibe, maar ik ken geen album uit de jaren 80 dat klinkt als Look Up Sharp, al is het maar omdat Carla dal Forno invloeden uit zeer uiteenlopende genres verwerkt. Dat is ook het geval op haar derde album Come Around, dat qua sound en invloeden aansluit op zijn voorganger, maar ook nog een snufje dub toevoegt. 

Ik vergeleek beide albums van Carla dal Forno met het onvolprezen debuutalbum van Young Marble Giants en noemde verder enkele albums van Nico en een willekeurige David Lynch soundtrack als relevant vergelijkingsmateriaal. Dat is allemaal vergelijkingsmateriaal dat ik niet heel vaak tegenkom, waardoor ik met veel nieuwsgierigheid begon aan het deze week verschenen vierde album van Carla dal Forno. 

Bij veel muzikanten hoop je dat ze wat nieuws verzinnen, maar het geluid van Carla dal Forno is zo bijzonder dat ik op voorhand ook tevreden was met deels meer van hetzelfde. Het deze week verschenen Confession biedt deels meer van hetzelfde. Direct vanaf de eerste noten zijn er de zwaar aangezette baslijnen, de atmosferische synths en de soms wat ijle stem van de muzikante die via Londen en Berlijn weer in Australië is terecht gekomen. 

Confession werd opgenomen in het Australische Castlemaine en als ik de informatie op de bandcamp-pagina van Carla dal Forno moet geloven deed ze alles zelf. Pitchfork noemt Confession dan ook het werk van een “one woman postpunk band”, maar met alleen het label postpunk doe je het album wel wat te kort. 

De baslijnen komen misschien direct uit de postpunk, maar de muziek van Carla dal Forno heeft ook iets minimalistisch en verwerkt ook invloeden uit andere genres, al zijn ze niet zo makkelijk te benoemen. Net als het vorige album hoor ik ook op Confession een vleugje dub, maar op het nieuwe album van Carla dal Forno klinkt haar muziek ook anders. 

De zang van de Australische muzikante is in de loop der jaren wat minder zweverig geworden, want waar het op haar tweede album vaak nog vooral ging om een bijzondere sfeer, bevat Confession ook een aantal songs die bijna klinken als een toegankelijke popsong. De muziek op Confession bevat zeker invloeden uit de jaren 80, maar het is ook een album van deze tijd. 

Naast redelijk toegankelijke popsongs bevat het album ook (instrumentale) songs waarin ruimte is voor experiment en voor de neiging van Carla dal Forno om haar songs wat minimalistisch in te kleuren. Het is muziek die op hetzelfde moment de fantasie prikkelt en aangenaam voortkabbelt en dat is een knappe combinatie. 

Na drie albums is het geluid van Carla dal Forno misschien enigszins bekend, maar ik vond het toch weer direct een fris en origineel klinkend album. Het is een album dat net wat minder zweverig klinkt dan zijn twee voorgangers, waardoor ik Confession het beste album van Carla dal Forno vind tot dusver. Warm aanbevolen wat mij betreft. Erwin Zijleman

De muziek van Carla dal Forno is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Australische muzikante: https://carladalforno.bandcamp.com/album/confession.


Confession van Carla dal Forno is verkrijgbaar via de Mania webshop: