donderdag 23 april 2009

Melody Gardot - My One And Only Thrill

Melody Gardot werd een aantal jaren geleden getroffen door een zwaar verkeersongeval, dat ze maar ternauwernood overleefde. De lange periode van revalidatie die volgde was een voedingsbodem voor de songs die uiteindelijk terecht kwamen op haar debuut Worrisome Heart. Een ontroerende en wonderschone plaat met jazzy songs die raakten aan het werk van onder andere Norah Jones, Madeleine Peyroux en Eva Cassidy. Inmiddels zijn we een aantal jaren verder en heeft Melody Gardot zich geschaard onder de groten van de hedendaagse jazz scene. Ondanks het feit dat de persoonlijke omstandigheden van Melody Gardot flink veranderd zijn de afgelopen jaren en het budget voor haar tweede plaat vele malen hoger was dan dat voor haar debuut, is My One And Only Thrill een plaat die niet eens zo heel ver is verwijderd van het zo opvallende en geprezen debuut. Ook op My One And Only Thrill maakt Melody Gardot jazzy muziek die zwaar leunt op haar geweldige vocalen. Net als op haar debuut kiest Melody Gardot ook op haar tweede plaat voor een zwoele, ingetogen en volledig akoestische instrumentatie, die af en toe uit pakt met flink wat strijkers. Een instrumentatie die alle ruimte geeft aan de vocalen van Melody Gardot en dat is een verstandig besluit. Ook op My One And Only Thrill zingt Melody Gardot immers de sterren van de hemel en weet ze zowel te ontroeren als te verleiden. Dankzij de sobere instrumentatie en het lage tempo van de meeste songs is My One And Only Thrill vooral een plaat voor late avonden. Een plaat waarbij het heerlijk wegdromen is, maar in slaap vallen zul je niet. Daarvoor is de zang van Melody Gardot te indringend en te mooi. Melody Gardot maakt op My One And Only Thrill muziek die door menigeen als glad en slaapverwekkend zal worden omschreven, maar liefhebbers van vocale late night jazz horen toch vooral intieme muziek van grote klasse. Een plaat die in eerste instantie vooral aangenaam voortkabbelt, maar langzaam maar zeker uit groeit tot een waar meesterwerk. Erwin Zijleman