Gisteren overleed de Amerikaanse muzikant Adam Schlesinger, nadat hij eerder besmet raakte met het corona virus. Adam Schlesinger is voor zover ik weet de eerste popmuzikant die ons ontvalt door het virus en het zal waarschijnlijk niet de laatste zijn.
De naam Adam Schlesinger riep niet direct herinneringen bij me op, maar de naam van zijn band deed dit wel. Fountains Of Wayne dook in 1996 op met een debuut waar je alleen maar heel vrolijk van kon worden. Het was een debuut vol frisse en al snel onweerstaanbare powerpop songs. Een beetje in het straatje van tijdgenoten Weezer, ook een band die de zon halverwege de jaren 90 uitbundig deed schijnen.
Na het horen van de openingstrack Radiation Vibe had ik een zwak voor Fountains Of Wayne en dat zwak hield jaren aan. Fountains Of Wayne was zo'n band die wereldberoemd had moeten worden, maar werd het uiteindelijk niet. In 2003 leverde de band met Welcome Interstate Managers haar beste album op en had het een culthit met het geweldige Stacy's Mom; een popliedje dat The Cars graag gemaakt zouden hebben. Hierna ging Fountains Of Wayne als een nachtkaars uit.
Adam Schlesinger bleef in de VS aan de weg timmeren als songwriter en schreef het afgelopen decennium met veel succes songs voor films en series als Crazy Ex-Girlfriend. Gisteren overleed hij, slechts 52 jaar oud. Erwin Zijleman
Margaret Glaspy overtuigt met een verrassend veelkleurig album vol lekker in het gehoor liggende, maar ook razend knap in elkaar stekende songs, die worden gedragen door haar mooie stem
De Amerikaanse singer-songwriter Margaret Glaspy debuteerde in de zomer van 2016 knap met het stekelige Emotions And Math. Opvolger Devotion klinkt een stuk gepolijster en vooral een stuk elektronischer. Het rafelige gitaarwerk op het debuut van Margaret Glaspy wordt zeker gemist, maar ook haar nieuwe geluid is aansprekend. Het bijzonder fraai geproduceerde Devotion staat vol met songs die de songwriting skills van Margaret Glaspy nog maar eens onderstrepen, maar de singer-songwriter uit New York is ook veel beter gaan zingen. Prima opvolger van het terecht zo geprezen debuut derhalve.
Ik kwam in de zomer van 2016 op het spoor van de Amerikaanse singer-songwriter Margaret Glaspy. Enerzijds omdat haar debuut Emotions And Math uitstekende recensies kreeg van de Amerikaanse muziekpers en anderzijds omdat het debuut van Margaret Glaspy werd vergeleken met de muziek van Fiona Apple.
Nu moet je met vergelijken met de muziek Fiona Apple wat mij betreft altijd uiterst voorzichtig zijn. De singer-songwriter uit New York is immers niet alleen een uniek talent, maar verschiet bovendien in muzikaal opzicht vaker van kleur dan de gemiddelde kameleon.
De uitstekende recensies van het debuut van Margaret Glaspy bleken overigens volkomen terecht en net als de muziek van Fiona Apple viel ook de muziek op Emotions And Math op door flink wat eigenzinnigheid en vaak een wat donkere ondertoon. Ook in de zang hoorde ik wel wat overeenkomsten, zodat de vergelijking met Fiona Apple niet helemaal uit de lucht was gegrepen.
Ik moet eerlijk toegeven dat ik Margaret Glaspy inmiddels al weer vergeten was, toen vorige week haar nieuwe album op de mat plofte. Met Devotion laat de in Sacramento, California, maar inmiddels in Brooklyn, New York woonachtige Margaret Glaspy horen dat ze net als Fiona Apple in muzikaal opzicht flink kan kleur kan verschieten. Devotion klinkt flink anders dan voorganger Emotions And Math en roept nog maar zelden associaties op met de muziek van Fiona Apple, zodat we die vergelijking los kunnen laten.
Vanaf nu draait het dus om Margaret Glaspy en die heeft weer een prima album afgeleverd. Waar ze op haar debuut koos voor een gitaar georiënteerd en wat hoekig geluid, hoor je op Devotion veel meer elektronica en lijken de ruwe kantjes wat weg gevijld. Devotion is een toegankelijker album dan zijn voorganger, maar het is ook een album dat eigenzinniger is dan de eerste indruk doet vermoeden.
Devotion is misschien een stuk minder stekelig dan zijn voorganger, maar de songs op het nieuwe album van Margaret Glaspy zijn inventief opgebouwd en zitten vol fraaie details. Devotion is in productioneel opzicht een razend knap album. Het samen met Tyler Chester geproduceerde album laat een veelzijdig klankentapijt horen en het is en klankentapijt waarin steeds weer andere accenten opduiken.
Een groot deel van deze accenten komen van elektronica, maar Margaret Glaspy is er in geslaagd om haar geluid warm en toch ook organisch te houden. Het is een geluid dat prachtig past bij de stem van de Amerikaanse singer-songwriter, die veel beter en veel melodieuzer is gaan zingen.
Waar het debuut van Margaret Glaspy wat ruw en stekelig aanvoelde, slaat Devotion zich vanaf de eerste noten als een warme deken om je heen. Het blijkt een bonte lappendeken, want Devotion is een uiterst veelzijdig album, waarop Margaret Glaspy zowel flirt met moderne elektronische popmuziek als met de tijdloze singer-songwriter muziek waarmee ze ooit opgroeide.
Ik heb persoonlijk een voorkeur voor de organisch klinkende en rootsy popliedjes op het album die het moeten doen met subtiele bijdragen van elektronica, maar ook als de elektronica het even wint, blijft de muziek van Margaret Glaspy makkelijk aan de goede kant van de streep. Het levert een uitstekend album op dat het talent van Margaret Glaspy nog maar eens stevig onderstreept. Erwin Zijleman
De muziek van Margaret Glaspy is ook verkrijgbaar via haar bandcamp pagina: https://margaretglaspy.bandcamp.com.
Koop Margaret Glaspy - Devotion op cd bij Amazon.nl voor 16,99 euro
Koop Margaret Glaspy - Devotion op LP bij Amazon.nl voor 25,41 euro
