02 april 2024

Halo Maud - Celebrate

De Franse muzikante Maud Nadal maakt op Celebrate, het tweede album van haar project Halo Maud, bijzondere muziek die niet makkelijk in een hokje is te duwen en die continu van kleur verschiet
Je Suis Une Île, het debuutalbum van Halo Maud, kon bijna zes jaar geleden rekenen op positieve recensies. De muzikante uit Parijs maakte indruk met complexe songs die zowel in muzikaal als in vocaal opzicht op bijzondere wijze waren ingekleurd, maar het knappe van Je Suis Une Île was dat het ondanks de complexiteit van de songs geen hele zware kost was. Het gaat ook weer op voor Celebrate, dat nog wat veelzijdiger en eigenzinniger klinkt, maar dat na enige gewenning wederom een prachtig album blijkt. Het is een album dat niet in een hokje is te duwen, maar dat wel continu het oor streelt met afwisselend bijzonder mooie en bijzonder avontuurlijke passages.


Bij de naam Halo Maud moest ik even heel diep graven in het geheugen. Het debuutalbum van het project van de Franse muzikante Maud Nadal verscheen immers bijna zes jaar geleden. Op Je Suis Une Île combineerde de muzikante uit Paris, die eerder deel uit maakte van de Franse band Melody's Echo Chamber, op bijzondere wijze nogal uiteenlopende invloeden. Het debuutalbum van Halo Maud liet zich absoluut inspireren door een aantal decennia Franse popmuziek, maar kon ook uit de voeten met invloeden uit met name de dreampop en de psychedelica. 

Al deze invloeden werden verwerkt in een complex maar toch ook toegankelijk geluid, dat verder werd verrijkt door de bijzondere zang van Maud Nadal, die kon klinken als een Frans zuchtmeisje, maar ook als een Scandinavische ijsprinses. Het laatste zorgde er voor dat Je Suis Une Île meer dan eens werd vergeleken met Björk, maar zelf vond ik deze vergelijking slechts in een beperkt aantal gevallen relevant. 

Halo Maud keerde vorige week terug met Celebrate, dat volgt op een stilte van bijna zes jaar. Het is een album dat deels in het verlengde ligt van voorganger Je Suis Une Île, maar Maud Nadal kiest op haar tweede album, dat in Los Angeles werd opgenomen met Deerhoof’s Greg Saunier als producer, ook voor een aantal nieuwe richtingen. 

Het eerste dat opvalt bij beluistering van Celebrate is dat de muzikante uit Parijs de Franse taal deels heeft verruild voor het Engels. Verder valt op dat het geluid van Halo Maud nog net wat stekeliger klinkt dan op het debuutalbum, al is ook Celebrate een album dat zowel complex als toegankelijk kan klinken. 

De songs van Halo Maud bestaan nog altijd deels uit breed uitwaaiende wolken synths, die herinneren aan de dreampop, maar de zweverige passages op het album worden ruw onderbroken door wat steviger aangezet en verrassend veelkleurig gitaarwerk en door psychedelisch aandoende uitspattingen. Het maakt het geluid van Halo Maud nog wat eigenzinniger en interessanter dan op het debuutalbum. 

Het is een geluid waar je waarschijnlijk wel even aan moet wennen, want de Franse muzikante sleept er, samen met flink wat gastmuzikanten, echt van alles bij op haar nieuwe album. Celebrate stapt met zevenmijlslaarzen door genres, door de tijd en over continenten en verschiet zo vaak van kleur dat het je zeker bij eerste beluistering duizelt. Na enige gewenning levert het een fascinerende luistertrip op, die steeds weer nieuwe dingen laat horen. 

Het bijzondere geluid van Halo Maud krijgt nog een extra dimensie door de expressieve zang van Maud Nadal, die in de uithalen soms wat aan Björk doet denken, maar wat mij betreft niet voldoende om de IJslandse muzikante continu aan te voeren als belangrijk vergelijkingsmateriaal. De zang op Celebrate kan meerdere kanten op en het veelzijdige karakter ervan wordt versterkt door het continu schakelen tussen Frans en Engels, wat het unieke karakter van de muziek van Halo Maud onderstreept. 

Door het complexe karakter valt Celebrate waarschijnlijk makkelijk tussen wal en schip, zeker in een drukke releaseweek als die van vorige week, maar net als het debuutalbum van Halo Maud is ook Celebrate weer een album dat het verdient om beluisterd te worden. Doe dit bij voorkeur een paar keer en de kans is groot dat je er een album bij hebt dat de fantasie eindeloos prikkelt, maar toch niet zorgt voor hoofdpijn. Erwin Zijleman

De muziek van Halo Maud is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Franse muzikante: https://halomaud.bandcamp.com/album/celebrate.


Celebrate van Halo Maud is verkrijgbaar via de Mania webshop:



01 april 2024

The Secret Sisters - Mind, Man, Medicine

Er zijn veel mooie stemmen te vinden in de Amerikaanse rootsmuziek van het moment, maar The Secret Sisters hebben er twee, die prachtig blenden en verder worden opgetild door een een bijzonder fraai geluid
Het is alweer bijna veertien jaar geleden dat The Secret Sisters opdoken met hun door stokoude folk en country beïnvloede repertoire. Het debuutalbum van Laura en Lydia Rogers trok echter vooral de aandacht door de prachtige stemmen van de Amerikaanse zussen, die tekenden voor waanzinnige harmonieën. Het ging The Secret Sisters niet altijd voor de wind, maar het in 2020 verschenen Saturn Return leverde naast veel lof ook een Grammy nominatie op. Op Mind, Man, Medicine maken The Secret Sisters nog wat meer indruk. De zang van Laura en Lydia Rogers is zoals altijd wonderschoon, maar ook in muzikaal opzicht maakt het nieuwe album va The Secret Sisters makkelijk indruk.



De Amerikaanse zussen Laura en Lydia Rogers debuteerden aan het eind van 2010 als The Secret Sisters. Op hun titelloze debuutalbum maakten de zussen uit Muscle Shoals, Alabama, vooral indruk met hun prachtig bij elkaar kleurende stemmen, die goed waren voor langdurig kippenvel. Op het door Dave Cobb geproduceerde album stonden de stemmen van Laura en Lydia Rogers centraal, maar The Secret Sisters trokken ook de aandacht met een repertoire dat vele decennia terug ging in de tijd. 

De stokoude folk en country kwam destijds op het juiste moment, waardoor het debuutalbum van The Secret Sisters niet over aandacht te klagen had, maar desondanks viel de verkoop tegen waardoor het met hard werken verdiende platencontract net zo snel verdween als het gekomen was. Ook op de twee albums die volgden, Put Your Needle Down uit 2014 en You Don't Own Me Anymore uit 2017, was de zang van de zussen Rogers echt hemeltergend mooi, maar toch deden de wederom door stokoud repertoire geïnspireerde albums me een stuk minder dan het debuutalbum. 

Het in 2020 vlak voor het uitbreken van de coronapandemie verschenen en door Brandi Carlile geproduceerde Saturn Return deed me veel meer. Op dit album waren de invloeden uit een heel ver verleden vervangen door een zeer aangename jaren 70 vibe, die zich als een warme deken om je heen sloeg, waarna Laura en Lydia Rogers hun vocale wonderen konden verrichten. 

The Secret Sisters keren deze week terug met Mind, Man, Medicine en het zal niemand verbazen dat ook het nieuwe album van de zussen uit Alabama weer vol staat met wonderschone zang. Na twee albums met Brandi Carlile kozen de zussen Rogers er dit keer voor om hun muziek zelf te produceren al werden met Ben Tanner en John Paul White wel twee zeer ervaren co-producers ingehuurd. 

Mind, Man, Medicine werd opgenomen in de fameuze Muscle Shoals’ Fame Studios in Alabama, waar ook nog een aantal uitstekende muzikanten aanschoven, onder wie Larry Carlton en Ray LaMontagne, die ook tekent voor een prachtig soulvol duet. Natuurlijk trekt de zang van Laura en Lydia Rogers onmiddellijk de aandacht, maar Mind, Man, Medicine valt ook op door een veel eigentijdser en gelaagder geluid dan we van The Secret Sisters gewend zijn. 

Het is een wat broeierig en zeer smaakvol geluid, waarin piano en gitaren zorgen voor aardse klanken, terwijl synths hier en daar een atmosferische laag toevoegen aan de songs. Mind, Man, Medicine begeeft zich deels op het terrein van de eigentijdse Amerikaanse rootsmuziek met respect voor de tradities van het genre, maar The Secret Sisters zoeken ook nadrukkelijk de grenzen op met klanken die zomaar van de hand van Daniel Lanois hadden kunnen zijn. 

Zowel de songs met invloeden uit de country en de folk als de songs met een atmosferische en beeldend karakter passen perfect bij de stemmen van de zussen Rogers, die ook op hun nieuwe album weer de sterren van de hemel zingen. Zowel Laura als Lydia beschikt over een prachtige stem, maar de magie ontstaat wanneer hun stemmen blenden zoals alleen de stemmen van zussen dit kunnen. Door de zang verdient ieder album van The Secret Sisters een dikke voldoende, maar het wat warmere en eigentijdsere geluid op Mind, Man, Medicine tilt de songs op het album nog een flink stuk op, waardoor The Secret Sisters zichzelf op alle fronten overtreffen. Erwin Zijleman

De muziek van The Secret Sisters is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van het Amerikaanse tweetal: https://thesecretsisters.bandcamp.com/album/mind-man-medicine.


Mind, Man, Medicine van The Secret Sisters is verkrijgbaar via de Mania webshop: