Nog geen twee maanden geleden verscheen na een stilte van ruim drie jaar Depression Cherry, de vijfde plaat van het Amerikaanse duo Beach House.
Tot ieders verbazing ligt de opvolger van Depression Cherry nu al in de winkel. Thank You Lucky Stars werd vrijwel gelijk met Depression Cherry opgenomen, maar is zeker geen verzameling restjes.
In muzikaal opzicht verschilt de plaat niet zo gek veel van zijn pas kort geleden verschenen voorganger. Ook Thank You Lucky Stars laat het geluid horen dat we kennen van de oudere platen van het duo en blijft over het algemeen ver verwijderd van het grootsere en meer pop georiënteerde geluid van Bloom.
Dit betekent dat Beach House weer heerlijk naar de eigen navel staart, betovert met dromerige klanken, intrigeert met het zeurende harmonium en verleidt met de zwoele vocalen van Victoria Legrand. Ook bij Thank You Lucky Stars is het daarom lekker wegdromen, al verstoort een wilde gitaaruithaal zo af en toe het lome gevoel dat de muziek van Beach House oproept.
Zijn er dan helemaal geen verschillen met Depression Cherry? Ja, die zijn er wel, al zijn ze subtiel. De songs op Thank You Lucky Stars sprankelen op een of andere manier net wat meer, waardoor je net wat vaker enthousiast opveert, zeker wanneer het ene na het andere briljante gitaarloopje opduikt.
Thank You Lucky Stars is ook net wat avontuurlijker dan zijn voorganger, waardoor de plaat wat mij betreft net wat meer indruk maakt dan het niet zo heel positief ontvangen Depression Cherry.
Het zijn subtiele verschillen, want ook op deze plaat klinken Victoria Legrand en Alex Scally weer vooral als Beach House. Daar moet je van houden, maar als je er van houdt is Thank You Lucky Stars de tweede aangename verrassing in nog geen twee maanden tijd. Een verrassing die nog net wat aangenamer is dan de vorige en dat zegt wat. Erwin Zijleman
cd 
LP
Amy Helm is de dochter van de Levon Helm, die furore maakte als drummer van The Band. Ook haar moeder, Libby Titus, was geen onbekende in de muziek en had na haar scheiding van Levon bovendien lange tijd een relatie met Dr. John die zich ook over de jonge Amy ontfermde.
Amy Helm kreeg de muziek daarom met de paplepel ingegoten en ging al op jonge leeftijd met muziek aan de slag.
Het levert pas op 45-jarige leeftijd een debuut op, maar uit de lucht vallen komt Amy Helm natuurlijk niet.
Amy Helm heeft een flinke staat van dienst als sessiemuzikant (onder andere op de latere soloplaten van haar vader) en voerde bovendien lange tijd de met name in de Verenigde Staten populaire band Ollabelle aan.
Didn’t It It Rain is het onlangs verschenen solodebuut van Amy Helm en wat is het een sterke plaat. Amy Helm kreeg heel wat muziek met de paplepel ingegoten en al deze muziek heeft ze verwerkt in een authentiek klinkend maar ook eigen geluid.
Didn’t It Rain is een tijdloze plaat vol invloeden uit de folk, rockabilly, funk, soul, r&b, jazz, country, blues en nog wat genres. De plaat klinkt soms zwoel en swampy, maar net zo makkelijk heerlijk koel en traditioneel.
Amy Helm heeft dankzij haar ervaring en naam flink wat goede muzikanten om zich heen verzameld en deze zorgen voor een veelzijdig geluid dat uiterst ingetogen kan zijn, maar ook meer dan eens het dak er af blaast. Dat laatste doet Amy Helm ook met haar stem, want wat kan ze in veel genres uit de voeten en wat klinkt het allemaal krachtig en emotievol, of juist ingetogen en klein, want ook dat kan deze Amerikaanse als geen ander.
Omdat ook de songs van Amy Helm stuk voor stuk overtuigen, mag best gesproken worden van een memorabel solodebuut, al blijft het gek om de gelouterde Amerikaanse muzikante als debutante te beschouwen. Debuut of niet, Didn’t It Rain is goed genoeg om te concurreren met het beste dat momenteel in het rootsgenre verschijnt. Erwin Zijleman
Nog geen twee maanden geleden verscheen na een stilte van ruim drie jaar Depression Cherry, de vijfde plaat van het Amerikaanse duo Beach House. 