Het overkomt me niet vaak, maar met Wings Over America bespreek ik een reissue waarvan ik het origineel niet in de kast heb staan. Toen de plaat in 1976 verscheen had ik nog hele andere interesses en toen ik een paar jaar later aan een flinke inhaalslag begon trokken de eerste platen van Wings mijn aandacht, maar liet ik de rest in de winkel achter. Nog veel later heb ik London Town uit 1978 nog wel eens op de kop getikt op cd, maar Wings Over America leek me nog altijd een overbodige live-plaat en bleef wederom in de winkel achter. Dankzij de onlangs verschenen reissue van Wings Over America ben ik bijna 37 jaar na dato alsnog toegekomen aan beluistering van de live-plaat van Wings en ik moet zeggen dat het nut van reissues is bewezen. Wings Over America was in 1976 volgens de critici geen opzienbarende of zelfs een behoorlijk overbodige live-plaat. Wings, de band waarmee Paul McCartney The Beatles probeerde te vergeten, was al lang over haar hoogtepunt heen en stond op het punt van omvallen, zeker na de dramatisch slechte studioplaat Wings at the Speed of Sound. De band zou met het zoetsappige London Town nog één keer succes oogsten, wat in het jaar na de eerste punkgolf best opvallend was, maar ging vervolgens roemloos ten onder. 1976 stond in het teken van de disco en liet de eerste voortekenen van de punk zien. Toch zaten er wel degelijk mensen op een live-plaat van Wings te wachten, al is het maar omdat de wereldtour waarvan de plaat verslag doet destijds alle bezoekersrecords brak. In 2013 blijkt de plaat ook ik muzikaal opzicht interessanter dan verwacht. De afgelopen jaren hebben reissues van het vroege werk dat aan Wings mag worden toegeschreven (een deel verscheen nog onder de naam Paul McCartney of Paul McCartney & Wings) laten horen dat de band veel meer was dan een manier om The Beatles te vergeten. Het oeuvre van Wings kan natuurlijk niet tippen aan dat van The Beatles, maar heel wat bands zouden tekenen voor het stapeltje platen dat de Britse band met Paul en Linda McCartney in de gelederen uitbracht. Wings Over America volgde op een zeer succesvolle wereldtournee en besloeg in de oorspronkelijke versie drie LP’s. De 2013 versie staat op twee cd’s of 3 LP’s, maar voor de muziekliefhebber die zijn of haar vakantiegeld het liefst in muziek steekt is ook een peperdure versie met een DVD en een mooi boekwerk beschikbaar. Bij beluistering van het materiaal op Wings Over America vallen een aantal dingen op. Allereerst blijkt Wings zelf garant te staan voor een serie ijzersterke songs en speelt de band opvallend hecht, waarbij met name het prima basspel van Paul McCartney de aandacht trekt. Hiernaast valt op dat alle leden van de band hun solodingetje mogen doen, maar veel interessanter is natuurlijk de aandacht voor het werk van The Beatles. Het aanwezige publiek wordt zo ongeveer gek wanneer de eerste Beatles songs uit de speakertorens komen en dat is ook niet zo gek. Voor het eerst in jaren zijn de Beatles klassiekers weer live te horen en dat doet wat met je. Zelfs wanneer je er niet bij was maar 37 jaar later voor het eerst wordt geconfronteerd met dit historische moment. Wings Over America heeft ook zeker zijn mindere momenten en zelfs een paar tenenkrommende, maar de beste momenten op de plaat zijn goud waard. Genoeg reden om nog een reissue aan de verzameling toe te voegen. Erwin Zijleman
De rootssurprise van deze week komt uit Nashville, Tennessee, de huidige thuisbasis van de Amerikaanse singer-songwriter Amy Speace (die werd geboren in Baltimore en ook lange tijd in Texas vertoefde). Omdat ik nog nooit van haar gehoord had dacht ik met How To Sleep In A Stormy Boat een sensationeel debuut in handen te hebben, maar dat blijkt niet het geval. Amy Speace maakte na een korte carrière als actrice (ze speelde bij voorkeur in stukken van Shakespeare) al een vijftal platen. Het zijn platen die mij nooit bereikt hebben, maar plaat nummer zes is aangekomen als een mokerslag. How To Sleep In A Stormy Boat valt op door een serie werkelijk prachtige songs. Het zijn songs die in tekstueel opzicht veel te bieden hebben (het werk van Shakespeare was een belangrijke inspiratiebron voor de vaak wat weemoedige teksten op de plaat), maar ik concentreer me toch maar op de muziek. Amy Speace maakt op How To Sleep In A Stormy Boat fraaie en stemmige rootsmuziek. Het is muziek met een traditioneel tintje, maar oubollig klinkt het nooit. Sfeervolle strijkers en de hele mooie stem van Amy Speace bepalen voor een belangrijk deel het akoestische geluid op de plaat, dat varieert van zeer sober tot net wat voller. Het is een aangenaam geluid dat een bijna rustgevend effect heeft op de luisteraar, maar het is ook een indringend geluid dat diep onder de huid kruipt en maar blijft zorgen voor kippenvel. Amy Speace schakelt op How To Sleep In A Stormy Boat tussen country, folk en pop en smeedt deze genres aan elkaar tot muziek die zowel rootspuristen als liefhebbers van de betere rootspop zal weten te bekoren. Dat is knap. Bijgestaan door onder andere John Fullbright, Mary Gauthier, Ben Sollee en de gelouterde producer Neilson Hubbard, heeft Amy Speace een plaat gemaakt die niet onder doet voor die van de betere vrouwelijke singer-songwriters in het genre. En ook dat is knap. In muzikaal opzicht is How To Sleep In A Stormy Boat niet eens heel verrassend of opzienbarend, maar door haar even gloedvolle als doorleefde vertolking en de ruime aandacht voor de productie en arrangementen, slaagt Amy Speace er in om al haar songs op indrukwekkende wijze tot leven te brengen en naar grote hoogten te tillen. Na één keer horen ben je verliefd op deze plaat en dat gaat niet meer over. Amy Speace vertelt haar verhalen met betrekkelijk bescheiden middelen, maar de impact van haar muziek is maximaal, zeker wanneer ze kiest voor ingetogen en bijna breekbare songs. De muziek van Amy Speace laat zich dan beluisteren als een ingetogen versie van Lucinda Williams; een mooi compliment. Amy Speace is een laatbloeier, maar dat is in dit genre eerder een voordeel dan een nadeel. Ik voorspel haar dan ook bij deze een hele mooie toekomst. De start is er in ieder geval met het indrukwekkende How To Sleep In A Stormy Boat. Haar eerste platen ga ik zeker beluisteren; naar haar volgende platen kijk ik nu al vol verwachting uit. Erwin Zijleman
