03 april 2020

Soul volgens Peter Vantyghem (365 Albums Die Je Beluisterd Moet hebben

Peter Vantyghem staat in zijn boek 365 Albums Die Je Beluisterd Moet Hebben in de maand maart stil bij de soul en komt met 31 tips. 
De Vlaamse schrijver hanteert ook wanneer het gaat om soul een betrekkelijk brede definitie, waardoor je van alles tegenkomt in een maand soul. In tegenstelling tot in de maanden met blues en country kwam ik dit keer nauwelijks onbekenden tegen en helaas geen onbekenden die mijn kijk op het genre hebben veranderd. Ik ken de in het boek genoemde klassiekers in het genre en ben minder onder de indruk van de besproken soul van het moment, met één uitzondering: het briljante album van Solange, dat door het boek van Peter Vantyghem momenteel weer een vaste gast is op de platenspeler.


Op een van de laatste dagen van 2019 besprak ik het boek 365 Albums Die Je Beluisterd Moet Hebben van de Vlaamse auteur Peter Vantyghem. Het boek behandelt iedere maand een genre en geeft in dit genre dagelijks een luistertip. In maart richtte de Vlaamse auteur zich op de soul en iedere dag heb ik het luisteradvies, ondanks de bijzondere tijd waarin we leven, weer braaf opgevolgd. 

Het is een genre waarin ik redelijk bekend ben, waardoor er deze maand weinig verrassingen opdoken. Peter Vantyghem kiest natuurlijk voor klassiekers van onder andere Sam Cooke, Al Green, Ray Charles, Aretha Franklin, Curtis Mayfield, Otis Redding, Marvin Gaye, James Brown en Stevie Wonder. 

Hiernaast is er aandacht voor 80s klassiekers van Michael Jackson, Prince, George Michael en ABC (verrassende keuze, maar toch ook wel terecht), neo-soul klassiekers van Erykah Badu en D’Angelo en albums van “soul”-iconen uit recentere tijden als Adele, Frank Ocean, Justin Timberlake en Amy Winehouse (wel weer terecht). Verder nog een beetje funk (Funkadelic) en gospel (The Staple Singers), terwijl de Vlaamse schrijver vanuit zijn vaderland T.C. Matic en Axelle Red aandraagt (zou ik zelf niet in dit hokje proppen, maar heel gek is het ook weer niet). 


Waar ik in januari en februari in ieder geval één klassieker ontdekte die ik nog niet eerder gehoord had, was de oogst deze maand wat mager, tot op de allerlaatste dag van maart Solange opdook. 

De zus van Beyoncé stelde vorig jaar misschien wat teleur met When I Get Home, maar het in het boek van Peter Vantyghem opgenomen A Seat At The Table uit 2016 blijft een geweldig en baanbrekend album. 

Op A Seat At The Table grijpt Solange deels terug op de soul van de helden uit het verre verleden (en met name op de klassieker What's Going On van Marvin Gaye), maar ook invloeden uit de neo-soul, de R&B, de hiphop, de funk en de elektronische popmuziek hebben hun weg gevonden naar het album dat in 2016 opzien baarde. 

Ik had het album zelf al een tijdje niet meer beluisterd, maar de hernieuwde kennismaking met A Seat At The Table was weer een glorieuze. Waar Solange vorig jaar de songs met een kop en een staart wat uit het oog leek verloren, staat A Seat At The Table vol geweldige songs. Het zijn songs die voortborduren op muziek uit een ver verleden, maar Solange staat ook volop in het heden en bovendien met minstens één been in de toekomst. 

Solange werd destijds in commercieel opzicht volledig overvleugeld door haar veel bekendere zus, maar in artistiek opzicht was Solange haar zus mijlenver vooruit. A Seat At The Table durf ik ook wel tot de soul te rekenen en is in de maand van Peter Vantyghem wat mij betreft het belangrijkste album uit het huidige decennium. Ik was het album wel wat uit het oog verloren, maar inmiddels is het weer een vaste gast op de platenspeler en blijkt dat A Seat At The Table de afgelopen jaren alleen maar beter en invloedrijker is geworden. Goed, op naar april, de maand van de jazz; een genre waarin ik nauwelijks thuis ben. Erwin Zijleman

   

Koop Solange - A Seat At The Table op cd bij Amazon.nl voor 7,11 euro
Koop Solange - A Seat At The Table op LP bij Amazon.nl voor 29,24 euro

02 april 2020

Lilly Hiatt - Walking Proof

Lilly Hiatt keert op haar vierde album terug naar de Amerikaanse rootsmuziek, voelt zich als een vis in het water en levert haar beste album tot dusver af
Lilly Hiatt maakte de afgelopen jaren drie prima albums, maar het waren ook albums die maar lastig konden kiezen, waardoor ze niet altijd even consistent klonken. Op Walking Proof staat Amerikaanse rootsmuziek weer centraal en dit is de muziek die toch het best past bij Lilly Hiatt. Het betekent gelukkig niet dat het geluid van Lilly Hiatt opeens eenvormig is, want op Walking Proof kan de Amerikaanse singer-songwriter zowel uit de voeten met ingetogen rootssongs als met wat stevigere rocksongs. Het klinkt allemaal prachtig, zeker als Lilly Hiatt de ruimte vult met haar even krachtige als gevoelige stem en haar persoonlijke teksten. Geweldig album.


Lilly Hiatt debuteerde alweer acht jaar geleden veelbelovend met Let Down en is sindsdien op zoek naar haar eigen geluid. Dit geluid leek in eerste instantie stevig verankerd binnen de Amerikaanse rootsmuziek in het algemeen en de wat stevigere countryrock in het bijzonder, maar Lilly Hiatt bleek op Royal Blue uit 2015 ook niet vies van nog stevigere indie-rock en voegde hier op Trinity Lane uit 2017 invloeden uit onder andere de new wave en pop aan toe. 

Het leverde tot dusver drie prima albums op, waarop Lilly Hiatt indruk maakte met haar even gevoelige als krachtige stem, maar het zijn ook albums die wat inconsistent waren en die bovendien niet altijd even onderscheidend waren. Op het deze week verschenen Walking Proof lijkt Lilly Hiatt haar eigen geluid gevonden te hebben en dit levert direct haar sterkste album tot dusver op. 

Ook op Walking Proof is Lilly Hiatt niet 100% stijlvast, maar haar muziek schiet toch minder kanten op dan op haar vorige albums. De singer-songwriter uit Nashville, Tennessee, omarmt op haar nieuwe album vooral de Amerikaanse rootsmuziek en dit is toch het genre waarin ze wat mij betreft het best uit de voeten kan. 

Lilly Hiatt dook dit keer de studio in met producer Lincoln Parish, die ik persoonlijk alleen ken als gitarist van de Amerikaanse rockband Cage The Elephant, en met een behoorlijk compacte band. Amanda Shires, Aaron Lee Tasjan en vader John doken tenslotte op voor gastbijdragen. 

De muzikanten die Lilly Hiatt omringen op haar nieuwe album zijn vooral rockmuzikanten en dat hoor je. Amerikaanse rootsmuziek vormt weliswaar de basis van de meeste songs op Walking Proof, maar het zijn ook songs die niet vies zijn van lekker stevige uitstapjes en een geluid dat het goed zal doen op de Amerikaanse radiostations met een voorkeur voor zowel roots als rock. 

De keuze voor een producer die zijn sporen vooral in de rockmuziek heeft verdiend sluit hier goed op aan. Walking Proof heeft een lekker vol geluid dat makkelijk overtuigt, maar het is ook een geluid waarin accenten uit de Amerikaanse rootsmuziek de ruimte krijgen. Het is een geluid dat perfect past bij de krachtige stem van Lilly Hiatt, die ook makkelijk overeind blijft wanneer de gitaren flink mogen uitpakken. De jonge Hiatt telg heeft hiernaast een stem die gemaakt is voor Amerikaanse rootsmuziek. Wanneer invloeden uit de rootsmuziek aan terrein winnen, krijgt Lilly Hiatt een subtiele snik in haar stem en overtuigt ze mij nog net wat meer dan met het meer rechttoe rechtaan rock werk. 

Het is momenteel dringen in de Amerikaanse rootsmuziek, maar met Walking Proof laat Lilly Hiatt horen dat ze het talent van haar vader heeft geërfd. Vergeleken met de vorige drie albums is de kwaliteit van de songs flink gestegen en ook de instrumentatie en de zang op het album bevallen me net wat beter dan die op de vorige drie albums van de Amerikaanse singer-songwriter. Bovendien komt de krachtige persoonlijkheid van de Hiatt telg dit keer wat beter tot zijn recht. 

Kinderen van beroemde muzikanten hebben het meestal niet makkelijk en weten het talent van hun beroemde ouder of ouders meestal niet te benaderen. Lilly Hiatt laat met Walking Proof horen dat ze tot de uitzonderingen behoort. John Hiatt kennen we al heel lang, maar ook met zijn dochter Lilly moeten we vanaf nu serieus rekening houden. Erwin Zijleman

De muziek van Lilly Hiatt is ook verkrijgbaar via haar bandcamp pagina: https://lillyhiatt.bandcamp.com/album/walking-proof.

   



Koop Lilly Hiatt - Walking Proof op cd bij Amazon.nl voor 14,93 euro
Koop Lilly Hiatt - Walking Proof op LP bij Amazon.nl voor 18,29 euro