Pharmakon, het debuutalbum van de Amerikaanse band Humbird kreeg in de herfst van 2019 behoorlijk wat aandacht, maar de twee albums die volgden moesten het, ondanks de zeer hoge kwaliteit, doen met bescheiden aandacht. De muziekwereld is een oneerlijke wereld, waarin zangeressen die geen noot kunnen zingen op basis van een paar TikTok filmpjes grote zalen vullen, terwijl geweldige zangeressen iedere maand maar moeten zien of ze de eindjes aan elkaar kunnen knopen.
Siri Undlin van Humbird is op de drie albums van haar band een geweldige zangeres en dat ze het ook live kan liet ze gisterenavond horen in de Leidse Qbus. Hans van Polanen, de man achter de Qbus, weet me iedere keer weer te verbazen met de muzikanten die hij naar de kleine Leidse concertzaal weet te halen en ook met Humbird haalde hij weer een fantastische band naar de Qbus.
Siri Undlin imponeerde gisteren vanaf de eerste noten met haar stem, die misschien nog wel mooier klonk dan op haar album. Het is een stem die helder en zuiver klinkt, maar het is ook een stem met veel gevoel. Het is een stem die gisteren ook nog eens werd verrijkt met ingehouden woede, wat de zang van Siri Undlin nog wat indrukwekkender maakte.
Die woede komt ergens vandaan. Humbird komt uit Minneapolis en het moet voor de muzikanten van de band vreselijk en hopeloos frustrerend zijn om te zien wat daar momenteel allemaal gebeurt. Het leverde helemaal aan het eind van het optreden nog een paar Fuck Trump uitingen op, maar gedurende het concert was de woede en de frustratie over hetgeen dat momenteel gebeurt in de thuisbasis van Humbird vooral te horen in wat muzikale uitbarstingen.
Siri Undlin begeleidt haar zang met fraai elektrisch gitaarspel, dat vaak subtiel maar ook zeer creatief is. De bassist/toetsenist en drummer van de band spelen al even fantasierijk, waardoor de vooral door folk en country beïnvloede songs van Humbird anders klinken dan gebruikelijk in deze genres. De ingehouden woede zorgde voor veel dynamiek in de songs van de band, die af en toe verrassend stevig konden klinken, maar ook steeds opvielen door originaliteit.
Hoogtepunt van de avond was voor mij de ode aan de prairies van Minneapolis, die zorgde voor beeldende klanken en prachtige zang. Maar ook de rest van de avond wist Humbird enorm veel indruk te maken. Ik zie veel prima optredens, maar het concert van Humbird in de Qbus was er wat mij betreft een met net dat beetje extra dat nodig is om van een prima optreden een memorabel optreden te maken.
Het zorgde maar weer eens voor een bijzondere avond in de Leidse Qbus, die ook voor de komende maanden een prachtige agenda heeft. Humbird is vanavond nog te zien in Groningen en morgen in Meppel. Woon je in de buurt? Ga deze bijzondere band dan zeker zien! En er een beetje voor reizen mag ook. Deze band verdient het. Erwin Zijleman

