Ik heb geen idee waarom ik het tweede album van Amber Mark een paar maanden geleden heb laten liggen, want ik was vorige week bij eerste beluistering eigenlijk direct enthousiast. Amber Mark maakt het soort R&B dat een heel groot publiek moet kunnen aanspreken. Ze beschikt over een mooie stem, schrijft aansprekende songs en heeft zich kunnen omringen met flink wat getalenteerde muzikanten en producers. Pretty Idea klinkt daarom fantastisch en bevat een aantrekkelijke mix van R&B en pop. Desondanks is het, zeker in Nederland, behoorlijk stil gebleven rond het album. Daar begrijp ik eerlijk gezegd niets van en ik ben niet eens een groot R&B liefhebber.
In de zomer van 2022 besprak ik Three Dimensions Deep van de Amerikaanse muzikante Amber Mark. Ik bespreek maar zo af en toe R&B albums, maar het album van Amber Mark sprong er voor mij makkelijk uit drieënhalf jaar geleden. Ik kies meestal voor R&B albums die het experiment opzoeken en ver weg blijven van het standaard R&B geluid, maar dat deed Amber Mark, zeker op het eerste gehoor, niet.
Three Dimensions Deep klonk als een R&B album zoals deze in de jaren 90 veel werden gemaakt. Verder leken de songs van Amber Mark hier en daar geïnspireerd door de soulvolle pop van Sade. Van die soulvolle pop ben ik zeker gecharmeerd, maar buiten de lijntjes kleurt het natuurlijk niet en dat geldt ook voor het grootte deel van de populaire R&B.
Voor een min of meer standaard R&B album was het debuutalbum van Amber Mark wel een heel goed gemaakt album. De Amerikaanse muzikante met Duits en Jamaicaans bloed klonk op haar debuutalbum zeker niet als een startende muzikante. Three Dimensions Deep klonk eigenlijk continu als het album van een gelouterde R&B ster en dat klonk vooral heel lekker, al viel er ook zeker genoeg bijzonders te ontdekken op het album.
Wat drieënhalf jaar geleden gold voor Three Dimensions Deep, gold een maand of drie geleden ook voor opvolger Pretty Idea, al had ik er dit keer helaas geen oor voor. Het tweede album van Amber Mark kreeg ook wat minder aandacht dan haar debuutalbum, maar dook wel op in het R&B jaarlijstje van AllMusic.com, dat, toch wel enigszins verrassend, mijn belangrijkste tipgever is deze week.
Pretty Idea ligt voor een belangrijk deel in het verlengde van het debuutalbum van Amber Mark. Ook op haar tweede album sluit de Amerikaanse muzikante aan bij de R&B zoals die de afgelopen decennia is gemaakt, maar ook uitstapjes richting pop zijn bij Amber Mark in goede handen.
Amber Mark draait inmiddels even mee, maar net als op haar debuutalbum klinkt ze een paar albums verder dan ze daadwerkelijk is. Pretty Idea is een album waarmee Amber Mark moet kunnen doorbreken naar een groot publiek, al moet ze dan wel wat meer aandacht krijgen dan vooralsnog het geval is.
Aan de productie van het album zal het niet liggen, want voor de productie van Pretty Idea werd een flink blik ervaren producers open getrokken, waaronder de mensen achter de successen van onder andere Olivia Dean en Gracie Abrams. Pretty Idea klinkt dan ook geweldig en moet in staat worden geacht niet alleen een groot, maar ook een breed publiek aan te spreken.
Amber Mark gaat op haar tweede album vol voor het sterrendom, maar ze levert wat mij betreft ook zeker kwaliteit. In muzikaal en productioneel opzicht blinkt het allemaal zeer fraai, maar de Amerikaanse muzikante overtuigt ook makkelijk als zangeres en ook op de kwaliteit van de songs heb ik niets aan te merken.
Op Pretty Idea komen de ups en downs van de liefde voorbij, maar alle songs op het album klinken warm en aangenaam. Vergeleken met haar debuutalbum voegt Amber Mark hier en daar nog wat invloeden uit de funk en de disco toe, maar dat maakt haar muziek eigenlijk alleen maar aangenamer. Ik hoor af en toe wel wat van Aaliyah op het nieuwe album van Amber Mark en dat is een extra aanbeveling om eens naar Pretty Idea te luisteren. Erwin Zijleman
