Cavale van Cœur de Pirate vond ik bij eerste beluistering zo tegenvallen dat ik het album direct opzij heb gelegd. Ik kom daar nu toch wat op terug. De Canadese muzikante laat zich op haar nieuwe album, in ieder geval naar mijn smaak, wat teveel beïnvloeden door Franse popmuziek van het moment en door 80s synthpop, maar ze is ook niet vergeten wat op haar vorige albums de inspiratiebronnen waren. Cavale klinkt soms lichtvoetig en lekker, maar Béatrice Martin graaft in een aantal andere songs ook dieper. Cavale overtuigt misschien wat minder makkelijk dan de vroege albums van de Canadese muzikante, maar het is een album dat niet te makkelijk onderschat moet worden.
Ik volg de muziek die de Canadese muzikante Béatrice Martin maakt onder de naam Cœur de Pirate inmiddels al heel wat jaren. Al sinds haar titelloze debuutalbum ben ik zeer gecharmeerd van de wijze waarop ze invloeden uit het Franse chanson combineert met uiteenlopende andere inspiratiebronnen. Het heeft een serie uitstekende albums opgeleverd, waarvan ik het in 2011 verschenen Blonde de beste vind.
Op haar vorige album, het in 2021 uitgebrachte Impossible à Aimer, flirtte Béatrice Martin wat mij betreft net wat te opzichtig met elektronica en zelfs de dansvloer, maar ik vond het een enkele track daargelaten nog altijd een prima album. Ik begon daarom een maand of drie geleden met redelijk hoge verwachtingen aan Cavale, maar het album viel me tegen.
Op haar nieuwe album neemt Cœur de Pirate nog wat nadrukkelijker de afslag richting de popmuziek die in Frankrijk momenteel gemeengoed is, waardoor haar onderscheidend vermogen als sneeuw voor de zon verdwenen leek. Ik was Cavale dan ook min of meer vergeten toen ik het album tegenkwam in een jaarlijstje, waarin werd aangegeven dat het album beter wordt wanneer je er vaker naar luistert en dat heb ik vervolgens gedaan.
Béatrice Martin koos na Impossible à Aimer voor het moederschap en maakte twee jaar lang geen muziek. Met Cavale wilde ze een frisse nieuwe start maken, waarvoor ze onder andere de van Zaho de Sagazan bekende Nicolas Subrechicot benaderde. Het zorgt er voor dat Cavale anders klinkt dan de vorige albums van de Canadese muzikante, al liet ze ook op haar vorige album al flirts met elektronische popmuziek en de dansvloer horen.
In tekstueel opzicht is Cavale een zeer persoonlijk album, waarop Béatrice Martin afrekent met een giftige relatie en open is over haar twijfels over een volgende stap in haar leven en carrière in de muziek. Het zijn donkere thema’s, maar in muzikaal opzicht klinkt het nieuwe album van Cœur de Pirate vooral opgewekt.
De Canadese muzikante, die heen en weer pendelt tussen Parijs en Montreal heeft flink wat elektronica toegevoegd aan haar songs en flirt niet alleen met de hitgevoelige Franse popmuziek voor de dansvloer van het moment, maar ook met synthpop uit de jaren 80. Het klinkt absoluut lekker, maar ik mis toch wat de ruwe emotie die vroeger zo kenmerkend was voor de muziek van Cœur de Pirate.
Het is even wennen misschien, want nu ik Cavale meerdere keren heb gehoord dringt het album zich makkelijker op dan bij de eerste kennismaking een paar maanden geleden. Bovendien is Cavale een album dat je niet alleen moet beoordelen op de aanstekelijk klinkende elektronische popsongs op het album.
Wanneer het tempo wat omlaag gaat, krijgen de elektronische klankentapijten een voorzichtige postpunk vibe en het album bevat halverwege de tracklist ook een aantal songs waarin de piano domineert en Béatrice Martin toch weer wat dichter tegen het Franse chanson aan kruipt. Het zijn deze songs die herinneren aan de muziek die de Canadese muzikante in het verleden maakte, maar ze kijkt ook vooruit en dat siert haar.
Ik vind Cavale nog altijd minder indrukwekkend dan een aantal vroege albums van Cœur de Pirate, maar het album is veel beter dan ik een paar maanden geleden bij vluchtige beluistering kon vermoeden. Niet te snel oordelen dus. Erwin Zijleman
De muziek van Cœur de Pirate is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Canadese muzikante: https://coeurdepirate.bandcamp.com/album/cavale.
