Sinds ik het debuutalbum van Emma Ogier tegenkwam in een lijst met de opvallende albums van deze week, heb ik meerdere keren geluisterd naar Fly 1111 en iedere keer dat ik de twaalf tracks van het album heb beluisterd, ben ik nog wat meer onder de indruk van de songs, de muziek en de stem van de muzikante uit Houston, Texas. Het debuut van Emma Ogier begint bij de indierock uit de jaren 90, maar komt uiteindelijk uit bij de indie van het moment, waarbij ze zich niet vastpint op één genre. Fly 1111 bevat een aantal bekende ingrediënten, maar deze worden gecombineerd in een recept dat net wat anders klinkt. Het klinkt voor mij bijzonder verslavend, want wat vind ik dit een leuk album.
Ik had mijn selectie voor de komende week op De Krenten uit de Pop eigenlijk al wel rond, maar zoals zo vaak kwam de Amerikaanse muziekwebsite Paste op de valreep nog met een tip die alles weer omgooide. Paste tipte me immers het debuutalbum van de Amerikaanse muzikante Emma Ogier. Het is een naam die ik nog niet eerder had gehoord, maar haar debuutalbum Fly 1111 is absoluut een interessant album en voor mij een van de opvallendste albums van deze week.
Ik heb dit jaar al heel veel albums van vrouwelijke muzikanten beluisterd, waardoor het niet meevalt om nog op te vallen, maar Emma Ogier doet het wat mij betreft met haar eerste album. Fly 1111 is een album dat in ieder geval het etiket indie verdient, maar binnen de indie kan de muzikante uit Houston, Texas, meerdere kanten op. Ze schakelt makkelijk tussen indiepop en indierock en ook invloeden uit indiefolk hebben een plek gekregen op het album. Hier blijft het niet bij, want ik hoor ook zeker invloeden uit de Amerikaanse rootsmuziek in een aantal songs.
Houston, Texas, is vooralsnog geen hofleverancier van vrouwelijke singer-songwriters, maar de afwijkende thuisbasis zorgt er misschien juist voor dat Fly 1111 anders klinkt dan de meeste andere albums van het moment. Emma Ogier dook een paar jaar geleden op en wordt sindsdien in kleine kring geschaard onder de grote beloften. Paste stelt dat het met die kleine kring wel meevalt en opent het aanprijzen van het debuutalbum van Emma Ogier met de volgende zin: “Either today is your first day with an internet connection, or you’ve already been seeing Emma Ogier’s name just about everywhere”.
Het is mij, ook met een internetverbinding, allemaal ontgaan, want zonder Paste had ik dit album nooit ontdekt. Emma Ogier is inmiddels 23 jaar oud en heeft lang gewerkt aan haar debuutalbum, dat in Nashville en Woodstock, maar ook deels bij haar thuis live werd opgenomen. De Amerikaanse muzikante werkt op haar debuutalbum met producer David Baron, die ik vooral ken van zijn werk voor The Lumineers.
Hij heeft Fly 1111 voorzien van een behoorlijk ruwe productie. Centraal in deze productie staat gitaarwerk dat alle kanten op kan en varieert van akoestische gitaarakkoorden tot vlammende maar ook melodieuze gitaarsolo’s of gruizige riffs. De songs op Fly 1111 doen me soms aan Phoebe Bridgers denken, maar ik heb ook associaties met de indierock uit de jaren 90.
Zeker door het gitaarwerk klinkt het album af en toe wat ruw of zelfs lo-fi, maar intussen is veel aandacht besteed aan het geluid van het album. Het bijzondere karakter van het geluid van de songs van Emma Ogier wordt versterkt door haar stem, die ook anders klinkt dan op de meeste andere indie-albums van het moment.
Met name door de zang heb ik af en toe associaties met de muziek van Phoebe Bridgers, maar de stemmen van de twee zijn slechts ten dele vergelijkbaar. Emma Ogier beschikt over een karakteristiek geluid, waaraan ik in de eerste tracks moest wennen, maar naarmate het album vordert, wordt de zang van de Amerikaanse muzikante alleen maar mooier.
Ik begrijp inmiddels wel dat er hier en daar heel druk wordt gedaan over Fly 1111, want het album heeft alles om uit te groeien tot één van de indie-sensaties van 2026, al kan het album ook zomaar ondersneeuwen, zoals vooralsnog in Nederland gebeurt. Mij heeft Emma Ogier inmiddels wel overtuigd met dit uitstekende en opvallende debuutalbum. Erwin Zijleman
De muziek van Emma Ogier is ook verkrijgbaar via de Bandcamp pagina van de Amerikaanse muzikante: https://emmaogier.bandcamp.com/album/fly-1111.