Review: Patti Smith Quartet, TivoliVredenburg, Utrecht, 8 juli 2026

Het laatste album van Patti Smith (Banga) is inmiddels 14 jaar oud, maar ze stond gisteren met haar Patti Smith Quartet wel in de uitverkochte grote zaal van TivoliVredenburg in Utrecht. De band bestaat naast Patti Smith uit oudgediende Tony Shanahan (bas en keyboards), Seb Rochford (drums) en haar zoon Jackson Smith (gitaar) en wordt af en toe bijgestaan door een roadie die de bas of de keyboards van Tony Shanahan overneemt.

Voordat de openingstrack Ghost Dance wordt ingezet, bespreekt Patti Smith de toestand in de wereld en maakte ze duidelijk dat ze nog net zo fel en geëngageerd is als in haar jonge jaren. De openingstrack wordt gevolgd door Dancing Barefoot, een track die in Nederland warm werd onthaald in de jaren 70 en die ook in 2026 op zeer enthousiaste reacties kan rekenen.

Het concert in Utrecht is het eerste show van de Europese tour. Dat zorgt er volgens Patti Smith voor dat we vooral alle fouten te horen krijgen, maar ik hoorde persoonlijk vooral dat ze nog uitstekend bij stem is, iets wat gedurende de tour wel eens kan veranderen bij muzikanten op leeftijd.

Afgezien van een beperkt aantal schoonheidsfoutjes hoorde ik vooral een zeer competent spelende band. Tony Shanahan ondersteunt Patti Smith zowel muzikaal als vocaal, Seb Rochford drumt degelijk maar ook inventief, terwijl Jackson Smith laat horen dat hij de muzikale genen van zijn moeder en van zijn vader Fred "Sonic" Smith heeft meegekregen en keer op keer verrast met prachtig gitaarspel. De band speelt meestal subtiel, maar krijgt af en toe de ruimte om lekker stevig te spelen. Het klinkt met de goede akoestiek van TivoliVredenburg prachtig.

De setlist bevat naast een dwarsdoorsnede uit het oeuvre van Patti Smith, waarbij de nadruk op het werk uit de jaren 70 ligt, een drietal covers. Een mooie versie van Crystal Ship van het debuutalbum van The Doors wordt verderop in de set gevolgd door een door Tony Shanahan gezongen versie van Isn't It a Pity van George Harrison's meesterwerk All Things Must Pass. Aan het eind van de set komt de song waarmee de Amerikaanse muzikante in 1975 doorbrak nog eens voorbij. 

Patti Smith vertelde in het verleden wel eens lange verhalen tussen haar songs, maar in Utrecht beperkt ze zich voornamelijk tot enkele gevatte en geestige opmerkingen. Ze heeft er duidelijk zin in zo aan het begin van de tour en krijgt het publiek makkelijk aan haar voeten.

Buiten Dancing Barefoot zijn de bekendste songs van Patti Smith vooral aan het einde van de set te horen. Met het in eerste instantie door Bruce Springsteen geschreven Because the Night, de Them cover Gloria en de toegift People Have the Power voltooien Patti Smith en haar band op indrukwekkende wijze de ruim vijf kwartier eerder gestarte zegetocht.

Patti Smith wordt later dit jaar 80 jaar oud. Bij muzikanten van haar leeftijd is het beste er meestal wel af helaas, maar Patti Smith is zoals gezegd goed bij stem en maakt tijdens het hele concert een energieke en gedreven indruk. Het is wat mij betreft een prestatie van formaat.

De setlist leunt op songs die in veel gevallen een aantal of zelfs vele decennia oud zijn, net als de punksongs die voor het concert in de zaal te horen zijn. Waar die songs wat mij betreft inmiddels wel wat gedateerd klinken, is de muziek van Patti Smith verrassend tijdloos. Het was dan ook goed om te zien dat ook een jonger publiek de weg naar TivoliVredenburg had gevonden. Ik denk dat ze niet teleurgesteld zijn geweest in de prestaties van dit popicoon op leeftijd. Erwin Zijleman

 

Review: Overcoats - the ghost

Het is dringen binnen de indiepop van het moment waardoor albums makkelijk tussen wal en schip vallen, maar het vorige maand verschenen the ghost van Overcoats is een album dat zich echt op alle mogelijke manieren weet te onderscheiden
Hana Elion en JJ Mitchell maken inmiddels al meer dan tien jaar muziek als Overcoats en brachten vorige maand hun vierde album uit. Het tweetal uit New York maakt wat mij betreft indruk met the ghost, want het is een sterk album dat ook nog eens anders klinkt dan de meeste andere albums in het genre. Dat hoor je vooral in de zang, want Hana Elion en JJ Mitchell combineren het grootste deel van de tijd hun stemmen en dat klinkt bijzonder mooi. Ook op andere terreinen kiezen de twee een eigen weg, want the ghost is een veelzijdig album dat zich niet laat beperken tot een bepaald genre. De songs op the ghost zijn stuk voor stuk aanstekelijk, maar het zijn ook songs met voldoende diepgang, waardoor the ghost van Overcoats alleen maar leuker en interessanter wordt.

Gezien de huidige kwaliteit van algoritmes zou je verwachten dat streamingplatforms als Spotify inmiddels nagenoeg perfecte luistertips zouden moeten kunnen geven, zeker aan luisteraars die per week tientallen uren gebruik maken van het platform. In de praktijk valt dit erg tegen. 

Van de tips die ik van Spotify krijg voorgeschoteld heb ik een aanzienlijk deel al lang op het platform zelf beluisterd en een ander deel van de tips slaat de plank volledig mis. Vooralsnog zal ik dus zelf intensief moeten speuren naar interessante nieuwe muziek, maar heel af en toe krijg ik wel een tip voorgeschoteld waar ik blij van word. 

Zo tipte Spotify me een paar dagen geleden het vorige maand verschenen album the ghost van Overcoats. Het is het vierde album van het Amerikaanse duo, dat inmiddels al ruim tien jaar muziek maakt. Ik moet nog eens luisteren naar het eerdere werk van Hana Elion en JJ Mitchell, die elkaar na omzwervingen over de wereld tegen het lijf liepen op een universiteit in Middletown, Connecticut, maar met the ghost heeft het duo uit New York echt een uitstekend album afgeleverd en een album dat nagenoeg perfect aansluit op mijn smaak.

Hana Elion en JJ Mitchell beschikken allebei over een mooie stem, maar de zang op the ghost wordt nog wat mooier wanneer de twee hun stemmen combineren en dat doen ze een groot deel van de tijd. De tweestemmige zang geeft de muziek van Overcoats al een duidelijk eigen geluid, maar Hana Elion en JJ Mitchell weten zich ook op andere terreinen te onderscheiden. 

Op het vierde album van Overcoats maken ze muziek die aansluit bij de indiepop van het moment, maar binnen dit genre laten ze zich niet vastpinnen. Het is knap hoe the ghost steeds weer van kleur verschiet. Hana Elion en JJ Mitchell kunnen uit de voeten met folky songs, maar zijn ook niet vies van indierock of synthpop en zo kan ik nog wel wat invloeden noemen die zijn te horen in de songs van het tweetal. 

Het zijn invloeden die zijn geïntegreerd in een geluid dat veelkleurig maar ook consistent klinkt en ook dat is knap. De muziek van Overcoats klinkt avontuurlijk, maar het tweetal uit New York heeft ook een goed gevoel voor bijzonder lekker in het gehoor liggende popsongs. Het zijn popsongs waarvan ik alleen maar heel vrolijk kan worden, want the ghost is zo’n album dat zich direct opdringt, maar dat ook interessanter wordt wanneer je het vaker hoort. 

Hana Elion en JJ Mitchell hebben the ghost voor het overgrote deel zelf gemaakt en ze hebben knap werk geleverd. Het album is in muzikaal opzicht veelkleurig, maar de muziek is ook aansprekend en is mooi opgenomen, waarbij de muziek en de zang fraai in balans zijn. 

Als ik luister naar the ghost begrijp ik niet dat het vorige maand behoorlijk stil is gebleven rond het album. Natuurlijk verschijnen er heel veel albums in dit genre en gaat de aandacht al snel uit naar de grote namen, maar Hana Elion en JJ Mitchell beschikken absoluut over de potentie om zich te scharen onder deze grote namen. 

Op the ghost staan nogal wat popsongs die in de smaak moeten kunnen vallen bij een heel groot publiek, maar ook de liefhebber van wat eigenzinnigere popsongs vindt op the ghost voldoende songs die de fantasie prikkelen. En als bonus zijn er steeds de twee prachtig bij elkaar kleurende stemmen van Hana Elion en JJ Mitchell, die mij in ieder geval genadeloos in weten te pakken. De tips van Spotify vallen vaak tegen, maar dit was echt een gouden tip. Erwin Zijleman

De muziek van Overcoatrs is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van het Amerikaanse duo: https://overcoats.bandcamp.com/album/the-ghost.