24 mei 2026

Review: Thomas Dollbaum - Birds of Paradise

De Amerikaanse muzikant Thomas Dollbaum heeft, samen met onder andere MJ Lenderman, een geweldige gitaarplaat gemaakt die op prachtige wijze een brug slaat tussen met name Americana en indierock
De naam Thomas Dollbaum zal niet iedereen iets zeggen, maar ik verwacht dat dit de komende maanden absoluut gaat veranderen. Met zijn tweede album Birds of Paradise heeft de muzikant uit New Orleans immers een album gemaakt dat met een beetje geluk hoge ogen gaat gooien dit jaar. Het in een paar dagen opgenomen album klinkt lekker ruw, maar de mix van wat gruizige indierock en gloedvolle Amerikaanse rootsmuziek is ook van hoog niveau en dat geldt zeker voor de stem van Thomas Dollbaum. Dat MJ Lenderman een handje heeft geholpen, geeft het album waarschijnlijk een handig zetje in de rug, maar er valt echt niets af te dingen op de talenten van Thomas Dollbaum.



Het Britse muziektijdschrift Uncut koos deze maand het album Birds of Paradise van Thomas Dollbaum als het album van de maand. Het is het tweede album van de Amerikaanse muzikant, van wie ik eerlijk gezegd nog niet eerder had gehoord. Ik begrijp wel dat Uncut zo enthousiast is over het nieuwe album van de muzikant uit New Orleans, Louisiana, want Birds of Paradise is een album dat veel te bieden heeft. 

Bij mijn eerste kennismaking met de muziek van Thomas Dollbaum vond ik eigenlijk direct alles goed aan Birds of Paradise, maar de stem van de Amerikaanse muzikant viel me het meest op. Thomas Dollbaum beschikt over een bijzondere stem, maar de zang op het album is ook gewoon erg goed, zeker als er wat steviger wordt uitgehaald of de hogere regionen worden opgezocht. 

De stem van Thomas Dollbaum wist me direct te verrassen en te overtuigen, maar nu ik het album wat vaker heb gehoord, vind ik de zang op Birds of Paradise nog een stuk indrukwekkender. Ook in muzikaal opzicht is het tweede album van de Amerikaanse muzikant een zeer aansprekend album. 

Thomas Dollbaum formeerde voor het opnemen van zijn tweede album een compacte band met onder andere topgitarist MJ Lenderman. De voormalige gitarist van Wednesday hield zijn gitaar overigens het grootste deel van de tijd in de koffer, want op Birds of Paradise is hij vooral als drummer te horen. In Dozen Roses pakt MJ Lenderman de gitaar er wel even bij en dat hoor je direct, al is ook op het gitaarwerk van Thomas Dollbaum niets aan te merken. 

Thomas Dollbaum en zijn medemuzikanten namen het tweede album van de Amerikaanse muzikant in slechts een paar dagen op en dat zorgt voor een lekker ruw en gruizig geluid. Het is een geluid met flink wat invloeden uit de Amerikaanse rootsmuziek, maar ook hokjes als alt-country en indierock zijn van toepassing op de muziek op Birds of Paradise. 

Het album werd opgenomen in de studio van Drive-By Truckers bassist Matt Patton in Mississippi, waar producer Clay Jones achter de knoppen zat. Er is volgens mij niet al teveel gesleuteld aan het geluid op het album, waardoor Birds of Paradise ruw en energiek klinkt. 

Door het ruwe karakter van het gitaarwerk is het tweede album van Thomas Dollbaum een album dat in de smaak zal vallen bij liefhebbers van echte gitaarplaten. Het is een gitaarplaat die zich beweegt tussen genres en die ook door de tijd wandelt. Het tweede album van de muzikant uit New Orleans heeft soms een duidelijke jaren 90 vibe, maar past ook prima in deze tijd. 

MJ Lenderman speelt volgens mij een redelijk bescheiden rol op het album, maar het bevat in muzikaal opzicht ook zijn stempel, waardoor liefhebbers van zijn muziek ook het album van Thomas Dollbaum zullen kunnen waarderen. Birds of Paradise klinkt als een album dat met veel passie op de band is geslingerd in de paar dagen dat het album werd opgenomen, maar intussen klopt ook alles in de muziek en in de zang van Thomas Dollbaum. 

Het levert een album op dat zomaar kan ondersneeuwen, maar Birds of Paradise kan ook zomaar uitgroeien tot een van de grote verrassingen in de jaarlijstjes aan het einde van het jaar. Uncut maakt meestal behoorlijk veilige keuzes wanneer het gaat om de keuze voor het album van de maand, maar Birds of Paradise van Thomas Dollbaum is een verrassende keuze, die absoluut navolging verdient. Erwin Zijleman

De muziek van Thomas Dollbaum is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse muzikant: https://thomasdollbaum.bandcamp.com/album/birds-of-paradise.


Birds of Paradise van Thomas Dollbaum is verkrijgbaar via de Mania webshop:



23 mei 2026

Review: Mia Kelly - Big Time Roller Coaster Feeling

De Canadese muzikante Mia Kelly is buiten haar moederland helaas nog niet heel bekend, maar heeft met het uitstekende Big Time Roller Coaster Feeling een rootsalbum gemaakt dat een groot publiek moet kunnen aanspreken
Dat Canada beschikt over een hele interessante muziekscene waarin ook geweldige rootsmuziek wordt gemaakt is bekend, maar toch trekken Canadese muzikanten in Nederland helaas minder aandacht dan hun Amerikaanse collega’s. Ook Big Time Roller Coaster Feeling van Mia Kelly krijgt nog niet heel veel aandacht, maar het is in alle opzichten een geweldig album. De songs zijn aansprekend, de muziek op het album klinkt bijzonder mooi, de productie is fraai en dan is er ook nog eens de prachtige stem van de Canadese muzikante, die je elf songs lang ontroert en betovert. Mia Kelly leverde twee jaar geleden een prachtig debuutalbum af en ook haar nieuwe album is ijzersterk.



In de week voorafgaand aan “Release Friday” maak ik een eerste selectie op basis van een flink aantal releaselijsten uit binnen- en buitenlands, die ik wekelijks bestudeer. In een van deze lijsten kwam ik de afgelopen week de naam van Mia Kelly tegen, die ik voor de zekerheid toch maar even heb opgezocht.

Op Spotify vond ik een aantal interessante recente singles van de mij tot voor kort onbekende Canadese singer-songwriter, maar ik was eigenlijk vooral onder de indruk van het mini-album Garden Through the War dat ze in 2022 uitbracht en nog wat meer van haar debuutalbum To Be Clear dat in 2024 verscheen. 

Het door Jim Bryson (Kathleen Edwards) geproduceerde To Be Clear is een album dat twee jaar geleden zomaar uit had kunnen groeien tot een van mijn favoriete albums van het jaar, wat voor mij nog maar eens duidelijk maakt dat ik de Canadese muziekscene veel beter in de gaten moet houden. 

Ook met het deze week verschenen Big Time Roller Coaster Feeling heeft Mia Kelly een uitstekend album gemaakt. De Canadese muzikante heeft in eigen land inmiddels een aantal muziekprijzen binnengesleept en dat begrijp ik, want Mia Kelly beschikt over meerdere talenten, die op haar nieuwe album optimaal uit de verf komen. 

Haar nieuwe album krijgt nog niet heel veel aandacht, maar de Britse muziekwebsite Americana UK heeft het album inmiddels wel gerecenseerd. Het is een website die ik hoog heb zitten, maar in de recensie van Big Time Roller Coaster Feeling kan ik me niet vinden. Americana UK heeft veel minder met pop dan ik heb, maar de flirts met pop die de Britse muziekwebsite hoort en waar het zich kennelijk aan stoort, hoor ik eerlijk gezegd echt niet op het nieuwe album van Mia Kelly. 

Vergeleken met To Be Clear klinkt Big Time Roller Coaster Feeling soms wat voller en verder zijn de songs misschien net wat lichter dan op het vorige album, maar ik vind het echt een 100% rootsalbum. De songs van de muzikante uit Gatineau, Québec, klinken in een aantal gevallen voor mij zelfs als redelijk traditionele aandoende rootssongs, zeker als ze wat minder uitbundig zijn ingekleurd en wanneer de instrumenten die domineren in de Amerikaanse rootsmuziek het voortouw nemen, wat in de meeste songs het geval is. 

Ik vind het nieuwe album van Mia Kelly persoonlijk juist prachtig klinken. Het album is voorzien van een warm geluid en ook wanneer de muziek net wat voller klinkt, blijven de songs van Mia Kelly intiem klinken. De mij onbekende producer Connor Seidel heeft niet de status van Jim Bryson, die het vorige album produceerde, maar ik heb wel wat met de productie van Big Time Roller Coaster Feeling. 

Ik heb nog meer met de stem van Mia Kelly, die mij met de eerste noten te pakken had en sindsdien alleen maar meer indruk maakt met haar prachtige stem. De Canadese muzikante zingt redelijk ingehouden, maar met veel gevoel, waardoor haar songs mij direct wisten te raken. Het zijn stuk voor stuk aansprekende songs en het zijn songs die gevarieerder klinken dan op de meeste andere rootsalbums. 

Ik vond Big Time Roller Coaster Feeling nog wat mooier toen ik het album met de koptelefoon beluisterde, want toen raakte ik nog wat meer onder de indruk van de zeer smaakvolle muziek op het album, van de prachtige productie en vooral van de imponerende stem van Mia Kelly. De flirts met pop hoor ik nog steeds niet op dit album, dat ik zelf schaar onder de beste rootsalbums van het moment. Erwin Zijleman

De muziek van Mia Kelly (het nieuwe album zie ik nog niet) is verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Canadese muzikante: https://miakelly.bandcamp.com.