02 september 2013

Neko Case - The Worse Things Get, The Harder I Fight, The Harder I Fight, The More I Love You

Na een afwezigheid van ruim vier jaar keert Neko Case terug aan het front. Haar zevende plaat heeft een opvallend lange titel mee gekregen en de titel is zeker niet het enige onderdeel van de plaat dat groots wordt aangepakt. The Worse Things Get, The Harder I Fight, The Harder I Fight, The More I Love You (!) is een plaat die opvalt door een veelheid aan invloeden, lekker volle arrangementen en een hele batterij aan gastmuzikanten (onder wie leden van Calexico, My Morning Jacket, Los Lobos en The New Pornographers; de band die Neko Case geruime tijd tot haar vaste leden mocht rekenen). Bij een zo vol klinkende plaat ligt overdaad op de loer en overdaad schaadt, ook in de popmuziek. Ik kan me goed voorstellen dat Neko Case fans van het eerste uur de plaat soms wat te veel van het goede vinden, maar persoonlijk kan ik The Worse Things Get, The Harder I Fight, The Harder I Fight, The More I Love You, vanaf nu The Worse Things Get.., zeker na enige gewenning wel waarderen. In muzikaal opzicht schiet het alle kanten op. Van rootsy popmuziek naar aanstekelijke powerpop, van ingetogen luisterliedjes naar uit de speakers knallende rock en van toegankelijke pop tot dampende soul. Door het grote aantal muzikanten en het bijbehorende aantal instrumenten klinkt het vaak behoorlijk overweldigend, maar The Worse Things Get.. bevat ook een aantal behoorlijk ingetogen tracks. Het vereist een kundige producer om zoveel invloeden en instrumenten in goede banen te leiden en toch wel enigszins tot mijn verbazing heeft Neko Case deze taak zelf op zich genomen. Het resultaat verdient veel lof, want het uit vele lagen bestaande The Worse Things Get.. klinkt echt fantastisch. Ondanks het volle geluid staat de stem van Neko Case helder en centraal in de mix en dat is een wijs besluit. De krachtige en soulvolle stem van Neko Case was op al haar vorige platen haar sterkste wapen en ook op The Worse Things Get.. is dit het geval. Neko Case klinkt nog altijd als een vocale erfgenaam van Patsy Cline, Dusty Springfield en Mavis Staples, maar ik hoor dit keer ook wel wat van Sandy Denny en Kirsty MacColl. Als het met de instrumentatie, productie en vocalen wel goed zit, komt het uiteindelijk neer op de songs en ook hierop valt niets aan te merken. Neko Case ging de afgelopen langs diepe dalen door een aantal sterfgevallen in haar directe omgeving en dat hoor je terug in de songs, die vrijwel allemaal een bijzondere lading bevatten. Het is deze lading die de plaat een bijzondere sfeer geeft. Dat hoorde ik zeker niet bij de eerste paar keren dat ik de plaat hoorde, toen ik vooral onder de indruk was van het overweldigende geluid van de plaat. The Worse Things Get.. is daarom absoluut een groeiplaat en verdient de kans om te groeien, ook wanneer de plaat bij eerste beluistering wat te zwaar op de maag lijkt te liggen. Erwin Zijleman



01 september 2013

Tedeschi-Trucks Band - Made Up Mind

In de begindagen van deze BLOG was ik behoorlijk onder de indruk van Already Free van The Derek Trucks Band. Het is achteraf bezien de laatste studioplaat van de band rond de man die al op zeer jonge leeftijd op het podium stond met de fameuze Allman Brothers Band (waarin zijn oom speelde). The Derek Trucks Band is misschien ter ziele, maar dat betekent gelukkig niet dat Derek Trucks zijn (slide-)gitaar aan de wilgen heeft gehangen. Trucks heeft inmiddels een band gevormd met zijn echtgenote, singer-songwriter en bluesgitarist Susan Tedeschi, waarvan ik wel een respectabel aantal prima platen in de kast heb staan (met het uit 2005 stammende Hope And Desire als aanrader). De nieuwe band van Derek Trucks heeft wederom geen sexy naam gekregen, want na The Derek Trucks Band moeten we het dit keer doen met The Tedeschi-Trucks Band. Ik kan me er persoonlijk niet echt druk om maken, want het gaat uiteindelijk om de muziek en die is wederom van hoog niveau. Van zeer hoog niveau zelfs. Het onlangs verschenen Made Up Mind is mijn eerste kennismaking met de muziek van The Tedeschi-Trucks Band, maar het is niet het debuut van de band. In 2011 verscheen immers het debuut Revelator, terwijl vorig jaar nog een live-plaat verscheen. Het zijn platen die ik zeker ga beluisteren, want Made Up Mind is een muzikaal hoogstandje. Net als The Derek Trucks Band is The Tedeschi-Trucks Band een behoorlijk uit de kluiten gewassen band (tien muzikanten). Tedeschi en Trucks worden bovendien nog eens bijgestaan door flink wat muzikale vrienden van naam en faam onder wie gitarist Doyle Bramhall II, de van The Jayhawks bekende Gary Louris, sterbassist Pino Palladino en singer-songwriter Sonya Kitchell (die een jaar of vijf geleden twee bijzonder fraaie platen maakte). Met zoveel muzikanten kun je je nauwelijks tot één genre beperken en dat doet The Tedeschi-Trucks Band ook niet. Dat blues het belangrijkste bestanddeel van de muziek van Susan Tedeschi en Derek Trucks is zal niemand verbazen, maar ook soul, rock, funk, roots en jazz zijn belangrijke ingrediënten in de muziek op Made Up Mind. Ondanks de aanwezigheid van flink wat virtuoze muzikanten verzandt de muziek van The Tedeschi-Trucks Band nergens in muzikale spierballerij. The Tedeschi-Trucks Band maakt warmbloedige, energieke en dynamische muziek met een kloppend hart en verpakt deze muziek in songs met een kop en een staart. Uiteraard is het gitaarwerk op de plaat om je vingers bij af te likken. Derek Trucks behoort tot de beste gitaristen van het moment en ook Susan Tedeschi kan een aardig potje spelen, maar ook de blazers en de ritmesectie schitteren vrijwel onophoudelijk. In muzikaal opzicht is het allemaal niet zo heel ver verwijderd van The Derek Trucks Band, maar in vocaal opzicht profiteert The Tedeschi-Trucks Band uiteraard van de aanwezigheid van Susan Tedeschi die de plaat met haar warme stem naar een hoger plan tilt. Liefhebbers van blues vol invloeden horen het op het moment echt niet beter dan dit. Luisteren is het minste dat je kunt doen. Erwin Zijleman