Ik geef eerlijk toe dat ik Houndmouth helemaal ben vergeten nadat de band met Little Neon Limelight in 2015 zo’n goed album afleverde. Voorman Matt Myers kon gelukkig nog wel rekenen op producer Brad Cook, die hem inspireerde tot het schrijven van nieuwe songs, hem in contact bracht met een aantal geweldige muzikanten en het deze week verschenen Lordy vervolgens prachtig produceerde. Vergeleken met Little Neon Limelight is Lordy een vrij sober album en het is er een waarop Matt Myers de Amerikaanse rootsmuziek omarmt. Dat is een genre waarin het heel erg druk is, maar de even ruwe als intieme rootssongs op Lordy spreken makkelijk tot de verbeelding.
Net iets meer dan 11 jaar geleden besprak ik het album Little Neon Limelight van de band Houndmouth. Het is het tweede album van de band uit New Albany, Indiana, en het is een album waarover ik destijds behoorlijk enthousiast was. Houndmouth maakt op haar debuutalbum vooral door folkrock en countryrock beïnvloede muziek en het is muziek die opvalt door uitstekend gitaarwerk en door prachtige harmonieën.
Ik kwam Houndmouth op het spoor omdat de band werd vergeleken met The Lumineers en dat is een band waar ik al heel lang een enorm zwak voor heb. De vergelijking met The Lumineers gaat op voor een deel van de track op Little Neon Limelight, want Houndmouth kiest op het album ook met grote regelmaat voor lekker ruwe Amerikaanse rootsmuziek.
Ik noemde Little Neon Limelight in het voorjaar van 2015 een van de beste rootsalbums van dat moment, maar vergat het album helaas in mijn jaarlijstje. Houndmouth keerde in 2018 terug met Golden Age en dat vond en vind ik echt een draak van een album, zeker wanneer de band flirt met 80s synthpop.
Door Golden Age ging er een streep door de naam Houndmouth, waardoor ik het in 2021 uitgebrachte Good For You, naar nu blijkt ten onrechte, negeerde. De vieze smaak van Golden Age is inmiddels kennelijk weggespoeld, want toen ik de naam Houndmouth deze week tegenkwam in de lijsten met nieuwe albums, overheersten de goede herinneringen aan Little Neon Limelight.
Houndmouth is inmiddels een soloproject van voorman Matt Myers, die na de release van het vorige album te maken kreeg met een liefdesbreuk en een nieuwe liefde. Dat zijn over het algemeen genomen allebei goede inspiratiebronnen voor nieuwe songs, maar Matt Myers was de inspiratie lange tijd kwijt.
Hij werd weer op het goede spoor gezet door topproducer Brad Cook, die hem weer aan het schrijven kreeg. Het levert deze week het album Lordy op en dat is een album dat anders klinkt dan het album waarmee ik Houndmouth elf jaar geleden leerde kennen. Op Lordy heeft Matt Myers de Amerikaanse rootsmuziek weer volledig omarmd en dat levert een uitstekend album op.
Werken met een topproducer als Brad Cook betekent een grotere kans op muzikanten van naam en faam in de studio en dat gaat ook op voor het nieuwe album van Houndmouth. Matt Myers en Brad Cook kregen in de studio in North Carolina immers gezelschap van onder andere Sam Beam (Iron & Wine), MJ Lenderman (Wednesday) en Brad Cook’s broer Phil.
Lordy bevat een aantal vooral ingetogen maar soms ook wat uitbundigere rootssongs, maar het zijn songs die ook iets ruws hebben. Dat hoor je vooral wanneer het gitaarwerk wat steviger is, maar je hoort het ook continu in de stem van Matt Myers, die met veel gevoel zingt en beschikt over een karakteristieke stem.
Ik heb Little Neon Limelight van Houndmouth ook weer eens opgezet en dat is door de harmonieën, het meer uitgesproken gitaarwerk en de grootser klinkende songs een flink ander album dan Lordy, maar Matt Myers heeft met Lordy wel een album gemaakt dat qua niveau niet onderdoet voor Little Neon Limelight uit 2015. Hopelijk weet het de weg naar liefhebbers van Amerikaanse rootsmuziek te vinden, want in die kringen zal het uitstekende Lordy absoluut in de smaak vallen. Erwin Zijleman
De muziek van Houndmouth is ook verkrijgbaar via de bandcamp pagina van de Amerikaanse band: https://houndmouthmusics.bandcamp.com/album/lordy.